Χρειαζόμαστε υψηλού επιπέδου Εκπαίδευση για όλους και κυρίως για τα παιδιά της Περιφέρειας και των ασθενέστερων

Το­πο­θέ­τη­ση Δ. Κρε­μα­στι­νού στην Επι­τρο­πή της Βου­λής επί του Νο­μο­σχε­δί­ου για την Εκ­παί­δευ­ση

Ο κα­θη­γη­τής Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός, κατά τη συ­ζή­τη­ση στη Διαρ­κή Επι­τρο­πή Μορ­φω­τι­κών Υπο­θέ­σε­ων της Βου­λής του νο­μο­σχε­δί­ου του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας «Επεί­γο­ντα μέτρα για την Πρω­το­βάθ­μια, Δευ­τε­ρο­βάθ­μια και Τρι­το­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση», αμ­φι­σβή­τη­σε έντο­να τον χα­ρα­κτη­ρι­σμό του «κα­τα­πεί­γο­ντος» με τον οποίο έφερε η ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου το νο­μο­σχέ­διο, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι συρ­ρι­κνώ­νε­ται η δια­δι­κα­σία συ­ζή­τη­σης επί ενός σο­βα­ρό­τα­του θε­σμού όπως αυτός της Εκ­παί­δευ­σης, με σο­βα­ρές συ­νέ­πειες.

Είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά:

«Ο νόμος που ισχύ­ει σή­με­ρα, ενώ θα μπο­ρού­σε να έχει πε­ρά­σει από την τότε μο­νο­κομ­μα­τι­κή πλειο­ψη­φία με 167 βου­λευ­τές, συ­ζη­τή­θη­κε με τους φο­ρείς και τα κόμ­μα­τα επί 2 χρό­νια για να ψη­φι­στεί από 255 βου­λευ­τές. Τώρα, λοι­πόν, που θέ­λου­με να αλ­λά­ξου­με ση­μεία αυτού του νόμου, δεν θα πρέ­πει να υπάρ­χει μια συ­ζή­τη­ση με τους αντί­στοι­χους φο­ρείς, φα­νε­ρή, για να δούμε αν πραγ­μα­τι­κά υπάρ­χουν ου­σια­στι­κοί λόγοι για να αλ­λά­ξουν αυτά τα άρθρα; Η ανώ­τα­τη παι­δεία δεν είναι κάτι απλό, είναι ο εγκέ­φα­λος της παι­δεί­ας. Δεν μπο­ρεί με το μαν­δύα του «επεί­γο­ντος» και του «κα­τε­πεί­γο­ντος» να σκε­πά­σου­με τα θέ­μα­τα, τα οποία αφο­ρούν το μέλ­λον των πα­νε­πι­στη­μί­ων και το μέλ­λον αυτής της χώρας. »

Επι­πλέ­ον, ο Δ. Κρε­μα­στι­νός έθεσε το εύ­λο­γο πο­λι­τι­κό ερώ­τη­μα πώς βια­στι­κά και χωρίς δια­βού­λευ­ση, αρ­κε­τοί βου­λευ­τές της συ­γκυ­βέρ­νη­σης θα κλη­θούν να ακυ­ρώ­σουν νόμο που οι ίδιοι υπερ­ψή­φι­σαν πριν από 4 μόλις χρό­νια.

Επί της ου­σί­ας του νο­μο­σχε­δί­ου, ο κα­θη­γη­τής Κρε­μα­στι­νός στά­θη­κε ιδιαί­τε­ρα στην ποιό­τη­τα της μέσης και της ανώ­τα­της εκ­παί­δευ­σης, λέ­γο­ντας:

«Υπάρ­χει, όπως ξέ­ρε­τε, η κι­νέ­ζι­κη πα­ροι­μία «άσπρη γάτα ή μαύρη γάτα, δεν έχει ση­μα­σία αρκεί να τρώει πο­ντί­κια». Το ζη­τού­με­νο είναι να μπο­ρεί να δώσει η μέση και η ανω­τά­τη παι­δεία στε­λέ­χη τέ­τοια, που τα χρειά­ζε­ται η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία. Πρέ­πει, δη­λα­δή, να μην υπάρ­χει δια­φο­ρά με­τα­ξύ του φτω­χού αν­θρώ­που που έχει το παιδί του στα δη­μό­σια σχο­λεία και αυτού που έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να εκ­παι­δευ­τεί στα κα­λύ­τε­ρα σχο­λεία της αλ­λο­δα­πής και της ημε­δα­πής.

