Σοβαρές δεσμεύσεις Σαμαρά από τη Ρόδο (φώτο)

Με σημείο αιχμής την δια­τή­ρηση του υφι­στά­με­νου φορο­λο­γι­κού καθε­στώ­τος των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ, την στήριξη του Του­ρι­σμού, αλλά και μια σειρά σοβαρών δεσμεύ­σεων όπως η μείωση του ΕΝΦΙΑ και η απόδοσή του στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση καθώς και η εγγύηση ότι δεν θα υπάρξει καμία περι­κοπή σε μισθούς και συντά­ξεις, πραγ­μα­το­ποί­ησε την προ­ε­κλο­γική ομιλία του στην Ρόδο, ο Πρω­θυ­πουρ­γός και Πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας κ. Αντώνης Σαμαράς στο ξενο­δο­χείο “Ρόδος Παλάς”.

Η αίθουσα του ξενο­δο­χείου γέμισε ασφυ­κτικά από νωρίς πριν από την εμφά­νιση του Πρω­θυ­πουρ­γού, με κόσμο όλων των ηλικιών -πράγμα που ικα­νο­ποί­ησε κατά πολύ τα στελέχη της Νέας Δημο­κρα­τίας αλλά και τον ίδιο τον κ. Σαμαρά, που δήλωσε ιδιαί­τερα ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την συμ­με­τοχή.

Παρό­ντες ήταν τα στελέχη της Ν.Δ. όλοι οι εκπρό­σω­ποι των παρα­γω­γι­κών τάξεων, τοπικών φορέων, οι υπο­ψή­φιοι βου­λευ­τές του κόμ­μα­τος, ο Περι­φε­ρειάρ­χης, ο Δήμαρ­χος Ρόδου, δημο­τι­κοί και περι­φε­ρεια­κοί σύμ­βου­λοι κ.ά.

Εντύ­πωση προ­κά­λεσε το γεγονός ότι στην ομιλία του ο κ. Σαμαράς, επι­κε­ντρώ­θηκε σε μια σειρά από τοπικά ζητή­ματα όπως τα προ­βλή­ματα των νησιών και η ανάγκη στή­ρι­ξης της νησιω­τι­κό­τη­τας καθώς και η “ανοιχτή” στήριξη που έδωσε στον Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργο Χατζη­μάρκο για τον οποίο, μάλιστα, ξεκα­θά­ρισε ότι θα του παρέχει “προίκα” αρκετών εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ για την προ­ώ­θηση και εφαρ­μογή της περί­φη­μης “επι­μή­κυν­σης” της του­ρι­στι­κής περιό­δου -όπως άλλωστε έχει ήδη εξαγ­γεί­λει ο κ. Χατζη­μάρ­κος.

“Βρί­σκο­μαι εδώ για να σας φέρω το μήνυμα της νίκης που θα λυτρώ­σει τον λαό μας, το ίδιο μήνυμα που παίρνω από κάθε γωνιά της χώρας και κάθε μέρα δυνα­μώ­νει. Κι απόψε η Ρόδος δίνει το μήνυμα της νίκης σε ολό­κληρη την Ελλάδα, όπως άλλωστε έκανε και στις περι­φε­ρεια­κές εκλογές ο Γιώργος Χατζη­μάρ­κος που εκλέ­χθηκε! Σ’ αυτές τις εκλογές δεν θα νικήσει μόνο η παρά­ταξή μας, αλλά η Ελλάδα” όπως υπο­γράμ­μισε χαρα­κτη­ρι­στικά ο Πρω­θυ­πουρ­γός.

Μιλώ­ντας για τον Του­ρι­σμό υπο­γράμ­μισε τα εξής:

“Του­ρι­σμός και Αβε­βαιό­τητα δεν πάνε μαζί, Του­ρι­σμός και μόνιμη ανα­τα­ραχή δεν πάνε μαζί. Το ‘οξυγόνο’ του Του­ρι­σμού είναι η στα­θε­ρό­τητα, η ασφά­λεια, η αξιο­πι­στία. Ο Του­ρι­σμός, ξέρει και δείχνει την δύναμή του. Οι άνθρω­ποι του Του­ρι­σμού γνω­ρί­ζουν καλά. Την πιο κρίσιμη στιγμή για τον τόπο ήταν ο Του­ρι­σμός που έβαλε πλάτη για την οικο­νο­μία της χώρας. Πιστεύω στον Ελλη­νικό Του­ρι­σμό γιατί μπορεί να πάει την Ελλάδα πιο ψηλά…”

Ο κ. Σαμαράς, μίλησε ειδικά για τα νησιά μας απο­κα­λώ­ντας τα “μικρές κόρες του Αιγαίου” και δεσμεύ­τηκε κατ’ αρχήν για την δια­τή­ρηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ που ισχύει στην περιοχή μας και δεύ­τε­ρον, για την μείωση των φόρων -γενικότερα.

Ανα­φέρ­θηκε ακόμη στην ανάγκη στα­θε­ρό­τη­τας και ανά­πτυ­ξης που απαιτεί η νησιω­τική Ελλάδα -φέρνοντας μάλιστα ως παρά­δειγμα την Κάλυμνο όπου υπάρχει σοβαρό πρό­βλημα με την μετα­νά­στευση.

Μίλησε ακόμη για την ανάγκη εκσυγ­χρο­νι­σμού των λιμε­νι­κών εγκα­τα­στά­σεων καθώς και ξεκα­θά­ρισε ότι στη­ρί­ζει την ίδρυση υδα­το­δρο­μίων στα νησιά που έχουν ανάγκη.

Παράλ­ληλα, εξήγησε τις θέσεις της παρά­τα­ξής του για τις συμ­βά­σεις παρα­χώ­ρη­σης των 14 Περι­φε­ρεια­κών Αεδρο­μίων της χώρας μεταξύ αυτών και της Ρόδου & Κω, λέγο­ντας πως: “Δίνουμε για 30 – 40 χρόνια το αερο­δρό­μιο στον ιδιώτη να το φτιάξει, να το εκσυγ­χρο­νί­σει κ.λπ. αλλά δεν το χαρί­ζουμε. Το παρα­χω­ρούμε για επεν­δύ­σεις που θα δώσουν άμεσα θέσεις εργα­σίας”.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός μίλησε ειδικά για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την οικο­νο­μία και επέ­μεινε ότι “η Ελλάδα θα βγει από το Μνη­μό­νιο και θα πάρουμε και πρό­σθετη βοήθεια χρέους με πολύ χαμηλά επι­τό­κια στο μέλλον και με σύντομο ορί­ζο­ντα εξό­φλη­σης”.

Ειδικά για τον ΣΥΡΙΖΑ εξα­πέ­λυσε δριμεία επίθεση για την σθεναρή στάση της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης απέ­να­ντι στην προ­σπά­θεια Ανα­θε­ώ­ρη­σης του Συντάγ­μα­τος για την οποία “χάθηκε μια εγάλη ευκαι­ρίά” όπως τόνισε.

Μάλιστα έκανε ειδική μνεία στην ΑΟΖ, στην λαθρο­μετ­νά­στευση και στην στα­θε­ρό­τητα στο Αιγαίο και υπο­γράμ­μισε ότι: “Εμείς ανή­κουμε στην Ευρω­παϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ. Κάποιοι θέλουν να μας κάνουν να το ξεχά­σουμε αυτό…”

Κατα­λή­γο­ντας, ο κ. Σαμαράς είπε:

“Ο Ελλη­νι­κός λαός έχει να επι­λέ­ξει ανάμεσα στην απατηλή ανά­πτυξη και στην πραγ­μα­τική ανά­πτυξη.

Εμείς θέλουμε μια Ελλάδα γεμάτη φως που θα λάμπει.

Θέλουμε την καλύ­τερη Ελλάδα και όχι μια Ελλάδα που θα χρω­στάει και θα παρα­κα­λάει.

Θα νική­σουμε”.

