Το τραγικό προηγούμενο της υπόθεσης Γιακουμάκη-Η τραγική ιστορία της αυτοκτονίας 18χρονου

Η αυτο­κτο­νία 18χρονου και οι «συμ­βου­λές» 26χρονου σμηνία που κατη­γο­ρή­θηκε για «ηθική αυτουρ­γία» – Οι προ­τρο­πές θανάτου και η δίκη στο στρα­το­δι­κείο

Μία φορά έχει στο παρελ­θόν κατη­γο­ρη­θεί Ελληνας για «ηθική αυτουρ­γία» σε αυτο­κτο­νία, αλλά και εκείνη τη φορά αθω­ώ­θηκε. Η περί­πτωση της αυτο­χει­ρίας του 20χρονου σπου­δα­στή της Γαλα­κτο­κο­μι­κής Σχολής Ιωαν­νί­νων Βαγγέλη Για­κου­μάκη και οι ανα­φο­ρές για «τιμωρία» όσων τον οδή­γη­σαν στη μοιραία απόφασή του έχει ένα και μονα­δικό τραγικό προη­γού­μενο πριν από δέκα χρόνια.

Ενας 26χρονος, παρότι είχε κατη­γο­ρη­θεί ότι είχε ωθήσει έναν νεαρό στο απο­νε­νοη­μένο διάβημα και είχε φρο­ντί­σει να του δείξει και να του προ­μη­θεύ­σει το «μέσον» με το οποίο θα έβαζε τέρμα στη ζωή του, δεν είχε τελικώς καμία τιμωρία.

«Το Βήμα» παρου­σιά­ζει την άγνωστη συνέ­χεια μιας ιστο­ρίας που είχε συγκλο­νί­σει την κοινή γνώμη τον Ιανουά­ριο του 2005 και η οποία έχει δημιουρ­γή­σει το μονα­δικό δικα­στικό προη­γού­μενο με ενδε­χό­μενη τιμωρία για ηθική αυτουρ­γία σε αυτο­κτο­νία.

Μια τραγική υπόθεση

Στις 10 Σεπτεμ­βρίου του 2004 είχε βρεθεί νεκρός στο δωμάτιο του σπιτιού του στους Αμπε­λο­κή­πους ένας 18χρονος νεαρός που είχε κατα­πιεί μεγάλη ποσό­τητα δηλη­τη­ριώ­δους γεωρ­γι­κού φαρ­μά­κου. Ο νεαρός φαί­νε­ται να είχε μια ερωτική απο­γο­ή­τευση, αλλά και να είχε πρό­σφατα έλθει σε σύγκρουση με μέλη μιας παρέας συνο­μη­λί­κων του.

Στο σημείο που ο νεαρός βρέθηκε νεκρός είχε βρεθεί ανοι­κτός ένας ηλε­κτρο­νι­κός υπο­λο­γι­στής, που εξε­τά­στηκε από την ΕΛ.ΑΣ. Οπως προ­έ­κυψε από την έρευνα, σε συνο­μι­λίες του σε chat rooms είχε εκμυ­στη­ρευ­θεί την πρόθεσή του να αυτο­κτο­νή­σει.

Ομως, παρότι ως σήμερα η ΕΛ.ΑΣ. έχει απο­τρέ­ψει περίπου 1.000 αυτο­κτο­νίες που είχαν ανα­φέ­ρει χρήστες του Internet, σε εκείνη την περί­πτωση όχι μόνο δεν υπήρχε καμία σχετική ενη­μέ­ρωση, αλλά προ­έ­κυψε ότι υπήρξε «συνο­μι­λη­τής» του 18χρονου που τον ώθησε στο απο­νε­νοη­μένο διάβημα!

Αρχικά η αστυ­νο­μία ανα­κά­λυψε ότι το «ηλε­κτρο­νικό» ίχνος του συνο­μι­λητή του 18χρονου αντι­στοι­χεί σε Internet café στα Χανιά και αργό­τερα με ανα­ζη­τή­σεις σε αυτό, με βάση το nickname που χρη­σι­μο­ποιούσε, εντο­πί­στηκε το άτομο που έδινε τις συμ­βου­λές του… θανάτου.

Στις 20 Ιανουα­ρίου του 2005 η Δίωξη Ηλε­κτρο­νι­κού Εγκλή­μα­τος με προϊ­στά­μενο τον κ. Μανώλη Σφα­κια­νάκη προ­χώ­ρησε στη σύλληψη ενός 26χρονου σμηνία από τα Χανιά με την κατη­γο­ρία ότι ήταν αυτός που όχι μόνο δεν προ­σπά­θησε να απο­τρέ­ψει τον 18χρονο από την αυτο­χει­ρία, αλλά του υπέ­δειξε και τον τρόπο για να αυτο­κτο­νή­σει.

«Το Βήμα» επι­κοι­νώ­νησε με άτομα από το περι­βάλ­λον του αυτό­χειρα και ανθρώ­πους που παρα­κο­λού­θη­σαν τη δικα­στική εξέλιξη της υπό­θε­σης. Οπως σημεί­ω­ναν, «ο σμηνίας όχι μόνο δεν απο­θάρ­ρυνε τον 18χρονο να δώσει τέλος στη ζωή του, του μίλησε για την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα του γεωρ­γι­κού φαρ­μά­κου. Μάλιστα όταν ο νεαρός εξέ­φρασε τις επι­φυ­λά­ξεις ότι μπορεί με μια πλύση στο­μά­χου από για­τρούς να απο­τρα­πεί ο θάνατός του, ο σμηνίας, αφού του ανέλυσε τη βέβαιη θανα­τη­φόρα δράση του είπε ότι “μη σε νοιάζει. Αυτό λιώνει και τα σωλη­νά­κια που θα σου βάλουν οι γιατροί”. Επι­πλέον, του υπέ­δειξε και κατά­στημα στην Αθήνα, κοντά στο σπίτι του, από όπου θα μπο­ρούσε να προ­μη­θευ­τεί τη δηλη­τη­ριώδη ουσία, κάτι που τελικώς έπραξε ο 18χρονος αυτό­χει­ρας».

