Γνωστός βουλευτής πίσω από την εξαφάνιση του Βαγγέλη-Eπιστολή Ακρίτα σε Πανούση

Η Ελενα Ακρίτα στέλνει επι­στολή στον Γ. Πανούση για την εξα­φά­νιση του Βαγγέλη Για­κου­μάκη στην οποία όπως ανα­φέ­ρει ότι «Στην υπόθεση αυτή εμπλέ­κε­ται γνωστός πολι­τι­κός άνδρας. Ένας “πρωτοκλασάτος’ Κρη­τι­κός βου­λευ­τής ο οποίος συγκά­λυ­πτε τη συμ­μο­ρία, μεσο­λά­βησε για να μην διώξουν ‘τα παιδιά’ από τη Σχολή και κου­κού­λωνε την τρα­γω­δία».

Μάλιστα όπως λέει η Ελενα Ακρίτα «Γιατί κανείς δεν τον κατο­νο­μά­ζει; Ποιος τον καλύ­πτει και γιατί; Προ­σω­πικά – μετά από δημο­σιο­γρα­φική έρευνα – είμαι 90% βέβαιη για την ταυ­τό­τητα του: Το υπό­λοιπο 10% δυστυ­χώς με εμπο­δί­ζει να το δημο­σιο­ποι­ήσω.Θα βγει στη σέντρα ο κύριος αυτός;».

Ολό­κληρη η επι­στολή της Ελενας Ακρίτα

Κύριε Υπουργέ Δημό­σιας Τάξης,

Τον Βαγγέλη Για­κου­μάκη και τα μάτια σας! Απευ­θύ­νο­μαι σε σας γιατί:

• Είστε υπεύ­θυ­νος για τις έρευνες, ως υπουρ­γός Δημό­σιας Τάξης.

• Είστε πανε­πι­στη­μια­κός δάσκα­λος. Πρύ­τα­νης και καθη­γη­τής Εγκλη­μα­το­λο­γίας – συνεπώς άριστος γνώστης του αντι­κει­μέ­νου.

• Είστε γονιός.

• Έχετε εντρυ­φή­σει στο θέμα. Στο άρθρο σας “Ενδο­σχο­λική βία: Χωρίς όρια και χωρίς ορί­ζο­ντα;” επι­ση­μαί­νετε:

«Στη χώρα μας το πρό­βλημα της σχο­λι­κής βίας ανα­ζω­πυ­ρώ­θηκε τόσο με την τραγική υπόθεση του Άλεξ όσο και με την βιντε­ο­σκό­πηση ‘βιασμού’ μαθη­τρίας στην Αμά­ρυνθο.”

Σήμερα μοι­ρά­ζο­μαι μαζί σας κάποιες σκέψεις που αφορούν στην τρα­γω­δία του νεαρού Βαγγέλη Για­κου­μάκη, με άγνωστο – μέχρι την στιγμή που γρά­φο­νται αυτές οι αράδες – τέλος:

1. Θέλω να πιστεύω πως οι έρευνες δεν έχουν αφεθεί μόνο στην άξια συνά­δελφο μου Αγγε­λική Νικο­λούλη, ούτε μόνο στις αξιέ­παι­νες πρω­το­βου­λίες των πολιτών.

2. Έχει κινη­το­ποι­η­θεί και σε ποιον βαθμό η Αστυ­νο­μία; Αλήθεια, όοοολοι αυτοί οι ένστο­λοι που ανά δεκάδες φυλάνε τα σπίτια του κάθε απί­θα­νου πολι­τι­κού και δημο­σιο­γρά­φου (πολλοί εκ των οποίων μια χαρά μπορούν να πλη­ρώ­σουν φρου­ρούς απ’ την τσέπη τους) έχουν ΗΔΗ απο­σπα­στεί για να επι­στρέ­ψουν στην υπη­ρε­σία του πολίτη; Και εν προ­κει­μένω, στην δια­λεύ­κανση της υπό­θε­σης;

3. Οι βασα­νι­στές του παλι­κα­ριού μιλάνε για ‘πλάκες’, ‘καψόνια’ κι άλλα χαλαρά. Μετα­τρέ­ψανε ένα ευαί­σθητο, τρο­μαγ­μένο, ευάλωτο παιδί σε ανθρώ­πινο τζουκ μποξ (του πετά­γανε κέρματα για να τρα­γου­δάει και να το ξεκλει­δώ­σουν από τη ντου­λάπα που το φυλα­κί­ζανε).

Το βασα­νί­σανε, το δια­πο­μπεύ­σανε, το ξεφτι­λί­σανε, το οδη­γή­σανε στους δρόμους να εκλι­πα­ρεί για μια μπουκιά ψωμί, για ένα εισι­τή­ριο να φύγει όσο πιο μακριά μπορεί, για ένα χέρι βοή­θειας που δεν απλώ­θηκε ποτέ.

