Αναστέλλεται η εκδίκαση υποθέσεων υφαρπαγής δημοσίων ακινήτων

Την ανα­στολή κατ’ άρθρο 249 ΚΠΔ της εκδί­κα­σης όλων των αγωγών του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου κατά του προϊ­στα­μέ­νου του κτη­μα­το­λο­γίου, ιδιωτών και τρα­πε­ζών με τις οποίες ζητεί­ται η απο­κα­τά­σταση της ιδιο­κτη­σίας του σε ακίνητα που υφαρ­πά­χθη­καν με τη χρήση ανυ­πό­στα­των απο­φά­σεων εκποί­η­σής τους σε εφαρ­μογή του νόμου 719/77, ανα­κοί­νωσε χθες από την έδρα του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ο πρό­ε­δρος Πρω­το­δι­κών Ρόδου κ. Κ. Αλεξίου.

Αφορμή για την απόφαση αυτή του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, απο­τέ­λεσε το γεγονός ότι το δικα­στή­ριο έχει εκδώσει ήδη δύο απο­φά­σεις επί ισά­ριθ­μων αγωγών με αντι­φα­τικό περιε­χό­μενο, με απο­τέ­λε­σμα, όπως τόνισε ο Πρό­ε­δρος Πρω­το­δι­κών, να δημιουρ­γεί­ται ανα­σφά­λεια δικαίου, γι’ αυτό και κρίθηκε σε προ­διά­σκεψη της σύν­θε­σης απα­ραί­τητο, να ανα­στα­λεί η εκδί­καση των υπο­θέ­σεων με το αυτό αντι­κεί­μενο μέχρι να υπάρξει τελε­σί­δικη απόφαση επί Εφέσεως που έχει ασκήσει το Ελλη­νικό Δημόσιο.

Πιο συγκε­κρι­μένα στις δύο απο­φά­σεις του δικα­στη­ρίου γίνεται δια­φο­ρε­τική δικο­νο­μική αντι­με­τώ­πιση των απόντων δια­δί­κων.

Επι­πλέον, δια­πι­στώ­θηκε δια­φο­ρε­τική αντι­με­τώ­πιση ως προς την εγκυ­ρό­τητα των κτη­μα­το­λο­γι­κών εγγρα­φών για τα συγκε­κρι­μένα ακίνητα του Δημο­σίου.

Παράλ­ληλα, υφί­στα­ται και δια­φο­ρε­τική αντι­με­τώ­πιση του θέματος της καλο­πι­στίας των ιδιωτών που απέ­κτη­σαν τα ακίνητα με συμ­βό­λαια αγοράς από εκεί­νους που φέρο­νται να τα μετέ­γρα­ψαν στην ιδιο­κτη­σία τους δυνάμει πλαστών απο­φά­σεων εκποί­η­σης τους από το Ελλη­νικό Δημόσιο.

Πρό­κει­ται, όπως τόνισε ο Πρό­ε­δρος Πρω­το­δι­κών, για έναν «γόρδιο δεσμό» επι­ση­μαί­νο­ντας ότι θα πρέπει να τελε­σι­δι­κί­σει μια από τις δύο πρώτες απο­φά­σεις προ­κει­μέ­νου να υπάρξει «πεπα­τη­μένη» ως προς την αντι­με­τώ­πιση εκείνων που θα ακο­λου­θή­σουν στον πρώτο βαθμό δικαιο­δο­σίας.

Ζήτησε μάλιστα από τον πρόεδρο του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Κ. Σαρρή αλλά και από τη νομική εκπρό­σωπο του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους κ. Μ. Ελευ­θε­ρίου, να μερι­μνή­σουν για την επί­σπευση της συζή­τη­σης των εφέσεων ώστε να ξεκα­θα­ρί­σει σύντομα το ζήτημα.

