Στ. Τζελέπης, ηθοποιός: «Παρά την οικονομική κρίση το θέατρο έχει μείνει όρθιο»

Ποιές είναι οι εντυ­πώ­σεις σας από την αντα­πό­κριση του κοινού στο έργο;

Μέχρι τώρα έχουμε δώσει έξι παρα­στά­σεις. Πέσαμε σε δύσκολη περίοδο με τις εορτές και τις από­κριες. Η προ­σέ­λευση πάντως του κοινού ήταν καλή αν και περι­μέ­ναμε περισ­σό­τερο κόσμο. Όσοι είχαν την ευκαι­ρία να παρα­κο­λου­θή­σουν την παρά­σταση έμειναν κατεν­θου­σια­σμέ­νοι γιατί το έργο βασί­ζε­ται σε πολύ καλά κείμενα . Με την πείρα μου και τις ηθο­ποιούς που εκπαί­δευσε ο κ. Ζ. Αγγε­λά­κος δημιουρ­γή­σαμε μια δυνατή πεντάδα. Ελπί­ζουμε να έρθουν οι Ροδίτες στις δύο τελευ­ταίες παρα­στά­σεις.

Είναι επί­καιρο το θέμα της παρά­στα­σης στην οποία πρω­τα­γω­νι­στείτε;

Λίγοι έχουν αγγίξει το συγκε­κρι­μένο θέμα δηλαδή την εμπο­ρευ­μα­το­ποί­ηση του θανάτου. Το έργο ανα­φέ­ρε­ται σε όλα αυτά που έχουμε βιώσει όλοι σχεδόν. Η παρά­σταση παρου­σιά­ζει αλή­θειες που ζούμε και σήμερα.

Πόσο σημα­ντικό είναι το αρχαίο θέατρο για σας;

Δεν έχω ειδι­κευ­θεί πάρα πολύ στο Αρχαίο θέατρο γιατί η «φτιαξιά» μου ήταν για την κωμωδία. Έχω παίξει όμως σε αρι­στο­φα­νι­κές κωμω­δίες. Παλαιό­τερα έπαιξα τον Τει­ρε­σία. Δεν έχω ειδι­κευ­θεί δηλαδή τόσο πολύ στο αρχαίο δράμα. Δεν πήγα να παίξω σε αρχαίες τρα­γω­δίες στην Επί­δαυρο.

Σας ενοχλεί αυτό;

Όχι, δεν με ενοχλεί. Ο καθένας κάνει αυτό που μπορεί. Ίσως να μην έχω τα προ­σό­ντα να παίξω, για παρά­δειγμα, τον Κρέοντα. Εδώ και 40 χρόνια έχω ειδι­κευ­θεί σε ένα σατυ­ρικό είδος. Έχω παίξει σε αρκε­τούς δρα­μα­τι­κούς ρόλους και πήρα το πρώτο βραβείο για την ερμη­νεία μου στο έργο «Περι­μέ­νο­ντας τον κοντό», του Μπέκετ. Το αρχαίο δράμα θέλει ιδιαί­τερα προ­σό­ντα και εξίσου ιδιαί­τερη εκπαί­δευση.

Σαν ηθο­ποιός τι προ­τι­μάτε;

Το κωμι­κο­τρα­γικό δηλαδή μια μίξη. Αυτό είναι το στοι­χείο μου.

Θέλετε να ανα­δει­κνύ­ετε τις αλή­θειες της ζωής;

Ναι, με σαρ­κα­σμό. Και εγώ αυτο­σαρ­κά­ζο­μαι, κάνω κριτική αυστηρή στον εαυτό μου.

Σας προ­σελ­κύει η τηλε­ό­ραση;

Εργά­στηκα στην τηλε­ό­ραση την κρατική αλλά και στους ιδιω­τι­κούς σταθ­μούς. Κάποια στιγμή και εμείς οι ηθο­ποιοί μεγα­λώ­νουμε και τα κανάλια θέλουν φρέσκο αίμα. Επι­πλέον άρχισαν να προ­σαρ­μό­ζουν στα ελλη­νικά δεδο­μένα ξένες σειρές. Δεν γυρί­ζουν σίριαλ σειρές με ρόλους για μας. Προ­σαρ­μό­ζουν σειρές από το εξω­τε­ρικό και «κατε­βά­ζουν» τις ηλικίες για να παίζουν νέοι ηθο­ποιοί.

Έχει γίνει και στα ιδιω­τικά κανάλια στροφή προς την κωμωδία καθώς ο κόσμος έχει ανάγκη το γέλιο στην κρίση;

Ναι, υπάρ­χουν τέτοιες σειρές.

Δεν έχει πάψει όμως η προ­τί­μηση των ιδιω­τι­κών τηλε­ο­πτι­κών σταθμών και σε τηλε­ο­πτι­κές σειρές της γει­το­νι­κής χώρας.

