Παραπέμπεται σε δίκη για κατάχρηση σε ασέλγεια ένας 68χρονος

Σε δίκη ενώπιον Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου παρα­πέ­μπε­ται με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ένας 68χρονος έγγαμος, συντα­ξιού­χος Ροδίτης, κατη­γο­ρού­με­νος για κατά­χρηση σε ασέλ­γεια και συγκε­κρι­μένα για πρόθεση κατά­χρη­σης της παρα­φρο­σύ­νης άλλου με τον οποίο ενήρ­γησε συνου­σία.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε αφεθεί την 4η Οκτω­βρίου 2012 ελεύ­θε­ρος με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 2.000 ευρώ, της απα­γό­ρευ­σης εξόδου του από τη χώρα και της απα­γό­ρευ­σης συνα­να­στρο­φής του με την 42χρονη σήμερα, γυναίκα με νοητική στέρηση.

Ο 68χρονος, που είχε υπο­βλη­θεί στο παρελ­θόν σε εγχεί­ρηση ανοι­κτής καρδιάς είχε οδη­γη­θεί στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου για προ­λη­πτι­κούς λόγους εξαι­τίας ενο­χλή­σεων που είχε, προ­φα­νώς λόγω της φόρ­τι­σης από τη σύλληψή του.

Δια­πι­στώ­θηκε ότι υπέστη έμφραγμα του μυο­καρ­δίου και η απο­λο­γία του στον Ανα­κριτή δόθηκε εντός του θαλάμου νοση­λείας του.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Το θύμα, ετών 42, παρα­κο­λου­θεί το Ειδικό Σχολείο- Κέντρο Ημε­ρή­σιας Απα­σχό­λη­σης «Πανά­κεια» της Ρόδου, ενώ η ίδια πάσχει από νοητική υστέ­ρηση με συνοδά στοι­χεία ψυχω­σι­κής συν­δρο­μής, σχι­ζο­φρε­νι­κού τύπου που έχουν ως απο­τέ­λε­σμα τη σημα­ντική μείωση της κρι­τι­κής της ικα­νό­τη­τας, της δυνα­τό­τη­τας αυτο­προσ­διο­ρι­σμού και αντί­στα­σης, λαμ­βά­νει δε και φαρ­μα­κευ­τική αγωγή.

Δια­μέ­νει με τον αδελφό της ο οποίος, τη φρο­ντί­ζει και μεριμνά για τις υπο­θέ­σεις της.

Περί τον Αύγου­στο του 2012 δια­πι­στώ­θηκε από τους υπευ­θύ­νους του ανωτέρω κέντρου ότι η γυναίκα έφερε μαζί της χρήματα τα οποία όμως, όπως δια­πι­στώ­θηκε, δεν μπο­ρούσε να δικαιο­λο­γή­σει αφού δεν της τα έδινε ο αδελφός της ή άλλο γνωστό φιλικό ή συγ­γε­νικό πρόσωπο.

Μετά από συζή­τηση μέλους του κέντρου με την 42χρονη, του εκμυ­στη­ρεύ­τηκε ότι σχεδόν καθη­με­ρινά και αφού απο­χω­ρούσε ο αδελφός της από την οικία τους, προ­κει­μέ­νου να μεταβεί στην εργασία του, την παρε­λάμ­βανε με αυτο­κί­νητο ο κατη­γο­ρού­με­νος, ο οποίος την οδη­γούσε σε ερημική περιοχή του Μόντε Σμιθ, όπου ερχόταν σε συνου­σία μαζί της.

Τα ανωτέρω ανέφερε στους αστυ­νο­μι­κούς της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου με απο­τέ­λε­σμα στις 2 Οκτω­βρίου 2012 να τεθεί σε δια­κρι­τική παρα­κο­λού­θηση ο κατη­γο­ρού­με­νος ο οποίος, μετέ­φερε το πρωί εκείνο την 42χρονη σε ερημική περιοχή του Μόντε Σμίθ και αφού αφαί­ρεσε το που­κά­μισό του και κατέ­βασε το παντε­λόνι του και το εσώ­ρουχό του ήρθε σε κατά φύση συνου­σία μαζί της.

Ο αστυ­νο­μι­κός ρώτησε τον 68χρονο αν τελεί­ωσε και εκείνος, μη γνω­ρί­ζο­ντας την ιδιό­τητά του, του απά­ντησε, χαμο­γε­λώ­ντας, κατα­φα­τικά!!

Του δήλωσε τότε την ιδιό­τητά του και η 42χρονη τότε του φώναξε «αστυ­νόμε, αυτός, αυτός, μου το κάνει με το ζόρι, αυτός».

