Μπαλτάς: Λάθος η φράση μου για «ρετσινιά της αριστείας»

Επεί­γο­ντα προ­βλή­ματα της ανώ­τα­της εκπαί­δευ­σης, αντι­με­τω­πί­ζει το νομο­σχέ­διο του υπουρ­γείου Παι­δείας που θα βγει σε δια­βού­λευση την επόμενη εβδο­μάδα ανέφερε ο υπουρ­γός Παι­δείας Αρ. Μπαλτάς, μιλώ­ντας το πρωί στο Mega. Όπως είπε, το υπουρ­γείο θα άρει ορι­σμένα εμπόδια που έχουν συσ­σω­ρευ­τεί και πρό­σθεσε ότι η κριτική ενα­ντίον του είναι μια προ­σπά­θεια δια­τή­ρη­σης εκείνων των σημείων του νομο­θε­τι­κού πλέγ­μα­τος που σε ένα βαθμό κατέ­στρε­ψαν τα ελλη­νικά πανε­πι­στή­μια.

Για το σύνθημα «Όχι Μπαλτάς στην Παιδεία» είπε από τη μεριά του ότι δεν είναι θέμα το σλόγκαν αλλά πρό­κει­ται για «θέμα και αισθη­τι­κής, δηλαδή το να κάνεις σύνθημα την τυχαιό­τητα ενός ονό­μα­τος είναι θέμα πως αισθά­νε­σαι ότι μπορείς να αντι­πο­λι­τευ­τείς μια κατά­σταση, τι αισθη­τική παιδεία έχεις».

Ανα­φο­ρικά με τη φράση του ότι «η αρι­στεία είναι ρετσι­νιά» είπε ότι λέχθηκε εν τη ρύμη του λόγου ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ότι επρό­κειτο για υπερ­βο­λική φράση.

Και πρό­σθεσε: «Προ­φα­νώς, η αρι­στεία δεν είναι ρετσι­νιά αν θες να την πάρεις σοβαρά και την κου­βε­ντιά­σεις σοβαρά. Είναι ένα ρητο­ρικό σχήμα αν θέλετε που ήθελε να δείξει ότι άλλο πράγμα ο αντα­γω­νι­σμός για τον βαθμό, άλλο πράγμα λύνω το πρό­βλημα συνερ­γα­τικά με τους συμ­μα­θη­τές μου και στο βαθμό που έλυσα το πρό­βλημα συνερ­γα­τικά με τους συμ­μα­θη­τές μου την άσκηση που μου έδωσε χθες ο δάσκα­λος, επι­βρα­βεύ­ο­μαι για αυτή μου τη λύση. Είναι μια δια­δι­κα­σία αντα­γω­νι­σμού που αντί να βάλει τα παιδιά να σκε­φτούν το πρό­βλημα, να μορ­φω­θούν επί του προ­βλή­μα­τος, να συνερ­γα­στούν για τη λύση του προ­βλή­μα­τος, τα βάζουν να αντα­γω­νί­ζο­νται για τον βαθμό». Είπε μάλιστα χαρα­κτη­ρι­στικά ότι είναι «άλλο η πίεση προς τα πάνω και άλλο η χαρά ότι μορ­φώ­νο­μαι και μαθαίνω».

Αιώνιοι φοι­τη­τές

Σχετικά με τους αιώ­νιους φοι­τη­τές υπο­στή­ριξε ότι υπάρ­χουν κατά­λο­γοι σε κάθε γραμ­μα­τεία και όταν περά­σουν δυο χρόνια μετά τη νόμιμη φοίτηση, γίνο­νται ανε­νερ­γοί και δεν συμ­με­τέ­χουν σε καμία παροχή του πανε­πι­στη­μίου, σε συγ­γράμ­ματα, σίτιση.

«Αν τους δια­γρά­φαμε» εξήγησε ο υπουρ­γός «θα χρειά­ζο­νται ειδική δια­πι­στω­τική πράξη για τον καθένα και ατέρ­μονη γρα­φειο­κρα­τική δια­δι­κα­σία για τους διοι­κη­τι­κούς που οι ίδιοι νόμοι τους έδιωξαν» και πρό­σθεσε ότι η απόφαση του υπουρ­γείου είναι να μην πει­ρά­ξουν τους κατα­λό­γους και αν κάποιος θέλει να ενερ­γο­ποι­ή­σει την εγγραφή του να μπορεί να το κάνει.

Πρότυπα και πει­ρα­μα­τικά σχολεία

Ανα­φο­ρικά με τα πρότυπα και τα πει­ρα­μα­τικά σχολεία, τόνισε ότι το υπουρ­γείο δεν τα καταρ­γεί, αλλά δια­κρί­νει τις δυο κατη­γο­ρίες. «Τα πρότυπα είναι πολύ καλά σχολεία με διδά­σκο­ντες με περισ­σό­τερα προ­σό­ντα, όπου δοκι­μά­ζε­ται συνήθως σε συνάρ­τηση με κάποιο πανε­πι­στη­μιακό τμήμα» είπε προ­σθέ­το­ντας ότι κάποια από αυτά είχαν και έχουν εξε­τά­σεις τις οποίες το υπουρ­γείο αφήνει, ενώ στα πει­ρα­μα­τικά σχολεία υπο­γράμ­μισε ότι «πάντα πρέπει να υπάρχει κλήρωση εξ ορισμού να δοκι­μα­στούν οι νέες μέθοδοι διδα­σκα­λίας σε ένα εύρος μαθητών που προ­έρ­χο­νται από όλες τις κοι­νω­νι­κές τάξεις, από όλα τα μορ­φω­τικά περι­βάλ­λο­ντα και άρα να μπορούν να δοκι­μα­στούν αυτές, σε ένα πλαίσιο που καθρε­φτί­ζει κατά κάποιο τρόπο κοι­νω­νι­κές και εκπαι­δευ­τι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις του συνόλου της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας».

