Τι υποστηρίζει δασκάλα για το διαβητικό παιδί

• Ζήτησε και πήρε προ­θε­σμία για να ετοι­μά­σει την απο­λο­γία της

Σε εσω­τε­ρι­κές – ενδο­σχο­λι­κές προ­στρι­βές και παρα­τα­ξια­κές αντι­λή­ψεις, που επέ­τει­ναν, υπο­δαύ­λι­σαν και πυρο­δό­τη­σαν μια ήδη προ­κα­τει­λημ­μένη αρνη­τική στάση των γονέων μαθή­τριάς της, που πάσχει από διαβήτη, στο πρόσωπό της, απο­δί­δει τις καταγ­γε­λίες σε βάρος της η δασκάλα δημο­τι­κού σχο­λείου η οποία καταγ­γέλ­θηκε για πλημ­μελή έως αδιά­φορη αντι­με­τώ­πισή της και διώ­κε­ται για έκθεση σε κίνδυνο.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η δασκάλα κλήθηκε σε απο­λο­γία ενώπιον της τακτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου και ζήτησε προ­θε­σμία.

Φέρεται να επέ­δειξε επι­κίν­δυνη συμπε­ρι­φορά για την ζωή του δια­βη­τι­κού παιδιού και ενώ την 7η ώρα του προ­γράμ­μα­τος διδα­σκα­λίας, παρότι γνώριζε το πρό­βλημα του, της ζήτησε να φάει, γιατί αισθα­νό­ταν δυσφο­ρία εξαι­τίας υπο­γλυ­και­μίας, εκείνη αρνή­θηκε.

Απο­τέ­λε­σμα ήταν το παιδί, όταν σχόλασε, να μιλά ασυ­νάρ­τητα και το ζάχαρό του να έχει φτάσει στα 370. Το παιδί δηλαδή έφτασε κοντά στο δια­βη­τικό κώμα! Οι γονείς δια­τεί­νο­νται ότι η δασκάλα δεν θύμιζε στο παιδί τα ισο­δύ­ναμά του και όταν εκδη­λω­νό­ταν πρό­βλημα έλεγε ότι είχε «ξεχάσει».

Η  κατη­γο­ρού­μενη,  αρνεί­ται  τις καταγ­γε­λίες, τονί­ζο­ντας μεταξύ άλλων ότι οι γονείς πέραν του πεδίου της προ­σω­πι­κής αντι­πά­θειας σε βάρος της, προ­σπα­θούν   να    της   απο­δώ­σουν    και    ποι­νι­κές   ευθύνες καταγ­γέλ­λο­ντάς  την  για  έλλειψη  ανθρω­πι­σμού, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το πρό­βλημα υγείας ενός παιδιού.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι στην τάξη της υπάρ­χουν τρία παιδιά με προ­βλή­ματα υγείας.

Ένα αγόρι τυφλό (το οποίο επι­βλέ­πει δασκάλα παράλ­λη­λης στή­ρι­ξης) ένα κορίτσι με εγκε­φα­λική αιμορ­ρα­γία και το παιδί συνα­δέλ­φου της, που πάσχει από διαβήτη.

Ισχυ­ρί­ζε­ται   ότι   ως   δασκάλα   και   έχοντας   συνεί­δηση   της   κατά­στα­σης, ανθρω­πι­στικά αλλά και ως μητέρα δύο ανη­λί­κων παιδιών, ανέλαβε να κάνει οτι­δή­ποτε προ­κει­μέ­νου να μη συμβεί κάτι στο παιδί.

Σ’ όλο το χρονικό διά­στημα της Α’ τάξης, όπως τονίζει, έκανε όλα όσα της έλεγε η μητέρα, δηλαδή να υπεν­θυ­μί­ζει στη μαθή­τρια της σε κάθε διά­λειμμα, αν είχε φάει, να βάλει τα ισο­δύ­ναμα και ήταν μαζί της για να τη βοηθά.

Πολλές   φορές,   όπως   ισχυ­ρί­ζε­ται,   έπαιρνε,   τη   μητέρα   του   παιδιού   και στο τηλέ­φωνο (ερχόταν κάποιες μέρες αργό­τερα στο σχολείο)  ώστε να είναι σίγουρη για τα ισο­δύ­ναμα. Πάντα πρόσεχε σε γιορτές, γεν­νέ­θλια συμ­μα­θη­τών τι τρώει, πάντοτε δια­κρι­τικά και με τρόπο ώστε να μη νιώθει εκείνο άσχημα (μειο­νε­κτικά) απέ­να­ντι στους συμ­μα­θη­τές της και να μη νιώθουν τα άλλα παιδιά ότι κάνει διά­κριση.

