Γραφείο Προϋπολογισμού Βουλής: Η συμφωνία επείγει – η οικονομία υποτροπιάζει

«Η συμ­φω­νία με τους θεσμούς επείγει και είναι δυνατή» αυτό ανα­φέ­ρει στην τρι­μη­νιαία έκθεσή του το Γραφείο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της Βουλής επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η «οικο­νο­μία υπο­τρο­πιά­ζει».

Και χαρα­κτη­ρί­ζει «ιδιό­τυπο» το μείγμα των νέων φόρων, δαπανών και θεσμι­κών αλλαγών. εκτι­μώ­ντας ότι δεν εντάσ­σο­νται σε ένα σχέδιο για την ανά­πτυξη ούτε είναι σαφές πως θα χρη­μα­το­δο­τη­θούν «παρά την αισιο­δο­ξία του «κει­μέ­νου εργα­σίας» για νέα φορο­λο­γικά έσοδα 4,7 έως 6,1 € δισ.».

Η συμ­φω­νία επείγει – η οικο­νο­μία υπο­τρο­πιά­ζει

Για να στη­ρί­ξει το επι­χεί­ρημα περί ραγδαίας επι­δεί­νω­σης, το Γραφείο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού παρα­θέ­τει μια σειρά από επι­χει­ρή­ματα:

Ήδη από το τέταρτο τρίμηνο του 2014, η οικο­νο­μία έχει επι­στρέ­ψει σε υφε­σιακή τροχιά, οι κατα­θέ­σεις από τον περα­σμένο Νοέμ­βριο έχουν υπο­χω­ρή­σει κατά 26 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ ενώ το πρώτο τρίμηνο του 2015 ο δείκτης οικο­νο­μι­κού κλί­μα­τος ήταν σε έντονα πτωτική τροχιά.

«Η δρα­στική επι­δεί­νωση των συν­θη­κών στην οικο­νο­μία τρο­φο­δο­τεί νέα γενιά κόκ­κι­νων δανείων ενώ οι επι­χει­ρή­σεις αντι­με­τω­πί­ζουν χρη­μα­το­δο­τι­κές δυσκο­λίες και τερά­στιο πρό­βλημα με ξένους πελάτες και προ­μη­θευ­τές» ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά ενώ προ­στί­θε­ται ότι τα ληξι­πρό­θε­σμα προς το δημόσιο αυξή­θη­καν κατά 3,47 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ μέσα στο πρώτο τρίμηνο.

Η τρέ­χουσα κατά­σταση απειλεί πλέον ακόμη και τις υγιείς επι­χει­ρή­σεις ανα­φέ­ρει η έκθεση μερικά από τα κυριό­τερα σημεία της οποίας είναι τα εξής:

Ο εκλο­γι­κός κύκλος και η παρα­τε­τα­μένη αδυ­να­μία συμ­φω­νίας κυβέρ­νη­σης και θεσμών, η εκκρε­μό­τητα γύρω από τη δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή και τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις, σε συν­δυα­σμό με άλλους παρά­γο­ντες, όπως είναι οι αμφι­τα­λα­ντεύ­σεις σε ζητή­ματα έννομης τάξης (“rule of law”) και οι αντι­κρουό­με­νες δηλώ­σεις κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών σχετικά με το ενδε­χό­μενο συμ­φω­νίας ή ρήξης, ενέ­τει­ναν την αβε­βαιό­τητα, που με τη σειρά της προ­κά­λεσε επεν­δυ­τική υστέ­ρηση στην αγορά και σε συν­δυα­σμό με αντι­φα­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά της πολι­τι­κής της προη­γού­με­νης κυβέρ­νη­σης, είχε ως απο­τέ­λε­σμα, ήδη από το τελευ­ταίο τρίμηνο του 2014, την επι­στροφή της οικο­νο­μίας σε υφε­σιακή τροχιά.

· Η τρέ­χουσα κατά­σταση δεν απειλεί μόνον όσες επι­χει­ρή­σεις βρί­σκο­νται σε οριακό σημείο, αλλά και όσες τα χρόνια της κρίσης άντεξαν, επέν­δυ­σαν, συγκρά­τη­σαν μισθούς, κατέ­βα­λαν φό-ρους και απέ­φυ­γαν απο­λύ­σεις. Απειλεί δηλαδή, την υγιή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα.

