Ευ. Μανδρακός : «Ο Δήμος Ρόδου αναζητεί και άλλες πηγές εσόδων»

Η απόφαση του δικα­στη­ρίου για τις εκλογές ήταν σαφής. Τώρα η δημο­τική αρχή μπορεί να υλο­ποι­ή­σει το πρό­γραμμά της. Ποιες πρέπει να είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες;

Έχω πει και παλιό­τερα και εμμένω σ’ αυτήν την άποψη ότι υπάρ­χουν πολλές αστο­χίες στην δια­δι­κα­σία των εκλογών για την τοπική αυτο­διοί­κηση με πρώτη και καλύ­τερη την από­σταση από τις εκλογές που έγιναν το  Μάιο μέχρι την ανάληψη των καθη­κό­ντων από την νέα δημο­τική αρχή που έγινε τον Σεπτέμ­βριο (3 μήνες μετά) έως την κατάρ­τιση των ψηφο­δελ­τίων με την πληθώρα των υπο­ψη­φίων ανά δημο­τική ενότητα που προ­κά­λε­σαν άλλωστε και τις ενστά­σεις, όπως επίσης και την καθυ­στέ­ρηση στην εκδί­καση των ενστά­σεων. Σοβαρές δυσλει­τουρ­γίες, που προ­κα­λούν σοβαρά προ­βλή­ματα. Ας ελπί­σουμε ότι θα υπάρ­ξουν οι ανα­γκαίες διορ­θώ­σεις ώστε να μην επα­να­λη­φθούν τα ίδια στις επό­με­νες εκλογές. Εγώ θα επα­να­λάβω κατά λέξη αυτό που είπε και ο δήμαρ­χος μετά την έκδοση της από­φα­σης, «τώρα ξεκι­νάμε» με όλες μας τις δυνά­μεις και χωρίς καμία εκκρε­μό­τητα στον ορί­ζο­ντα. Μόνο που έχει χαθεί πολύ­τι­μος χρόνος, όχι όμως με δική μας ευθύνη. Άλλοι ευθύ­νο­νται γι’ αυτό δυστυ­χώς!

Η κατάρ­γηση του δημο­τι­κού φόρου έχει προ­κα­λέ­σει οικο­νο­μική ασφυξία στον Δήμο. Θα κατα­φέ­ρει η δημο­τική αρχή να ξεπε­ρά­σει τον σκόπελο χωρίς να τεθεί ο Δήμος σε επι­τή­ρηση και χωρίς να επι­βα­ρυν­θούν οι πολίτες;

Έζησα από κοντά την αγωνία τόσο του δημάρ­χου, όσο και του αντι­δη­μάρ­χου επί των οικο­νο­μι­κών, του αγα­πη­τού μου Γιάννη Περδίκη, να αντι­με­τω­πί­σουν αυτήν την πλήρη ανα­τροπή και τις συνέ­πειές της  στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του Δήμου για το 2015 αλλά και για τα επόμενα χρόνια. Το δρα­μα­τι­κό­τερο δε είναι, ότι ούτε οι συμπο­λί­τες μας έχουν συνει­δη­το­ποι­ή­σει τι ακριβώς συνε­πά­γε­ται για την πορεία του Δήμου η κατάρ­γηση του δημο­τι­κού φόρου. Κατά την γνώμη μου ΚΑΝΕΝΑΣ Ροδίτης, που νοιά­ζε­ται για την πορεία του τόπου μας, δεν πρέπει να αισθά­νε­ται χαρού­με­νος με αυτή την εξέλιξη. Γίνεται ένας τιτά­νιος αγώνας για την προ­σαρ­μογή του προ­γράμ­μα­τος στα νέα δεδο­μένα με όσο το δυνατόν λιγό­τε­ρες συνέ­πειες για τις δράσεις του δήμου χωρίς να επι­βα­ρυν­θούν οι συμπο­λί­τες με νέα τέλη, σε μια δύσκολη συγκυ­ριακά εποχή με την κρίση που έχει ρημάξει τους πάντες σ’ αυτόν τον τόπο. Διατηρώ όμως την αισιο­δο­ξία μου και εκφράζω την εμπι­στο­σύνη μου τόσο στον δήμαρχο όσο και στους αντι­δη­μάρ­χους ότι θα μπο­ρέ­σουν να κάνουν τις ανα­γκαίες προ­σαρ­μο­γές στη νέα κατά­σταση που έχει δια­μορ­φω­θεί.

