Φάντασμα επαναληπτικών εκλογών πάνω από τη χώρα

Το φάντα­σμα των δεύ­τε­ρων –επα­να­λη­πτι­κών– εκλογών αρχίζει να πλα­νά­ται πάνω από τη χώρα ένα δεκα­πεν­θή­μερο πριν από την ανα­μέ­τρηση της 25ης Ιανουα­ρίου, καθώς Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ εμφα­νί­ζο­νται να υπερ­βαί­νουν καθαρά τα όρια του «μικρού δικομ­μα­τι­σμού» του 2012, με απο­τέ­λε­σμα, σύμφωνα με έμπει­ρους ανα­λυ­τές, το πρώτο κόμμα να είναι πολύ πιθανόν να πλη­σιά­σει κατά την επερ­χό­μενη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση τον πήχυ της αυτο­δυ­να­μίας.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πως ο ΣΥΡΙΖΑ, που στην παρούσα φάση προη­γεί­ται στις δημο­σκο­πή­σεις, εμφα­νί­ζει δυνα­μική ποσο­στών της τάξης άνω του 30% με την αναγωγή των ανα­πο­φά­σι­στων. Ενώ, παράλ­ληλα, ο πήχυς της αυτο­δυ­να­μίας μπορεί να περιο­ρι­στεί στο 36% – 36,5%, εάν τα κόμματα που απο­τύ­χουν να εισέλ­θουν στη νέα Βουλή συγκε­ντρώ­σουν αθροι­στικά ποσοστά περί το 10%, εξέλιξη που δεν μπορεί να απο­κλει­στεί, ειδικά εάν σχη­μα­τι­σμοί όπως το νεό­τευ­κτο Κίνημα του κ. Γ. Παπαν­δρέου και οι ΑΝΕΛ απο­τύ­χουν να έχουν κοι­νο­βου­λευ­τική εκπρο­σώ­πηση. Εάν το ανωτέρω σκηνικό τελικά απο­τυ­πω­θεί στις κάλπες, είναι προ­φα­νές ότι για το πρώτο κόμμα ο «πει­ρα­σμός» μιας επα­να­λη­πτι­κής εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης προ­κει­μέ­νου να κυριαρ­χή­σει πλήρως στο πολι­τικό σκηνικό θα είναι μεγάλος.

Η Ν.Δ. στον δημόσιο λόγο της ξορ­κί­ζει το σενάριο μιας δεύ­τε­ρης εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τις αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις που θα έχει στην οικο­νο­μία, αλλά και τις ασφυ­κτι­κές προ­θε­σμίες από τους εταί­ρους. Μάλιστα, συνερ­γά­τες του κ. Σαμαρά υπεν­θυ­μί­ζουν ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός είχε δώσει σαφή δείγ­ματα γραφής το 2012, όταν η Ν.Δ. απο­δέ­χθηκε τον σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης συνερ­γα­σίας όχι μόνον με τον «παρα­δο­σιακό» της αντί­παλο, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τη ΔΗΜΑΡ.

Υπ’ αυτήν την έννοια, εάν πρώτο κόμμα είναι η Ν.Δ. οι πιθα­νό­τη­τες επα­να­λη­πτι­κών εκλογών πρα­κτικά εκμη­δε­νί­ζο­νται, καθώς, ούτως ή άλλως, με δεδο­μένη τη σαφή ευρω­παϊκή κατεύ­θυνση του ΠΑΣΟΚ –που υπήρξε κυβερ­νη­τι­κός εταίρος τα προη­γού­μενα δυόμισι χρόνια– αλλά και του «Ποτα­μιού» και του Κινή­μα­τος Παπαν­δρέου, θα πρέπει να προ­ε­ξο­φλεί­ται πως από την επόμενη Βουλή θα σχη­μα­τι­στεί κυβέρ­νηση.

Αντι­θέ­τως, σαφώς σύνθετα θα είναι τα δεδο­μένα εάν ο ΣΥΡΙΖΑ προ­σεγ­γί­σει την αυτο­δυ­να­μία. Εξέλιξη πολύ πιθανή, καθώς οδεύει στις κάλπες με προ­βά­δι­σμα που σύμφωνα με όλες τις δημο­σιο­ποι­η­θεί­σες δημο­σκο­πή­σεις είναι της τάξης του 3%-3,5%.

