ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

‘ Ενας πολιτισμένος στο Πολιτισμού

news room 2 λεπτά ανάγνωση
Ξυδάκης

Δεν θα μπο­ρούσε τούτη η στήλη, που εμμο­νικά πιστεύει ότι όλα είναι θέμα Πολι­τι­σμού και Αισθη­τι­κής, να μην ανα­φερ­θεί – όπως έχει κάνει άλλωστε και για τους προηγούμενους- στον άνθρωπο που ανα­λαμ­βά­νει να τα δια­χει­ρι­σθεί. Ομολογώ ότι ήταν η πρώτη φορά τα τελευ­ταία (πολλά) χρόνια που το όνομα Νίκος Ξυδάκης συνο­δεύ­τηκε από χαμό­γελο, δεν σας κρύβω από χαρά και θα μου επι­τρέ­ψετε να σας μετα­φέρω την πρώτη μου σκέψη, για έναν άνθρωπο που γνω­ρί­ζει πολύ καλά την έννοια πολι­τι­σμός : η γλυκιά «εκδί­κηση» της γενιάς μου στα τίποτε.

Στις περισ­σό­τε­ρες των περι­πτώ­σεων, το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού αντι­με­τω­πί­στηκε σαν ένα δευ­τε­ρο­κλα­σάτο υπουρ­γείο, στην καρέκλα του οποίου έφτανε όποιο στέ­λε­χος περίσ­σευε. Ο υπουρ­γός έφτανε χαρού­με­νος αντι­με­τω­πί­ζο­ντας το Υπουρ­γείο σαν ένα εύκολο και άνετο πόστο, όπου οι ιθύ­νο­ντες απο­λαμ­βά­νουν πρώτες θέσεις στα θεάματα (αν πατάνε βεβαίως), εύκολα φλας, συγ­χρω­τι­σμό με τους χαρι­τω­μέ­νους και ιδιόρ­ρυθ­μους καλ­λι­τέ­χνες και αμπε­λο­φι­λο­σο­φώ­ντας για την σημασία του Ελλη­νι­κού Πολι­τι­σμού και τις άυλες αξίες του.

Ο Νίκος Ξυδάκης, με μετα­πτυ­χια­κές σπουδές στην Ιστορία Τέχνης στη Φιλο­σο­φική Σχολή του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, γνωστός δημο­σιο­γρά­φος, μια ελεύ­θερη πένα σε μια συντη­ρη­τική εφη­με­ρίδα – αρχι­συ­ντά­κτης της εφη­με­ρί­δας «Καθη­με­ρινή»- είναι ο πρώτος επι­κε­φα­λής του χαρ­το­φυ­λα­κίου Πολι­τι­σμού εδώ και χρόνια που έχει σχέση και γνώση του αντι­κει­μέ­νου του.

Τα κείμενα του και στην «Καθη­με­ρινή» και στο προ­σω­πικό του ιστο­λό­γιο, απο­πνέ­ουν σεβασμό στην υπό­σταση της ελλη­νι­κής γλώσσας, στην υπό­σταση της δημο­σιο­γρα­φίας στην αντί­ληψή του περί πολι­τι­σμού σε όλες του τις εκφάν­σεις. Ένας δημο­σιο­γρά­φος που έχει δια­νύ­σει χιλιό­με­τρα στον χώρο των ΜΜΕ, δια­τη­ρώ­ντας την αξιο­πρέ­πεια και την καλή του φήμη, με το μονα­δικό προ­νό­μιο να συν­δυά­ζει στον λόγο του μία ποι­η­τι­κό­τητα, το συναί­σθημα με τον ορθο­λο­γι­σμό, την παρά­δοση με τον σύγ­χρονο κόσμο.

Γνώση, ψυχραι­μία, εμπει­ρία, νηφα­λιό­τητα. Αισθη­τική. Αυτό που λείπει από τη ζωή μας. Αισθη­τική. Έχει όλα τα φόντα να χτίσει κάτι που θα μπορεί να παρα­χθεί εντός των τειχών και θα κατα­να­λω­θεί πρώτα από τους ντό­πιους πριν εξαχθεί στο εξω­τε­ρικό.

Δεν ξέρω τι περι­θώ­ρια δράσης θα έχει, σε ένα υπουρ­γείο τώρα που λεφτά δεν υπάρ­χουν (όχι ότι έπαιρνε και όταν είχαμε) και τερά­στιων προ­βλη­μά­των. Εύχομαι να έχει του­λά­χι­στον το περι­θώ­ριο να ακο­λου­θή­σει τη δική του εμπει­ρία, γνώση και ένστι­κτο. Μακάρι να τα κατα­φέ­ρει.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.