Μητσοτάκης: H επικράτεια χωρίζεται, σε δύο ζώνες- Ολα τα μέτρα

Σε δυο ζώνες χωρί­ζε­ται η χώρα. Οι «πορ­το­καλί» και «κόκ­κι­νες» εντάσ­σο­νται σε μια ομάδα. Σε αυτές κλείνει η εστίαση και οι χώροι ψυχα­γω­γίας, πολι­τι­σμού και άθλησης. Δεν απα­γο­ρεύ­ο­νται οι μετα­κι­νή­σεις εκτός νομού. Ανοικτά βιο­μη­χα­νία και λια­νε­μπό­ριο.

Από την Τρίτη το πρωί και για ένα μήνα τίθεται σε ισχύ ένα πρό­γραμμα βάσει του οποίου η επι­κρά­τεια χωρί­ζε­ται, πλέον, σε δύο ζώνες αντί για τέσ­σε­ρις: Επι­τή­ρη­σης και Αυξη­μέ­νου Κιν­δύ­νου, ανα­κοί­νωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός:

• Στην πρώτη εντάσ­σο­νται όλοι οι νομοί που μέχρι τώρα παρου­σί­α­ζαν σχετικά λίγα κρού­σματα, αυτοί δηλαδή που μέχρι σήμερα είναι στο «πράσινο» και το «κίτρινο». Εκεί θα ισχύουν τα γνωστά μέτρα, κάποια από τα οποία διευ­ρύ­νο­νται. Και είναι τα εξής: Χρήση μάσκας παντού, σε εσω­τε­ρι­κούς και εξω­τε­ρι­κούς χώρους. Περιο­ρι­σμός της κυκλο­φο­ρίας από τις 12:00 το βράδυ έως τις 5:00 το πρωί. Εφαρ­μογή τηλε-εργασίας 50% σε δημόσιο και ιδιω­τικό τομέα. Και πλήρης τηλε-εκπαίδευση στα πανε­πι­στή­μια. Όχι συνα­θροί­σεις. Και, βέβαια, πάντα απο­στά­σεις και προ­σω­πική υγιεινή.
• Στη ζώνη Αυξη­μέ­νου Κιν­δύ­νου εντάσ­σο­νται οι περιο­χές που μέχρι σήμερα βρί­σκο­νται όχι μόνο στο «κόκκινο», αλλά και στο «πορ­το­καλί». Δηλαδή όλη η Βόρεια Ελλάδα αλλά και η Αττική, από την επόμενη εβδο­μάδα. Ειδικά εκεί, στις προη­γού­με­νες ρυθ­μί­σεις προ­στί­θε­νται και οι ακό­λου­θες: Ανα­στέλ­λε­ται η λει­τουρ­γία όλων των χώρων εστί­α­σης, πλην της κατ’ οίκον δια­νο­μής φαγητού και της παρα­λα­βής από το κατά­στημα. Το ίδιο θα ισχύει και για τους χώρους ψυχα­γω­γίας, πολι­τι­σμού και άθλησης: Μπαρ, καφέ, κινη­μα­το­γρά­φοι, μουσεία και θέατρα, όπως και κλειστά γυμνα­στή­ρια. Σε αντί­θεση με την άνοιξη, ωστόσο, δεν απα­γο­ρεύ­ο­νται οι μετα­κι­νή­σεις εκτός νομού.

Ολο το μήνυμα του πρω­θυ­πουρ­γού

Συμπο­λί­τες μου,

Είχα την πρόθεση να επι­κοι­νω­νήσω μαζί σας από χθες. Εκδη­λώ­θηκε, όμως, ο σεισμός στο Ανα­το­λικό Αιγαίο και το ενδια­φέ­ρον μου στρά­φηκε αμέσως στη Σάμο. Το νησί άντεξε. Αλλά, δυστυ­χώς, χάσαμε δύο παιδιά. Εκφράζω τα συλ­λυ­πη­τή­ριά μου στις οικο­γέ­νειές τους και γρήγορη ανάρ­ρωση στους τραυ­μα­τίες. Η σκέψη μου, όπως και όλων μας, είναι μαζί τους, εκεί. Η φρο­ντίδα του κράτους είναι εκεί. Και σε λίγο θα είμαι και εγώ εκεί.