Ομιλία του Πρω­θυ­πουρ­γού κ. Αντώνη Σαμαρά στη Ρόδο

Με συγκι­νείτε πάρα πολύ. Ευχα­ρι­στώ πάρα πολύ, γιατί είμαι πραγ­μα­τικά συγκι­νη­μέ­νος από αυτή την κατα­πλη­κτική συγκέ­ντρωση, εδώ στην καρδιά των ακρι­τι­κών Δωδε­κα­νή­σων και πάλι στην αγα­πη­μένη Ρόδο. Σας ευχα­ρι­στώ πάρα- πάρα πολύ.

Εδώ είναι το πραγ­μα­τικό προ­πύρ­γιο της Ελλάδας στο Αιγαίο.

Ανάμεσά σας, ανάμεσα σε παλαιούς και ανάμεσα σε νέους συμ­μα­χη­τές και ανάμεσα στα πιο υπέροχα παιδιά, εκείνα της νεο­λαίας μας, της ΟΝΝΕΔ, που τα ευχα­ρι­στώ πάρα πολύ.

Και βρί­σκο­μαι εδώ, για να σας φέρω το μήνυμα της νίκης, που θα λυτρώ­σει το λαό μας. Είναι το ίδιο μήνυμα που παίρνω όπου γυρνάω, από κάθε γωνιά της χώρας. Και κάθε μέρα που περνάει αυτό το μήνυμα δυνα­μώ­νει!

Και απόψε η Ρόδος δίνει το μήνυμα της νίκης σε ολό­κληρη την Ελλάδα!

Όπως, άλλωστε, το έκανε και στις Περι­φε­ρεια­κές εκλογές του Μαΐου, όπου ο Γιώργος Χατζη­μάρ­κος εκλέ­χθηκε Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου.

Από δω, λοιπόν, σας λέω με βεβαιό­τητα δεν θα νικήσει σε αυτές τις εκλογές η παρά­ταξή μας, θα νικήσει η Ελλάδα!

Φίλες και φίλοι,

Θα πούμε ορι­σμένα πράγ­ματα και πολλά από αυτά τα ξέρετε καλά αλλά είναι ανάγκη να τα επα­να­λαμ­βά­νουμε, να τα μετα­φέ­ρουμε, να μετα­δί­δο­νται παντού. Ιδιαί­τερα εδώ, πρέπει να πούμε ότι Του­ρι­σμός και αβε­βαιό­τητα δεν πάνε μαζί. Του­ρι­σμός και μόνιμη ανα­τα­ραχή δεν πάνε μαζί. Το οξυγόνο του του­ρι­σμού είναι η στα­θε­ρό­τητα, είναι η ασφά­λεια, είναι η αξιο­πι­στία.

Και ο Του­ρι­σμός ξέρει και δείχνει τη δύναμή του. Οι άνθρω­ποι του του­ρι­σμού είναι πραγ­μα­τικά υπε­ρή­φα­νοι γι αυτό είμαστε και εμείς μαζί τους. Και δεν σας κρύβω ότι την πιο κρίσιμη στιγμή για τον τόπο, ήταν ο του­ρι­σμός που έβαλε πλάτη.

Και πιστεύω στον ελλη­νικό Του­ρι­σμό. Και το απο­δεί­ξαμε έμπρα­κτα στην πολι­τική μας. Και πιστεύω ότι ο του­ρι­σμός μπορεί να πάει την Ελλάδα ακόμα πολύ πιο ψηλά. Βέβαια, η προ­σπά­θεια αυτή θα έπρεπε να είναι κοινή. Δυστυ­χώς δεν είναι! Και εγώ ρωτάω ποιους του­ρί­στες θα περι­μέ­νει η Ρόδος το καλο­καίρι, αν οι άνθρω­ποι αυτοί πιστέ­ψουν ότι θα πρέπει να γνω­ρί­ζουν με ποιο νόμισμα θα έρθουν εδώ, το ευρώ ή τη δραχμή.

Και σας θυμίζω ότι εδώ από τη Ρόδο πριν λίγους μήνες ο Κινέζος πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, στον Έλληνα Πρω­θυ­πουργό έλεγε ότι ο ίδιος θα είναι ο πρέσβης του Ελλη­νι­κού του­ρι­σμού στην Κίνα. Τι τον έκανε να το πει; Γιατί το είπε; Γιατί ανα­γνώ­ριζε και την αξιο­πι­στία και την ασφά­λεια και τη σοβα­ρό­τητα της χώρας αυτής που εξέ­πε­μπε, που ακτι­νο­βο­λούσε η κυβέρ­νησή μας. Χωρίς τα οποία δεν θα υπήρχε το του­ρι­στικό θαύμα του 2013 και 2014. Μην κάνετε λάθος, χωρίς στα­θε­ρό­τητα, δεν υπάρχει του­ρι­σμός.

Εμείς όμως, δεν στα­μα­τάμε να δου­λεύ­ουμε για εκείνα που πιστεύ­ουμε:

Γι’ αυτό και θέλω να πω ορι­σμένα πράγ­ματα γι’ αυτό. Πρώτα απ’ όλα στηρίζω το πιλο­τικό πρό­γραμμα επι­μή­κυν­σης της του­ρι­στι­κής περιό­δου όπως αυτό παρου­σιά­στηκε στο συνέ­δριο του ΣΕΤΕ προ διμήνου.

Ολο­κλη­ρώ­νουμε μετά τη λει­τουρ­γία των φορέων δια­χεί­ρι­σης για τα λιμάνια της χώρας και στη νησιω­τική Ελλάδα. Τα λιμάνια θα γίνουν – δεν λέω μπορεί να γίνουν, λέω θα γίνουν- πόλοι ανά­πτυ­ξης και απο­τε­λε­σμα­τι­κές πύλες εισόδου και εξόδου προ­σώ­πων και αγαθών.

Κα είμαι δίπλα στην προ­σπά­θεια της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και για τη δημιουρ­γία δικτύου υδα­το­δρο­μίων. Με τα υδα­το­δρό­μια σε ολό­κληρη την Πατρίδα μας, θυμη­θείτε το, θα γίνουμε η κορω­νίδα της σύγ­χρο­νης, παγκό­σμιας του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νίας. Δεν θα μας λείπει τίποτα.

Προ­ω­θούμε επίσης την εκχώ­ρηση πόρων από τα επι­χει­ρη­σιακά τομεακά προ­γράμ­ματα του ΕΣΠΑ –που λέμε- προς τις Περι­φέ­ρειες.

Και στόχος μας είναι να εκχω­ρη­θεί η δια­χεί­ριση των πόρων για τα προ­γράμ­ματα της αγρο­τι­κής ανά­πτυ­ξης κατά 30% και αλιείας στις νησιω­τι­κές περι­φέ­ρειες, ώστε να ξεφύ­γουν από τις δαγκά­νες της κεντρι­κής γρα­φειο­κρα­τίας, να πάει στην Περι­φέ­ρεια.

Θέλω επίσης να πω ότι οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου δεν πρό­κει­ται να καταρ­γη­θούν.

Και προ­σέξτε, η μάχη που έγινε γι’ αυτό το ζήτημα. Ήταν μάχη πολύ δύσκολη και μεγάλη. Γιατί; Γιατί αν τους δίναμε τους μειω­μέ­νους τους συντε­λε­στές δεν θα μπο­ρού­σαμε ποτέ να τους ξανα­πά­ρουμε πίσω. Γιατί τους έχουμε πάρει με τη σφρα­γίδα της Ευρώπης που πλέον, όμως, απο­τε­λεί εξαί­ρεση. Και δεν θα μπο­ρού­σαμε ποτέ να τους επα­να­κτή­σουμε.

Δεσμεύ­ο­μαι, επίσης, για τη δια­τή­ρηση του ισχύ­ο­ντος καθε­στώ­τος ΦΠΑ στα νησιά του Νοτίου Αιγαίου ως μέσο στή­ρι­ξης – υπο­στή­ρι­ξης της νησιω­τι­κό­τη­τας.