Προς το τέλος της σχο­λι­κής χρονιάς 2012-2013, μια μέρα υπεν­θύ­μισε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, στο παιδί πράγ­ματι καθυ­στε­ρη­μένα να βάλει ισο­δύ­ναμο σε κάποιο  διά­λειμμα   και  αργό­τερα   η   μητέρα   την  επέ­πληξε   με  έντονο   και επι­κρι­τικό ύφος.

Όσον αφορά το υπο­γλυ­και­μικό επει­σό­διο που ανέφερε ο διευ­θυ­ντής του σχο­λείου σε ένορκη κατά­θεσή του και η μητέρα του παιδιού για την άνοιξη του 2013, υπο­στή­ριξε, ότι δεν το γνω­ρί­ζει, γιατί δεν την ενη­μέ­ρωσε ποτέ κανείς, ούτε ο διευ­θυ­ντής, ούτε και η μητέρα.

Κάποια στιγμή στην αρχή της σχο­λι­κής χρονιάς 2012-2013 η  μητέρα – συνά­δελ­φος της είχε δώσει ένα ντοσιέ που έγραφε μέσα για τα ισο­δύ­ναμα που αντι­στοι­χούν σε κάθε τροφή, καθώς και λίγα λόγια για το τι είναι ο δια­βή­της.

Από την πρώτη μέρα του νέου διδα­κτι­κού έτους έκανε, όπως είπε, όσα έκανε και την πρώτη χρονιά.

Στις 8 Ιανουα­ρίου 2014 από δική της απε­ρι­σκε­ψία και στιγ­μιαία από­σπαση της προ­σο­χής της για άλλο σχολικό θέμα, δεν υπεν­θύ­μισε στο παιδί να βάλει ισο­δύ­ναμα. Το μέτρησε η μητέρα και είχε μάλλον ανε­βα­σμένο ζάχαρο.

Αφού ανα­φέ­ρε­ται και σε άλλα περι­στα­τικά, υπο­στη­ρί­ζει ότι οι γονείς παρα­ποιούν την αλήθεια. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η μητέρα του παιδιού της επι­τέ­θηκε φρα­στικά, ότι υπήρξε επει­σό­διο ενώπιον του Διευ­θυ­ντή του σχο­λείου και όπως ισχυ­ρί­ζε­ται παρά τις εντά­σεις που είχαν προη­γη­θεί νοια­ζό­ταν το ίδιο για το πρό­βλημα του παιδιού.

Ανα­φέ­ρει εξάλλου ότι σύμφωνα με Υπουρ­γική Απόφαση Υπουρ­γείου Παι­δείας ορί­ζε­ται ότι «..έργο των εκπαι­δευ­τι­κών είναι όλα εκείνα που άπτο­νται των εκπαι­δευ­τι­κών δια­δι­κα­σιών δηλ. η διδα­σκα­λία, η εκπαί­δευση και η δια­παι­δα­γώ­γηση των παιδιών με στόχο την ποιό­τητα της εκπαί­δευ­σης, την κοι­νω­νική πρόοδο και τη διάδοση του πολι­τι­σμού».

Ανα­φέ­ρει παρα­πέρα ότι σύμφωνα με εγκύ­κλιο οι εκπαι­δευ­τι­κοί δεν υπο­χρε­ού­νται να έχουν τις απα­ραί­τη­τες ιατρι­κές ή φαρ­μα­κευ­τι­κές γνώσεις, ώστε να συνει­σφέ­ρουν με εξει­δι­κευ­μέ­νες πράξεις (χορή­γηση φαρ­μά­κου από το στόμα ή σε ενέσιμη μορφή) σε ειδικού τύπου ασθέ­νειες των μαθητών (εφη­βι­κός ζαχα­ρώ­δης δια­βή­της, επι­λη­πτι­κές κρίσεις κ.α.) αλλά και σε επο­χια­κές ιώσεις.

Τονίζει ότι, ουδέ­ποτε θέλησε να κρυφτεί πίσω από το γράμμα του Νόμου και να περιο­ρι­στεί σε μία τυπική και εντός των κανο­νι­στι­κών δια­τά­ξεων καθη­κό­ντων της, προ­σπα­θώ­ντας πάντοτε στο πλαίσιο της αυθόρ­μη­της ανάγκης που ένιωθε να βοη­θή­σει όσο μπορεί στην καλύ­τερη προ­σαρ­μογή της μαθή­τριάς της στο σχολικό περι­βάλ­λον.

Ως συνή­γο­ρός της παρί­στα­ται ο δικη­γό­ρος κ. Μ. Καντι­δε­νός.