ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Κορκίδης: Η ρήξη με τους δανειστές δεν είναι λύση

news room 4 λεπτά ανάγνωση
Κορκίδης Βασίλης

Δυο μήνες μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουα­ρίου και κατόπιν πολλών επαφών μελών της ελλη­νι­κής Κυβέρ­νη­σης με τους Ευρω­παί­ους εταί­ρους, αλλά και της συμ­φω­νίας της 20ης Φεβρουα­ρίου, εξα­κο­λου­θούν να κυκλο­φο­ρούν έντονα τα κατα­στρο­φικά σενάρια χρε­ο­κο­πίας από πιστω­τικό γεγονός, λόγω αδυ­να­μίας της Χώρας μας να εξυ­πη­ρε­τή­σει τις τρέ­χου­σες υπο­χρε­ώ­σεις του υπερ­βο­λι­κού Δημό­σιου χρέους της, τονίζει ο Β. Κορ­κί­δης.

Κάθε λοιπόν καθυ­στέ­ρηση στη δια­δι­κα­σία και ολο­κλή­ρωση της δια­πραγ­μά­τευ­σης, παρα­τεί­νει την αβε­βαιό­τητα, ενι­σχύει τα διάφορα σενάρια φόβου και “στε­γνώ­νει” από την ήδη προ­βλη­μα­τική ρευ­στό­τητα, την εσω­τε­ρική αγορά.

Οι δε λεο­ντα­ρι­σμοί μέσω δηλώ­σεων, για πιθανή κατά­ληξη ρήξης με τους δανει­στές και εξόδου απο την Ευρω­ζώνη θα πρέπει να γίνει κατα­νοητό οτι είναι μια “αυτο­κτο­νική” συμπε­ρι­φορά, που δεν θα απο­τε­λεί κατόρ­θωμα, αλλά απο­τέ­λε­σμα από­λυ­της απο­τυ­χίας στη δια­χεί­ριση της δια­πραγ­μά­τευ­σης. Ζητού­μενο μετά από τη δρα­μα­τική προει­δο­ποί­ηση της Κομι­σιόν οτι το Ταμείο μας θα είναι άδειο σε δύο εβδο­μά­δες, θα πρέπει να είναι μια αξιο­πρε­πής συμ­φω­νία, χωρίς εσω­κυ­βερ­νη­τι­κές δια­φω­νίες.

Το κλίμα ρήξης δημιουρ­γεί πανικό στην κοι­νω­νία και την οικο­νο­μία με από­δειξη τα 26 δις που “έφυγαν” από τις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες, με απο­τέ­λε­σμα οι κατα­θέ­σεις να έχουν μειωθεί για πρώτη φορά κάτω από τα €140 δισ. Παράλ­ληλα πάνω από €15 δις διεθνών κεφα­λαίων ρευ­στο­ποι­ή­θη­καν, εγκα­τα­λεί­πο­ντας το Ελλη­νικό Χρη­μα­τι­στή­ριο.

Είναι λοιπόν καθήκον της Κυβέρ­νη­σης να συζη­τή­σει και να πείσει το Brussels Group με τις προ­τά­σεις της, ώστε να απο­δε­χθούν οι θεσμοί τη λίστα μεταρ­ρυθ­μί­σεων των €3δισ. και επι­τέ­λους να εγκρί­νουν την εκτα­μί­ευση μέρους της δόσης των €7,2 δισ., που εκρεμ­μεί απο το 2014.

Αλλωστε ο κεντρι­κός στόχος του δια­λό­γου της Κυβέρ­νη­σης με την αγορά μέσα από τις δομές κοι­νω­νι­κής εκπρο­σώ­πη­σης ευθυ­γραμ­μί­ζε­ται με την ανα­γκαιό­τητα για άμεση υλο­ποί­ηση πολι­τι­κών που θα απε­γκλω­βί­σουν όσο το δυνατόν νωρί­τερα τις Μικρο­με­σαίες Επι­χει­ρή­σεις από την ασφυξία στην οποία έχουν περιέλ­θει εξαι­τίας συσ­σω­ρευ­μέ­νων ανα­σταλ­τι­κών παρα­γό­ντων, όπως είναι η έλλειψη ρευ­στό­τη­τας, η δυσκο­λία πρό­σβα­σης στη χρη­μα­το­δό­τηση είτε μέσω των τρα­πε­ζών είτε μέσω των κοι­νο­τι­κών προ­γραμ­μά­των, η φορο­ε­πι­δρομή, η μείωση των εισο­δη­μά­των, η γρα­φειο­κρα­τία στο Δημόσιο και βεβαίως η αδυ­να­μία εξυ­γί­αν­σης του χώρου από πρα­κτι­κές παρα­οι­κο­νο­μίας.

Το τελευ­ταίο διά­στημα ως γνωστό, παρα­τη­ρεί­ται μεγάλη ανα­στά­τωση στην αγορά, καθώς υπάρχει μια κλι­μά­κωση της απαί­τη­σης πολλών οίκων για προ­πλη­ρωμή παραγ­γε­λιών και πλήρη κάλυψη με έκδοση τρα­πε­ζι­κών εγγυ­ή­σεων από την πλευρά των ελλη­νι­κών εισα­γω­γι­κών επι­χει­ρή­σεων. Η αβε­βαιό­τητα που επι­κρα­τεί σε σχέση με τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις και ειδι­κό­τερα με το αν θα προ­κύ­ψει συμ­βι­βα­στική επω­φε­λής προς τη χώρα συμ­φω­νία με τους Ευρω­παί­ους εταί­ρους, που θα θέσει τέλος στα σενάρια κατα­στρο­φο­λο­γίας περί εξόδου της χώρας από την Ευρω­ζώνη και το κοινό νόμισμα, προ­κα­λεί ανα­τα­ρά­ξεις στις συναλ­λα­κτι­κές επι­χει­ρη­μα­τι­κές σχέσεις.