Και κοι­τάξτε η θεσμο­θέ­τηση της ρήτρας νησιω­τι­κό­τη­τας, απο­τε­λεί πλέον νόμο του Κράτους. Και ήταν προ­γραμ­μα­τική δέσμευσή μας, στο κυβερ­νη­τικό πρό­γραμμα της Νέας Δημο­κρα­τίας που είχε εκπο­νή­σει για το Νότιο Αιγαίο και τα Δωδε­κά­νησα.

Και χαί­ρο­μαι, επίσης, πολύ για τις σημα­ντι­κές πρω­το­βου­λίες εξω­στρέ­φειας του νησιού μας, όπως είναι η έκθεση αρχαιο­τή­των της Ρόδου στο Μου­σείου του Λούβρου. Αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει, με εξω­στρέ­φεια, να ακο­λου­θή­σουμε. Να ανα­δεί­ξουμε την Ελλάδα. Να ανα­δει­κνύ­ουμε συνεχώς τους θησαυ­ρούς μας που είναι τα μεγάλα συγκρι­τικά μας πλε­ο­νε­κτή­ματα, όπως εκείνα που δεί­χνουν την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά της Δωδε­κα­νή­σου και την ιστορία της. Η εξω­στρέ­φεια και στον Πολι­τι­σμό είναι και αυτό κλειδί επι­τυ­χίας.

Και πολύ σημα­ντική πρω­το­βου­λία είναι η ίδρυση, από το επόμενο ακα­δη­μαϊκό έτος, δύο πανε­πι­στη­μια­κών τμη­μά­των διοί­κη­σης του­ρι­σμού, ένα ελλη­νό­φωνο και ένα αγγλό­φωνο, με έδρα τη Ρόδο. Αλλά και η ίδρυση, για πρώτη φορά, Ινστι­τού­του Του­ρι­στι­κών Ερευνών με έδρα τη Ρόδο. Το μονα­δικό σε όλη την Ελλάδα. Και ήδη προ­ω­θεί­ται το σχετικό Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα.

Και θέλω ένα πράγμα να συγκρα­τή­σετε. Ότι δεν πρό­κει­ται να αφήσω κανένα νησιώτη να παλέψει μόνος του με την αδικία και με την ανι­σό­τητα. Για εμένα προ­τε­ραιό­τητα θα είναι πάντοτε η αξιο­πρέ­πεια των κατοί­κων που κρατούν την Ελλη­νική σημαία ψηλά.

Δεσμεύ­ο­μαι και για την ολο­κλή­ρωση του νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου που θα δώσει τη δυνα­τό­τητα στους φορείς της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης να στη­ρί­ξουν τα νησιά μας με ιατρικό και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό, καθώς και για την ουσια­στική ενί­σχυση των υπο­δο­μών παροχής υπη­ρε­σιών υγείας στα νησιά μας.

Και να σκέ­πτε­στε ιδιαί­τερα τα μικρό­τερα τα νησιά. Το πρό­γραμμα, μπορώ να σας το πω με υπε­ρη­φά­νεια, επρό­κειτο να τελειώ­σει αυτές τις μέρες. Είναι έτοιμο στο γραφείο του Χατζη­μάρ­κου και θα τελειώ­σει αμέσως μετά τις εκλογές που θα κερ­δί­σει η Νέα Δημο­κρα­τία.

Τα νησιά μας, η νησιω­τι­κό­τητα γενι­κό­τερα, ήταν, είναι και θα είναι πάντα, ένας αλη­θι­νός θησαυ­ρός για αυτή τη χώρα. Και πρέπει αυτό το θησαυρό να τον αξιο­ποιούμε συνεχώς και κυρίως να μετα­τρέ­ψουμε γεω­γρα­φι­κές και άλλες αδυ­να­μίες που υπάρ­χουν σε μεγάλα πλε­ο­νε­κτή­ματα. Για την ευη­με­ρία των νησιών και για την ανα­πτυ­ξιακή δυνα­μική ολό­κλη­ρης της χώρας.

Φίλες και φίλοι, θέλω επίσης απόψε να σας μιλήσω με αλήθεια, όπως πάντα και με ευθύνη. Γιατί αυτές τις εκλογές είναι εκλογές με ευθύνη και με αλήθεια από τη δικιά μας πλευρά. Όταν ανέλαβα τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας τον Ιούλιο του 2012, ελά­χι­στοι σε όλο τον κόσμο πίστευαν ότι επρό­κειτο να τα κατα­φέ­ρουμε.

Οι περισ­σό­τε­ροι μάλιστα το είχαν σίγουρο, ότι η Ελλάδα θα έβγαινε από το ευρώ. Και αυτό θα ήταν –και το ήξεραν όλοι- ένας αλη­θι­νός εφιάλ­της για την Πατρίδα μας. Ήταν εφιαλ­τικό, πράγ­ματι, αυτό το σενάριο, που με πολύ κόπο και με πολλή δουλειά κατορ­θώ­σαμε και απο­τρέ­ψαμε. Κι όμως σήμερα – το λέω με ευθύνη και με αλήθεια- υπάρ­χουν εκείνοι οι οποίοι θέλουν να μας ξανα­φέ­ρουν πίσω σε εκείνο το σημείο. Και θέλουν να μας ξανα­φέ­ρουν σε εκείνο το σημείο σήμερα που η Ελλάδα με τις δικιές σας θυσίες, τις θυσίες του Ελλη­νι­κού λαού, έχει ανα­κτή­σει πάλι πλήρως την αξιο­πι­στία της στο εξω­τε­ρικό. Έχουμε στο εσω­τε­ρικό μηδε­νί­σει τα ελλείμ­ματά μας, που ήταν ο «καρ­κί­νος» που είχε προ­κα­λέ­σει όλη αυτή την κατά­σταση. Έχουμε μπει μετά από έξι χρόνια ύφεσης και πάλι σε ρυθμούς Ανά­πτυ­ξης.

Χθες, μάλιστα, ανα­κοι­νώ­θηκε από τις Βρυ­ξέλ­λες ότι η Ελλάδα όχι μόνο πέτυχε τον υψη­λό­τερο ρυθμό ανά­καμ­ψης στο τρίτο τρίμηνο του 2014, αλλά πέτυχε και τη μεγα­λύ­τερη μείωση ανερ­γίας από οποια­δή­ποτε άλλη χώρα στην ευρω­ζώνη στο τρίτο τρίμηνο του 2014! Κι αυτό τι δείχνει; Δείχνει ότι σε ώρες δύσκο­λες για όλους εμείς έχουμε μπει στη σωστή κοίτη του ποταμού. Έχουμε πάει στη σωστή κατεύ­θυνση. Είμαστε στον καλό δρόμο. Και είναι αυτό το οποίο δίνει και στην κυβέρ­νηση και στον κόσμο και στους έξω το σωστό το μήνυμα. Και το σωστό κου­ρά­γιο που πρέπει κανείς να έχει.

Και να πω ένα παρά­δειγμα το οποίο ακουμπά τη δική σας Περι­φέ­ρεια: Πριν –αν θυμάμαι καλά- δυο μήνες, ενάμιση μήνα, ολο­κλη­ρώ­θη­καν με μεγάλη επι­τυ­χία οι λεγό­με­νες συμ­βά­σεις παρα­χώ­ρη­σης για 14 περι­φε­ρειακά αερο­δρό­μια της χώρας. Τι σημαί­νει αυτό; Σου δίνω εγώ για τριάντα, σαράντα χρόνια αυτό το αερο­δρό­μιο. Εσύ ανα­λαμ­βά­νεις να βάλεις λεφτά, να το επι­σκευά­σεις, να το φτιά­ξεις, να το εκσυγ­χρο­νί­σεις, εκεί που ξέρετε ποια ήταν η κατά­σταση, όταν ερχόταν ο του­ρί­στας και δεν είχε το κράτος, με τα ελλείμ­ματα που είχαμε δυστυ­χώς, να δια­θέ­σει πόρους, για να τα φτιάξει αυτά τα αερο­δρό­μια. Και κάνεις ένα δια­γω­νι­σμό, δεν του το χαρί­ζεις, το παρα­χω­ρείς για τριάντα- σαράντα χρόνια και μετά σε σένα ανήκει πάντα. Σου κάνει ο άλλος επεν­δύ­σεις. Η τρόικα είχε προ­βλέ­ψει ότι επρό­κειτο να πάρουμε γύρω στα 350 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ και ο δια­γω­νι­σμός κερ­δή­θηκε από μια μεγάλη εται­ρεία ευρω­παϊκή, η οποία έβαλε 1,4 δισε­κα­τομ­μύ­ρια και η οποία ανέλαβε να προ­χω­ρή­σει σε τερά­στιες επεν­δύ­σεις. Που θα δώσουν άμεσα θέσεις εργα­σίας, άμεσα δηλαδή Ανά­πτυξη.

