Κοσμάς Σφυρίου: Ψυχραιμία και ωριμότητα !

Να δια­φυ­λά­ξουμε την ενότητα μέσα στην κοι­νω­νική βάση.

Να μην παρα­συρ­θούμε σε «εσω­κομ­μα­τικό εμφύλιο», επειδή στην πολι­τική κορυφή του ΠΑ.ΣΟ.Κ, αλλά και της χώρας μας – δυστυ­χέ­στατα – δεν υπάρχει στοι­χιώ­δης εθνική συνεν­νό­ηση !

Στην Ιρλαν­δία και στην Πορ­το­γα­λία (και όχι μόνο), όταν η οικο­νο­μική κρίση απεί­λησε, να οδη­γη­θούν οι χώρες αυτές σε χρε­ο­κο­πία, υπήρξε εθνική συνεν­νό­ηση, για να δια­πραγ­μα­τευ­θούν και να εφαρ­μό­σουν πρό­γραμμα αντι­με­τώ­πι­σης της κρίσης.

Στην Ελλάδα, αντί­θετα, δεν υπήρξε και εξα­κο­λου­θεί να μην υπάρχει καμιά απο­λύ­τως εθνική συνεν­νό­ηση! Το 2010, ως πρω­θυ­πουρ­γός ο Γιώργος Παπαν­δρέου δεν επε­δί­ωξε να «βάλει» την τότε αντι­πο­λί­τευση σε «κυβέρ­νηση εθνικής ανάγκης», με προ­σφυγή στον λαό (αρχές του 2010), αν δεν έμπαινε. Και ο Αντώνης Σαμαράς απο­κή­ρυσσε τη συμ­φω­νία της χώρας μας με τους δανει­στές της. Στο τέλος του 2011, δέχθηκε : την εφαρ­μογή της δεύ­τε­ρης συμ­φω­νίας (που ήδη είχε υπο­γρά­ψει ο Γιώργος Παπαν­δρέου) και την συμ­με­τοχή της Ν.Δ σε τρι­κομ­μα­τική κυβέρ­νηση (με το ΠΑ.ΣΟ.Κ και το ΛΑ.Ο.Σ, που συμ­φώ­νησε με τον Γιώργο Παπαν­δρέου), στο­χεύ­ο­ντας στην πρω­θυ­πουρ­γία.

Το 2012, μετά από δύο, αλα­πάλ­λη­λες, εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, ο Αλέξης Τσίπρας αρνή­θηκε, όχι μό-

νο την συμ­με­τοχή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α σε «κυβέρ­νηση εθνικής ανάγκης», αλλά ακόμη και τη συμ­με­τοχή του σε «εθνική ομάδα δια­πραγ­μά­τευ­σης» της Ελλάδας. Συμ­με­τοχή, που την δέχθηκε μόνο η ΔΗΜ.ΑΡ…

Και φθάσαμε στο έσχατο σημείο ανυ­παρ­ξίας εθνικής συνεν­νό­η­σης, όχι μόνο μεταξύ κομμά-

των, αλλά και μέσα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ (που «πήρε στις πλάτες του όλο το ανάθεμα των ελλήνων», για να απο­τρέ­ψει την ανε­ξέ­λεγ­κτη χρε­ο­κο­πία της Ελλάδας). Οδη­γη­θή­καμε στην απί­στευτη κατά­σταση, να τεμα­χι­στεί η άλλοτε μεγάλη δημο­κρα­τική παρά­ταξη, σε: ΠΑ.ΣΟ.Κ και ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ! Κι ας άφησε παρα-

κατα­θήκη ο Ανδρέας Παπαν­δρέου : «το ΠΑ.ΣΟ.Κ, δεν κλη­ρο­νο­μεί­ται και δεν τεμα­χί­ζε­ται !»

Αν σκε­φθούμε, ότι τις πολι­τι­κές πράξεις – όχι τις δια­κη­ρύ­ξεις – που έπραξε ο Γιώργος Παπαν­δρέου (για την χρη­μα­το­δό­τηση της χώρας, για τις συμπρά­ξεις με άλλα κόμματα κ.λ.π) τις ψήφιζε και τις συνέ­χισε ο Βαγ­γέ­λης Βενι­ζέ­λος ! Και όσα έπραξε ο Βενι­ζέ­λος, τα ψήφιζε και ο Παπαν­δρέου ! Συμ-

περαί­νουμε, ότι ο τεμα­χι­σμός του ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν οφεί­λε­ται σε εφαρ­μογή δια­φο­ρε­τι­κών πολι­τι­κών. Δυστυ­χώς, απο­τε­λεί κορύ­φωση της μεταξύ τους προ­σω­πι­κής βεντέ­τας !