Πιστεύ­ετε πως ήρθε η ώρα όχι μόνο να τεθούν οι βάσεις αλλά να προ­χω­ρή­σει η αξιο­ποί­ηση της ακί­νη­της περιου­σίας ώστε να στα­θε­ρο­ποι­η­θούν τα έσοδα;

Η αξιο­ποί­ηση της ακί­νη­της περιου­σίας του Δήμου είναι ένα από τα πολλά που πρέπει να γίνουν στη λογική της ανα­πλή­ρω­σης των χαμένων εσόδων από την κατάρ­γηση του ΔΗΦΟΔΩ. Μέσα στην λέξη αξιο­ποί­ηση συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται πολλές συνα­φείς δράσεις, όπως η είσπραξη καθυ­στε­ρού­με­νων ενοι­κίων, η στέγαση  ή  η μετα­στέ­γαση δια­φό­ρων υπη­ρε­σιών  ή δομών του δήμου η εξοι­κο­νό­μηση χρη­μά­των από την ενοι­κί­αση κτηρίων κλπ. Είναι ένας στόχος άμεσης προ­τε­ραιό­τη­τας που έχουμε βάλει, έχει ξεκι­νή­σει ήδη από την πρώτη μέρα της νέας δημο­τι­κής αρχής και υπάρχει εντε­ταλ­μέ­νος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος με αυτό το αντι­κεί­μενο, ο κ. Δήμος Μου­τά­φης, που είναι και νομικός. Στο αμέσως επόμενο χρονικό διά­στημα θα υπάρ­χουν και τα πρώτα απο­τε­λέ­σματα αυτής της προ­σπά­θειας. Να επι­ση­μάνω όμως ότι αυτή η αξιο­ποί­ηση, όπως την ονο­μά­σαμε, θα ανα­πλη­ρώ­σει ένα μικρό μόνο μέρος από τα απο­λε­σθέ­ντα έσοδα. Υπάρ­χουν σχέδια και γίνεται και η σχετική διερ­γα­σία για την άντληση εσόδων και από άλλες πηγές και γνωρίζω  ότι σύντομα θα υπάρ­ξουν και σχε­τι­κές ανα­κοι­νώ­σεις από τον Δήμαρχο.

Ένα από τα πολύ δύσκολα θέματα που πρέπει να αντι­με­τω­πί­σει η δημο­τική αρχή είναι και αυτό που αφορά την μετα­φορά των τσιγ­γά­νων. Πιστεύ­ετε ότι θα ληφθεί η σωστή απόφαση χωρίς να υπο­λο­γι­στεί το πολι­τικό κόστος που μπορεί να υπάρξει;

Τα χρονικά περι­θώ­ρια έχουν εξα­ντλη­θεί μιας και η μαρίνα θα λει­τουρ­γή­σει στις επό­με­νες εβδο­μά­δες και η ανά­πλαση του παρα­λια­κού μετώπου πρέπει να ξεκι­νή­σει. Επι­πλέον υπάρχει και ευρω­παϊκή οδηγία και συνε­πα­κό­λουθη δέσμευση της χώρας και της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης για την προ­σω­ρινή μετε­γκα­τά­σταση των τσιγ­γά­νων αρχικά και υπάρ­χουν και ευρω­παϊκά κον­δύ­λια για την ενσω­μά­τωση των Ρομ στην κοι­νω­νία σε επόμενη φάση. Είναι επίσης γνωστό ότι κάθε καλο­καίρι έρχο­νται καρα­βά­νια με τσιγ­γά­νους  από την Αθήνα, που επι­δί­δο­νται στην επαι­τεία, δια­σκορ­πι­σμέ­νοι σε όλη την πόλη με μωρά στην αγκαλιά ή μικρά σκυ­λά­κια καθώς και μικρά παι­δά­κια που παίζουν μουσική. Όλοι έχουμε γίνει μάρ­τυ­ρες αυτής της απα­ρά­δε­κτης εικόνας που ζούμε κάθε καλο­καίρι εδώ και χρόνια στο νησί μας. Είμαι σε θέση να σας ενη­με­ρώσω ότι στο αμέσως προ­σε­χές χρονικό διά­στημα  θα υπάρξει απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου σχετικά με το θέμα. Είναι σε εξέλιξη διερ­γα­σίες οι οποίες μόλις τελειώ­σουν θα έρθει το θέμα στο δημο­τικό συμ­βού­λιο. Απο­τε­λεί και προ­ε­κλο­γική δέσμευση της παρού­σας δημο­τι­κής αρχής ότι το πρό­βλημα με τον καταυ­λι­σμό των τσιγ­γά­νων στο «Κορα­κό­νερο» θα λυθεί φέτος. Το πολι­τικό κόστος είναι ανα­με­νό­μενο όμως το όφελος για την κοι­νω­νία της Ρόδου και για τον του­ρι­σμό μας θα είναι πολύ μεγάλο και συνεπώς δεν πρό­κει­ται να κάνουμε πίσω σε αυτό το θέμα.