Δύο από τα αερο­δρό­μια αυτά βρί­σκο­νται στα Δωδε­κά­νησα, στη Ρόδο και στην Κω. Και τα άλλα δυο, πιο πέρα, στη Μύκονο και στη Σαντο­ρίνη. Κι όμως επίσημα βγαί­νουν και λένε ότι αυτά τα οποία έχετε παρα­χω­ρή­σει εμείς πρό­κει­ται να τα ματαιώ­σουμε. Ποιος έχει δικαί­ωμα να τα ανα­κό­ψει αυτά; Ποιος έχει δικαί­ωμα να στα­μα­τή­σει αυτή την ευθεία γραμμή της προόδου και της ανά­πτυ­ξης; Και στο όνομα ποιας ιδε­ο­λη­ψίας, ότι μήπως το κράτος ξέρει εκείνο καλύ­τερα να κάνει επεν­δύ­σεις από τον ιδιώτη; Και αν ναι, ας μας πουν σε ποια χώρα γίνο­νται καλύ­τερα επεν­δύ­σεις από το κράτος από ότι τον ιδιώτη; Να το μάθουμε και εμείς. Εγώ ξέρω ότι εκεί κάποτε που το είχανε «θρη­σκεία» το κράτος, Κίνα, Ρωσία, έρχο­νται οι ίδιοι πια, στο Ελλη­νικό για παρά­δειγμα, μετέχει τερά­στια κινε­ζική εται­ρεία η Fosun, ιδιω­τική, η οποία έχει μπει μέσα στην επέν­δυση αυτή και κάνουν τα πάντα ως ιδιώτες. Γιατί μόνο από τον ιδιώτη βγαίνει προκοπή. Και όχι από το κράτος που δεν μπορεί το ίδιο να τιθα­σεύ­σει την απί­στευτη γρα­φειο­κρα­τία του.

Τέλος, τώρα η χώρα έπιασε όλους τους στόχους την τελευ­ταία διετία και βγαί­νουμε από το Μνη­μό­νιο. Είναι έτοιμη να προ­χω­ρή­σει η χώρα μας, εμείς η κυβέρ­νηση, σε συμ­φω­νία τελική για την επόμενη μέρα.

Και θα έχουμε και πρό­σθετη «βοήθεια χρέους», που θα μπο­ρέ­σει να δώσει στα­διακά φορο­λο­γι­κές ανα­κου­φί­σεις σε όλους! Και έρχο­νται από την άλλη και σου λένε εμείς θα κάνουμε πλήρη «ανα­δια­πραγ­μά­τευση του χρέους»! Ποια ανα­δια­πραγ­μά­τευση; Εμείς πετύ­χαμε το μεγα­λύ­τερο «κούρεμα χρέους» που έχει γίνει ποτέ στην παγκό­σμια ιστορία. Κόψαμε πάνω από 125 δισε­κα­τομ­μύ­ρια, κου­ρέ­ψαμε, δεν υπάρ­χουν πια ως χρέος, που ήταν το 41% του συνο­λι­κού μας χρέους, και δεν ήρθαμε σε σύγκρουση με κανέναν!

Κι ύστερα για το υπό­λοιπο χρέος πετύ­χαμε να έχουμε τα χαμη­λό­τερα επι­τό­κια και εκεί που είχαμε φθάσει –ακούστε- να πλη­ρώ­νουμε τόκους 16 δισε­κα­τομ­μύ­ρια κάθε χρόνο, σήμερα πλη­ρώ­νουμε 6 δισε­κα­τομ­μύ­ρια κάθε χρόνο!

Κι εκεί που είχαμε φτάσει να πλη­ρώ­νουμε 5,5% επι­τό­κιο κάθε χρόνο, σήμερα πλη­ρώ­νουμε 1,8%! Και ξέρετε πολλές χώρες που να πλη­ρώ­νουν τόσο χαμηλά επι­τό­κια για το δικό τους χρέος;

Αυτό το πετύ­χαμε. Και αυτό πάνε να το τινά­ξουν στον αέρα!

Κι ακόμα προ­σέξτε: έχουμε ήδη δια­πραγ­μα­τευ­θεί πως, πιά­νο­ντας τους στόχους και βγαί­νο­ντας από το Μνη­μό­νιο, θα πάρουμε την πρό­σθετη «βοήθεια χρέους»: δηλαδή, περισ­σό­τερα χρόνια με πολύ χαμηλά επι­τό­κια στο μέλλον. Και εξό­φληση ακόμα πιο πέρα στο μέλλον…

Κι όλα αυτά τα πετυ­χαί­νουμε τώρα που βγαί­νουμε από το Μνη­μό­νιο.

Και κάποιοι θέλουν από την αρχή να πουν ότι θα τα δια­πραγ­μα­τευ­θούν όλα αυτά.

Και τους λέει η Ευρώπη: βεβαίως, και θέλω η Ελλάδα να ανήκει στο ευρώ, αλλά πρέπει και η Ελλάδα να σέβεται, όπως όλες οι άλλες χώρες, τους κανόνες του ευρώ, που είναι για όλη την ευρω­ζώνη.

Όμως, εκείνο που οι ίδιοι εμφα­νί­ζουν ως «πρό­γραμμα», δεν τηρεί κανένα κανόνα του ευρώ. Εκείνα που θέλουν να δια­πραγ­μα­τευ­θούν, ανα­τρέ­πουν όλους τους κανόνες του ευρώ. Που δεν υπάρχει περί­πτωση να δεχθεί η Ευρώπη! Γι’ αυτό και ο παγκό­σμιος Τύπος και οι τηλε­ο­ρά­σεις οι ξένες ξανα­έ­φε­ραν στην επι­και­ρό­τητα αυτή την άθλια λέξη που λέγεται Grexit, έξοδος από το ευρώ. Η Ελλη­νική έξοδος από το ευρώ.

Γι’ αυτό δημιουρ­γή­θηκε αυτό το κλίμα αβε­βαιό­τη­τας, μόνο με την πιθα­νό­τητα ότι θα μπο­ρούσε να έρθει ένα κόμμα που θα κάνει όλα αυτά. Και γι’ αυτό το λόγο, φίλες και φίλοι, σας το λέω με την αίσθηση του χρέους, της αλή­θειας και της ευθύνης μου, οι εκλογές στις 25 Ιανουα­ρίου είναι οι πιο κρί­σι­μες εκλογές που θα έχει ο τόπος για τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες…

Και η δεύτερη αλήθεια που θέλω να σας πω, είναι να ξέρετε ότι όταν το κράτος δίνει και δίνει νοι­κο­κυ­ρε­μένα, δηλαδή όσο αντέχει η οικο­νο­μία, τότε αυτά που δίνει τα δίνει για πάντα!

Όταν αντί­θετα εμφα­νί­ζο­νται κάποιοι που τάζουν τα πάντα στους πάντες, τότε λίγο αργό­τερα θα τα πάρουν πίσω πολ­λα­πλά­σια.

Και επειδή καμιά φορά ο Έλληνας έχει κοντή μνήμη, το θυμίζω: Θυμάστε τι έγινε με εκείνα εκεί τα περί­φημα «λεφτά υπάρ­χουν»: Έταξαν λαγούς με πετρα­χή­λια, ύστερα βγήκε η χώρα από τις αγορές, ανα­γκά­στη­καν και την έβαλαν στο Μνη­μό­νιο με σκλη­ρούς όρους. Και τελικά τι πήραν; Πήραν πίσω υπερ-πολλαπλάσια από εκείνα τα οποία έλεγαν με το «λεφτά υπάρ­χουν» και με τις υπο­σχέ­σεις που μοί­ρα­ζαν δεξιά και αρι­στερά.

