3 Δημοτικοί Αστυνομικοί “δικαιώθηκαν” για καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης αλλά δεν… αποζημιώθηκαν!

Στην Ελ­λά­δα του 21ου αιώνα η κα­θυ­στέ­ρη­ση στην απο­νο­μή της δι­καιο­σύ­νης είναι ο από­λυ­τος κα­νό­νας.

Το δι­καί­ω­μα του κα­θε­νός σε μια δίκη με εύ­λο­γη διάρ­κεια κα­το­χυ­ρώ­νε­ται τόσο στην Ευ­ρω­παϊ­κή Σύμ­βα­ση Δι­καιω­μά­των του Αν­θρώ­που (άρθρο 6§1 ΕΣΔΑ) όσο και στον ελ­λη­νι­κό νόμο 4055/2012 με τον οποίο θε­σπί­σθη­καν δια­τά­ξεις για την κατoχύ­ρω­ση της δί­και­ης και τα­χύ­τε­ρης δίκης.

5 έτη, 11 μήνες και 27 ημέ­ρες, ήτοι πε­ρί­που 6 έτη, δι­ήρ­κε­σε η δι­κα­στι­κή πε­ρι­πέ­τεια τριών δη­μο­τι­κών αστυ­νο­μι­κών με τον Δήμο Ρο­δί­ων, που όφει­λε να τις προ­σλά­βει, μέχρι να πε­ραιω­θεί η έν­δι­κη δια­φο­ρά τους, ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας!

Πρό­κει­ται γι ακόμη μια υπό­θε­ση, που απο­δει­κνύ­ει με τον πλέον ανά­γλυ­φο τρόπο πώς λει­τουρ­γεί το δι­κα­στι­κό μας σύ­στη­μα, που σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις έχει ξε­πε­ρά­σει την κόκ­κι­νη γραμ­μή της αρ­νη­σι­δι­κί­ας.

Οι τρείς δη­μο­τι­κοί αστυ­νο­μι­κοί διεκ­δί­κη­σαν από το αρ­μό­διο δι­κα­στή­ριο απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 6.000 ευρώ ως δί­καιη ικα­νο­ποί­η­ση για την ηθική βλάβη που υπέ­στη­σαν από την πα­ρα­βί­α­ση του δι­καιώ­μα­τος τους σε τα­χεία απο­νο­μή της Δι­καιο­σύ­νης.

Η πα­ρα­βί­α­ση ανα­γνω­ρί­στη­κε με δύο δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις, πλην όμως δεν απο­ζη­μιώ­θη­καν, αφού το ΣτΕ έκρι­νε ότι η δια­πί­στω­ση της πα­ρα­βιά­σε­ως απο­τε­λεί αυτή καθ’ εαυτή επαρ­κή επα­νόρ­θω­ση της ηθι­κής βλά­βης που υπέ­στη­σαν!

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να το Γ’ Μο­νο­με­λές Τμήμα του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας εξέ­τα­σε την προ­σφυ­γή τριών ατό­μων και συ­γκε­κρι­μέ­να ενός κα­τοί­κου Κο­σκι­νού, μιας κα­τοί­κου Κα­λα­μα­ριάς και μιας κα­τοί­κου Ρόδου, που ζή­τη­σαν να τους επι­δι­κα­σθεί, κατά τα άρθρα 53 και επ. του ν. 4055/2012, το ποσό των 6.000 ευρώ, ως δί­καιη ικα­νο­ποί­η­ση για την ηθική βλάβη που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς τους, υπέ­στη­σαν από την υπέρ­βα­ση της εύ­λο­γης διάρ­κειας της δίκης που πε­ρα­τώ­θη­κε το 2014 με δύο απο­φά­σεις του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας.

