Οι τζιχαντιστές στα Βαλκάνια

Αυτό που όλοι φο­βού­νταν, αλλά απέ­φευ­γαν να εκ­φρά­ζουν δη­μο­σί­ως, είναι γε­γο­νός: οι αι­μα­τη­ρές τρο­μο­κρα­τι­κές επι­θέ­σεις των τζι­χα­ντι­στών του εξ­τρε­μι­στι­κού Ισλάμ επε­κτά­θη­καν και στα Βαλ­κά­νια. Σε αστυ­νο­μι­κό τμήμα της πόλης Σβόρ­νικ, στη «Σερ­βι­κή Δη­μο­κρα­τία» της Βοσ­νί­ας-Ερ­ζε­γο­βί­νης, ένας άντρας που συν­δε­ό­ταν με ακραί­ους ισλα­μι­στι­κούς κύ­κλους ει­σέ­βα­λε, το από­γευ­μα της Δευ­τέ­ρας, οπλι­σμέ­νος σε αστυ­νο­μι­κό τμήμα και κραυ­γά­ζο­ντας «Αλλάχ Ακ­μπάρ» (ο Θεός είναι με­γά­λος), σκό­τω­σε έναν αστυ­νο­μι­κό και τραυ­μά­τι­σε άλ­λους δύο προ­τού πέσει και ο ίδιος νε­κρός από τα πυρά της φρου­ράς. Απο­κα­λύ­φθη­κε στη συ­νέ­χεια ότι ο δρά­στης, Νέ­ντριν Ιμπριτς, 24 χρό­νων, είχε ασπα­στεί το ακραίο Ισλάμ. Τόσο η μη­τέ­ρα του, Χα­λί­μα, όσο και ο θείος του, Ρίφατ Ρά­μιτς, επι­βε­βαί­ω­σαν με δη­λώ­σεις τους στα βοσ­νια­κά ΜΜΕ ότι ο Ιμπριτς είχε ασπα­στεί τον Ουα­χα­βι­τι­σμό και μά­λι­στα προ­σπα­θού­σε να προ­ση­λυ­τί­σει και τους δύο. Ο Νέ­ντριν έμει­νε ορ­φα­νός σε ηλι­κία ενός έτους, όταν Σέρ­βοι σκό­τω­σαν τον πα­τέ­ρα του μαζί με άλ­λους 750 μου­σουλ­μά­νους στον πό­λε­μο της Βοσ­νί­ας και σύμ­φω­να με τις αρχές τε­λού­σε υπό την επιρ­ροή ενός ακραί­ου ιμάμη, του Αμπ­ντου­λάχ Χα­σά­νο­βιτς, ο οποί­ος στο πα­ρελ­θόν είχε ανα­κρι­θεί για στρα­το­λό­γη­ση τζι­χα­ντι­στών και συ­νε­λή­φθη ήδη από την αστυ­νο­μία για την επί­θε­ση στο Σβόρ­νικ. Κατά τον θείο του, ένας από τους λό­γους που τον οδή­γη­σαν στην «αγκα­λιά» των φα­να­τι­κών ισλα­μι­στών, ήταν και το παι­δι­κό αυτό τραύ­μα, η δο­λο­φο­νία, δη­λα­δή, του πα­τέ­ρα του.

Πλή­ρης απο­σύν­θε­ση

Οι διω­κτι­κές αρχές ερευ­νούν εις βάθος τις δια­συν­δέ­σεις του Ιμπριτς και μι­λούν ανοι­χτά, πλέον, για τρο­μο­κρα­τι­κή ενέρ­γεια προ­ερ­χό­με­νη από εξ­τρε­μι­στές ισλα­μι­στές. Αό­ρι­στες πλη­ρο­φο­ρί­ες, ότι επί­κει­ται τρο­μο­κρα­τι­κό χτύ­πη­μα τζι­χα­ντι­στών στη Βοσ­νία, είχαν φτά­σει από καιρό στις μυ­στι­κές υπη­ρε­σί­ες της χώρας, ενώ και ο ύπα­τος αρ­μο­στής του ΟΗΕ στη Βοσ­νία είχε ενη­με­ρώ­σει με έγ­γρα­φό του, πριν από λίγες ημέ­ρες, την αστυ­νο­μία ότι ακραί­οι ισλα­μι­στές σχε­διά­ζουν να επι­τε­θούν σε σταθ­μό στη Σερ­βι­κή Δη­μο­κρα­τία. Η τρο­μο­κρα­τι­κή ενέρ­γεια, ωστό­σο, δεν απο­τρά­πη­κε και δεν είναι κα­θό­λου βέ­βαιο ότι οι αρχές θα μπο­ρού­σαν να το πρά­ξουν, δε­δο­μέ­νης της πλή­ρους απο­σύν­θε­σης, σε όλα τα επί­πε­δα, των δομών στο ετοι­μόρ­ρο­πο κρά­τος της Βοσ­νί­ας – Ερ­ζε­γο­βί­νης, της χώρας, όπου υπο­λο­γί­ζε­ται ότι δρουν πε­ρισ­σό­τε­ροι από 100.000 φο­ντα­με­ντα­λι­στές του Ισλάμ (Ουα­χα­μπί­τες), από τους οποί­ους στρα­το­λο­γού­νται οι πλέον φα­να­τι­κοί και στέλ­νο­νται ως «πο­λε­μι­στές του Αλλάχ» στη Συρία και στο Ιράκ.

