Ανοιξαν τη στρόφιγγα του δανεισμού οι τράπεζες για πρώτη φορά από το 2012

Ενθαρ­ρυ­ντι­κές σε πολλά επίπεδα δια­γρά­φο­νται οι εξε­λί­ξεις στην Ευρω­ζώνη, καθώς το πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της ΕΚΤ φαί­νε­ται να απο­δί­δει καρπούς, με τις ευρω­παϊ­κές τρά­πε­ζες να αυξά­νουν τον δανει­σμό σε επι­χει­ρή­σεις και νοι­κο­κυ­ριά για πρώτη φορά ύστερα από 36 μήνες. Παράλ­ληλα, η προ­ο­πτική για επι­τά­χυνση της ανά­πτυ­ξης και του πλη­θω­ρι­σμού οδηγεί σε ελαφρά άνοδο του κόστους δανει­σμού των χωρών της Ευρω­ζώ­νης. Αυτή τη φορά, όμως, δεν σχε­τί­ζε­ται με περι­πτώ­σεις υπερ­χρέ­ω­σης ή αφε­ρεγ­γυό­τη­τας, αλλά αντα­να­κλά τις προσ­δο­κίες για βελ­τί­ωση της οικο­νο­μίας.

Σύμφωνα με στοι­χεία που έδωσε χθες στη δημο­σιό­τητα η ΕΚΤ, τον Μάρτιο οι ευρω­παϊ­κές τρά­πε­ζες αύξησαν τα δάνεια στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία κατά 0,1% σε σύγκριση με την αντί­στοιχη περίοδο του περα­σμέ­νου έτους, ενώ σε σύγκριση με τον Φεβρουά­ριο τα αύξησαν κατά 0,2%. Πρό­κει­ται για το απο­τέ­λε­σμα μιας σειράς μη συμ­βα­τι­κών εργα­λείων χαλά­ρω­σης της νομι­σμα­τι­κής πολι­τι­κής που έχει υιο­θε­τή­σει η ΕΚΤ στην προ­σπά­θειά της να απο­τρέ­ψει τον κίνδυνο του απο­πλη­θω­ρι­σμού και να τονώσει την ανά­πτυξη. Σε αυτά συγκα­τα­λέ­γο­νται οι αγορές καλυμ­μέ­νων ομο­λό­γων και τιτλο­ποι­η­μέ­νων δανείων, που εγκαι­νί­ασε αντι­στοί­χως τον Οκτώ­βριο και τον Νοέμ­βριο του περα­σμέ­νου έτους, αλλά και η επέ­κταση του προ­γράμ­μα­τος ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης σε αγορές κρα­τι­κών ομο­λό­γων υψηλής αξιο­λό­γη­σης που άρχισαν από τις 9 Μαρτίου.

Οπως σχο­λιά­ζει ο Χόγκερ Σμί­ντινγκ, επι­κε­φα­λής της ομάδας οικο­νο­μο­λό­γων στην επεν­δυ­τική τράπεζα Berenberg, «υιο­θε­τώ­ντας μια πιο επι­θε­τική στάση, η ΕΚΤ κατα­φέρ­νει τελικά να επα­να­φέ­ρει την Ευρω­ζώνη του­λά­χι­στον σε μια ανα­πτυ­ξιακή πορεία». Η αύξηση του δανει­σμού σε επι­χει­ρή­σεις και νοι­κο­κυ­ριά ήταν ένα από τα ζητού­μενα της μη συμ­βα­τι­κής πολι­τι­κής της ΕΚΤ, δεδο­μέ­νου ότι από τον Μάιο του 2012 υπο­χω­ρούσε διαρκώς ο δανει­σμός στην Ευρω­ζώνη, με απο­τέ­λε­σμα να προ­κύ­ψει έλλειμμα ρευ­στό­τη­τας στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία.

