Κάθειρξη 6 ετών για υπεξαίρεση σημαντικών ποσών από ΑΤΜ

Σε ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών, με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, υπό τον όρο της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 3.000 ευρώ εντός 20ημέρου, κατα­δι­κά­στη­καν χθες από το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των δύο κάτοι­κοι της Κω, ηλικίας 46 και 44 ετών, αδελφοί, που κρί­θη­καν ένοχοι για υπε­ξαί­ρεση σημα­ντι­κών ποσών από μηχα­νή­ματα Αυτό­μα­της Ανά­λη­ψης Μετρη­τών (ΑΤΜ) τρα­πε­ζών κατά τη διάρ­κεια του ανε­φο­δια­σμού τους.

Ο πρώτος ήταν ιδιο­κτή­της εται­ρείας security και ο δεύ­τε­ρος, αδελφός του, ήταν υπάλ­λη­λος με αυξη­μένα καθή­κο­ντα στην ίδια εται­ρεία.

Το δικα­στή­ριο έκρινε αθώο λόγω αμφι­βο­λιών ακόμη έναν υπάλ­ληλο, με καθή­κο­ντα οδηγού, στην ίδια εται­ρεία, ηλικίας 31 ετών.

Οι δύο πρώτοι κατη­γο­ρού­με­νοι κρί­θη­καν συγκε­κρι­μένα ένοχοι για το ότι, στην Κω και σε μη επα­κρι­βώς δια­πι­στω­θέ­ντα κατά την ανά­κριση χρόνο, πάντως κατά το έτος 2009 και μέχρι τις 6 Ιουνίου 2009, ο πρώτος φέρεται, ενώ είχε συνάψει με εται­ρεία security από την 17 Δεκεμ­βρίου 2003 σύμβαση συνερ­γα­σίας, δυνάμει της οποίας ανέλαβε την απο­κλει­στική αντι­προ­σώ­πευση της τελευ­ταίας στην Κω, έχοντας ως καθή­κο­ντα, μεταξύ άλλων, την παρα­λαβή από τις πελάτες – τρά­πε­ζες της (Ε.Τ.Ε. E.F.G. EUROBANK, ALPHA,ΠΕΙΡΑΙΩΣ, κα.) μεγάλων χρη­μα­τι­κών ποσών, την ασφαλή μετα­φορά, φύλαξη και δια­χεί­ριση αυτών στις ιδιό­κτη­τες εγκα­τα­στά­σεις του ίδιου, καθώς και τον εφο­δια­σμό και την απο­συμ­φό­ρηση μεγάλου αριθμού Α.Τ.Μ. (29 συνο­λι­κώς) των πελατών, ιδιο­ποι­ή­θηκε με τον αδελφό του, φυλασ­σό­μενα στις εγκα­τα­στά­σεις του χρη­μα­τικά απο­θε­μα­τικά.

Ο αδελφός του φέρεται, συγκε­κρι­μένα, ενώ ήταν υπάλ­λη­λος στην ατομική επι­χεί­ρηση security, έχοντας ως καθή­κο­ντα την παρα­λαβή και μετα­φορά των κασετών από τα ΑΤΜ τρα­πε­ζών πελατών προς φύλαξη στις ειδικώς δια­μορ­φω­μέ­νες εγκα­τα­στά­σεις με χρη­μα­το­κι­βώ­τια (vaults) της επι­χεί­ρη­σης, στις οποίες είχε μόνον αυτός μαζί με τον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο, εξου­σιο­δο­τη­μένη πρό­σβαση με κωδικό αριθμό, καθώς και αντι­στρό­φως από τα χρη­μα­το­κι­βώ­τια (vaults) προς τα ΑΤΜ, τον εφο­δια­σμό κασετών των ΑΤΜ τρα­πε­ζών με χρήματα και την κατα­μέ­τρηση των αξιών (χρη­μά­των) που βρί­σκο­νταν στα χρη­μα­το­κι­βώ­τια της επι­χεί­ρη­σης αλλά και στις κασέτες των ΑΤΜ, να ιδιο­ποι­ή­θηκε μέρος των φυλασ­σό­με­νων χρη­μά­των.

Ο τρίτος, εργα­ζό­με­νος ως οδηγός χρη­μα­τα­πο­στο­λών και έχοντας ως περαι­τέρω καθή­κο­ντα τη μετα­φορά κασετών από τα ΑΤΜ τρα­πε­ζών πελατών κατη­γο­ρή­θηκε ότι συνέ­δραμε τους δύο πρώτους.

Φέρο­νται ότι υπε­ξαί­ρε­σαν το συνο­λικό ποσό των 40.350 ευρώ από την Εθνική Τράπεζα, των 94.850 ευρώ από την Eurobank, των 80.150 ευρώ από την Τράπεζα Πει­ραιώς και συνο­λι­κώς το ποσό των 215.870 ευρώ. Οι σάκοι στους οποίους ετο­πο­θε­τείτο το υπό δια­κί­νηση χρη­μα­τικό ποσό έπρεπε να σφρα­γί­ζο­νται από εξου­σιο­δο­τη­μέ­νους υπαλ­λή­λους, με ειδικές σφρα­γί­δες, τις οποίες η εται­ρεία secutiry θα προ­μή­θευε στην τράπεζα, καθη­με­ρι­νώς, τη στιγμή της σφρά­γι­σής τους.

