Τα νεογέννητα θύματα της κρίσης

Πε­ρισ­σό­τε­ρα από 26 εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­να νε­ο­γέν­νη­τα μω­ρά­κια φι­λο­ξε­νού­νται αυτή την ώρα στα κρα­τι­κά μαιευ­τή­ρια σε Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νί­κη, χωρίς να μπο­ρούν να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σουν τον Γολ­γο­θά που τους επε­φύ­λα­ξε η ζωή και για να ακρι­βο­λο­γού­με, η οι­κο­νο­μι­κή κρίση και οι κοι­νω­νι­κές συν­θή­κες.

Τα νε­ο­γέν­νη­τα σε όλες τις πε­ρι­πτώ­σεις «αφή­νο­νται» στο μαιευ­τή­ριο από γο­νείς, που δεν έχουν, είτε για οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους είτε για λό­γους υγεί­ας, τη δυ­να­τό­τη­τα να τους προ­σφέ­ρουν τα στοι­χειώ­δη.

Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι γο­νείς τα αφή­νουν στα χέρια των για­τρών με την υπό­σχε­ση προς τον εαυτό τους ότι όταν κα­λυ­τε­ρεύ­σουν οι συν­θή­κες δια­βί­ω­σής τους, θα επι­στρέ­ψουν για να τα πά­ρουν.

Δυ­στυ­χώς, όμως, εκεί­νοι που τε­λι­κά τα κα­τα­φέρ­νουν είναι, πολύ λίγοι… Και είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που συ­νέλ­λε­ξε το www.topontiki.gr , μόνο μέσα στο 2014 τα δη­μό­σια μαιευ­τή­ρια φι­λο­ξέ­νη­σαν 89 βρέφη μέχρι να βρουν κα­τα­φύ­γιο σε κά­ποιο ίδρυ­μα.

Σύμ­φω­να με την κοι­νω­νι­κή υπη­ρε­σία του Μαιευ­τη­ρί­ου «Έλενα», τους για­τρούς και τους νο­ση­λευ­τές, οι γο­νείς εγκα­τα­λεί­πουν τα μωρά τους κυ­ρί­ως για κοι­νω­νι­κούς και οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους (χρήση εξαρ­τη­σιο­γό­νων, άστε­γοι, κα­κο­ποι­η­μέ­νες μη­τέ­ρες κ.τ.λ.)

«Τα παι­διά αυτά είναι υγιή, δεν δια­φέ­ρουν από τα άλλα, θέ­λουν αγκα­λιά, φρο­ντί­δα, ησυ­χία, ενώ δεν είναι λίγες οι πε­ρι­πτώ­σεις που δε­νό­μα­στε μαζί τους. Είναι ένα πρό­βλη­μα αυτό, αλλά το δια­χει­ρι­ζό­μα­στε», μας είπε η διευ­θύ­ντρια του νο­σο­κο­μεί­ου Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Την ίδια ώρα, η κοι­νω­νι­κή υπη­ρε­σία του «Αλε­ξάν­δρα» φρο­ντί­ζει 13 βρέφη, τα οποία ανα­μέ­νε­ται να με­τα­φερ­θούν στους νε­ο­γνο­λο­γι­κούς θα­λά­μους του «Έλενα».

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι και των δύο νο­σο­κο­μεί­ων το­νί­ζουν ότι θα έπρε­πε να προ­σλη­φθεί εξει­δι­κευ­μέ­νο προ­σω­πι­κό για αυτά τα παι­διά, ενώ ει­δι­κά από το «Αλε­ξάν­δρα» επι­ση­μαί­νουν ότι η δυ­να­τό­τη­τα φι­λο­ξε­νί­ας μπο­ρεί να φτά­σει έως τους έξι μήνες: «Υπάρ­χουν παι­διά που κοι­μού­νται στα ει­δι­κά βρε­φι­κά κου­νά­κια έως και τους 6 μήνες της ζωής τους σε κά­ποιες πε­ρι­πτώ­σεις, αφού δεν υπάρ­χουν ει­δι­κές κού­νιες να τα βά­λου­με, με απο­τέ­λε­σμα να υπάρ­χει κίν­δυ­νος ακόμη και να πέ­σουν».

Ο χώρος φι­λο­ξε­νί­ας, πά­ντως, είναι εξο­πλι­σμέ­νος με παι­χνί­δια, συρ­τά­ρια με ρου­χα­λά­κια, relax και κού­νιες, έτσι ώστε να νιώ­θουν άνετα, από την άλλη μεριά όμως το ια­τρι­κό προ­σω­πι­κό φαί­νε­ται να μην επαρ­κεί.

«Η παι­δια­τρι­κή κλι­νι­κή αντι­με­τω­πί­ζει συ­νε­χείς μειώ­σεις και απο­μα­κρύν­σεις νο­ση­λευ­τι­κού προ­σω­πι­κού, με απο­τέ­λε­σμα όσοι ερ­γά­ζο­νται στο τμήμα αυτό να κα­τα­βάλ­λουν υπε­ράν­θρω­πες προ­σπά­θειες ώστε η πα­ρα­μο­νή των νε­ο­γνών να είναι όσο το δυ­να­τόν ευ­χά­ρι­στη και με ελά­χι­στη ψυ­χο­λο­γι­κή φόρ­τι­ση», ανα­φέ­ρει η διευ­θύ­ντρια της κλι­νι­κής Ατ­τι­κόν, η κυρία Βάνα Πα­πα­ευαγ­γέ­λου.

Για όποιον λόγο όμως και να βρί­σκο­νται στα νο­σο­κο­μεία αυτά τα μωρά, η κα­τά­λη­ξή τους είναι τε­λι­κά τα ιδρύ­μα­τα, όπως το «Μη­τέ­ρα», το ΠΙΚΠΑ κ.ά., και από εκεί – αν στα­θούν τυ­χε­ρά – η υιο­θε­σία τους, μια νέα οι­κο­γέ­νεια, μια νέα ευ­και­ρία στη ζωή.

«Το νο­σο­κο­μείο δεν έχει δι­καιο­δο­σία αλλά ούτε και την αρ­μο­διό­τη­τα να εμπλέ­κε­ται στις υιο­θε­σί­ες και τις ανα­δο­χές. Τα βρέφη πα­ρα­μέ­νουν με ει­σή­γη­ση της κοι­νω­νι­κής υπη­ρε­σί­ας και εντο­λή του ει­σαγ­γε­λέα ανη­λί­κων, και εφό­σον εξα­σφα­λι­στούν οι κα­τάλ­λη­λες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης παίρ­νουν εξι­τή­ριο εντός δύο μηνών», επι­ση­μαί­νουν από τη διοί­κη­ση του «Έλενα».

topontiki.gr