Επιστρέφει στην πολιτική με νέο κόμμα ο Α. Παπαδόπουλος

Την επάνοδο του στην ενεργό πολι­τική, με τη συγκρό­τηση μιας «νέας ισχυρής πολι­τι­κής δύναμης», μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουα­ρίου, ανήγ­γειλε ο πρώην υπουρ­γός των κυβερ­νή­σεων του ΠΑΣΟΚ, Αλέκος Παπα­δό­που­λος, ο οποίος εκτιμά ότι το επόμενο εξάμηνο θα είναι από τα χει­ρό­τερα των τελευ­ταίων ετών και κατα­λο­γί­ζει ευθύνες στο πολι­τικό σύστημα.

«Μετά τις εκλογές και πάντως πριν την τελική απο­ε­ρεί­πωση και την συντριβή της χώρας, πρέπει να λάβει σάρκα και οστά το νέο μεγάλο εθνικό όραμα με την συγκρό­τηση μιας νέας ισχυρής πολι­τι­κής δύναμης που θα συσπει­ρώ­σει τις δυνά­μεις του μέλ­λο­ντος και θα διεκ­δι­κή­σει να ανα­λά­βει, χωρίς χρο­νο­τρι­βές και υπεκ­φυ­γές, την πολι­τική ευθύνη» είπε ο κ. Παπα­δό­που­λος σε ομιλία του κατά την παρου­σί­αση, στη Θεσ­σα­λο­νίκη, του βιβλίου του Κων­στα­ντί­νου Γεροντή, με τίτλο: “Επα­να­θέ­σμιση της Ελλη­νι­κής Πολι­τείας”. Σε ότι αφορά τη δική του συμ­με­τοχή στη νέα αυτή προ­σπά­θεια δήλωσε: «Θα συμ­με­τά­σχω κι εγώ, επα­νερ­χό­με­νος στην πολι­τική ζωή, προ­κει­μέ­νου να βοηθήσω το εγχεί­ρημα και εκεί­νους που θα ηγηθούν μέχρις να στε­ριώ­σει».

Ο πρώην υπουρ­γός εμφα­νί­στηκε απαι­σιό­δο­ξος για τις εξε­λί­ξεις στη χώρα μας, περιέ­γραψε τους κιν­δύ­νους που έρχο­νται, μίλησε για “εκπέον πολι­τικό σύστημα” και επέρ­ριψε ευθύνες στις ηγεσίες των πολι­τι­κών δυνά­μεων, λέγο­ντας: «Εκτιμώ ότι το επόμενο εξάμηνο θα είναι από τα χει­ρό­τερα των τελευ­ταίων ετών και η ευθύνη των σημε­ρι­νών ηγεσιών των πολι­τι­κών δυνά­μεων θα είναι μεγάλη και θα έχει ονο­μα­τε­πώ­νυμα. Το σημε­ρινό ανθρώ­πινο πολι­τικό υλικό δεν μπορεί να οδη­γή­σει τη χώρα σε μια νέα θεσμική ανα­γέν­νηση και οικο­νο­μική ανά­πτυξη, γιατί είναι και το ίδιο παγι­δευ­μένο – και ανή­μπορο πλέον – σε λογικές που αφορούν άλλες εποχές και άλλες πρα­κτι­κές και όχι στις συμπε­ρι­φο­ρές και προ­σαρ­μο­γές που απαιτεί ο σύγ­χρο­νος και ταχέως μετα­βαλ­λό­με­νος κόσμος. Ο οικο­νο­μι­κός και κοι­νω­νι­κός κίν­δυ­νος από τη δια­φαι­νό­μενη πολι­τική ακι­νη­σία και αβε­βαιό­τητα είναι ορατός. Γιατί ο λαϊ­κι­σμός δεν πρέπει να ταυ­τί­ζε­ται με τη δημα­γω­γία. Ο λαϊ­κι­σμός δεν είναι μόνο τεχνική υφαρ­πα­γής ψήφων. Είναι κάτι βαθύ­τερο και ευρύ­τερο. Είναι η οικο­δο­μη­μένη φιλο­σο­φία και αντί­ληψη ότι τη ζωή δεν την υπη­ρε­τούν και προ­στα­τεύ­ουν οι θεσμοί μιας οργα­νω­μέ­νης και αξιακά δομη­μέ­νης κοι­νω­νίας πολιτών, αλλά οι οικο­νο­μι­κές και πολι­τι­κές συναλ­λα­γές, ανάμεσα στα άτομα και τις ομάδες συμ­φε­ρό­ντων που συγκρο­τούν την κοι­νω­νία».