Οπως προ­α­να­φέρ­θηκε, στενοί συνερ­γά­τες του κ. Αλ. Τσίπρα μετα­δί­δουν πως ο πρό­ε­δρος του ΣΥΡΙΖΑ θα επι­διώ­ξει σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης από την επόμενη Βουλή. Ομως –και ενώ ο κ. Τσίπρας αρνεί­ται να απο­κη­ρύ­ξει δημο­σίως το σενάριο μιας νέας εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης τον Φεβρουά­ριο– οι ίδιοι ανα­γνω­ρί­ζουν πως το σχετικό εγχεί­ρημα ίσως απο­δει­χθεί εξαι­ρε­τικά δύσκολο, ειδικά εάν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει συγκε­ντρώ­σει υψηλά ποσοστά, για δύο λόγους:

• Πρώτον, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επι­μεί­νει, προ­κει­μέ­νου να μην εμφα­νι­στεί ανα­κό­λου­θος, στη θέση ότι δεν πρό­κει­ται να επα­ναρ­χί­σει τη δια­πραγ­μά­τευση με την τρόικα και θα επι­διώ­ξει μια συνο­λική λύση για το «ελλη­νικό πρό­βλημα» σε πολι­τικό επίπεδο. Ομως, μια τέτοια προ­σέγ­γιση είναι αμφί­βολο εάν θα την απο­δε­χθούν ως βάση για τον σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης συνερ­γα­σίας οι πιθανοί εταίροι του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ενέχει τον κίνδυνο ευθείας σύγκρου­σης με τους εταί­ρους και απο­χώ­ρη­σης από την Ευρω­ζώνη.

• Δεύ­τε­ρον, στην περί­πτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προ­σεγ­γί­σει την αυτο­δυ­να­μία, εκτι­μά­ται πως η πίεση από την Αρι­στερή Πλατ­φόρμα για αποφυγή της συνερ­γα­σίας με «φιλο­μνη­μο­νιακά» κόμματα και νέες εκλογές, ώστε η Κου­μουν­δού­ρου να εφαρ­μό­σει «ανό­θευτο» το πρό­γραμμά της, θα είναι σαφώς ισχυ­ρό­τερη.

Η στρα­τη­γική «συμπί­ε­σης» των κομ­μά­των της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς μέσω των διπλών εκλογών έχει εξάλλου το πλε­ο­νέ­κτημα για την Κου­μουν­δού­ρου πως εάν η τελευ­ταία «λεη­λα­τη­θεί» από τα δύο μεγάλα κόμματα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι σε θέση να παρα­μεί­νει κυρί­αρχη δύναμη στην αρι­στερή πλευρά του πολι­τι­κού τόξου για πολύ μεγάλο χρονικό διά­στημα.

Σημειώ­νε­ται ότι το σενάριο των επα­να­λη­πτι­κών εκλογών στην περί­πτωση που πρώτο κόμμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συζη­τεί­ται ως κατα­στρο­φικό πολι­τικά από ορι­σμέ­νους στη Ν.Δ. – ακόμη και εντός του Μεγάρου Μαξίμου. Κατά το συγκε­κρι­μένο σκε­πτικό, εάν η διαφορά μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ είναι μικρή, ο κ. Σαμαράς θα είναι σε θέση να κάνει τη μεγάλη ανα­τροπή στη δεύτερη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση, καθώς η πόλωση θα είναι πλέον τερά­στια και θα είναι σε θέση να συμπιέ­σει ακόμη περισ­σό­τερο την εκλο­γική δύναμη των άλλων «φιλο­ευ­ρω­παϊ­κών» κομ­μά­των, όπως το ΠΑΣΟΚ και το «Ποτάμι», αλλά και το Κίνημα του κ. Γ. Παπαν­δρέου.

Ομως, οι περισ­σό­τε­ροι στη Ν.Δ. εμφα­νί­ζο­νται να προ­κρί­νουν τη θεωρία της λεγό­με­νης «αρι­στε­ρής παρέν­θε­σης». Δηλαδή του σχη­μα­τι­σμού κυβέρ­νη­σης με κορμό των ΣΥΡΙΖΑ, η οποία, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, σε λίγους μήνες θα οδη­γη­θεί σε αδιέ­ξοδα, είτε λόγω εσω­τε­ρι­κών αντι­θέ­σεων είτε εξαι­τίας ενδε­χό­με­νης σύγκρου­σης με τους εταί­ρους, οπότε ο κ. Σαμαράς θα έχει τη δυνα­τό­τητα της «μεγάλης επι­στρο­φής», εκφρά­ζο­ντας το σύνολο του «αστικού και φιλο­ευ­ρω­παϊ­κού» τόξου, καθώς τα κόμματα της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς θα έχουν επί της ουσίας εξαϋ­λω­θεί.

Kαθημερινή