Πέθανε ο θρύλος της μπλουζ B. B. King (βίντεο)

Ο Αμε­ρι­κα­νός κιθα­ρί­στας της μπλουζ και τρα­γου­δο­ποιός B. B. King πέθανε σήμερα σε ηλικία 89 ετών στο Λας Βέγκας, σύμφωνα με την USA TODAY.

Ο συγκλο­νι­στι­κός κιθα­ρί­στας, τρα­γου­δο­ποιός, ο εμβλη­μα­τι­κός των blues νοση­λευό­ταν εδώ και εβδο­μά­δες στο νοσο­κο­μείο με το παγκό­σμιο κοινό του να προ­σεύ­χε­ται για την ανάρ­ρωσή του. Είχε από μικρός διαβήτη και πρό­σφατα αντι­με­τώ­πιζε σοβαρά προ­βλή­ματα με την καρδιά του.

Είχε δώσει διά­φο­ρες ομιλίες γύρω από αυτή την ασθέ­νεια του διαβήτη. Ήταν μέλος του Rock and Roll Hall of Fame και είχε κατα­χω­ρι­σθεί ως ένας από του σπου­δαιό­τε­ρους κιθα­ρί­στες όλων των εποχών.

Ποιός ήταν ο B B King

Ο Riley B. King, ως B. B. King γεν­νή­θηκε στις 16 Σεπτεμ­βρίου. Σήμα κατα­τε­θέν του B. B. King είναι η κιθάρα με το προ­σω­νύ­μιο Lucille, μια “ειδικής κατα­σκευής” Gibson που ξεκί­νησε να χρη­σι­μο­ποιεί τη δεκα­ε­τία του 1950. Με το πέρασμα των χρόνων πέρασαν διά­φο­ρες “Lucille” από τα χέρια του, αλλά ουσια­στικά ήταν το ίδιο μοντέλο κιθάρας προ­σαρ­μο­σμένο στις ανάγκες του καλ­λι­τέ­χνη.

Το 1849 ο B. B. King ξεκί­νησε να ηχο­γρα­φεί δίσκους στην εται­ρεία RPM Records. Πολλές από τις πρώτες δου­λειές του καλ­λι­τέ­χνη ηχο­γρα­φή­θη­καν από τον Sam Phillips, ο οποίος αργό­τερα ίδρυσε την θρυλική Sun Records και ανα­κά­λυψε τον Ελβις Πρίσλεϊ. Ο King ήταν επίσης disc jockey στο Μέμφις, όπου και του δόθηκε το παρα­τσού­κλι Beale Street Blues Boy, αργό­τερα γνωστό σαν B.B.

Την δεκα­ε­τία του ’50, ο King έγινε ένα από τα πιο σημα­ντικά ονόματα της R&B μου­σι­κής, θέση στην οποία οδη­γή­θηκε από τρα­γού­δια όπως τα You Know I Love You, Woke Up This Morning, Please Love Me, When My Heart Beats like a Hammer, Whole Lotta Love, You Upset Me Baby, Every Day I Have the Blues, “Sneakin’ Around, Ten Long Years, Bad Luck, Sweet Little Angel, On My Word of Honor, και Please Accept My Love. Το 1962 υπέ­γραψε με την εται­ρεία ABC-Paramount Records.

Η πρώτη του επι­τυ­χία ήρθε με το κομμάτι The Thrill Is Gone το οποίο ήταν επα­νε­κτέ­λεση, με πρώτο εκτε­λε­στή τον Roy Hawkins. Το τρα­γούδι έγινε επι­τυ­χία στα τσαρτς της R&B αλλά και τις ποπ, κάτι πρω­τό­γνωρο για έναν R&B καλ­λι­τέ­χνη. Τα βλέμ­ματα όλων κέρδισε όταν έκανε το άνοιγμα στις συναυ­λίες της περιο­δείας των Rolling Stones το 1969. Η επι­τυ­χία του King συνε­χί­στηκε τη δεκα­ε­τία του ’70 με τρα­γού­δια όπως τα To Know You Is to Love You και I Like to Live the Love.

Τις δεκα­ε­τίες που ακο­λού­θη­σαν, δηλαδή αυτές του ’80, του ’90 και του ’00, ο B. B. King ηχο­γρα­φούσε ολοένα και λιγό­τερα νέα τρα­γού­δια. Αντ’ αυτού, αφιε­ρώ­θηκε σε εμφα­νί­σεις σε τηλε­ο­πτι­κές εκπο­μπές, κινη­μα­το­γρα­φι­κές ταινίες αλλά και ζωντα­νές εμφα­νί­σεις, οι οποίες μετρού­σαν 300 νύχτες κάθε χρόνο. Το 1988 δημιούρ­γησε μια νέα γενιά θαυ­μα­στών με την κυκλο­φο­ρία του single When Love Comes To Town, με τη συνερ­γα­σία του με το Ιρλαν­δικό συγκρό­τημα U2, στο άλμπουμ Rattle and Hum. Το2000, ο B. B. King συνερ­γά­στηκε με τον Ερι Κλάπτον για την ηχο­γρά­φηση του Riding With the King.

Δεν έπινε, δεν κάπνιζε, ήταν γνωστός τζο­γα­δό­ρος και έπασχε από διαβήτη. Μάλιστα συχνά μιλούσε για την ασθέ­νεια για να ενη­με­ρώ­σει και να ευαι­σθη­το­ποι­ή­σει το κοινό.

(Πηγή βιο­γρα­φι­κού wikipedia)