Σύμφωνα με τις ίδιες μαρ­τυ­ρίες, η μακά­βρια συζή­τηση είχε και άλλες πτυχές. Οπως ανα­φέ­ρουν οι ίδιοι άνθρω­ποι, «ο 26χρονος σμηνίας ανέφερε στον συνο­μι­λητή του ότι γνω­ρί­ζει τον τρόπο με ένα κτύπημα κοντά στον λαιμό του 18χρονου να προ­κλη­θεί ο θάνατός του. Ομως σε εκείνη την περί­πτωση ζητούσε και χρήματα για αυτή την… παρέμ­βασή του. Ομως του υπε­δεί­κνυε κι άλλους πολλούς τρόπους για να αυτο­κτο­νή­σει. Σε μία άλλη συνο­μι­λία τους – υπήρξαν 4-5 συνο­λικά – του πρό­τεινε να κατα­πιεί ξυρα­φά­κια, ενώ σε μία άλλη του είχε προ­τεί­νει να κάνει ένα κοκτέιλ ναρ­κω­τι­κών με παράλ­ληλη έντονη σεξουα­λική δρα­στη­ριό­τητα που θα μπο­ρούσε να τον οδη­γή­σει σε θάνατο…».

Με βάση το άρθρο 301 του Ποι­νι­κού Κώδικα για συμ­με­τοχή σε αυτο­κτο­νία που ανα­φέ­ρει ότι «όποιος με πρόθεση κατέ­πεισε άλλον να αυτο­κτο­νή­σει, αν τελέ­στηκε η αυτο­κτο­νία ή έγινε από­πειρά της, καθώς και όποιος έδωσε βοήθεια κατ’ αυτήν, τιμω­ρεί­ται με φυλά­κιση» ο σμηνίας κατη­γο­ρή­θηκε για τον θάνατο του νεαρού.

Περίπου δύο χρόνια αργό­τερα κάθησε στο εδώλιο του στρα­το­δι­κείου της Αθήνας όπου ύστερα από μια σχετικά σύντομη δια­δι­κα­σία αθω­ώ­θηκε. Ο σμηνίας υπο­στή­ριξε ότι δεν γνώριζε τις συνέ­πειες αυτών των συμ­βου­λών του, ότι η αυτο­κτο­νία του 18χρονου έγινε αρκετές ημέρες μετά τις δια­δι­κτυα­κές συνο­μι­λίες μαζί του, ενώ επέρ­ριψε ευθύνες και σε συγ­γε­νείς του νεαρού για το γεγονός ότι δεν απέ­τρε­ψαν την αυτο­χει­ρία. Οι συγ­γε­νείς του 18χρονου δεν προ­χώ­ρη­σαν σε καμιά άλλη νομική ενέρ­γεια και ούτε επε­δί­ω­ξαν μετα­φορά της υπό­θε­σης στα πολι­τικά δικα­στή­ρια.

Σημειώ­νε­ται ότι περί­πτωση ηθικής αυτουρ­γίας σε αυτο­κτο­νία είχε διε­ρευ­νη­θεί σε πρώτη φάση και στην περί­πτωση της αυτο­κτο­νίας – το φθι­νό­πωρο του 2000, με πτώση από το γραφείο του στον Πειραιά – του εφο­πλι­στή Παντελή Σφηνιά, που του είχαν απο­δο­θεί ευθύνες για το πολύ­νε­κρο ναυάγιο του Express Samina.

Τέλος, στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. υπεν­θύ­μι­ζαν ότι τέτοιου είδους κατη­γο­ρία για ηθική αυτουρ­γία σε αυτο­κτο­νία μπορεί να στοι­χειο­θε­τη­θεί σε περί­πτωση κηρυγ­μά­των που οδηγεί σε μαζικές αυτο­κτο­νίες μελών παρα­θρη­σκευ­τι­κών οργα­νώ­σεων.

Υπεν­θυ­μί­ζουν μάλιστα ότι στη χώρα μας είχε υπάρξει κίν­δυ­νος να υπάρξει ένα τέτοιο σοβαρό περι­στα­τικό το φθι­νό­πωρο του 1998, όταν περίπου 30 μέλη της αμε­ρι­κα­νι­κής παρα­θρη­σκευ­τι­κής οργά­νω­σης Concerned Christians (Ανή­συ­χοι Χρι­στια­νοί) είχαν έλθει στη χώρα μας και διέ­με­ναν σε κατοι­κίες στην περιοχή της Νέας Μάκρης και της Ραφήνας με προ­ο­πτική να αυτο­κτο­νή­σουν την τελευ­ταία ημέρα εκείνης της χρονιάς, οπότε και πίστευαν ότι θα ερχόταν η «συντέ­λεια του κόσμου».

Ομως μετά από συνερ­γα­σία αμε­ρι­κα­νι­κών και ελλη­νι­κών αρχών τα μέλη της οργά­νω­σης εντο­πί­στη­καν και επέ­στρε­ψαν με τη συνο­δεία αστυ­νο­μι­κών στην πατρίδα τους.

Το ΒΗΜΑ