Επί­σης, υπάρ­χει κα­νέ­να παιδί, φτωχό ή πλού­σιο, που να είναι Φυ­σι­κός και να μην θέλει να πάει σή­με­ρα στο Max Planck ή στη ΝASA; Όχι για να πάρει μόνο πε­ρισ­σό­τε­ρα λεφτά, αλλά γιατί θα αγαπά τη γνώση, θα αγαπά την έρευ­να, θα αγαπά την επι­στή­μη του. Μπο­ρεί όμως να πάει αν δεν ξέρει άρι­στα αγ­γλι­κά, αν δεν είναι άρι­στος στην ει­δι­κό­τη­τά του, αν δεν δώσει εξε­τά­σεις για να τον προ­σλά­βουν; Έχου­με μια πα­γκό­σμια κοι­νω­νία. Ας το κα­τα­λά­βου­με ακόμα και αν δεν μας αρέ­σει.

Γιατί, λοι­πόν, να είναι 4 τα πρό­τυ­πα σχο­λεία; Γιατί η Πε­ρι­φέ­ρεια να δια­φο­ρο­ποιεί­ται από την Αθήνα που έχει πρό­τυ­πα σχο­λεία; Ή δεν θα υπάρ­χουν πρό­τυ­πα, πράγ­μα το οποίο δεν θεωρώ σωστό, αλλά εάν υπάρ­χουν, πρέ­πει και η Πε­ρι­φέ­ρεια να έχει τις ίδιες δυ­να­τό­τη­τες. Είναι δυ­να­τόν να μην έχει ένας Νομός τη δυ­να­τό­τη­τα να έχει ένα πρό­τυ­πο σχο­λείο; Δεν είναι μια διά­κρι­ση αυτή; Να μη βλέ­που­με μόνο τις δια­κρί­σεις προς τα κάτω, ας δούμε και τις δια­κρί­σεις προς τα πάνω. Γιατί να μην ξέ­ρουν τα παι­διά άρι­στα μια ξένη γλώσ­σα αφού είναι δια­βα­τή­ριο για να πάνε στο εξω­τε­ρι­κό;».

Για την, υπό κα­τάρ­γη­ση, τρά­πε­ζα θε­μά­των, ο Δ. Κρε­μα­στι­νός είπε ότι το πολύ θε­τι­κό της στοι­χείο είναι ότι επέ­βα­λε την δι­δα­κτέα ύλη που όφει­λε κάθε κα­θη­γη­τής να δι­δά­ξει, με­γι­στο­ποιώ­ντας την ικα­νό­τη­τα του μα­θη­τή στο τέλος της χρο­νιάς. Πα­ρό­τρυ­νε, δε, τον Ανα­πλη­ρω­τή Υπουρ­γό να κρα­τή­σει αυτό το στοι­χείο και να μην αφή­σει το θέμα στην ευ­χέ­ρεια κάθε δι­δά­σκο­ντα για να απο­φευ­χθούν και οι ανι­σό­τη­τες που πλήτ­τουν πε­ρισ­σό­τε­ρο τις οι οι­κο­νο­μι­κά ασθε­νέ­στε­ρες τά­ξεις και τα φτωχά παι­διά, όχι τα παι­διά των εύ­πο­ρων οι­κο­γε­νειών. «Αυτή είναι μια φι­λο­σο­φία που θα πρέ­πει να διέ­πει όλους τους νό­μους», συ­μπλή­ρω­σε.

Κλεί­νο­ντας, για το θέμα των «αιώ­νιων» φοι­τη­τών, ο Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός ζή­τη­σε από την ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου, δεί­χνο­ντας κα­τα­νό­η­ση στις προ­σω­πι­κές συν­θή­κες των φοι­τη­τών να θέσει ένα ελά­χι­στο βαθμό φοι­τη­τι­κής από­δο­σης (π.χ. ένα μά­θη­μα κατ’ έτος) ώστε να απο­φευ­χθούν φαι­νό­με­να πραγ­μα­τι­κά «αιώ­νιων» φοι­τη­τών που, όπως ανέ­φε­ρε, ει­ρω­νευό­ταν στο λο­γο­τε­χνι­κό έργο του και ο Γρη­γό­ριος Ξε­νό­που­λος.