Το κύριο θέμα που πρέπει να λυθεί είναι αν ισχύει το άρθρο 41 του κτη­μα­το­λο­γι­κού κανο­νι­σμού για τους αρχι­κούς τιτλού­χους και για εκεί­νους που ακο­λου­θούν στις εγγρα­φές στα οικεία βιβλία του κτη­μα­το­λο­γίου.

Θυμί­ζουμε ότι το Ελλη­νικό Δημόσιο έχει προ­σφύ­γει κατά της πρώτης από­φα­σης που εξέδωσε το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την οποία έγινε μερικώς δεκτή αγωγή του για την απο­κα­τά­σταση της ιδιο­κτη­σίας του σε δημόσιο ακίνητο, που υφαρ­πά­χθηκε με την χρήση ανυ­πό­στα­της από­φα­σης εκποί­η­σης, που φέρει πλαστή υπο­γραφή νομάρχη Δωδε­κα­νή­σου.

Το Ελλη­νικό Δημόσιο με την ανα­γνω­ρι­στική αγωγή της κυριό­τη­τας του επί ακι­νή­του στη μερίδα ΚΜ 959 γαιών Κοσκι­νού εστράφη συγκε­κρι­μένα κατά του προϊ­στα­μέ­νου του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου και 7 ιδιωτών.

Με την απόφασή του το δικα­στή­ριο έκρινε αβάσιμη την αγωγή ως προς τον 7ο ενα­γό­μενο, ακύρωσε την υπ’ αρίθμ. 4839/21.06.1996 διάταξη του κτη­μα­το­λο­γι­κού δικαστή με την οποία περι­ήλθε το ακίνητο στην ιδιο­κτη­σία των υπό­λοι­πων και τους δια­τάσ­σει να κατα­βά­λουν ως απο­ζη­μί­ωση στο Ελλη­νικό Δημόσιο το ποσό των 663.440,20 ευρώ!

Ο 7ος ενα­γό­με­νος είναι το άτομο εκείνο που αγόρασε το ακίνητο από τους υπό­λοι­πους.

Το γεγονός αυτό, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», σήμανε συνα­γερμό στο νομικό συμ­βού­λιο του κράτους καθώς ελλο­χεύει ο κίν­δυ­νος να κριθούν καλό­πι­στοι όλοι οι αγο­ρα­στές ακι­νή­των που υφαρ­πά­χθη­καν με δόλιο τρόπο από την περιου­σία του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, αν τελε­σι­δι­κή­σει η συγκε­κρι­μένη απόφαση, ως έχει.

Κατά την κρίση του Δικα­στη­ρίου ο έβδομος ενα­γό­με­νος, προέβη πριν την αγορά του επί­δι­κου ακι­νή­του στον έλεγχο, που συνη­θί­ζε­ται κατά τη συναλ­λα­κτική πρα­κτική σε περι­πτώ­σεις μετα­βί­βα­σης ακι­νή­του.

Ειδι­κό­τερα, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση, με δεδο­μένο ότι οι εγγρα­φές στα Κτη­μα­το­λο­γικά βιβλία προσ­δί­δουν τη βεβαιό­τητα τόσο για τον τύπο όσο και για τη νομι­μό­τητα των εγγρα­πτέων πράξεων, και συνα­κό­λουθα τη βεβαιό­τητα ότι οι ανα­γρα­φό­με­νοι ως δικαιού­χοι είναι και πράγ­ματι δικαιού­χοι του εγγρα­πτέου δικαιώ­μα­τος, ο έβδομος ενα­γό­με­νος είχε τη βεβαιό­τητα ότι οι προ­α­να­φε­ρό­με­νοι ενα­γό­με­νοι (δεύτερη έως και έκτος) είχαν δικαί­ωμα κυριό­τη­τας επί του επι­δί­κου.

Το Ελλη­νικό Δημόσιο εξέθεσε ωστόσο στην έφεσή του ότι οι  ανυ­πό­στα­τες πράξεις δεν παρά­γουν έννομα απο­τε­λέ­σματα, πλην όμως, σε περί­πτωση που η διοί­κηση, θεω­ρώ­ντας μία ανυ­πό­στατη πράξη ισχυρή την εφάρ­μοσε πρέπει η πράξη να ακυ­ρω­θεί με απόφαση του Δικα­στη­ρίου, ώστε να επι­τευ­χθεί η έναντι πάντων δια­πί­στωση του ανί­σχυ­ρού της.