Τώρα ήλθε ο ΣΥΡΙΖΑ και ξανά τάζει στους πάντες τα πάντα! Δεν υπάρχει Έλληνας που να μην του έχουν τάξει τα πάντα! Είναι η νέα εκδοχή του «λεφτά υπάρ­χουν»!

Όμως, να ξέρετε: αν όλα αυτά επι­χει­ρούσε να τα κάνει πράξη, θα γινόταν ακριβώς το ίδιο όπως το 2009: ελλείμ­ματα, χρε­ο­κο­πίες…

Οι αγορές θα έκλει­ναν ξανά για την Ελλάδα, ενώ μόλις πέρσι ξανα­κερ­δί­σαμε τη μάχη, για να βγούμε στις αγορές…

Και θα ανα­γκα­ζό­μα­σταν και πάλι να πάμε σε μνη­μό­νια. Αυτό ο κόσμος το βλέπει πια. Και δεν θα το επι­τρέ­ψει. Και στις εκλογές στις 25 Ιανουα­ρίου ο κόσμος θα δώσει ιστο­ρική νίκη για τη Νέα Δημο­κρα­τία.

Ακόμα και στα δύσκολα τα χρόνια τα προη­γού­μενα δώσαμε μάχη, για να δώσουμε ό,τι μπο­ρού­σαμε από φορο­λο­γι­κές μειώ­σεις. Προ­σέξτε: Χωρίς να οδη­γη­θούμε σε νέα ελλείμ­ματα! Νοι­κο­κυ­ρε­μένα.

Και τώρα που μπαί­νουμε πια στην ανά­καμψη, με τη «βοήθεια χρέους» που θα πάρουμε βγαί­νο­ντας από το Μνη­μό­νιο, μπο­ρούμε να δώσουμε νοι­κο­κυ­ρε­μένα και στα­διακά πολύ μεγα­λύ­τερη ανα­κού­φιση, δηλαδή πραγ­μα­τι­κές μειώ­σεις φόρων. Και είναι στο πρό­γραμμά μας αυτό, θα το ακού­σετε αύριο λεπτο­με­ρώς: Μείωση στο φόρο εισο­δή­μα­τος. Με τον ανώτατο συντε­λε­στή να φθάνει στο 33%. Και εδώ το κατα­λα­βαί­νετε ίσως ακόμα καλύ­τερα. Δεν μπορεί ο γεί­το­νάς σου δίπλα, λίγα χιλιό­με­τρα, να έχει φορο­λο­γικό συντε­λε­στή 12, 14 και εσύ να μπορείς να πιστεύ­εις ότι δήθεν θα ήταν δυνατόν ποτέ να τον αντα­γω­νι­στείς για μια επέν­δυση που θα έρθει από την Αυστρα­λία ή από τον Καναδά, όταν θα ξέρει ο Καναδός ή ο Αυστρα­λός ότι εκεί πλη­ρώ­νει 12 για τα κέρδη του και εδώ πρέπει να πλη­ρώ­σει 42. Δεν είναι απλά υπο­χρέ­ωση ιδε­ο­λο­γίας δικής μου, που την πιστεύω, ότι θα πρέπει να είναι χαμηλοί οι φόροι, για να υπάρ­χουν επεν­δύ­σεις και να κινεί­ται η αγορά. Είναι και η ανάγκη σε σχέση με τη σύγκριση με τους γει­τό­νους μας. Σε αυτή τη σκα­κιέρα που εμείς παί­ζουμε εδώ γύρω δεν μπο­ρούμε να αντε­πε­ξέλ­θουμε με αυτή την υψηλή φορο­λο­γία.

Μιλάω για μείωση στο φόρο επι­χει­ρή­σεων κάθε είδους στο 15%, από 25% που είναι σήμερα. Αυτή θα είναι η αληθινή επα­νά­σταση στην Ελλάδα.

Και ακούστε και κάτι άλλο: Περαι­τέρω μείωση στο φόρο ακι­νή­των, στον ΕΝΦΙΑ. Μειώ­σεις θα αρχί­σουν το 2015, θα συνε­χι­στούν στα­διακά τα επόμενα χρόνια και τα έσοδα από τον ΕΝΦΙΑ, είναι η θέση μας κι αυτό θα το κάνουμε πράξη- τα έσοδα όλα από τον ΕΝΦΙΑ θα απο­δί­δο­νται στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Για να γίνει η τοπική Αυτο­διοί­κηση πραγ­μα­τικά αυτό­νομη, κι αν θέλετε, πιο υπεύ­θυνη. Να στα­μα­τή­σει να είναι ο μόνιμος ζητιά­νος της κάθε κυβέρ­νη­σης και του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Και να γίνει πιο ανα­πτυ­ξιακή, μια που θα έχει το κίνητρο να δίνει δρα­στη­ριό­τητα στον πλη­θυ­σμό της με τα έσοδα αυτά.

Αυτό θα είναι- πιστέψτε με- μια από τις πιο επα­να­στα­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που θα έχουν γίνει ποτέ στην Ελλάδα.

Κι άλλη μείωση στο φόρο αλλη­λεγ­γύης, πέραν του 30% που κόψαμε πέρσι. Ασφα­λι­στι­κές εισφορές- μου το επα­νέ­λαβε σήμερα ο Πρό­ε­δρος των εμπόρων- στα­διακά, για να μην έχουν πρό­βλημα τα ταμεία, πέρα από τις μειώ­σεις που έγιναν πέρσι.

Επα­να­λαμ­βάνω: αυτά όμως στα­διακά, γιατί η οικο­νο­μία μπαίνει στην Ανά­καμψη και πράγ­ματι θα αυξη­θούν τα έσοδα του κράτους. Άρα θα κρα­τη­θούν οι πλη­ρω­μές για τόκους χαμηλά, πολύ περισ­σό­τερο με τους τρόπους που σας ανέλυσα πριν για το μέλλον…

Δηλαδή μιλάω για μια νέα εποχή χωρίς μνη­μό­νια και χωρίς ελλείμ­ματα.

Στις 25 του μηνός ο Ελλη­νι­κός λαός θα απο­φα­σί­σει. Θέλει τη συνέ­χιση των μεταρ­ρυθ­μί­σεων, θέλει δηλαδή την απε­λευ­θέ­ρωση του δυνα­μι­σμού της οικο­νο­μίας; Ή να επι­στρέ­ψουμε στην παρά­λυση που ήμασταν πριν;

Θέλουμε στα­δια­κές και σίγου­ρες ελα­φρύν­σεις για τα επόμενα χρόνια; Ή ζητάμε απα­τη­λές υπο­σχέ­σεις που θα μας τα πάρουν πολ­λα­πλά­σια από εκείνα που υπό­σχο­νται;

Ο Ελλη­νι­κός λαός πιστεύω το ξέρει πια! Και δεν πρό­κει­ται να αυτο­κτο­νή­σει.

Γιατί προ­σέξτε, θα είμαι ακριβής: Αν επι­κρα­τούσε ποτέ αυτή η λογική του ΣΥΡΙΖΑ και ερχό­μα­σταν σε σύγκρουση με τους εταί­ρους μας, θα χάναμε πάνω από 35 δισε­κα­τομ­μύ­ρια!

Οι αγρότες θα έχαναν τις επι­δο­τή­σεις από την Κοινή Αγρο­τική Πολι­τική, που είναι το αίμα σήμερα για το λει­τούρ­γημα του αγρότη.

Οι Περι­φέ­ρειες σε όλη την Ελλάδα θα έχαναν, περι­φε­ρειάρ­χες και δήμαρ­χοι τα περί­φημα κον­δύ­λια από το ΕΣΠΑ.

