Η Ελλάδα 3η φορά στο εδώλιο για την Caretta caretta

Μια νεοει­σα­χθείσα υπόθεση στο Δικα­στή­ριο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης (C-504/14, Επι­τροπή κατά Ελλάδας) εκθέτει για άλλη μια φορά τη χώρα μας.

Η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή ζητά και πάλι από το ευρω­δι­κα­στή­ριο να δια­πι­στώ­σει ότι η Ελλάδα παρέβη τις υπο­χρε­ώ­σεις που τάσσει η οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμ­βου­λίου, για τη δια­τή­ρηση των φυσικών οικο­τό­πων καθώς και της άγριας πανίδας και χλω­ρί­δας.

Ειδι­κό­τερα, σύμφωνα με την Κομι­σιόν, η χώρα μας:

– Δεν έχει λάβει τα απαι­τού­μενα μέτρα για να θεσπί­σει και να εφαρ­μό­σει ένα απο­τε­λε­σμα­τικό καθε­στώς αυστη­ρής προ­στα­σίας της θαλάσ­σιας χελώνας Caretta caretta στον κόλπο της Κυπα­ρισ­σίας ώστε να απο­φεύ­γε­ται κάθε παρε­νό­χληση του είδους κατά την περίοδο ανα­πα­ρα­γω­γής του και κάθε δρα­στη­ριό­τητα η οποία μπορεί να προ­κα­λέ­σει βλάβη ή κατα­στροφή των τόπων ανα­πα­ρα­γω­γής του

– Εχει επι­τρέ­ψει (χωρίς τη διε­νέρ­γεια καμίας δέουσας εκτί­μη­σης επι­πτώ­σεων) παρεμ­βά­σεις, οι οποίες είναι δυνατόν να επη­ρε­ά­ζουν σημα­ντικά την εν λόγω περιοχή, μειώ­νο­ντας και κατα­στρέ­φο­ντας την περιοχή φωλιά­σμα­τος της Caretta caretta, είδος που θεω­ρεί­ται είδος προ­τε­ραιό­τη­τας για την ΕΕ

Επι­πλέον, η Επι­τροπή θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει επι­τρέ­ψει παρεμ­βά­σεις που μειώ­νουν και κατα­στρέ­φουν τους οικό­τυ­πους αμμο­θι­νών 2110, 2220 και τον οικό­τοπο προ­τε­ραιό­τη­τας 2250.

Για την Ελλάδα έχουν ήδη εκδοθεί δύο κατα­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις, καθώς δεν έχει κατα­φέ­ρει να προ­στα­τεύ­σει το απει­λού­μενο είδος της Caretta caretta.

Στις 30/1/2002 (υπόθεση C-103/00, Επι­τροπή κατά Ελλάδας), το Δικα­στή­ριο είχε απο­φα­σί­σει ότι η Ελλάδα δεν είχε θεσπί­σει απο­τε­λε­σμα­τικό σύστημα προ­στα­σίας της θαλάσ­σιας χελώνας στη Ζάκυνθο και ότι δεν είχε λάβει τα απα­ραί­τητα μέτρα για την προ­στα­σία των χελωνών και την αποφυγή της παρε­νο­χλή­σεώς τους κατά την περίοδο ανα­πα­ρα­γω­γής.

Στις 17/7/2014 (υπόθεση C-600/12, Επι­τροπή κατά Ελλάδας), το Δικα­στή­ριο απο­φά­σισε ότι η χώρα μας, παρα­λεί­πο­ντας να απα­γο­ρεύ­σει την ανε­ξέ­λεγ­κτη λει­τουρ­γία του χώρου υγειο­νο­μι­κής ταφής απο­βλή­των (ΧΥΤΑ) εντός του εθνικού θαλάσ­σιου πάρκου της Ζακύν­θου, παρα­βί­ασε την περι­βαλ­λο­ντική νομο­θε­σία της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.