Ει­δι­κό­τε­ρα με δύο απο­φά­σεις του 2006 του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς (με­τα­βα­τι­κή έδρα Ρόδου), κα­τό­πιν απο­δο­χής αι­τή­σε­ως ακυ­ρώ­σε­ως τους, ακυ­ρώ­θη­κε, κατά το μέρος που τις αφο­ρού­σε, ο από 25-2-2005 τε­λι­κός πί­να­κας κα­τα­τά­ξε­ως των υπο­ψη­φί­ων του προ­κη­ρυ­χθέ­ντος με την 1/2004 από­φα­ση του Γε­νι­κού Γραμ­μα­τέα της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου δια­γω­νι­σμού για την πλή­ρω­ση 30 συ­νο­λι­κά θέ­σε­ων ει­δι­κού έν­στο­λου προ­σω­πι­κού της Δη­μο­τι­κής Αστυ­νο­μί­ας Ρόδου, καθώς και η 197/2005 από­φα­ση του δη­μάρ­χου Ρο­δί­ων, με την οποία διο­ρί­σθη­καν οι επι­τυ­χό­ντες στις αντί­στοι­χες κενές ορ­γα­νι­κές θέ­σεις κατά πα­ρά­λει­ψη τους.

Οι πρά­ξεις αυτές ερεί­δο­ντο επί δια­τά­ξε­ων νόμου, οι οποί­ες, ως ει­σά­γου­σες για τον διο­ρι­σμό προ­σω­πι­κού στη δη­μο­τι­κή αστυ­νο­μία πο­σο­στώ­σεις σε βάρος των γυ­ναι­κών, πα­ρα­βί­α­ζαν τη συ­νταγ­μα­τι­κή αρχή της ισό­τη­τας των δύο φύλων και συ­νε­πώς πα­ρί­στα­ντο μη νό­μι­μες.

Σε συμ­μόρ­φω­ση προς την ανω­τέ­ρω από­φα­ση, εκ­δό­θη­καν, ακο­λού­θως, οι από 14.7.2006 και 28.6.2006 απο­φά­σεις του δη­μάρ­χου Ρο­δί­ων, με τις οποί­ες οι αι­τού­σες διο­ρί­σθη­καν σε προ­σω­πο­πα­γείς θέ­σεις από 21.8.2006 και 10.7.2006, χωρίς όμως να δοθεί ανα­δρο­μι­κή ισχύς στην πράξη διο­ρι­σμού τους.

Οι απο­φά­σεις αυτές, κα­τό­πιν απο­δο­χής νέας αι­τή­σε­ως ακυ­ρώ­σε­ώς τους, ακυ­ρώ­θη­καν με τις 1642/2007 και 1643/2007  απο­φά­σεις του ιδίου Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου καθ’ ό μέρος αφο­ρού­σε στον μη ανα­δρο­μι­κό διο­ρι­σμό τους (από την ημε­ρο­μη­νία διο­ρι­σμού των αρ­χι­κώς επι­τυ­χό­ντων της αυτής κα­τη­γο­ρί­ας) και η υπό­θε­ση ανα­πέμ­φθη­κε στη Διοί­κη­ση για να πρά­ξει τα δέ­ο­ντα.

Κατά των τε­λευ­ταί­ων αυτών απο­φά­σε­ων ο Δήμος Ρο­δί­ων κα­τέ­θε­σε στις 29.2.2008 εφέ­σεις ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας.

Για την πρώτη αι­τού­σα η εκ­δί­κα­ση της εφέ­σε­ως προσ­διο­ρί­σθη­κε με πράξη του Προ­έ­δρου του Γ΄ Τμή­μα­τος του Δι­κα­στη­ρί­ου ενώ­πιον της πε­ντα­με­λούς συν­θέ­σε­ως αυτού, αρ­χι­κώς για τις 21.10.2010, (ανε­βλή­θη 6 φορές), οπότε και συ­ζη­τή­θη­κε.

Η διά­σκε­ψη έγινε στις 12.2.2014 και στις 25.2.2014 δη­μο­σιεύ­θη­κε η 795/2014 από­φα­ση του Γ΄ Τμή­μα­τος του Δι­κα­στη­ρί­ου, με την οποία η έφεση απερ­ρί­φθη ως απα­ρά­δε­κτη, λόγω ελ­λεί­ψε­ως νο­μι­μο­ποι­ή­σε­ως του εκ­κα­λού­ντος Δήμου. Η δια­δι­κα­σία κα­θα­ρο­γρα­φής, θε­ω­ρή­σε­ως και υπο­γρα­φής της απο­φά­σε­ως αυτής ολο­κλη­ρώ­θη­κε στις 24.3.2014.