Προ της παρα­δό­σεως των σάκων με το περιε­χό­μενό τους, οι υπάλ­λη­λοι της εται­ρείας security μαζί με τους εξου­σιο­δο­τη­μέ­νους υπαλ­λή­λους της τρά­πε­ζας, όφειλαν να ελέγ­χουν τους σάκους και τις ειδικές σφρα­γί­δες για να δια­πι­στώ­νουν ότι δεν έχουν παρα­βια­σθεί, δεν φέρουν ίχνη παρα­βιά­σεως, ότι οι αριθμοί των σφρα­γί­δων ασφα­λείας συμπί­πτουν με τους αριθ­μούς που σημειώ­νο­νται στο πρω­τό­κολλο παρα­δό­σεως και κατόπιν αυτών θα υπο­γρα­φό­ταν το πρω­τό­κολλο παρά­δο­σης – παρα­λα­βής.

Οι υπάλ­λη­λοι του κατα­στή­μα­τος της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς στην Κω ειδο­ποιού­σαν τους μετα­φο­ρείς για τον τόπο προ­ο­ρι­σμού, κατα­με­τρού­σαν τα ποσά που έπρεπε να μετα­φερ­θούν, τοπο­θε­τού­σαν τα χαρ­το­νο­μί­σματα εντός των ειδικών κασετών, στις οποίες έθεταν την προ­βλε­πό­μενη ταινία ασφα­λείας επί του στομίου εισα­γω­γής των και παρέ­δι­δαν αυτές στους υπαλ­λή­λους χωρίς να τις εσω­κλεί­ουν σε σφρα­γι­σμέ­νους σάκους ως εξάλλου υπο­χρε­ού­ντο από την υπο­γρα­φείσα σύμβαση. Κατόπιν οι γυμνές κασέτες μετα­φέ­ρο­νταν με το θωρα­κι­σμένο όχημα στα μηχα­νή­ματα ανε­φο­δια­σμού, όπου τις παρέ­δι­δαν στον υπάλ­ληλο της τρά­πε­ζας, ο οποίος υπέ­γραφε το δελτίο παρά­δο­σης – παρα­λα­βής, άνοιγε το υπό ανε­φο­δια­σμό αυτό­ματο μηχά­νημα και τοπο­θε­τούσε στις ειδικές προ­θή­κες τις κασέτες.

Από την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία προ­έ­κυψε ότι ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος, όταν διε­νερ­γή­θηκε ο έλεγχος από επι­τε­λείς της εται­ρείας απο­δέ­χτηκε να επι­στρέ­ψει ποσό ύψους 69.900 ευρώ ενώ ακόμη 1.900 ευρώ βρέ­θη­καν σε ντου­λα­πάκι αυτο­κι­νή­του που χρη­σι­μο­ποιούσε ο οδηγός τα οποία ομοίως δόθηκαν για την απο­κα­τά­σταση του απο­θέ­μα­τος των τρα­πε­ζών.

Ακόμη 65.000 ευρώ φέρο­νται να συμ­ψη­φί­στη­καν μεταξύ της εται­ρείας και του πρώτου κατη­γο­ρού­με­νου, ο οποίος τους εκμί­σθωσε τις εγκα­τα­στά­σεις του στην Κω μετά το σκάν­δαλο. Πλην όμως την 22α Ιουνίου 2009 η τράπεζα Πει­ραιώς γνώρισε ότι έλειπαν από το απο­θε­μα­τικό τις 80.000 ευρώ.

Με δεδο­μένο ότι η ζημία απο­κα­τα­στά­θηκε εν μέρει η δίκη χθες περιο­ρί­στηκε για τη διε­ρεύ­νηση της τύχης των 80.000 ευρώ.

Δύο εκπρό­σω­ποι της εται­ρείας υπο­στή­ρι­ξαν ότι ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος είχε παρου­σιά­σει με παρα­στα­τικά ότι είχε δια­θέ­σει ποσό 88.240 ευρώ στην τράπεζα και ότι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα είχε παρα­δώ­σει μόλις 8.240 ευρώ.

Την συγκε­κρι­μένη οφειλή δεν ανα­γνώ­ρισε ο κατη­γο­ρού­με­νος, υπο­στη­ρί­ζο­ντας χθες για πρώτη φορά ότι δεν υπε­ξαί­ρεσε ούτε ένα ευρώ και ότι έδωσε τις 135.000 ευρώ στην εται­ρεία «καλή τη πίστει» μέχρι να βεβαιω­θεί από τις τρά­πε­ζες ότι δεν υπήρχε έλλειμμα στο απο­θε­μα­τικό τους, πράγμα όμως που δεν έγινε.

Ισχυ­ρί­στηκε μάλιστα ότι κατά τον έλεγχο που διε­νερ­γή­θηκε από τρεις υπαλ­λή­λους της εται­ρείας τα 80.000 ευρώ υπήρχαν στο απο­θε­μα­τικό και άφησε αιχμές και κατά της τρά­πε­ζας, τονί­ζο­ντας ότι τόσο με ασφα­λι­στικά μέτρα όσο και με αγωγή του είχε ζητήσει παρα­στα­τικά που να απο­δει­κνύ­ουν το συγκε­κρι­μένο έλλειμμα το οποίο αμφι­σβή­τησε από την πρώτη στιγμή.

Τα παρα­στα­τικά αυτά, όπως είπε, δεν του δόθηκαν.

Ο τρίτος κατη­γο­ρού­με­νος, οδηγός, αρνή­θηκε οποια­δή­ποτε σχέση με την υπόθεση, υπο­στή­ριξε ότι δεν ερχόταν σε επαφή με τα χρήματα και ότι ο ρόλος του περιο­ρι­ζό­ταν σ’ αυτόν του οδηγού. Υπο­στή­ριξε επίσης ότι κατά τη διάρ­κεια της έρευνας πιέ­στηκε να υπο­γρά­ψει έγγραφο που εμφά­νιζε τους άλλους δύο να έχουν υπο­πέ­σει στα αδι­κή­ματα που τους κατα­λο­γί­στη­καν.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μ. Καντι­δε­νός και Θρα­σύ­βου­λος Κοντα­ξής.