Οι τρά­πε­ζες θα έχαναν την ενί­σχυση της ρευ­στό­τη­τας που δίνει η Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ακού­σατε προχθές δηλώ­σεις του Ντράγκι. Θα έχαναν ακόμα και την πρό­σθετη ρευ­στό­τητα που θα δοθεί μετά το Μάρτιο, με το λεγό­μενο «πακέτο Ντράγκι». Αυτή τη λεγό­μενη πιστω­τική επέ­κταση σε όλη την Ευρώπη.

Οι επι­χει­ρη­μα­τίες θα έχαναν και τη ρευ­στό­τητα που παρα­μέ­νει ως μεγάλο πρό­βλημα της οικο­νο­μίας αλλά τώρα ανα­κε­φα­λαιώ­θηκε επι­τέ­λους το τρα­πε­ζικό σύστημα. Και την ώρα που θα δοθεί η ρευ­στό­τητα κανο­νικά, υπάρ­χουν εκείνοι οι οποίοι παίζουν, κερ­δο­σκο­πούν με την πιστω­τική ασφυξία.

Και θα χάναμε επίσης το και­νούρ­γιο «πακέτο Γιούν­κερ». Ο Γιούν­κερ που κέρδισε με εκλογές τη θέση του Μπαρόζο στην Ευρώπη. Και ο οποίος εξήγ­γειλε ένα πακέτο 360, του­λά­χι­στον, δισε­κα­τομ­μύ­ρια για το επόμενο διά­στημα για την Ευρώπη. Και το οποίο είναι κυρίως για να νικήσει επι­τέ­λους η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα για την Ευρώπη. Το περι­μέ­νει πως και πως όλη η Ευρώπη. Κι εμείς και ιδιαί­τερα η νεολαία μας, αυτά τα λεφτά θα τα χάναμε.

Κι όλα αυτά είναι, τα 35 δισε­κα­τομ­μύ­ρια που σας είπα.

Αυτή είναι η αλήθεια. Πιστεύω πραγ­μα­τικά ότι ο Ελλη­νι­κός λαός δεν πρό­κει­ται να αφήσει να γίνει κάτι τέτοιο.

Αντί­θετα σας λέω ότι επειδή μπήκαμε στην Ανά­πτυξη και επειδή βγαί­νουμε από το Μνη­μό­νιο κι επειδή θεωρώ ότι ο Ελλη­νι­κός λαός θα απο­φα­σί­σει, όπως ορίζει η λογική κι όπως ορίζει το καμπα­νάκι μέσα του στις εκλογές που έρχο­νται, πιστεύω πραγ­μα­τικά ότι ως υπεύ­θυ­νος Πρω­θυ­πουρ­γός, μπορώ να σας πω με λόγο αλή­θειας, υπεύ­θυνα ότι θα εγγυηθώ ότι από εδώ και στο εξής δεν θα υπάρχει απολύτως- και το λέω προ­ε­κλο­γικά και ξέρω τι λέω- καμία απο­λύ­τως περι­κοπή σε συντά­ξεις και εισο­δή­ματα.

Μπορώ να εγγυηθώ καμία μείωση σε συντά­ξεις.

Μπορώ να εγγυηθώ νέα μείωση του ΕΝΦΙΑ από το 2015.

Και μπορώ να εγγυηθώ αυτό που το είπα από προχθές και το οποίο ο καθένας σας γνω­ρί­ζει ότι είναι δίκαιο: απο­κα­τά­σταση του επι­δό­μα­τος στους υπε­ρή­λι­κες ομο­γε­νείς μας, Βορειοη­πει­ρώ­τες και Ποντί­ους.

Και τα λέω τώρα αυτά, ότι μπορώ να τα εγγυηθώ γνω­ρί­ζο­ντας, δια­βά­ζο­ντας τους αριθ­μούς, ότι η οικο­νο­μία πράγ­ματι περνάει επι­τέ­λους στην Ανά­καμψη. Και γι’ αυτό δεν πρέπει με τίποτα να αφή­σουμε να γυρί­σουμε πίσω, στην αβε­βαιό­τητα, στην αστά­θεια, στα ελλείμ­ματα, στην ύφεση.

Το μέλλον του τόπου λέγεται Ανά­πτυξη. Ανά­πτυξη σημαί­νει επεν­δύ­σεις. Επεν­δύ­σεις σημαί­νει στα­θε­ρό­τητα. Στα­θε­ρό­τητα σημαίνει- για να πω ένα παρά­δειγμα εδώ, τοπικό- ότι ναι, οι εκα­το­ντά­δες Καλύ­μνιοι που μετα­νά­στευ­σαν στην Αυστρα­λία τα τελευ­ταία χρόνια, ναι, με στα­θε­ρό­τητα και Ανά­πτυξη και επεν­δύ­σεις μπορούν και θα γυρί­σουν πίσω στην Πατρίδα τους να βρουν εδώ δουλειά. Με επεν­δύ­σεις και Ανά­πτυξη.

Και η τρίτη αλήθεια που θέλω να σας πω απόψε, φίλες και φίλοι, είναι ότι η χώρα μας έχει στην πράξη ανάγκη από στα­θε­ρό­τητα και ασφά­λεια και σε άλλους τομείς.

Δεν ανέ­χε­ται, για παρά­δειγμα, εκεί­νους οι οποίοι θέλουν να αφο­πλί­σουμε την αστυ­νο­μία. Θα σήμαινε διάλυση της αστυ­νο­μίας. Και πώς θα μπο­ρούσε ο άοπλος αστυ­νο­μι­κός να αντι­με­τώ­πιζε πάνο­πλους κακο­ποιούς;

Με πολύ κόπο και με αυτο­θυ­σία της Αστυ­νο­μίας μας, την οποία όπου πηγαίνω το λέω: την ευχα­ρι­στώ δημόσια και τη συγ­χαίρω. Κατα­φέ­ραμε τα τελευ­ταία χρόνια να ελέγ­ξουμε την εγκλη­μα­τι­κό­τητα. Είναι αδια­νό­ητο να πάς πίσω να αφο­πλί­σεις τον αστυ­νο­μικό. Σαν να παρα­δί­δεις την Πατρίδα σου στο έλεος των παρα­νό­μων…

Ούτε μπο­ρούμε να είμαστε ανε­κτι­κοί στην τρο­μο­κρα­τία, οποιου­δή­ποτε είδους, εγχώρια ή εισα­γό­μενη. Δεν μπο­ρούμε να ανε­χθούμε όσους υπε­ρα­σπί­ζο­νται τους τρο­μο­κρά­τες και ζητούν, σε κάθε ευκαι­ρία, με κάθε πρό­σχημα, την απο­φυ­λά­κισή τους. Κι έχουν πρό­βλημα που φτιά­ξαμε τις φυλακές υψίστης ασφα­λείας στο Δομοκό. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα αυτό που υπάρχει σε όλες τις χώρες του κόσμου. Θα βάλεις τους τρο­μο­κρά­τες. Θα βάλεις ό,τι άλλο απο­φα­σί­σεις ότι είναι το χει­ρό­τερο, είναι για το υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης να απο­φα­σί­σει, παι­δό­φι­λοι για παρά­δειγμα. Θα τους βάλεις στο Δομοκό. Γιατί βλέπετε ότι το θέμα της ασφά­λειας είναι για κάθε χώρα που σκέ­φτε­ται λογικά, κορυ­φαίο.

Πριν έρθω εδώ έβλεπα στην τηλε­ό­ραση τα γεγο­νότα στη Γαλλία. Έχει μπει ολό­κληρο το Παρίσι σε ομηρία. Από προχθές, αν δεν κάνω λάθος, 15 δολο­φο­νίες, νέες ομηρίες, όλα αυτά «ζωγρα­φί­ζουν» μιαν εικόνα ανα­σφά­λειας. Κι όλα αυτά υπο­χρε­ώ­νουν, όχι τον κάθε κεντρο­δε­ξιό, δεξιό, κεντρο­α­ρι­στερό, αριστερό- ό,τι θέλετε πείτε τον- Πρω­θυ­πουργό αλλά τον κάθε λογικό άνθρωπο, τον υπο­χρε­ώ­νουν να θωρα­κί­ζει όσο μπορεί τη χώρα του.

