Δήλωση του Νεκτάριου Σαντορινιού για την επέτειο της ενσωμάτωσης

Με αφορμή την φετινή επέτειο της ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου του ΣΥΡΙΖΑ Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός έκανε την παρα­κάτω δήλωση:

«Η επέ­τειος της 7ης Μαρτίου είναι, για εμάς τους Δωδε­κα­νή­σιους, η σημα­ντι­κό­τερη ημέρα της νεό­τε­ρης ιστο­ρίας του τόπου μας.

Την ημέρα αυτή το 1948, κηρύ­χθηκε επι­σή­μως η ένωση της Δωδε­κα­νή­σου με την υπό­λοιπη Ελλάδα.

Για τους Δωδε­κα­νή­σιους, η ημέρα αυτή ήταν ημέρα ελπίδας για μια νέα αρχή με Ελευ­θε­ρία, Δημο­κρα­τία και Δικαιο­σύνη σε ένα σύγ­χρονο κράτος που θα εξα­σφά­λιζε στο λαό ειρήνη και ευη­με­ρία σε συν­θή­κες εθνικής ανε­ξαρ­τη­σίας.

Οι ελπίδες αυτές δεν δικαιώ­θη­καν από τα γεγο­νότα που ακο­λού­θη­σαν.

Η πορεία των πραγ­μά­των από τότε μέχρι σήμερα στην Ελλάδα δεν ήταν πάντα ομαλή. Δημιουρ­γή­θηκε ένα κράτος δια­πλο­κής. Τα κάθε λογής συμ­φέ­ρο­ντα κυβέρ­νη­σαν, πολλές φορές με αντι­δη­μο­κρα­τι­κές μεθο­δεύ­σεις, με ιδιο­τέ­λεια και με πελα­τεια­κές σχέσεις που εξά­ντλη­σαν τους φυσι­κούς πόρους, κατέ­στρε­ψαν το περι­βάλ­λον και τους παρα­γω­γι­κούς τομείς της οικο­νο­μίας, πού­λη­σαν φθηνά την γη, τον ήλιο και τη θάλασσα και παρέ­δω­σαν τον τόπο βορρά στα συμ­φέ­ρο­ντα των λίγων.

Ωστόσο ο Δωδε­κα­νη­σια­κός Λαός από αυτό το ανα­το­λικό άκρο της χώρας, μέσα σε αυτές τις δυσκο­λίες, με αγώνα και εργασία προ­ό­δευσε και ανα­πτύ­χθηκε. Γιατί ο τόπος αυτός είναι πάνω απ’ όλα οι άνθρω­ποί του.

Τα τελευ­ταία χρόνια οι πολι­τι­κές των μνη­μο­νίων ανέ­τρε­ψαν τις ζωές των ανθρώ­πων. Ο Δωδε­κα­νη­σια­κός Λαός είδε να του κλέβουν την ελπίδα που γεν­νή­θηκε την 7η Μαρτίου 1948. Είδε να εφαρ­μό­ζο­νται πολι­τι­κές που παρέ­δι­δαν τον τόπο στα ξένα ιδιω­τικά συμ­φέ­ρο­ντα και στο κεφά­λαιο, τους δε ανθρώ­πους των νησιών μας στην φτώχεια και την ανεργία.

Είδε την εθνική κυριαρ­χία να αμφι­σβη­τεί­ται και την πορεία για μια δημο­κρα­τική Ευρώπη των λαών να υπο­νο­μεύ­ε­ται.

Η δημόσια περιου­σία, κτήμα των Δωδε­κα­νη­σίων, άρχισε να βγαίνει στο σφυρί στο όνομα δήθεν της σωτη­ρίας της χώρας.

Τα εργα­σιακά δικαιώ­ματα καταρ­γή­θη­καν. Κηρύ­χθηκε ανηλεής πόλεμος κατά της εργα­σίας και των εργα­ζο­μέ­νων.

Στοι­χειώδη δικαιώ­ματα η υγεία, η εκπαί­δευση, η συγκοι­νω­νία, όλα τα κοι­νω­νικά αγαθά υπο­βαθ­μί­στη­καν χάνο­ντας τον δημόσιο χαρα­κτήρα τους.

Όμως στις εκλογές της 25ης Ιανουα­ρίου οι πολίτες γύρισαν σελίδα. Η Ελπίδα επέ­στρεψε στα νησιά μας και οι Δωδε­κα­νή­σιοι μαζί με όλο τον Ελλη­νικό Λαό απο­φά­σι­σαν να αγω­νι­στούν και πάλι για την Δημο­κρα­τία και την Κοι­νω­νική Δικαιο­σύνη.

Η φετινή επέ­τειος της 7ης Μαρτίου πρέπει να είναι ημέρα περι­συλ­λο­γής και αφε­τη­ρία ενω­τι­κών και οργα­νω­μέ­νων αγώνων για αξιο­πρέ­πεια και ανά­κτηση των εργα­σια­κών και δημο­κρα­τι­κών δικαιω­μά­των, σε μια Δωδε­κά­νησο ευη­με­ρούσα, σε μια Ελλάδα ανε­ξάρ­τητη, σε μια Ευρώπη των λαών»