Προει­δο­ποί­ησε ότι «η Ελλάδα εισέρ­χε­ται σε μια άγνω­στης χρο­νι­κής διάρ­κειας περίοδο πολι­τι­κού αδιε­ξό­δου και αυτό, ανε­ξάρ­τητα από το αν οι εκλογές δώσουν αυτο­δύ­ναμη κοι­νο­βου­λευ­τική πλειο­ψη­φία ή προ­κύ­ψει συνερ­γα­σία ακόμα και των δύο μεγάλων κομ­μά­των» και ανα­φε­ρό­με­νος στην εκλο­γική μάχη της Κυρια­κής σημεί­ωσε: «Οι δύο κομ­μα­τι­κοί πόλοι που συγκρού­ο­νται σήμερα δεν θα μπορούν να δώσουν πραγ­μα­τική Κυβέρ­νηση, γιατί δεν είναι ιδε­ο­λο­γι­κοί πόλοι που έχουν συγκε­κρι­μέ­νες αντι­λή­ψεις για το μέλλον της χώρας. Είναι απλά δύο όψεις του ίδιου νομί­σμα­τος. Στις εκλογές αυτές συγκρού­ο­νται οι δύο εκδοχές του νεο­ελ­λη­νι­κού λαϊ­κι­σμού. Συγκρού­ε­ται η λαϊ­κί­στικη εξου­σια­στική Δεξιά με τον αρι­στερό ιδε­ο­λη­πτικό λαϊ­κι­σμό, ανε­ξάρ­τητα από το αν οι ανάγκες της πολι­τι­κής τους επι­βί­ω­σης τους οδηγούν ενίοτε να υπο­δύ­ο­νται τις δυνά­μεις ευθύνης. Είναι απλώς λεοντές, που οι περι­στά­σεις θα τις οδη­γή­σουν σύντομα να κατα­πέ­σουν μαζί με τους μύθους που κατα­σκεύ­α­σαν για τους ίδιους και τις δυνα­τό­τη­τές τους».

Ο κ. Παπα­δό­που­λος απηύ­θυνε έκκληση στους «μονο­μά­χους της Κυρια­κής, αλλά και τις λοιπές ελίτ της χώρας, που ενίοτε συμπε­ρι­φέ­ρο­νται σαν ιδιο­κτή­τες της», όπως είπε, και παρα­τή­ρησε: «Ανασύρω και επι­κα­λού­μαι προς τούτο κάτι που φαί­νε­ται ξεχα­σμένο μέσα στους αιώνες. Είναι το ρωμαϊκό νομικό δόγμα, το οποίο δεν εντά­χθηκε τυπικά στο νομικό μας πολι­τι­σμό αλλά ως πολι­τικό δόγμα πρέπει να υφί­στα­ται και να λει­τουρ­γεί συνεχώς στη χώρα μας. Πρό­κει­ται για το ΕΣΧΑΤΟ ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΟ ΔΟΓΜΑ (SENATUM CONSULTUM ULTIMUM). Το δόγμα αυτό εφαρ­μο­ζό­ταν ως σταθερή προει­δο­ποί­ηση προς τους Υπάτους σε περί­πτωση κιν­δύ­νου κατα­στρο­φής της Ρώμης και της Ρωμαϊ­κής Δημο­κρα­τίας, και καθιέ­ρωνε την έσχατη ευθύνη για αυτούς όχι μόνο αν τυχόν δρούσαν ενάντια στη Ρώμη αλλά και – κυρίως θα έλεγα – στην περί­πτωση που ολι­γω­ρού­σαν να πάρουν εγκαί­ρως μέτρα προ­στα­σίας της για την απο­τροπή δια­φαι­νό­με­νης κατα­στρο­φής της. Το δόγμα αυτό λέει: “CAVEANT CONSULES NE QUID RES PUBLICA DETRIMENTI CAPERET”. «Ας προ­σέ­ξουν οι Ύπατοι ίνα μη θραυσθή η κεφαλή της Δημο­κρα­τίας.»

«Κυρίες και κύριοι, γνω­ρί­ζετε και γνωρίζω από τώρα ποιοι ακριβώς θα θεω­ρη­θούν ως υπεύ­θυ­νοι «Ύπατοι» σε περί­πτωση συντρι­βής της χώρας. Εύχομαι και ελπίζω, ωστόσο, η προει­δο­ποί­ηση να πιάσει τόπο, η χώρα να δια­σω­θεί και η έσχατη ευθύνη να μην κατα­λο­γι­σθεί», κατέ­ληξε.