Εξαπάτησε στη Ρόδο πολλούς επιχειρηματίες που τους υποσχόταν σύναψη δανείων

• Επαυ­σε η δίωξή του λόγω πα­ρα­γρα­φής

Με από­φα­ση που έλαβε χθες το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί Κα­κουρ­γη­μά­των έπαυ­σε ορι­στι­κά λόγω πα­ρα­γρα­φής η δίωξη για απάτη, που ασκή­θη­κε σε βάρος ενός φυ­γό­δι­κου κα­τοί­κου Αθη­νών.

Ο κα­τα­ζη­τού­με­νος φέ­ρε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να στη Ρόδο κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από τον Οκτώ­βριο του 1991 μέχρι τα τέλη Ια­νουα­ρί­ου 1992, να πα­ρε­στη­σε ψευ­δώς στον κ. Νι­κό­λαο Κοι­λιά του Γε­ωρ­γί­ου ότι αντι­προ­σώ­πευε διε­θνείς χρη­μα­το­δο­τι­κούς ορ­γα­νι­σμούς στην Ελ­λά­δα και ότι μπο­ρού­σε να του εξα­σφα­λί­σει τη χο­ρή­γη­ση δα­νεί­ων άνω των 5.000.000 δο­λα­ρί­ων Η.Π.Α. με χα­μη­λό επι­τό­κιο 5,25% ετη­σί­ως εντός μι­κρού χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από αλ­λο­δα­πές Τρά­πε­ζες των ΗΠΑ και της Γερ­μα­νί­ας ή αλ­λο­δα­πό διε­θνή χρη­μα­το­δο­τι­κό ορ­γα­νι­σμό.

Υπο­σχέ­θη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να τη χρη­μα­το­δό­τη­ση της ήδη λει­τουρ­γού­σας ξε­νο­δο­χεια­κής επι­χει­ρή­σε­ως του θύ­μα­τος με την επω­νυ­μία «Kolympia SKY», η οποία αντι­με­τώ­πι­ζε σο­βα­ρά οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα, καθώς και την ανέ­γερ­ση νέας ξε­νο­δο­χεια­κής μο­νά­δας απ’ αυτόν.

Τον έπει­σε εξάλ­λου ότι είχε ήδη διεκ­πε­ραιώ­σει την σύ­να­ψη δα­νεί­ων ύψους πολ­λών δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων δραχ­μών σε διά­φο­ρες επι­χει­ρή­σεις και ιδίως ξε­νο­δο­χεία, πλην όμως για λό­γους απορ­ρή­του δεν ήταν δυ­να­τόν να ανα­φέ­ρει συ­γκε­κρι­μέ­να ονό­μα­τα.

Με τις ανω­τέ­ρω πα­ρα­στά­σεις πα­ρα­πλά­νη­σε τον επι­χει­ρη­μα­τία και τον έπει­σε να απο­στεί­λει ως δήθεν προ­μή­θεια και για την αντι­με­τώ­πι­ση λοι­πών εξό­δων για τη λήψη των δύο δα­νεί­ων και συ­γκε­κρι­μέ­να στις 27- 11-1991 ένα έμ­βα­σμα στο όνομα του δια μέσου της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας Ν. Φα­λή­ρου Πει­ραιώς ύψους 1.808.038 δραχ­μών, την επι­τα­γή της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος ποσού 2.814.360 δραχ­μών, εκ δό­σε­ως του εγκα­λού­ντος και σε δια­τα­γή του, η οποία ει­σπρά­χθη­κε, επι­τα­γή της Τρά­πε­ζας Πί­στε­ως Ρόδου ποσού 935.000 δραχ­μών και στις 18-1-1992 σε δια­τα­γή του δύο με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές της Τρά­πε­ζας Πί­στε­ως Ρόδου ποσού 9.510.000 δραχ­μών και 9.850.000 δραχ­μών και ημε­ρο­μη­νία πλη­ρω­μής 12-3-1992 και 10-11-1992 αντί­στοι­χα εκ­δό­σε­ως του εγκα­λού­ντος η πρώτη των οποί­ων στη συ­νέ­χεια αντι­κα­τα­στά­θη­κε με τρεις ισό­πο­σες επι­τα­γές της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς ποσού 3.170.000 δραχ­μών η κάθε μία.

Στον ίδιο ως άνω τόπο και χρόνο, αρ­νή­θη­κε να του πα­ρα­δώ­σει μια με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νη επι­τα­γή της Τρά­πε­ζας Πί­στε­ως Ρόδου, εκ­δό­σε­ως του εγκα­λού­ντος ποσού 9.850.000 δραχ­μών, με ημε­ρο­μη­νία πλη­ρω­μής 10-11-1992 της οποί­ας την πα­ρά­δο­ση είχε το δι­καί­ω­μα να αξιώ­σει ο εγκα­λών αφού η αιτία για την οποία εξε­δό­θη, δη­λα­δή η κα­τα­βο­λή μέ­ρους της προ­μή­θειας και των λοι­πών εξό­δων για την λήψη δύο δα­νεί­ων από αλ­λο­δα­πό χρη­μα­το­δο­τι­κό ορ­γα­νι­σμό ου­δέ­πο­τε έλαβε χώρα, αλλά ήταν προ­ϊ­όν απά­της.