«Ενας με­γά­λος αριθ­μός αν­θρώ­πων που έχουν θέ­σεις στις πο­λι­τι­κές δομές της Βοσ­νί­ας – Ερ­ζε­γο­βί­νης, όχι μόνον υπο­στη­ρί­ζει την τρο­μο­κρα­τία, αλλά είναι ανα­με­μειγ­μέ­νος ευ­θέ­ως σε τρο­μο­κρα­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις, προει­δο­ποί­η­σε πρό­σφα­τα ο υπουρ­γός Πο­λι­τι­κών Υπο­θέ­σε­ων της χώρας Σρέ­ντο­γιε Νό­βιτς, ο οποί­ος σχε­δόν όλη του τη ζωή ερ­γά­στη­κε σε υπη­ρε­σί­ες ασφα­λεί­ας. «Πολ­λές προει­δο­ποι­ή­σεις, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της δή­λω­σης του διευ­θυ­ντή της Υπη­ρε­σί­ας Ασφά­λειας Πλη­ρο­φο­ριών (OSA) Αλμίρ Τζού­βο, ότι υπάρ­χουν 3.000 πι­θα­νοί τρο­μο­κρά­τες στη Βοσ­νία – Ερ­ζε­γο­βί­νη, δεί­χνουν ότι η χώρα είναι μια πυ­ρι­τι­δα­πο­θή­κη, όταν πρό­κει­ται για την τρο­μο­κρα­τία», πρό­σθε­σε.

Ο κρό­τος των πυ­ρο­βο­λι­σμών του Ιμπριτς στο Σβόρ­νικ ήχησε εκ­κω­φα­ντι­κά σε όλες τις βαλ­κα­νι­κές χώρες με μου­σουλ­μα­νι­κούς πλη­θυ­σμούς και το ερώ­τη­μα που τί­θε­ται ήδη από πολλά ΜΜΕ είναι πού θα ακου­στεί το επό­με­νο «μπαμ» και πόσο ηχηρό θα είναι το χτύ­πη­μα. Δί­κτυα του εξ­τρε­μι­στι­κού Ισλάμ, κα­τευ­θυ­νό­με­να από κράτη της Αρα­βι­κής Χερ­σο­νή­σου, δρα­στη­ριο­ποιού­νται σε Αλ­βα­νία, Κό­σο­βο, ΠΓΔΜ, Σερ­βία, χώρες με ση­μα­ντι­κούς μου­σουλ­μα­νι­κούς πλη­θυ­σμούς, πα­ρα­δο­σια­κά ήπιους και μέχρι τώρα αρ­μο­νι­κά συμ­βιού­ντες με το χρι­στια­νι­κό στοι­χείο. Φα­να­τι­κοί ιμά­μη­δες, σπου­δαγ­μέ­νοι σε Σα­ου­δι­κή Αρα­βία, Υε­μέ­νη, Αί­γυ­πτο, Κατάρ, κ.α., στρα­το­λο­γούν σε τε­μέ­νη τζι­χα­ντι­στές που στη συ­νέ­χεια επαν­δρώ­νουν τον στρα­τό του «Ισλα­μι­κού Κρά­τους». Κη­ρύσ­σουν, ταυ­τό­χρο­να, την κατ’ εκεί­νους ανα­πό­φευ­κτη ίδρυ­ση Χα­λι­φά­του και στα Βαλ­κά­νια, όπου θα κυ­ριαρ­χεί η Σαρία, και φυ­σι­κά η επι­κρά­τειά του θα είναι απαλ­λαγ­μέ­νη από «άπι­στους». Παρά τους αυ­στη­ρούς νό­μους που θέ­σπι­σαν, ει­δι­κά μετά τη δο­λο­φο­νία των δη­μο­σιο­γρά­φων και σκι­τσο­γρά­φων στο Πα­ρί­σι, οι κυ­βερ­νή­σεις των ως άνω χωρών για να εμπο­δί­σουν τη ρη­το­ρι­κή μί­σους και τη στρα­το­λό­γη­ση τζι­χα­ντι­στών, η απή­χη­ση της εξ­τρε­μι­στι­κής εκ­δο­χής του Ισλάμ κερ­δί­ζει διαρ­κώς έδα­φος, στα φτωχά λαϊκά στρώ­μα­τα και σε πε­ριο­χές με υψηλά πο­σο­στά ανερ­γί­ας.

Κα­θη­με­ρι­νή