Εθνικές αργίες σε Ελλάδα, Ε.Ε.

Η Ελλάδα μαζί με την Πορ­το­γα­λία απο­τε­λούν την εξαί­ρεση του ευρω­παϊ­κού Νότου ως προς τις ημέρες των εθνικών αργιών. Συνο­λικά 12 ημέρες η χώρα σταματά κάθε δρα­στη­ριό­τητά της για να τιμήσει ένα θρη­σκευ­τικό, εθνικό ή πολι­τικό γεγονός, ενώ η Πορ­το­γα­λία έχει μόλις 10 εθνικές αργίες. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο ελά­χι­στος αριθμός εθνικών αργιών μεταξύ των χωρών της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης. Στον αντί­ποδα, τις περισ­σό­τε­ρες αργίες έχουν πάλι δύο χώρες του ευρω­παϊ­κού Νότου: η Ισπανία και η Κύπρος με 28 εθνικές αργίες. Οι χώρες με τις λιγό­τε­ρες ημέρες εθνικών αργιών είναι η Ολλαν­δία και η Ιρλαν­δία με μόλις 7.

Ειδι­κό­τερα, με βάση τα στοι­χεία κάθε χώρας – μέλους της Ε.Ε., η Ισπανία και η Κύπρος ξεχω­ρί­ζουν ως προς τις ημέρες εθνικών αργιών τους καθώς έχουν 28, πολύ μακριά από τη Γερ­μα­νία που ακο­λου­θεί με 18. Επονται η Ιταλία και η Μάλτα με 14 εθνικές αργίες.

Οι περισ­σό­τε­ρες χώρες έχουν από 11 έως και 13 εθνικές αργίες. Συγκε­κρι­μένα, 13 ημέρες του χρόνου αργούν η Αυστρία, η Εσθονία, η Κροατία, η Φιν­λαν­δία, η Γαλλία και η Λιθουα­νία.

Ακο­λου­θούν οι χώρες με 12 εθνικές αργίες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα: Τσεχία, Λετ­το­νία, Νορ­βη­γία, Ρου­μα­νία. Εντεκα εθνικές αργίες έχουν η Βουλ­γα­ρία, η Δανία, η Πολωνία, η Σλο­βα­κία και η Βρε­τα­νία. Δέκα εθνικές αργίες έχουν η Ουγ­γα­ρία, το Βέλγιο, το Λου­ξεμ­βούργο η Πορ­το­γα­λία και η Σουηδία. Η Ολλαν­δία και η Ιρλαν­δία έχουν μόλις 7.

Επί­ση­μες αργίες στην Ελλάδα είναι η 1η Ιανουαρίου-Πρωτοχρονιά, η 6η Ιανουαρίου-Θεοφάνια, η Καθαρά Δευτέρα (κινητή εορτή κατά την οποία αρχίζει η Σαρα­κο­στή), η 25η Μαρτίου-Επέτειος της Επα­νά­στα­σης του 1821, η Μεγάλη Παρα­σκευή, το Πάσχα και η Δεύτερη ημέρα του Πάσχα (κινητές εορτές, φέτος στις 10, 12 και 13 Απρι­λίου αντί­στοιχα), η 1η Μαΐου, η 15η Αυγούστου-Κοίμηση της Θεο­τό­κου, η 28η Οκτω­βρίου, η 25η και η 26η Δεκεμ­βρίου.

Βέβαια, υπάρ­χουν αργίες για κάθε πόλη όπως η ημέρα της εορτής του πολιού­χου αγίου και της απε­λευ­θέ­ρω­σης της πόλης, ενώ για τα σχολεία και τον δημόσιο τομέα, αργία είναι και η ημέρα εορ­τα­σμού του Αγίου Πνεύ­μα­τος, που είναι κινητή εορτή, πάντοτε Δευτέρα, επτά εβδο­μά­δες μετά το Πάσχα (φέτος την 1η Ιουνίου).

Βέβαια, το ζητού­μενο είναι πώς τιμώ­νται επί της ουσίας ορι­σμέ­νες γενικές (π.χ. η Πρω­το­μα­γιά) αλλά και ειδικές αργίες.

Ενδει­κτικά, πρό­σφατα στην εκπαί­δευση καταρ­γή­θηκε η αργία του εορ­τα­σμού των Τριών Ιεραρ­χών στις 30 Ιανουα­ρίου, όταν τα σχολεία έκλει­ναν. Η απόφαση προ­κα­λεί αντι­δρά­σεις από μερίδα εκκλη­σια­στι­κών κύκλων που θεωρούν ότι τα σχολεία θα έπρεπε να κλεί­νουν εντελώς και τα παιδιά να εκκλη­σιά­ζο­νται. Πόσοι, όμως, μαθητές το έκαναν έως τώρα; Ετσι, άλλοι εκκλη­σια­στι­κοί παρά­γο­ντες συμ­φω­νούν με την απόφαση του υπουρ­γείου Παι­δείας και θεωρούν ότι ορθώς οι μαθητές θα πηγαί­νουν στο σχολείο, θα εκκλη­σιά­ζο­νται και θα μαθαί­νουν για τη ζωή και το έργο των Τριών Ιεραρ­χών.

Οι περισ­σό­τε­ρες κοινές εθνικές αργίες μεταξύ των 27 χωρών-μελών της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης είναι το τρι­ή­μερο του Πάσχα (σε δια­φο­ρε­τι­κές ημε­ρο­μη­νίες για κάθε δόγμα), η Πρω­το­μα­γιά, η 15η Αυγού­στου και το διήμερο των Χρι­στου­γέν­νων.

Καθη­με­ρινή