Είδα πως κάνουν καλή δουλειά οι γεί­το­νες. Παρα­κο­λού­θησα επει­σό­δια από την τηλε­ο­πτική σειρά «Muhteşem Yüzyıl» δηλαδή τον «Σου­λει­μάν» που είχε μεγάλη απήχηση στη χώρα μας. Τον Σου­λει­μάν και ένα άλλο σίριαλ που δια­δρα­μα­τί­ζε­ται στην πόλη Χαλφέτι στα νοτια­να­το­λικά της Τουρ­κίας. Δια­πί­στωσα πως οι γεί­το­νες έχουν καλούς παρα­γω­γούς, οπε­ρα­τέρ, σκηνικά και αξιο­ποιούν τους χώρους, όπου γίνο­νται τα γυρί­σματα. Δαπα­νούν πολλά χρήματα γιατί πωλούν τις παρα­γω­γές τους σε όλη την Ευρώπη και την Ασία.

Πιστεύ­ετε πως συν­δυά­ζουν τις παρα­γω­γές με τον του­ρι­σμό;

Ναι, γιατί ανα­δει­κνύ­ουν τους τόπους, όπου γίνο­νται τα γυρί­σματα και ειδικά την Κων­στα­ντι­νού­πολη. Ακόμη και μικρά χωριά τα ανα­δει­κνύ­ουν. Εδώ στην Ελλάδα τα γυρί­σματα γίνο­νται σε εσω­τε­ρι­κούς χώρους.

Οι Έλληνες δηλαδή δεν έχουν προ­βλη­μα­τι­στεί από τις παρα­γω­γές της γει­το­νι­κής χώρας;

Δεν ξέρω. Τα ιδιω­τικά κανάλια στην Ελλάδα εστιά­ζουν μόνο στη μείωση του κόστους. Δεν μπορεί τα σκηνικά να είναι τόσο περιο­ρι­σμένα. Χρειά­ζο­νται και πολύ περισ­σό­τερα εξω­τε­ρικά γυρί­σματα για να προ­βλη­θεί και η Ελλάδα. Αν δημιουρ­γή­σουμε μια καλή παρα­γωγή με ωραία ιστορία, με προ­σεγ­μένα σκηνικά, καλούς ηθο­ποιούς και το προ­ω­θή­σουμε στο εξω­τε­ρικό, θα πάμε καλά.

Περνά κρίση το θέατρο;

Όχι, δεν πιστεύω ότι περνά κρίση. Μπορώ να πω ότι στην κρίση άνθισε το θέατρο. Στην Αθήνα πάνε καλά τα θέατρα. Σε δύσκο­λες περιό­δους παρου­σιά­ζο­νται καλά έργα. Όταν υπάρχει ευδαι­μο­νία κάπου το πράγμα μένει στάσιμο.

Ποια είναι η άποψή σας για το κρατικό θέατρο;

Δεν μπορώ να το κρι­τι­κάρω. Πάει σύμφωνα με τη φιλο­σο­φία του κάθε διευ­θυ­ντή. Πιστεύω πως το κρατικό θέατρο πρέπει να είναι λαϊκό δηλαδή να προ­σελ­κύ­σει τον κόσμο και όχι μόνο την ελίτ. Τελευ­ταία το έχουν κατα­φέ­ρει αυτό.

Θα παίξετε σε ταινία για τον Β. Τσι­τσάνη;

Ο τίτλος της ταινίας που γυρίζει ο Μανού­σος Μανου­σά­κης είναι «Ουζερί ο Τσι­τσά­νης». Εκεί παίζω τον πεθερό του Τσι­τσάνη. Είναι ωραίος ρόλος. Το έργο ανα­φέ­ρε­ται στην εποχή 1941 -1943 τότε που ο μεγάλος συν­θέ­της ήταν 25 χρονών. Εκεί παρου­σιά­ζε­ται όλη η Ελλάδα με τους μαυ­ρα­γο­ρί­τες, τη γκε­στάπο, τους λαδέ­μπο­ρους και τις πόρνες. Αφε­τη­ρία και κινη­τή­ριος μοχλός είναι η μουσική του Τσι­τσάνη.

Παρου­σιά­ζε­ται η ιστορία της Ελλάδας μέσα από την ταινία του Μανού­σου Μανου­σάκη.

Ξεδι­πλώ­νε­ται όλη η ιστορία όλα όσα έγιναν τότε. Κατοχή, αντί­σταση, πατριώ­τες δοσί­λο­γοι και Εβραίοι. Όλο το φάσμα.

Πότε θα παρου­σια­στεί στο κοινό;

Τον Οκτώ­βριο. Θα λάβει μέρος στο Φεστι­βάλ Θεσ­σα­λο­νί­κης και θα προ­βλη­θεί. Με έχει ενθου­σιά­σει ο ρόλος. Επα­νέρ­χο­μαι στα γυρί­σματα από την 1η Μαρτίου. Πριν ξεκι­νή­σουμε τη συνέ­ντευξη μου έδωσαν το πρό­γραμμα των γυρι­σμά­των και μου ζήτησαν να κάνω το ανάλογο «κατο­χικό κούρεμα». Είναι και αυτό μέρος της εργα­σίας και του ρόλου μου.