Η συνου­σία επι­βε­βαιώ­θηκε και από την εξέταση DNA που ακο­λού­θησε και την ιατρο­δι­κα­στική της εξέταση. Μέσα στον κόλπο της βρέ­θη­καν σπερ­μα­το­ζω­ά­ρια που ταυ­τί­στη­καν με αυτά του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Απο­λο­γού­με­νος ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνή­θηκε την κατη­γο­ρία της κατά­χρη­σης σε ασέλ­γεια.

Όπως είπε, τον μήνα Φεβρουά­ριο του 2012 γνω­ρί­σθηκε με την 42χρονη η οποία επι­σκέ­φθηκε συνοι­κιακό καφε­νείο που σύχναζε στην ενορία της Αγ. Ανα­στα­σίας. Στο καφε­νείο αυτό πήγε για να παραγ­γεί­λει καφέ, αλλά η ιδιο­κτή­τρια του καφε­νείου την απέ­πεμψε επειδή δεν κρα­τούσε χρήματα. Όταν ο ίδιος και οι φίλοι του άκουσαν τον διάλογο αυτό έσπευσε να κεράσει ο ίδιος τον καφέ και της είπε ότι όποτε βρί­σκε­ται στο καφε­νείο με την παρέα του θα πλή­ρω­ναν τον καφέ της.

Η χει­ρο­νο­μία του αυτή, όπως είπε, προ­φα­νώς συγκί­νησε την 42χρονη, η οποία αρκετές φορές δέχθηκε το κέρασμά του, γι’ αυτό και άρχισε να αναζητά τη συντρο­φιά του. Όπως είπε, μία φορά, στις αρχές Ιουλίου 2012 είδε μαυ­ρι­σμένο το μάτι της και εκείνη του είπε ότι την έδειρε συγ­γε­νής της και του ζήτησε να τη συνο­δεύ­σει στο σπίτι της. Κάθισε λίγη ώρα μαζί της στην αυλή, την ηρέμησε και έφυγε.

Σημεί­ωσε ότι η 42χρονη έχει κάποια νοητική στέρηση όχι όμως σε σημείο που να μην κατα­λα­βαί­νει τι κάνει ή τι λέει διότι μιλούσε και σκε­φτό­ταν λογικά.

Από­δειξη των ισχυ­ρι­σμών του απο­τε­λεί, όπως είπε, η από 2 Οκτω­βρίου 2012 προ­α­να­κρι­τική μαρ­τυ­ρική κατά­θεση που έδωσε στην Υπο­διεύ­θυνση Ασφα­λείας Ρόδου, η οποία έχει ειρμό και δομη­μένη σκέψη.

Οπως τόνισε ο 68χρονος, το γεγονός ότι παρα­κο­λου­θεί το Ειδικό Σχολείο δεν σημαί­νει ότι έχει πλήρη αδυ­να­μία να σκεφτεί ή να απο­φα­σί­σει ή να πέσει θύμα σεξουα­λι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης.

Υπο­στή­ριξε παρα­πέρα ότι τον μήνα Αύγου­στο του 2012 και σε μία από τις βόλτες που έκαναν με το αυτο­κί­νητό του η ίδια του ζήτησε να κάνουν έρωτα.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι από τότε είχε μαζί της 3 ερω­τι­κές συνευ­ρέ­σεις με την εύλογη πεποί­θηση ότι είχε να κάνει με ένα ώριμο άτομο που γνώριζε τι ήθελε και τι έκανε.

Αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι εκμε­ταλ­λεύ­τηκε τη νοητική της στέρηση προ­κει­μέ­νου να συνευ­ρε­θεί ερωτικά μαζί της.

Διε­φώ­νησε με την άποψη ότι η νοητική της στέρηση την καθιστά ανίκανη να σκεφτεί και να απο­φα­σί­σει. Όπως τόνισε για να πλη­ρω­θεί αντι­κει­με­νικά το έγκλημα της κατά­χρη­σης σε ασέλ­γεια θα πρέπει να υπάρξει εκμε­τάλ­λευση της παρα­φρο­σύ­νης του θύματος ή της ανι­κα­νό­τηάς του για οποιο­δή­ποτε λόγο να αντι­στα­θεί και στην περί­πτωσή του όχι μόνο δεν υπήρξε εκμε­τάλ­λευση ή κατά­χρηση αλλά ούτε καν παρα­φρο­σύνη της 42χρονης ώστε να δικαιο­λο­γεί­ται η άσκηση ποι­νι­κής δίωξης ενα­ντίον του.

Ο 68χρονος τόνισε εξάλλου ότι η αρχική άρνησή του να απο­δε­χθεί τη συνεύ­ρεση του μαζί της οφει­λό­ταν στην προ­σπά­θεια του να «καλυ­φθεί» και να δικαιο­λο­γη­θεί έναντι της οικο­γέ­νειάς του λόγω της μεγάλης ηλικίας του.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρού­με­νου παρί­στα­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μ. Κου­τσού­κος και Γ. Στα­μα­τιά­δης.