Εντω­με­τα­ξύ, κα­τό­πιν της από 27.3.2007 αι­τή­σε­ως, με το 78/2008 πρα­κτι­κό του Τρι­με­λούς Συμ­βου­λί­ου του ν. 3068/2002 του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας δια­πι­στώ­θη­κε πλημ­με­λής συμ­μόρ­φω­ση του Δήμου Ρο­δί­ων προς τις 149/2006 και 1642/2007 εφε­τεια­κές απο­φά­σεις, ως προς την ανα­δρο­μι­κή πρό­σλη­ψη της αι­τού­σας και την κα­τα­βο­λή των ανα­δρο­μι­κών της απο­δο­χών.

Ενό­ψει αυτού, με την 852/10-9-2009 από­φα­ση του δη­μάρ­χου Ρο­δί­ων η ανω­τέ­ρω διο­ρί­σθη­κε ανα­δρο­μι­κώς από 9.3.2005 ως δό­κι­μος υπάλ­λη­λος του κλά­δου ΔΕ 23 ει­δι­κού έν­στο­λου προ­σω­πι­κού με ει­σα­γω­γι­κό βαθμό Δ΄ σε συ­στα­θεί­σα προ­σω­πο­πα­γή θέση και κα­τε­βλή­θη­σαν σ’ αυτήν οι ανα­δρο­μι­κές της απο­δο­χές, ποσού 14.051,81 ευρώ.

Με τα δε­δο­μέ­να αυτά, με την 70/2011 από­φα­ση του ως άνω Τρι­με­λούς Συμ­βου­λί­ου κρί­θη­κε ότι Δήμος Ρο­δί­ων είχε συμ­μορ­φω­θεί με τις 149/2006 και 1642/2007 απο­φά­σεις του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι, το διά­στη­μα που πρέ­πει να λη­φθεί υπόψη, προ­κει­μέ­νου να κρι­θεί αν συ­ντρέ­χει ή όχι υπέρ­βα­ση της εύ­λο­γης διάρ­κειας της δίκης, στην υπό κρίση πε­ρί­πτω­ση, άρ­χι­σε στις 29.2.2008 με την άσκη­ση της εφέ­σε­ως του Δήμου Ρο­δί­ων κατά της 1642/2007 απο­φά­σε­ως του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς και έληξε στις 25.2.2014, οπότε δη­μο­σιεύ­θη­κε η 795/2014 από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, η οποία ως απορ­ρι­πτι­κή της εφέ­σε­ως του Δήμου δεν έθετε ζή­τη­μα εκτε­λέ­σε­ως.

Σε ό,τι αφορά την έφεση σε βάρος των άλλων δύο η εκ­δί­κα­ση της προσ­διο­ρί­σθη­κε με πράξη του Προ­έ­δρου του Γ΄ Τμή­μα­τος του Δι­κα­στη­ρί­ου ενώ­πιον της πε­ντα­με­λούς συν­θέ­σε­ως αυτού, αρ­χι­κώς για τις 21.10.2010, οπότε ανε­βλή­θη ομοί­ως 6 φορές οπότε και συ­ζη­τή­θη­κε.

Η διά­σκε­ψη έγινε στις 12.2.2014 και στις 25.2.2014 δη­μο­σιεύ­θη­κε η 796/2014 από­φα­ση του Γ΄ Τμή­μα­τος του Δι­κα­στη­ρί­ου, με την οποία η έφεση απερ­ρί­φθη ως απα­ρά­δε­κτη, λόγω ελ­λεί­ψε­ως νο­μι­μο­ποι­ή­σε­ως του εκ­κα­λού­ντος Δήμου.  Η δια­δι­κα­σία κα­θα­ρο­γρα­φής, θε­ω­ρή­σε­ως και υπο­γρα­φής της απο­φά­σε­ως αυτής ολο­κλη­ρώ­θη­κε στις 24.3.2014.

