Ανοικτή επιστολή απάντηση στον Δ. Κρεμαστινό

κ. Κρε­μα­στινέ,

Σας δια­βε­βαιώ ότι δεν είχα καμία πρόθεση να ασχο­ληθώ με το επί διήμερο παρα­λή­ρημά σας, το οποίο αφορά μια… καρέκλα !

Η εξου­σιο­μα­νία σε συν­δυα­σμό με την ανα­σφά­λεια που σας δια­κα­τέ­χει, χαρα­κτη­ρι­στικά των οποίων κάνετε επί­δειξη σε κάθε ευκαι­ρία, δεν εμπί­πτουν στις αρμο­διό­τη­τες του Περι­φε­ρειάρχη και σίγουρα χρήσουν του ενδια­φέ­ρο­ντος άλλων ειδι­κο­τή­των.

Ωστόσο, η τελευ­ταία παρά­γρα­φος της ανοι­χτής επι­στο­λής σας, περί του «ποιους επι­λέ­γει ο κόσμος», ανα­πό­φευ­κτα σας ανα­γκά­ζει να υπο­στείτε την βάσανο της κρι­τι­κής της αμε­τρο­έ­πειας σας.

Συνιστά πράξη ανε­πί­τρε­πτη και πρω­το­φανή για πολι­τικό άνδρα που θέτει τον εαυτό του στην κρίση των πολιτών, να μέμ­φε­ται και να προ­σβά­λει σε ανοιχτή επι­στολή του τους πολίτες επειδή οι επι­λο­γές τους δεν είναι της αρε­σκείας του!

Ανα­ρω­τιέ­μαι επίσης τι είναι εκείνο που σας κάνει να εκλι­πα­ρείτε και να εκβιά­ζετε τον σεβασμό στο πρόσωπό σας, ως βου­λευτή, πράξη που καθιστά εκκω­φα­ντικά και τα κίνητρα σας. Προ­φα­νώς δεν φταίει ούτε ο Δωδε­κα­νη­σια­κός λαός ούτε και ο Περι­φε­ρειάρ­χης που δεν βρί­σκε­στε σήμερα σε αξίωμα που εσείς θεω­ρείτε ότι θα ήταν το αρμόζον για την προ­σω­πι­κό­τητά σας.

Και σε κάθε περί­πτωση, το μάθημα της πολι­τι­κής αγωγής που επι­χει­ρείτε να δώσετε μέσα από την επι­στολή σας, περί του έργου και των αρμο­διο­τή­των του βου­λευτή, είναι μάλλον ατυχές, όταν ο ρόλος του και η συμβολή του κρί­νο­νται μέσα στο ίδιο στο Κοι­νο­βού­λιο στην ώρα της άσκησης των καθη­κό­ντων του προς όφελος της Πατρί­δας και όχι στις εξέδρες των επι­σή­μων. Και επ’ αυτού είμαι σίγου­ρος ότι οι πολίτες έχουν πολλά να πουν.

Ο ζήλος που επι­δει­κνύ­ε­ται για την θέση σας στην εξέδρα σε συνάρ­τηση με το μένος σας ενα­ντίον εκείνων που κατά την άποψή σας, σας στέ­ρη­σαν ένα κομμάτι επι­κοι­νω­νια­κής προ­βο­λής, στε­ρεί­ται σοβα­ρό­τη­τας, πολι­τι­κού βάθους και ουσίας.

Ο υπο­βι­βα­σμός εκ μέρους σας της συζή­τη­σης για την Επέτειο της 7ης Μαρτίου σε επίπεδο καρέ­κλας και στε­φα­νιού για τους πεσό­ντες, είναι πρω­το­φα­νής στα πολι­τικά χρονικά και ως τέτοια κατα­γρά­φε­ται.

Εν πάσει περι­πτώ­σει, το δια­μέ­τρημα και η ακτι­νο­βο­λία ενός πολι­τι­κού δεν μπορεί να είναι απόρ­ροια του πρω­το­κόλ­λου ή ενός ΦΕΚ, ούτε απο­σπα­σμά­των του κανο­νι­σμού της Βουλής. Είναι θέμα προ­σω­πι­κό­τη­τας και πολι­τι­κής στάσης δια­χρο­νικά και σε κάθε έκφανση της δράσης του πολι­τι­κού.

Όσο για τους παντε­λώς αβά­σι­μους ισχυ­ρι­σμούς σας ότι σκο­πί­μως απα­ξιω­θή­κατε, από εκεί­νους που μόχθη­σαν για να οργα­νώ­σουν με τον αρτιό­τερο τρόπο τις εκδη­λώ­σεις, δεί­χνουν την δική σας ασέβεια και απα­ξί­ωση, απέ­να­ντι σε αυτούς τους ανθρώ­πους, την προ­σω­πι­κό­τητα και την εργασία τους. Το αξίωμα του βου­λευτή δεν σας δίνει το δικαί­ωμα μιας τέτοιας συμπε­ρι­φο­ράς απέ­να­ντι στους εργα­ζό­με­νους της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Η δε απά­ντηση Γρα­φείου Εθι­μο­τυ­πίας που δόθηκε σήμερα στην δημο­σιό­τητα, απαντά με απόλυτη ακρί­βεια σε όλους τους αστή­ρι­κτους ισχυ­ρι­σμούς σας και παρου­σιά­ζει την αλήθεια που εσείς προ­κλη­τικά συνε­χί­ζετε να αγνο­είτε και να δια­στρε­βλώ­νετε σκο­πί­μως.

Μετά από όλα αυτά, το γεγονός ότι από τις προ­σκλή­σεις που επι­σή­μως εστά­λη­σαν προς τον Πρόεδρο του κόμ­μα­τός σας, γίνεται σαφές ότι του ζητή­θηκε ο ορισμός εκπρο­σώ­που στις εκδη­λώ­σεις, είναι μια ακόμη επι­βε­βαί­ωση του προ­σω­πι­κού και αναι­τιο­λό­γη­του μένους σας κατά της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής, που σε κάθε ευκαι­ρία αφή­νε­ται να ξεχει­λί­σει. Κανένα πρό­βλημα. Άλλωστε, το ποιος αυτο­ε­ξευ­τε­λί­ζε­ται από τέτοιες συμπε­ρι­φο­ρές είναι του­λά­χι­στον προ­φα­νές.