Ούτε «γλάστρα», ούτε για… πλάκα

Το μονα­δικό σχόλιο για την επιλογή του κ. Παυ­λό­που­λου είναι ότι γύρω από έναν κορυ­φαίο θεσμό, από χθες που ανα­κοι­νώ­θηκε το όνομα, γίνεται απί­στευτη πλάκα. Δυστυ­χώς όχι μόνον στα κοι­νω­νικά δίκτυα. Αλλά και σε ΜΜΕ που ανα­πα­ρά­γουν την… πλάκα, εάν δεν κάνουν και οι ίδιοι οι δημο­σιο­γρά­φοι.

Ας σκε­φθούν όλοι και όσοι έκαναν την επιλογή και όσοι δια­φω­νούν, εάν ο θεσμός προ­σφέ­ρε­ται για πλάκα και τι είδους σεβα­σμός θα υπάρχει στον εκπρό­σωπο του θεσμού από αύριο, μετά από το «ξεκα­τί­νια­σμα» και τους χαρα­κτη­ρι­σμούς που του απο­δί­δο­νται.

Γιατί η κριτική από την γελοιο­ποί­ηση μια λεπτή γραμμή δρόμος είναι.

Και κάτι άλλο: Κάνουν μεγάλο λάθος όσοι υπο­στη­ρί­ζουν ότι η θέση του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας είναι «καθαρά δια­κο­σμη­τική».

Δια­βά­ζουμε από την σελίδα της Προ­ε­δρίας για τις αρμο­διό­τη­τες του Προ­έ­δρου: «Οι αρμο­διό­τη­τες του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας δια­κρί­νο­νται σε συμ­βο­λι­κές, ρυθ­μι­στι­κές, νομο­θε­τι­κές, διοι­κη­τι­κές και δικα­στι­κές, είναι συγκε­κρι­μέ­νες, απα­ριθ­μού­νται περιο­ρι­στικά στο Σύνταγμα και διέ­πο­νται: από τον ερμη­νευ­τικό κανόνα του άρθρου 50 σύμφωνα με τον οποίο, ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας έχει μόνο όσες αρμο­διό­τη­τες του ανα­θέ­τουν ρητά το Σύνταγμα και οι νόμοι που είναι σύμ­φω­νοι με αυτό από τη ρήτρα του άρθρου 35 παρ. 1 σύμφωνα με την οποία, καμία πράξη του Προ­έ­δρου δεν ισχύει ούτε εκτε­λεί­ται χωρίς την προ­συ­πο­γραφή του αρμο­δίου Υπουρ­γού εκτός από τις εξαι­ρέ­σεις που ανα­φέ­ρο­νται περιο­ρι­στικά στην παρ. 2 του ιδίου άρθρου. Ειδι­κό­τερα ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας: εκπρο­σω­πεί διεθνώς το κράτος, κηρύσ­σει πόλεμο, συνο­μο­λο­γεί συν­θή­κες ειρήνης, συμ­μα­χίας, οικο­νο­μι­κής συνερ­γα­σίας και συμ­με­το­χής σε διε­θνείς οργα­νι­σμούς ή ενώσεις και τις ανα­κοι­νώ­νει στη Βουλή όταν το συμ­φέ­ρον και η ασφά­λεια του Κράτους το επι­τρέ­πουν.»

Σε περι­πτώ­σεις κρί­σι­μων στιγμών ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας έχει και ρόλο και λόγο. Μπορεί να παραι­τη­θεί για παρά­δειγμα, σε περί­πτωση ακραίας δια­φω­νίας με την κυβέρ­νηση, που σημαί­νει προ­κή­ρυξη εκλογών. Ο Πρό­ε­δρος «γλάστρα» όπως λένε πολλοί, θεσμικά έχει το δικαί­ωμα να μην υπο­γρά­ψει νόμους με τους οποίους δια­φω­νεί. Όπως και ο απερ­χό­με­νος Παπού­λιας μπο­ρούσε να μην υπο­γρά­φει με κλειστά μάτια…

Υ.Γ. Είπε προχθές ο κ. Παυ­λό­που­λος εξερ­χό­με­νος του Μεγάρου Μαξίμου: «Πρέπει να δοθεί αγώνας από τη χώρα μας για να απο­κα­τα­στα­θούν οι αξίες στην Ευρώπη που έχει χάσει μεγάλο μέρος των αρχών στις οποίες θεμε­λιώ­θηκε» ΄Αριστα! Αρκεί να γίνει και πράξη. Και αντί να απο­νέ­μει ξίφη σε αξιω­μα­τι­κούς, να ανα­λά­βει πιο δυνα­μικό και ενεργό ρόλο. Να ετοι­μά­σει για παρά­δειγμα βαλίτσα και εκμε­ταλ­λευό­με­νος τις γνω­ρι­μίες του, να ανα­χω­ρή­σει για το εξω­τε­ρικό, να προ­ω­θή­σει τις θέσεις της χώρας, αλλά και να επα­νε­φεύ­ρει με τους ηγέτες της Ευρώπης τις αξίες που χάθηκαν.