Η εν λόγω ανυ­πό­στατη πράξη (απόφαση Νομάρχη) εφαρ­μό­στηκε, μετα­γρά­φηκε στα βιβλία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου είχε ως απο­τέ­λε­σμα, την προς τους τρίτους και συνα­κό­λουθα και στον έβδομο των ενα­γο­μέ­νων επί του επί­δι­κου ακι­νή­του.

Επι­πρό­σθετα το ενάγον Ελλη­νικό Δημόσιο εκθέτει ότι η προ­α­να­φερ­θείσα πράξη του Νομάρχη Δωδε­κα­νή­σου μετα­γρά­φηκε την ίδια ημέρα που μετα­γρά­φηκε και το μετα­βι­βα­στικό συμ­βό­λαιο βάσει του οποίου φέρεται ότι απέ­κτησε την κυριό­τητα ο έβδομος των ενα­γο­μέ­νων, συνα­κό­λουθα δε, υπο­στη­ρί­ζει ότι αυτός βρι­σκό­ταν σε κακή πίστη αφού αν είχε προβεί, πριν την αγορά του επί­δι­κου ακι­νή­του, ως όφειλε, στον κτη­μα­το­λο­γικό έλεγχο, θα δια­πί­στωνε ότι η ανωτέρω πράξη δεν είχε μετα­γρα­φεί και οι φερό­με­νοι ως δικαιο­πά­ρο­χοι του, δεύτερη έως και έκτος των ενα­γο­μέ­νων, δεν είχαν στην κυριό­τητά τους το επίδικο ακίνητο.

Εν πάση περι­πτώ­σει χθες επρό­κειτο να συζη­τη­θεί ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου αγωγή που άσκησε το Ελλη­νικό Δημόσιο κατά του προϊ­στα­μέ­νου του κτη­μα­το­λο­γίου, 9 ιδιωτών και δύο τρα­πε­ζών.

Ο πρώτος εκ των ιδιωτών κατόρ­θωσε να μετα­γρά­ψει την 30η Μαϊου 1997 με την υπ’ αρίθμ. 4337 πράξη Κτη­μα­το­λο­γι­κού Δικαστή στον τόμο της ως άνω μερίδας την υπ’ αρίθμ. ΔΚ 2611/86/1562 ΒΚ 3029/1989 πλαστή απόφαση του Νομάρχη Δωδε­κα­νή­σου σύμφωνα με την οποία είχαν εκποι­η­θεί επ’ ονόματί του δύο ακίνητα, εμβαδού 6.880 τ.μ. και 27.300 τ.μ. από την υπ’ αριθμ. ΚΜ 5000 μερίδα γαιών Κατ­τα­βιάς, σε εφαρ­μογή των προ­βλε­πό­με­νων στο άρθρο 1 του Ν. 719/1977.

Από την έρευνα που διε­νερ­γή­θηκε στο αρχείο της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας του Δημο­σίου δια­πι­στώ­θηκε ότι η συγκε­κρι­μένη απόφαση ουδέ­ποτε είχε εκδοθεί από την υπη­ρε­σία.

Στο ίδιο ιδιώτη δια­πι­στώ­θηκε ωστόσο ότι είχαν νομίμως εκποι­η­θεί δύο ακίνητα εμβαδού 8.180 τ.μ. και 6.000 τ.μ. στην ίδια μερίδα με την γνήσια υπ’ αρίθμ. ΔΚ 2611/86/22-5-1989 απόφαση Νομάρχη Δωδε­κα­νή­σου.

Η τελευ­ταία απόφαση χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για την δημιουρ­γία της πλαστής ΔΚ 2611/86/1562 ΒΚ 3029/1989.