Κάνο­ντας μια μικρή απο­τί­μηση της μέχρι τώρα θητείας σας, σε ποια σημεία θα στε­κό­σα­σταν; Σας ικα­νο­ποιεί η λει­τουρ­γία του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου ή υπάρ­χουν ζητή­ματα που σας ανη­συ­χούν;

Το δημο­τικό συμ­βού­λιο είναι για μένα μια πρω­τό­γνωρη εμπει­ρία. Οπωσ­δή­ποτε σε αυτούς τους 6 μήνες περίπου έχω κάνει αρκετά λάθη. Λάθη που οφεί­λο­νται αφενός στην απειρία μου και αφε­τέ­ρου στην καλή μου διάθεση απέ­να­ντι σε όλους ανε­ξαι­ρέ­τως τους συνα­δέλ­φους μου και στους αρχη­γούς των παρα­τά­ξεων τους οποίους γνωρίζω και εκτιμώ πολύ πριν τις εκλογές. Όμως η θέση του προ­έ­δρου είναι πολύ απαι­τη­τική και πρέπει να στέ­κε­ται κανείς πάνω από προ­σω­πι­κές φιλίες. Ακούω πάντοτε την κριτική που μου ασκεί­ται και πιστεύω ότι έχω περιο­ρί­σει αρκετά τα λάθη που κάνω. Πάντοτε υπάρ­χουν περι­θώ­ρια βελ­τί­ω­σης, και θα προ­σπαθώ συνεχώς για το καλύ­τερο. Βλέ­πο­ντας πάντως τι γίνεται σε άλλα δημο­τικά συμ­βού­λια θέλω να πιστεύω ότι εμείς εδώ είμαστε πολύ καλύ­τερα. Βέβαια ποτέ δεν ξέρει κανείς τι μπορεί να προ­κύ­ψει στο μέλλον. Πολύ­τιμη και ανε­κτί­μητη βοήθεια στην λει­τουρ­γία μου ως προ­έ­δρου έχω και από τις τρεις κυρίες που στε­λε­χώ­νουν το γραφείο του προ­έ­δρου και στις οποίες και δημο­σίως εκφράζω τις ευχα­ρι­στίες μου.

Πώς θα πρέπει να χει­ρι­στεί τώρα η δημο­τική αρχή το θέμα της αξιο­ποί­η­σης του παλιού νοσο­κο­μείου;

Για 15 ολό­κληρα χρόνια ψάχνουμε να βρούμε λύση για το θέμα. Αυτό από μόνο του απο­τε­λεί σκάν­δαλο και είναι μια τρανή από­δειξη της αδυ­να­μίας που έχουμε να συνεν­νοη­θούμε αλλά και της ανε­πάρ­κειας δια­χρο­νικά της πολι­τι­κής και της συν­δι­κα­λι­στι­κής ηγεσίας τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο. Μέχρι το 2010 (πριν την κρίση) σταθερή επι­δί­ωξη όλων μας, και μιλάω ως γιατρός, ήταν να μετα­φερ­θούν όλα τα ασφα­λι­στικά ταμεία και κυρίως το ΙΚΑ μαζί με τις υγειο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες του (τα πολυια­τρεία του ΙΚΑ τότε απα­σχο­λού­σαν 69 ιατρούς) στο κτήριο του παλιού νοσο­κο­μείου. Δυστυ­χώς για 10 χρόνια αυτό δεν έγινε. Και υπάρ­χουν εγκλη­μα­τι­κές ευθύνες πολλών για αυτό. Ανα­φέ­ρο­μαι σε βου­λευ­τές, νομάρ­χες, δημάρ­χους, διοι­κη­τές και αρμό­διους υπουρ­γούς. Είμαι πεπει­σμέ­νος ότι υπήρξαν και σκο­τεινά συμ­φέ­ρο­ντα, πέραν της ανι­κα­νό­τη­τας όλων, τα οποία όμως δεν μπορώ να απο­δείξω. Κοσμο­γο­νι­κές αλλαγές που επι­βάλ­λουν και ανα­προ­σαρ­μογή των στόχων μας. Τι μπορεί να σημαί­νει αυτό στην πράξη; Ότι πλέον για τις κτη­ρια­κές ανάγκες στέ­γα­σης των ενο­ποι­η­μέ­νων ασφα­λι­στι­κών ταμείων του ΕΟΠΥΥ και των ιατρείων του ΠΕΔΥ δεν χρειά­ζε­ται το σύνολο των εγκα­τα­στά­σεων του παλιού νοσο­κο­μείου αλλά ένα μόνο μέρος αυτών. Το υπό­λοιπο κτήριο μπορεί να παρα­χω­ρη­θεί στα δικα­στή­ρια για να μην μείνει ανα­ξιο­ποί­ητο. Αυτήν,  την επα­να­λαμ­βάνω, ρεα­λι­στική απόφαση με βάση την νέα κατά­σταση που έχει δια­μορ­φω­θεί πήραμε στο δημο­τικό συμ­βού­λιο τον Δεκέμ­βριο του 2014 κατά πλειο­ψη­φία. Για αυτήν την απόφαση δέχθηκα προ­σω­πικά σκληρή κριτική, την οποία θεωρώ αβάσιμη με βάση τα πραγ­μα­τικά δεδο­μένα όπως έχουν δια­μορ­φω­θεί τα τελευ­ταία χρόνια και την προ­ο­πτική των πραγ­μά­των που σας περιέ­γραψα πριν.