Εντω­με­τα­ξύ, κα­τό­πιν της από 27.6.2007 αι­τή­σε­ως της δεύ­τε­ρης, με το 7/2008 πρα­κτι­κό και στη συ­νέ­χεια με την 100/2009 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Συμ­βου­λί­ου του ν. 3068/2002 του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας δια­πι­στώ­θη­κε πλημ­με­λής συμ­μόρ­φω­ση του Δήμου Ρο­δί­ων προς την 155/2006 εφε­τεια­κή από­φα­ση, ως προς την ανα­δρο­μι­κή πρό­σλη­ψη της ανω­τέ­ρω και την κα­τα­βο­λή των ανα­δρο­μι­κών της απο­δο­χών, επι­βλή­θη­κε δε, για το λόγο αυτό, με την ως άνω 100/2009 από­φα­ση, χρη­μα­τι­κή κύ­ρω­ση σε βάρος του Δήμου Ρο­δί­ων, ποσού 20.000 ευρώ.

Ενό­ψει αυτού, ο Δήμος προ­έ­βη στον ανα­δρο­μι­κό από 9.3.2005 διο­ρι­σμό της δεύ­τε­ρης, ως δο­κί­μου υπαλ­λή­λου του κλά­δου ΔΕ 23 ει­δι­κού έν­στο­λου προ­σω­πι­κού με ει­σα­γω­γι­κό βαθμό Δ΄ σε συ­στα­θεί­σα προ­σω­πο­πα­γή θέση  και της κα­τέ­βα­λε, ως ανα­δρο­μι­κές απο­δο­χές, το ποσό των 21.696,13 ευρώ.

Πε­ραι­τέ­ρω, κα­τό­πιν της από 27-3-2008 αι­τή­σε­ως της τρί­της, με το 99/2010 πρα­κτι­κό του Τρι­με­λούς Συμ­βου­λί­ου του ν. 3068/2002 του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας δια­πι­στώ­θη­κε πλημ­με­λής συμ­μόρ­φω­ση του Δήμου Ρο­δί­ων προς την 1643/2007 εφε­τεια­κή από­φα­ση, διότι έγινε δεκτό ότι η Διοί­κη­ση, ανε­ξαρ­τή­τως της υπο­χρε­ώ­σε­ως συμ­μορ­φώ­σε­ως προς την προ­γε­νέ­στε­ρη 154/2006 ακυ­ρω­τι­κή από­φα­ση, όφει­λε πά­ντως σε συμ­μόρ­φω­ση προς την δεύ­τε­ρη ως άνω 1643/2007 ακυ­ρω­τι­κή από­φα­ση να προσ­δώ­σει στο διο­ρι­σμό της αι­τού­σας ανα­δρο­μι­κή ισχύ με κα­τα­βο­λή των αντί­στοι­χων απο­δο­χών. Ακο­λού­θη­σε η 1078/4.11.2010 από­φα­ση του δη­μάρ­χου Ρο­δί­ων περί ανα­δρο­μι­κού από 9.3.2005 διο­ρι­σμού της τρί­της ως δο­κί­μου υπαλ­λή­λου, εξε­δό­θη δε από την αρ­μό­δια υπη­ρε­σία του Δήμου και το από 9.2.2011 ένταλ­μα πλη­ρω­μής των ανα­δρο­μι­κών της απο­δο­χών, συ­νο­λι­κού ποσού 12.920,35 ευρώ.

Η δια­δι­κα­σία και των τριών δη­μο­τι­κών αστυ­νό­μων δι­ήρ­κε­σε πέντε (5) έτη, έν­δε­κα (11) μήνες και εί­κο­σι επτά (27) ημέ­ρες, ήτοι πε­ρί­που 6 έτη.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι υπήρ­ξε πα­ρα­βί­α­ση του δι­καιώ­μα­τος και των τριών σε τα­χεία απο­νο­μή της δι­καιο­σύ­νης, σύμ­φω­να με τα άρθρα 53 επ. του ν. 4055/2012 σε συν­δυα­σμό με το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ.

Εκρι­νε δε ότι η δια­πί­στω­ση της πα­ρα­βιά­σε­ως απο­τε­λεί αυτή καθ’ εαυτή επαρ­κή επα­νόρ­θω­ση της ηθι­κής βλά­βης που υπέ­στη­σαν!