Βεντέτα, για την οποία η μεγάλη πλειο­ψη­φία των ελλήνων και των ελλη­νί­δων (θύματα της οδυνη-

ρής κρίσης, που έχουν τις αγωνίες τους, για «το αύριο» το δικό τους και της χώρας), φυσικά, αδια-

φορεί.

Όμως, όλους εμάς που μας ενώνουν ισχυροί δεσμοί : * ιδε­ο­λο­γι­κών αρχών – που παρα­μερί στηκαν, * κοινών πολι­τι­κών αγώνων – που κερ­δί­θη­καν ή χάθηκαν, * δημιουρ­γι­κών πολι­τι­κών – που πολά χρόνια πέτυχαν ανά­πτυξη και επίλυση κοι­νω­νι­κών ή άλλων προ­βλη­μά­των, *αγωνιών και απο­γοη­τεύ­σεων, για τα λάθη που δια­πρά­χθη­καν … είναι αδια­νό­ητο αυτή η προ­σω­πική βεντέτα να μας παρα­σύ­ρει σε «εμφυ­λιο­πο­λε­μική» εκλο­γική ανα­μέ­τρηση ! Αδελ­φο­κτόνο !!

Όμως, μπροστά στις εκλογές της 25ης του μηνός, οφείλω να πάρω καθαρή θέση δημόσια :

Δε μπορώ να προ­βλέψω, τι θ’ απο­φα­σί­σει ο ελλη­νι­κός λαός, με την ψήφο του. Έγώ θεωρώ απόλυτα ανα­γκαίο, να σχη­μα­τι­στεί «κυβέρ­νηση εθνικής συνεν­νό­η­σης», πλην της Χρυσής Αυγής, (μέχρι την ορι­στική έξοδο της Ελλάδας από την κρίση – όσο ουτο­πικό και να είναι, για την χώρα μας …).

Αν αυτό δεν συμβεί και ταυ­τό­χρονα δεν υπάρχει αυτο­δυ­να­μία κάποιου κόμ­μα­τος, θεωρώ ανα­γκαίο, να σχη­μα­τι­στεί «κυβέρ­νηση συνερ­γα­σίας» του πρώτου, του­λά­χι­στον με το τρίτο κόμμα (απο­κλειο­μέ­νης της Χρυσής Αυγής) και να μην γίνουν επα­να­λη­πτι­κές εκλογές.

Επιμένω, να υπο­στη­ρίζω και να ψηφίζω το ΠΑ.ΣΟ.Κ, με συνεί­δηση παρά­τα­ξης, πάνω από τα πρόσωπα που ηγού­νται ή που ηγή­θη­καν ! Όχι σε συσπει­ρώ­σεις και αντι­συ­σπει­ρώ­σεις γύρω από πρόσωπα, γιατί αυτό μας διχάζει. Ιδιαί­τερα σε κρί­σι­μες περιό­δους (σαν την ση-

μερινή) απαι­τεί­ται «εθνική συνεν­νό­ηση στην κορυφή και εθνική ενότητα στην βάση», όπως τόνιζε ο Γιώργος Γεν­νη­μα­τάς.

Μετά τις εκλογές και ανε­ξάρ­τητα από το απο­τέ­λε­σμα, πρέπει να οργα­νω­θεί συνέ­δριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ, με ανοικτά όλα τα ζητή­ματα : *την εκπό­νηση αξιό­πι­στου προ­γράμ­μα­τος, για την μετά τα μνη­μό­νια εποχή, σε ότι αφορά στην εθνική στρα­τη­γική, για την κοι­νω­νία, την οικο- νομία και τα εθνικά ζητή­ματα της Ελλάδας, με συνέ­πεια προς την ιδρυ­τική ιδε­ο­λο­γία μας.

Την εκλογή νέας ηγεσίας και νέων συλ­λο­γι­κών οργάνων (κεντρι­κών και περι­φε­ρεια­κών).

Με περιε­χό­μενο τις πολι­τι­κές, που θα απο­φα­σί­σει αυτό το μετε­κλο­γικό συνέ­δριο, υποστη-

ρίζω την απο­κα­τά­σταση της ενό­τη­τας του ΠΑ.ΣΟ.Κ, ‘ώστε: αυτή η ενότητα να μην είναι «επί­πλα­στη», να μην έχει νόημα η ύπαρξη δύο «κινη­μά­των» με την ίδιες πολι­τι­κές θέσεις και το ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ ν’ απο­τε­λέ­σει μια παρέν­θεση.

Κοσμάς Σφυρίου