· Κατά τη γνώμη του ΓΠΚΒ θα ήταν ιστο­ρικό λάθος να βγει η Ελλάδα από την Ευρω­ζώνη την ώρα που η οικο­νο­μική πολι­τική στην Ευρω­ζώνη αρχίζει να αλλάζει σε κατεύ­θυνση ευνοϊκή για την ίδια τη χώρα

· Όσο καιρό η Ελλάδα είναι απο­κομ­μένη από τις αγορές, χρειά­ζε­ται τη χρη­μα­το­δο­τική στήριξη κυρίως των Ευρω­παϊ­κών θεσμών και αυτή προ­ϋ­πο­θέ­τει συμ­φω­νία πάνω στο πρό­γραμμα οικο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής.

· Μόνον η τελική συμ­φω­νία με τους εταί­ρους στην Ευρω­ζώνη θα εξα­λεί­ψει τις αβε­βαιό­τη­τες και θα δώσει νέα ώθηση στην ανά­πτυξη.

Δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή με ιδιό­τυπο μείγμα νέων φόρων

ακό­λουθο από­σπα­σμα: Συνο­πτικά, η δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή που επι­χει­ρεί­ται είναι ένα ιδιό­τυπο μείγμα νέων φόρων, νέων δαπανών και θεσμι­κών αλλαγών και σε μεγάλο βαθμό ανα­κοι­νω­μέ­νων αντι­φα­τι­κών προ­θέ­σεων για αλλαγές. Για ορι­σμένα μέτρα (π.χ. 100 δόσεις) είναι απροσ­διό­ρι­στες τελικά οι μακρο­χρό­νιες επι­πτώ­σεις. Παρά το βρα­χυ­πρό­θε­σμο όφελος, το μείγμα αυτό εντεί­νει την αβε­βαιό­τητα που χαρα­κτη­ρί­ζει τη σημε­ρινή κατά­σταση.

Ιδιαί­τερη αναφορά υπάρχει και στο σκέλος των δαπανών:

«Στην πλευρά των δαπανών υπάρχει ασάφεια ως προς την εξέλιξή τους. Οι διά­φο­ρες ανα­κοι­νώ­σεις γίνο­νται απο­σπα­σμα­τικά. Η ασάφεια προ­κύ­πτει από ότι πολλά από τα μέτρα τα οποία έχουν ανα­κοι­νω­θεί δεν έχουν νομο­θε­τη­θεί, αλλά και από τον απο­σπα­σμα­τικό χαρα­κτήρα πολλών ανα­κοι­νώ­σεων που δεν δημιουρ­γούν πεποι­θή­σεις για ένα συνεχές και σταθερό σχέδιο. Το επίπεδο των δαπανών και, κυρίως, η πορεία των δια­φό­ρων κον­δυ­λίων εξαρ­τώ­νται από τα μέτρα που έχουν ήδη απο­φα­σι­σθεί ή εξαγ­γελ­θεί και προ­κα­λούν νέες δαπάνες: οι νέες αμυ­ντι­κές προ­μή­θειες, η χορή­γηση 13ης σύντα­ξης στους χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χους, η κατάρ­γηση της φόρ­μου­λας μηδε­νι­κού ελλείμ­μα­τος στο ασφα­λι­στικό, η έκτακτη βοήθεια στην Ελλη­νική Βιο­μη­χα­νία Ζάχαρης (ΕΒΖ), κ.α.

Κάθε ένα από τα μέτρα αυτά μπορεί να συζη­τη­θεί ως προς τα πλε­ο­νε­κτή­ματα και τα μειο­νε­κτή­ματά του, αλλά όλα μαζί δεν εντάσ­σο­νται σε ένα σχέδιο για την ανά­πτυξη ούτε είναι σαφές πώς θα χρη­μα­το­δο­τη­θούν τελικά, παρά την αισιο­δο­ξία του «κει­μέ­νου εργα­σίας» για νέα φορο­λο­γικά έσοδα 4,7 έως 6,1 € δισ., ούτε τέλος στη­ρί­ζο­νται σε τεκ­μη­ριω­μένη ανάλυση των έμμεσων, μακρο­χρό­νιων επι­πτώ­σεων στις συμπε­ρι­φο­ρές και προσ­δο­κίες των πολιτών».