Κι όταν μάλιστα τέτοιες εξε­λί­ξεις έχουν πρω­τα­γω­νι­στή την τρο­μο­κρα­τία. Κι όταν μάλιστα αυτή η τρο­μο­κρα­τία δημιουρ­γεί πια ανα­τα­ρά­ξεις σε όλη την Ευρώπη. Μετά από τα γεγο­νότα αυτά, βλέπω ότι η Ευρώπη όλη αφυ­πνί­ζε­ται. Έχει μπει παντού το σύνθημα «Δεν φοβό­μα­στε»! Στους δρόμους, στις πλα­τείες, στα ηλε­κτρο­νικά δίκτυα. Το «Δεν φοβό­μα­στε» σημαί­νει «Δεν υπο­κύ­πτω στην τρο­μο­κρα­τία».

Και θέλω να σας πω ότι επί Ελλη­νι­κής Προ­ε­δρίας, πείσαμε την Ευρώπη να ανα­δεί­ξει ανάμεσα στις προ­τε­ραιό­τη­τες τις Ευρω­παϊ­κές και να πάρει μέτρα για την αντι­με­τώ­πιση εκείνων οι οποίοι παρά­νομα μπορούν και εισέρ­χο­νται σε οποια­δή­ποτε χώρα. Δεν μπορεί στην Ελλάδα να λένε κάποιοι ότι θα ανοί­ξουν τα σύνορα. Και δεν μπορούν να υπό­σχο­νται μαζική χορή­γηση ιθα­γέ­νειας στους λαθρο­με­τα­νά­στες.

Και δεν μπορεί τώρα που πείσαμε την Ευρώπη να μας στη­ρί­ξει στην φύλαξη των συνόρων και στην «επανα-προώθηση» των λαθρο­με­τα­να­στών με επίσημη πια Ευρω­παϊκή πολι­τική, εμείς να δίνουμε τέτοιες ιθα­γέ­νειες στους παρα­νό­μους. Κάτι τέτοιο θα ήταν αυτο­κτο­νία!

Κι όμως, υπάρ­χουν ορι­σμέ­νοι οι οποίοι το προ­ω­θούν. Υπάρ­χουν εκείνοι οι οποίοι το δια­κη­ρύσ­σουν σαν θέση. Κι ο Ελλη­νι­κός λαός είμαι βέβαιος ότι το βλέπει…

Κι ακόμα θέλω να πω ότι νοι­κο­κυ­ρεύ­ουμε βήμα-βημα ολό­κληρο το κράτος. Και ιδιαί­τερα θα σταθώ απόψε στα Πανε­πι­στή­μια. Καταρ­γή­σαμε το περί­φημο «άσυλο παρα­νο­μίας» που υπήρχε για πολλά χρόνια. Ένα «άσυλο παρα­νο­μίας» το οποίο στο χώρο, το μικρό­κο­σμο του Πανε­πι­στη­μίου, το ρόλο του τρο­μο­κράτη έπαιζε. Τρο­μο­κρα­τούσε τους πάντες, φοι­τη­τές, καθη­γη­τές, γονείς. Παρέλυε τα πάντα. Καθα­ρί­σαμε αρκετές εστίες ανε­ξέ­λεγ­κτων κου­κου­λο­φό­ρων μέσα στους πανε­πι­στη­μια­κούς χώρους. Κι όχι μόνο σε Πανε­πι­στή­μια. Και σε δημόσια κτίρια που βρί­σκο­νταν σε μόνιμη κατά­ληψη. Θυμίζω τη Βίλα Αμαλίας στην Αθήνα…

Τα καθα­ρί­σαμε αυτά! Πρέπει ακόμα να γίνουν πολλά…

Και είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι, πέρα από το νοι­κο­κύ­ρεμα και την ανα­βάθ­μιση των δημό­σιων Ελλη­νι­κών Πανε­πι­στη­μίων, να προ­χω­ρή­σουμε και στη νομι­μο­ποί­ηση των Ιδιω­τι­κών Πανε­πι­στη­μίων. Να δοθεί το δικαί­ωμα με το και­νούρ­γιο Σύνταγμα, που θα προ­ω­θή­σουμε, να το κάνουμε αυτό. Για να μη χάνο­νται τα καλύ­τερα μυαλά, να πηγαί­νουν στο εξω­τε­ρικό. Αυτό θα το προ­ω­θή­σουμε με τη Συνταγ­μα­τική Μεταρ­ρύθ­μιση πράγ­ματι.

Και αυτοί που δεν άκουσαν τον Ελλη­νικό λαό κι έκαναν τις πρόωρες εκλογές εν γνώσει τους, σκό­τω­σαν την προ­ο­πτική να αλλάξει το Σύνταγμα γρήγορα. Νόμος περί ευθύνης υπουρ­γών, που μου λέτε κάθε φορά που βρι­σκό­μα­στε «Πότε θα το αλλά­ξετε;» Είναι θέμα Συντάγ­μα­τος. Τα Πανε­πι­στή­μια είναι θέμα Συντάγ­μα­τος, να υπάρχει και ιδιω­τική Παιδεία. Κι όμως, ήξεραν ότι αν κάνουμε τώρα πρόωρες εκλογές και δεν προ­χω­ρού­σαμε στην πρώτη φάση της Συνταγ­μα­τι­κής Ανα­θε­ώ­ρη­σης άμεσα, ήξεραν ότι θα ξανα­γί­νει κου­βέ­ντα για το Σύνταγμα από το 2021 και μετά. Μέχρι τότε μας βάλανε όμηρους στο ίδιο Σύνταγμα που εμείς ζητούμε να αλλά­ξουμε.

Αλλά επι­στρέφω στα Πανε­πι­στή­μια. Στο νοι­κο­κύ­ρεμα των Πανε­πι­στη­μίων. Όλη η κοι­νω­νία είναι μαζί μας! Η μεγάλη πλειο­ψη­φία των φοι­τη­τών είναι μαζί μας. Τώρα και οι καθη­γη­τές είναι μαζί μας: Πριν λίγους μήνες ο δημο­κρα­τικά εκλεγ­μέ­νος Πρύ­τα­νης του Καπο­δι­στρια­κού Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών είπε σε μια μειο­ψη­φία που εισέ­βαλε στη Σύγκλητο:

«Κύριοι, περάστε έξω!».

Κι έκανε εκείνο το οποίο έπρεπε να είχε γίνει δεκα­ε­τίες πριν από τις συγκλη­τι­κές αρχές των Ελλη­νι­κών Πανε­πι­στη­μίων! Σήκωσε, δηλαδή, το ανά­στημά του σε μειο­ψη­φίες, που παρα­λύ­ουν τα Πανε­πι­στή­μια. Και ακού­στηκε εκείνο που έπρεπε να έχει ακου­στεί χρόνια τώρα, το «Ως εδώ!». Κάτι αλλάζει, επι­τέ­λους…

Κι έτσι, λοιπόν, με χαρά, από εδώ από τη Ρόδο, σας ανα­κοι­νώνω σήμερα, ότι αυτός ο Πρύ­τα­νης, ο Θόδωρος Φορ­τσά­κης, θα είναι στην πρώτη θέση του Ψηφο­δελ­τίου Επι­κρα­τείας της Νέας Δημο­κρα­τίας! Για λόγους μεγάλου πολι­τι­κού συμ­βο­λι­σμού, αλλά και με βαθύ­τατη εκτί­μηση στο πρόσωπό του. Επι­τέ­λους, κάτι αλλάζει σε αυτό τον τόπο…

Κι ακόμα, η Ελλάδα βρί­σκε­ται σε μια κρίσιμη περιοχή. Γύρω μας ξεσπάει η μία κρίση μετά την άλλη. Κατα­φέ­ραμε τα τελευ­ταία χρόνια να ενι­σχύ­σουμε τα στη­ρίγ­ματα, τις συμ­μα­χίες μας, παντού! Και ιδιαί­τερα εδώ, στην κρίσιμη περιοχή της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου. Και τα Δωδε­κά­νησα είναι ο «κρίκος» ανάμεσα στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Ιδιαί­τερα η Ρόδος και το Καστε­λό­ριζο. Εσείς λοιπόν, εδώ, κατα­λα­βαί­νετε, ίσως καλύ­τερα από οποιον­δή­ποτε άλλον, τη μεγάλη σημασία αυτών των νέων «στη­ριγ­μά­των»- φίλων, που βρήκε η Ελλάδα. Και μιλάω ιδιαί­τερα για τη στρα­τη­γική συνερ­γα­σία, συμ­μα­χία ανάμεσα σε Ελλάδα-Κύπρο-Αίγυπτο και Ελλάδα-Κύπρο-Ισραήλ που ήδη εγκαι­νιά­σαμε.