Ως συνε­πα­κό­λουθο της επι­θε­τι­κής πολι­τι­κής της ΕΚΤ, η τράπεζα εκτιμά πως στη διάρ­κεια του έτους η Ευρω­ζώνη θα σημειώ­σει ανά­πτυξη 1,5% που θα επι­τα­χυν­θεί στο 2,1% το επόμενο έτος. Ομοίως το ΔΝΤ προ­βλέ­πει για την Ευρω­ζώνη ανά­πτυξη 1,5% το τρέχον έτος και 1,6% το επόμενο. Πρό­κει­ται για ρυθμούς ανά­πτυ­ξης που δεν έχουν κατα­γρα­φεί στην Ευρω­ζώνη από το 2007. Σύμφωνα, άλλωστε, με σχετική δημο­σκό­πηση του Bloomberg μεταξύ παρα­γό­ντων της αγοράς, η Ευρω­ζώνη εκτο­πί­ζει πλέον τις ΗΠΑ από την πρώτη θέση στην προ­τί­μηση των επεν­δυ­τών, αφού προ­σφέ­ρει τις καλύ­τε­ρες επεν­δυ­τι­κές ευκαι­ρίες τους επό­με­νους 12 μήνες.

Απο­τέ­λε­σμα των βελ­τιω­μέ­νων προσ­δο­κιών, πάντως, είναι οι μαζικές πωλή­σεις κρα­τι­κών ομο­λό­γων χωρών της Ευρω­ζώ­νης, που εξωθούν ανοδικά τις απο­δό­σεις τους.

Ενδει­κτική είναι η άνοδος που σημεί­ωσε η απόδοση των δεκα­ε­τών ομο­λό­γων του γερ­μα­νι­κού Δημο­σίου (των bunds), καθώς ενι­σχύ­θηκε χθες το πρωί κατά οκτώ μονάδες βάσης φθά­νο­ντας στο 0,25%. Από τα μέσα Μαρτίου είχε υπο­χω­ρή­σει σημα­ντικά, ενώ από τα μέσα Απρι­λίου οικο­νο­μι­κοί ανα­λυ­τές θεω­ρού­σαν θέμα χρόνου τη διο­λί­σθησή της σε αρνη­τικό πρόσημο. Βρί­σκε­ται, άλλωστε, ήδη σε αρνη­τικό πρόσημο το 57% των γερ­μα­νι­κών τίτλων διάρ­κειας μεγα­λύ­τε­ρης του έτους. Τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες είχε μάλιστα εκφρα­στεί προ­βλη­μα­τι­σμός μήπως η ΕΚΤ ανα­γκα­σθεί να ανα­θε­ω­ρή­σει την τακτική της ελλεί­ψει δια­θέ­σι­μων τίτλων υψηλής αξιο­λό­γη­σης.

Την ανοδική πορεία των γερ­μα­νι­κών δεκα­ε­τών ακο­λου­θούν, άλλωστε, και τα γαλλικά δεκαετή ομόλογα όπως και τα gilts, δεκαετή ομόλογα του βρε­τα­νι­κού Δημο­σίου, παρά το γεγονός ότι η Βρε­τα­νία δεν απο­τε­λεί μέλος της Ευρω­ζώ­νης. Σε ό,τι αφορά τα ομόλογα της ευρω­παϊ­κής περι­φέ­ρειας, Ιταλίας, Ισπα­νίας και Πορ­το­γα­λίας, οι απο­δό­σεις τους δεν είχαν υπο­χω­ρή­σει τόσο όσο των γερ­μα­νι­κών εξαι­τίας της ανη­συ­χίας για την κρίση της Ελλάδας. Και πάλι, πάντως, σημεί­ω­σαν άνοδο χθες. Ωστόσο μερίδα οικο­νο­μι­κών ανα­λυ­τών εκτιμά πως υπάρ­χουν ακόμη δυνα­τό­τη­τες να υπο­χω­ρή­σουν περαι­τέρω οι απο­δό­σεις των γερ­μα­νι­κών δεκα­ε­τών ομο­λό­γων.

kathimerini.gr