4. Τι προ­βλέ­πει ο Νόμος για τους βασα­νι­στές του, κύριε Υπουργέ; Ποια η ποινή τους αν βρεθεί το παιδί – και ποια η ποινή τους αν κάτι τραγικό (ούτε να το ξεστο­μίσω δεν μπορώ) προ­κύ­ψει;

5. Ενώ η ΕΔΕ είναι ακόμα σε εξέλιξη, ο Αστυ­νο­μι­κός Διευ­θυ­ντής Ηπείρου κ. Κώστας Τρο­μπού­κης δήλωσε: “Δεν με πείθει το σενάριο bullying. Κανένας δεν έχει κατα­θέ­σει επίσημα ότι ο Βαγ­γέ­λης είχε Πέσει θύμα bullying. Όλοι μιλάνε με γενι­κό­τη­τες». Θα ερευ­νη­θούν σε βάθος τα στοι­χεία που οδηγούν τον κ. Τρο­μπούκη σε αυτό το συμπέ­ρα­σμα;

6. Όλοι όσοι «μιλάνε με γενι­κό­τη­τες» και δεν κατα­θέ­τουν ευθέως ενα­ντίον των βασα­νι­στών – βάσει νόμου είναι συνερ­γοί; Οι ‘μάρτυρες’ που δεν ‘μαρτυρούν’ – γιατί φοβού­νται – έχουν μερίδιο ευθύνης; Η ερώτηση μου δεν είναι ρητο­ρική. Ειλι­κρινά προ­σπαθώ να δια­κρίνω τα όρια ανάμεσα στην παθη­τι­κό­τητα και την ‘δια της σιωπής’ ενεργή συμ­με­τοχή.

Και τέλος – ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ:

7. Στην υπόθεση αυτή εμπλέ­κε­ται γνωστός πολι­τι­κός άνδρας. Ένας “πρωτοκλασάτος’ Κρη­τι­κός βου­λευ­τής ο οποίος συγκά­λυ­πτε τη συμ­μο­ρία, μεσο­λά­βησε για να μην διώξουν ‘τα παιδιά’ από τη Σχολή και κου­κού­λωνε την τρα­γω­δία.

Τι θα γίνει με αυτόν τον τύπο; Γιατί κανείς δεν τον κατο­νο­μά­ζει; Ποιος τον καλύ­πτει και γιατί; Προ­σω­πικά – μετά από δημο­σιο­γρα­φική έρευνα – είμαι 90% βέβαιη για την ταυ­τό­τητα του: Το υπό­λοιπο 10% δυστυ­χώς με εμπο­δί­ζει να το δημο­σιο­ποι­ήσω.

Θα βγει στη σέντρα ο κύριος αυτός; Και το πιο σημα­ντικό: Αν – ο μη γένοιτο – έχει συμβεί κάτι στο παλι­κα­ράκι – έχει ποι­νι­κές ευθύνες ως ηθικός αυτουρ­γός ή όπως αλλιώς το λέτε εσείς οι νομικοί, τέλος πάντων;

Αφήνω τους γονείς απ’ έξω και δια­τυ­πώνω όσο μπορώ πιο προ­σε­χτικά την επόμενη πρότασή μου, γιατί πολλά ακού­γο­νται και γρά­φο­νται: Ίσως – ΙΣΩΣ – στο οικο­γε­νειακό περι­βάλ­λον κρύ­βε­ται η εξήγηση γιατί το παιδί δεν στρά­φηκε στο σπίτι του να ζητήσει βοήθεια. Αλλά ας μην το προ­χω­ρήσω άλλο: Δεν παύουν να είναι γονείς και σέβομαι τον πόνο και την αγωνία τους. Τις όποιες ευθύνες – Αν – ΑΝ – υπάρ­χουν, ας τις βρουν εκείνοι με την συνεί­δησή τους.

Κύριε Υπουργέ Δημό­σιας Τάξης, οι απα­ντή­σεις στα ερω­τή­ματα αφορούν ολό­κληρο τον ελλη­νικό λαό. Γιατί ο Βαγ­γέ­λης είναι το παιδί όλων μας. Το δικό μου παιδί. Το δικό σας παιδί. Κι όπως εσείς γράψατε στο άρθρο σας:

“Υπο­βαθ­μι­σμένη ζωή, υπο­βαθ­μι­σμένο σχολείο, υπο­βαθ­μι­σμένα όνειρα, κοι­νω­νι­κός απο­κλει­σμός, ανα­σφα­λής ζωτικός χώρος επι­βί­ω­σης, πανο­πτική κοι­νω­νία γενικής και ειδικής παρα­κο­λού­θη­σης όλα αυτά και όλοι αυτοί τους κρύβουν τον ήλιο του μέλ­λο­ντός τους.

Και –ως γνωστόν– χωρίς φως (ή προσ­δο­κία φωτός) χάνει την αξία του οποιοσ­δή­ποτε αγώνας (στην τάξη ή και στη ζωή).”

Εν αναμονή της απά­ντη­σής σας

Έλενα Ακρίτα

Τα Νέα 28/02/2015