Κι έτσι απο­κτή­σαμε ερεί­σματα τα οποία ήταν αδια­νό­ητα μέχρι πριν λίγα χρόνια. Και διεκ­δι­κούμε ρόλους που συνεχώς ανα­βαθ­μί­ζουν τη χώρα μας.

Χώρια που δίνουν νέα ώθηση στην ανά­δειξη και στην εκμε­τάλ­λευση του ενερ­γεια­κού μας πλούτου, μιλάω για πλούσια κοι­τά­σματα που δια­θέ­τει ο Ελλη­νι­κός υπο­θα­λάσ­σιος χώρος. Μιλάω για την ΑΟΖ! Και κατα­λα­βαί­νετε όλοι τι θέλω να πω…

Κι αυτά πώς τα πετύ­χαμε; Απλού­στατα γιατί όλες οι χώρες στη γει­το­νιά μας, κατα­λα­βαί­νουν την σημασία της Ελλάδας ως προ­πύρ­γιου στα­θε­ρό­τη­τας σε μια τόσο εύφλε­κτη περιοχή.

Και γιατί είμαστε προ­πύρ­γιο στα­θε­ρό­τη­τας; Γιατί απλά, φίλες και φίλοι, ανή­κουμε και στην Ευρώπη, στην Ευρω­παϊκή Ένωση και στη Δυτική Συμ­μα­χία, στο ΝΑΤΟ! Αυτό είναι το μεγάλο πλε­ο­νέ­κτημά μας σήμερα.

Και κάποιοι το παίζουν κι αυτό στα ζάρια…

Και υπάρ­χουν χώρες οι οποίες κάνουν το παν για να μπουν έστω σε μια από τις δυο συμ­μα­χίες. Κι όμως, υπάρ­χουν κόμματα τα οποία κι αυτά θέλουν να τα παίξουν στα ζάρια. Όσοι θέλουν να μας φέρουν σε σύγκρουση με την Ευρώπη, όσοι θέλουν να δια­λυ­θεί το ΝΑΤΟ, τινά­ζουν στον αέρα αυτή την και­νούρ­για στρα­τη­γική συγκλί­σεων με χώρες της περιο­χής μας.

Τώρα που άλλοι ζητούν να μπουν στις συμ­μα­χίες αυτές, υπάρ­χουν εδώ κόμματα, τα οποία ζητούν ως πολι­τική την Εθνική απο­μό­νωση.

Αυτό είναι καθαρή αυτο­κτο­νία. Και τώρα ο Ελλη­νι­κός λαός το ξέρει και δεν θα το επι­τρέ­ψει…

Σας μίλησα εδώ με πλήρη γνώση της ευθύνης και της αλή­θειας. Ο λαός μέχρι τις εκλογές θα το ξέρει. Και η ευθύνη θα είναι δική του…

Στις 25 Ιανουα­ρίου, η Ελλάδα θα ανα­με­τρη­θεί με τον καλύ­τερο και με το χει­ρό­τερο εαυτό της: Θα δια­λέ­ξει αν θέλει να προ­χω­ρή­σει μπροστά, να γίνει μια σύγ­χρονη δημο­κρα­τική χώρα μέσα στην Ευρώπη. Η αν θα ξανα­γυ­ρί­σουμε πίσω στην κρίση, στον κρα­τι­σμό, στην απατηλή Ανά­πτυξη με τα ελλείμ­ματα, ελλείμ­ματα με δανεικά, που μετά κανένας δεν μπορεί να πλη­ρώ­σει…

Καλεί­ται να δια­λέ­ξει η Ελλάδα ανάμεσα στην Ανά­πτυξη με αντα­γω­νι­στι­κό­τητα και στην απατηλή ψευτο-ανάπτυξη με ένα κράτος που υπό­σχε­ται εκείνα που δεν έχει και που μοι­ρά­ζει εκείνα που η κοι­νω­νία και η οικο­νο­μία δεν αντέχει να μοι­ρά­σει.

Η Ελλάδα καλεί­ται να δια­λέ­ξει ανάμεσα στην γεω­πο­λι­τική δύναμη, με ισχυρές στρα­τη­γι­κές συμ­μα­χίες, ισχυρή άμυνα ή στην απο­μό­νωση.

Όπως επίσης, καλεί­ται να επι­λέ­ξει, ανάμεσα στην ασφά­λεια της ή στην ανοχή προς τον παρά­νομο και τον εγκλη­μα­τία.

Ανάμεσα, δηλαδή στα ιδανικά μιας σύγ­χρο­νης Ευρώπης ή σε απο­τυ­χη­μέ­νες τρι­το­κο­σμι­κές ιδε­ο­λη­ψίες.

Εμείς θέλουμε μιαν Ελλάδα γεμάτη φώς, που να λάμπει! Όχι μιαν Ελλάδα που φθίνει στη μιζέρια.

Θέλουμε μιαν Ελλάδα υπε­ρή­φανη για το παρελ­θόν της, την Ιστορία της, τον Πολι­τι­σμό της. Αλλά και να είναι αισιό­δοξη για το μέλλον που χτίζει.

Κι όχι μιαν Ελλάδα που ζητάει από παντού δανεικά και που τσα­κώ­νε­ται με όλους.

Θέλουμε, λοιπόν, την καλύ­τερη Ελλάδα: Εκείνη που στέ­κε­ται στα πόδια της με αντα­γω­νι­στι­κό­τητα, με ευη­με­ρία, με αξιο­πρέ­πεια. Και δεν έχεις αξιο­πρέ­πεια, γιατί δεν μπορείς να έχεις, γιατί εξαρ­τά­σαι, όταν βου­λιά­ζεις στα χρέη και στα ελλείμ­ματα.

Είναι αυτή η Ελλάδα που μας κάνει υπε­ρή­φα­νους.

Είναι αυτή η Ελλάδα που χτί­ζουμε βήμα-βήμα.

Είναι αυτή η Ελλάδα για την οποίαν αγω­νι­ζό­μα­στε.

Είναι αυτή η Ελλάδα για την οποίαν με συγκί­νηση βλέπω εδώ, ότι υπάρ­χουν οι ταγοί της κοι­νω­νίας οι οποίοι, πέρα και πάνω από ό,τι έγινε χθες, δίνουν τη μάχη για το αύριο.

Χαί­ρο­μαι που είμαστε μαζί. Χαί­ρο­μαι που αγω­νι­ζό­μα­στε μαζί για αυτή την Ελλάδα.

Και γι’ αυτή την Ελλάδα θα νική­σουμε στις 25 Ιανουα­ρίου.

Σ’ αυτά εδώ τα νησιά μας, στις «μικρές κόρες του Αιγαίου» που λέει ο ποιητής, εδώ χτυπάει η καρδιά της Ελλάδας χιλιά­δες χρόνια τώρα.

Σ’ αυτό εδώ το Αιγαίο, όπως είπε πάλι ο ποιητής, ακόμα και τα κύματα μιλούν Ελλη­νικά…

Από αυτό εδώ το Αιγαίο, σας λέω με πίστη, με καρδιά και με το χαμό­γελο που ται­ριά­ζει σε κάθε Έλληνα:

Θα νική­σουμε!

Καλό αγώνα. Με τη νίκη.

Και να ξέρετε ότι σε αυτές τις εκλογές δε θα νικήσει η Νέα Δημο­κρα­τία. Θα νικήσει η Ελλάδα με τη Νέα Δημο­κρα­τία!

Να είστε καλά κι ευχα­ρι­στώ πάρα πολύ!