Η δυσπι­στία σε βάρος της ελλη­νική οικο­νο­μίας μετά τη πρό­σφατη τριπλή υπο­βάθ­μιση της, από τον οίκο Fitch σε CCC από B, είναι πάλι παρούσα. Λαμ­βά­νει δε, ανη­συ­χη­τι­κές δια­στά­σεις ειδικά στον κλάδο του εμπο­ρίου αλλά και στην εγχώρια βιο­μη­χα­νία και μετα­ποί­ηση.

Πόσο εύκολο είναι όμως σήμερα για μια εισα­γω­γική επι­χεί­ρηση να προ­ε­ξο­φλεί εις ολό­κλη­ρον και μάλιστα τοις μετρη­τοίς τις παραγ­γε­λίες που έχει ανάγκη από το εξω­τε­ρικό; Καθόλου. Η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ότι του­λά­χι­στον 200.000 μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις αδυ­να­τούν να αντα­πε­ξέλ­θουν στις οικο­νο­μι­κές απαι­τή­σεις της λει­τουρ­γίας τους. Από τη ζοφερή οικο­νο­μική κατά­σταση που επι­κρα­τεί, του­λά­χι­στον 1 στις 5 εμφα­νί­ζε­ται αδύναμη να καλύψει τις οικο­νο­μι­κές της υπο­χρέ­ω­σεις και πάνω από 2 στις 5 έχουν ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές σε εφορία και Ασφα­λι­στικά Ταμεία. Οι εισα­γω­γι­κές επι­χει­ρή­σεις καλού­νται να βρουν τρόπους να αντα­πο­κρι­θούν στην απαί­τηση για έκδοση «ακριβών» εγγυ­η­τι­κών επι­στο­λών και να αντι­με­τω­πί­σουν τη μείωση των ορίων ασφά­λι­σης των πιστώ­σεων από το εξω­τε­ρικό. Τρόποι αντι­με­τώ­πι­σης μιας κατά­στα­σης, “Αδρά­νειας, Απρα­ξίας και Ασφυ­ξίας” της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας, εάν δεν “κλει­δώ­σει” μια νέα συμ­φω­νία επα­νεκ­κί­νη­σης είναι αμφί­βολο ότι υπάρ­χουν.

Η επι­στροφή στη συναλ­λα­κτική εμπι­στο­σύνη μεταξύ των ξένων αγορών και της ελλη­νι­κής εξαρ­τά­ται απο­κλει­στικά από την έκβαση της δια­πραγ­μά­τευ­σης της Κυβέρ­νη­σης με τους Ευρω­παί­ους εταί­ρους. Σ’ αυτήν έχει ενα­πο­θέ­σει τις ελπίδες της η αγορά για να δια­μορ­φω­θεί εκ νέου ένα κλίμα ασφά­λειας και εμπι­στο­σύ­νης προς όφελος της μικρο­με­σαίας ελλη­νι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Από αυτή την εξέλιξη θα καθο­ρι­στεί ο θάνατος ή η ανα­γέν­νησή της αγοράς. Ελπίζω να κυριαρ­χή­σει η λογική και το δημόσιο συμ­φέ­ρον. Να βγούμε επι­τέ­λους από την αδρά­νεια και το σκοτάδι ενός διαρκώς επερ­χό­με­νου τέλους.

Ούτε το “μαρ­τύ­ριο της στα­γό­νας” που περνάμε σήμερα, ούτε ο “ξαφ­νι­κός θάνατος” εξόδου μας από το ευρώ, είναι επι­λο­γές του ελλη­νι­κού λαού και δεν νομι­μο­ποιού­νται να είναι στις επι­λο­γές της δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής ομάδας της Κυβέρ­νη­σης. Η δε πολυ­τέ­λεια προ­τί­μη­σης “κόμ­μα­τος και χρώ­μα­τος”, αλλά και προ­σω­πι­κών απόψεων δεν μπορεί να υφί­στα­ται μπροστά στην προ­τε­ραιό­τητα διά­σω­σης της Πατρί­δας μας. Η κατά­ληξη σε μια άτακτη χρε­ο­κο­πία από πιστω­τικό γεγονός, μετά από 5 χρόνια άνισου αγώνα με θύματα εκα­τομ­μύ­ρια Έλληνες πολίτες, θα είναι από τους πολι­τι­κούς του τόπου μια εθνική εγκλη­μα­τική ενέρ­γεια.

Κοινή επι­δί­ωξη πρέπει να είναι η ανα­γέν­νηση και όχι ο “θάνατος” των μικρο­με­σαίων, η λει­τουρ­γία και όχι η απραξία της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας, η απα­σχό­ληση και όχι η ανεργία, η παρου­σία και όχι η απο­μό­νωση της χώρας, η αξιο­πρέ­πεια και όχι η πτώ­χευση του ελλη­νι­κού λαού. Ένας “έντιμος συμ­βι­βα­σμός” προ­ϋ­πο­θέ­τει “ειλι­κρι­νείς υπο­χω­ρή­σεις” εκα­τέ­ρω­θεν.

Η ρήξη δεν είναι λύση, κατα­λή­γει ο κ. Κορ­κί­δης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.