Για τα φρο­ντι­στή­ρια διευ­κρί­νισε: «πρώτον ανα­γνω­ρί­ζουμε ότι υπάρ­χουν πολλοί άξιοι εκπαι­δευ­τι­κοί που δεν βρί­σκουν αλλού δουλειά, δυστυ­χώς τα φρο­ντι­στή­ρια έχουν γίνει απα­ραί­τητα στη βάση νοο­τρο­πιών πολλών δεκα­ε­τιών, θέλουμε να μειώ­σουμε τη συμβολή των φρο­ντι­στη­ρίων στην προ­ε­τοι­μα­σία των φοι­τη­τών και να ανα­δεί­ξουμε τον αυτό­νομο ρόλο των λυκείων και των δημό­σιων σχο­λείων». Γι’ αυτό όπως υπο­στή­ριξε «προ­σπα­θούμε να μειώ­σουμε τις πολλές εξε­τά­σεις στο επίπεδο του δημό­σιου σχο­λείου ώστε τα φρο­ντι­στή­ρια να μην έχουν πολλές λαβές να απο­κτή­σουν ας πούμε νέους μαθητές και δη σε πολύ μικρές ηλικίες…Στην εποχή μου φρο­ντι­στή­ριο πηγαί­ναμε το πολύ δυο φορές».

Εκλογή διευ­θυ­ντών στα σχολεία

Σχετικά με τον τρόπο εκλογής διευ­θυ­ντών στα σχολεία ανέφερε πως «ως τώρα υπήρχε μοριο­δό­τηση και συνέ­ντευξη που έπαιρνε κάποια μόρια» και «είχε παρα­τη­ρη­θεί ότι η συνέ­ντευξη έπαιζε πολύ μεγα­λύ­τερο ρόλο στα μόρια και άρα ήταν ως ένα βαθμό συνέ­ντευξη δια­βλητή».

«Αυτό που κάνουμε είναι κρατάμε τη μοριο­δό­τηση και τα μόρια της συνέ­ντευ­ξης τα δίνουμε ως ψήφο στον σύλλογο διδα­σκό­ντων σε κάθε σχολείο. Και άρα ο σύλ­λο­γος διδα­σκό­ντωνν από τους υπο­ψη­φί­ους διευ­θυ­ντέςν ψηφίζει όποιον νομίζει καταλ­λη­λό­τερο, αυτή η ψήφος μοριο­δο­τεί­ται όσο μοριο­δο­τού­νταν η συνέ­ντευξη προη­γου­μέ­νως και αυτό το μόριο αθροί­ζε­ται με τα μόρια των προ­σό­ντων» είπε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Πανε­πι­στη­μιακό άσυλο και νόμο περί φοι­τη­τι­κής συμ­με­το­χής

Ανα­φο­ρικά με το άσυλο στα πανε­πι­στή­μια δια­σα­φή­νισε ότι επα­να­φέ­ρει το υπουρ­γείο «απλώς τον ορισμό του, ότι πανε­πι­στή­μια είναι χώροι που δια­κι­νού­νται ελέ­υ­θερα οι ιδέες» και «σε ο,τι αφορά την προ­στα­σία των πανε­πι­στη­μια­κών χώρων, αφή­νουμε τα πράγ­ματα ακριβώς όπως τα έχει ο νόμος Δια­μα­ντο­πού­λου». Για τον δια­χω­ρι­σμό εκκλη­σίας – κράτους επι­σή­μανε ότι «προ­φα­νώς ο ΣΥΡΙΖΑ στρα­τη­γικά είναι υπέρ του δια­χω­ρι­σμού εκκλη­σίας και κράτους αλλά αυτό είναι μεγάλο πρό­βλημα με πολλές παρα­μέ­τρους κάποια στοι­χεία του οποίου έχουν διο­γκω­θεί και είμαστε σε διάλογο με την Εκκλη­σία στη βάση αυτή».

Σχετικά με το νόμο περί φοι­τη­τι­κής συμ­με­το­χής είπε πως «είναι στον πλήρη αντί­ποδα όλων των προη­γού­με­νων νόμων… Αυτό που κάναμε τώρα είναι καταρ­γούμε τους εκλέ­κτο­ρες, καταρ­γούμε την αναγωγή της φοι­τη­τι­κής ψήφου σε κάποιους που θα συν­δια­λα­γούν με τους πρυ­τά­νεις και λέμε ψηφί­ζουν όλοι οι φοι­τη­τές και ανάλογα με τον βαθμό συμ­με­το­χής στις εκλογές κατε­βαί­νει και το ποσοστό, η βαρύ­τητα της φοι­τη­τι­κής ψήφου».

megatv/Eθνος