Η Τουρκία μετρά, επίσης, πολλά θύματα και τερά­στιες ζημιές. Επι­κοι­νώ­νησα ήδη με τον Πρόεδρο Erdogan. Τονί­ζο­ντας πως, πέρα από τις δυσκο­λίες στις σχέσεις μας, σε αυτές τις στιγμές προέχει η ενότητα των λαών μας. Γιατί, για εμάς, η προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης ζωής ξεπερνά σύνορα και δια­φο­ρές. Τον ευχα­ρι­στώ για τη θετική αντα­πό­κριση στο τηλε­φώ­νημά μου.

Την ίδια ώρα, πάντως, η μεγάλη απειλή που πολιορ­κεί τη χώρα και τον πλανήτη παρα­μέ­νει ο κορο­νο­ϊός. Πριν από ένα μήνα είχα εκφρά­σει την ελπίδα ότι θα μπο­ρέ­σουμε να συνυ­πάρ­ξουμε μαζί του, με προ­φυ­λά­ξεις που δεν θα δια­τα­ράσ­σουν ουσια­στικά την οικο­νο­μική και κοι­νω­νική ζωή. Δυστυ­χώς, τα πράγ­ματα δεν εξε­λί­χθη­καν έτσι.

Το σημε­ρινό μου μήνυμα είναι εκείνο που ήθελα εξαρχής να μην χρεια­στεί να κάνω. Αλλά δεν επι­τρέ­πε­ται να κλείσω τα μάτια στη σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα. Επι­βάλ­λε­ται να θέσω εκ νέου την υγεία και την ασφά­λεια των Ελλήνων πάνω από κάθε άλλη επιλογή. Αυτό είναι το χρέος που έχω και αυτό υπηρετώ.

Ύστερα από μία μακρά περίοδο στα­θε­ρό­τη­τας, τα κρού­σματα αυξά­νο­νται εκθε­τικά και στη χώρα μας. Και οι επι­στή­μο­νες προει­δο­ποιούν ότι, σύντομα, η νέα επέλαση της παν­δη­μίας θα κλο­νί­σει τις αντοχές του Εθνικού Συστή­μα­τος Υγείας. Δοκι­μά­ζο­ντας όχι μόνο ασθε­νείς, αλλά και τους για­τρούς και τους νοση­λευ­τές μας.

Είναι, λοιπόν, η ώρα των πολι­τι­κών απο­φά­σεων. Και γι’ αυτές θα σας μιλήσω, θέλο­ντας και πάλι να προ­λά­βουμε τα χει­ρό­τερα, που ήδη απλώ­νο­νται σε όλη την Ευρώπη. Μόλις προχθές άλλωστε, στο έκτακτο Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο, δια­πι­στώ­σαμε πόσο δύσκολη είναι η δια­χεί­ριση του δεύ­τε­ρου κύματος του Cοvid-19, καθώς παντού ο εφιάλ­της έχει επι­στρέ­ψει δρι­μύ­τε­ρος.

Όπως την άνοιξη πετύ­χαμε ν’ απο­κρού­σουμε τον ιό και το καλο­καίρι επα­νεκ­κι­νή­σαμε την οικο­νο­μία και τον του­ρι­σμό, ελέγ­χο­ντας τις δυσκο­λίες, έτσι και τώρα οφεί­λουμε να κινη­θούμε ξανά προ­λη­πτικά. Και με ένα δυνα­μικό σχέδιο τον Νοέμ­βριο να διεκ­δι­κή­σουμε έναν πιο αισιό­δοξο Δεκέμ­βριο. Με, όσο το δυνατόν, ομα­λό­τερη κοι­νω­νική ζωή και μεγα­λύ­τερη κίνηση στην αγορά των Χρι­στου­γέν­νων και των γιορτών.

Γιατί, πράγ­ματι, το τελευ­ταίο τρίμηνο πορευ­τή­καμε με μικρές μόνο εκπτώ­σεις στις καθη­με­ρι­νές μας συνή­θειες. Και τα κατα­φέ­ραμε. Τα στοι­χεία δεί­χνουν πως, ακόμα και σήμερα, η Ελλάδα είναι στις χώρες με τα λιγό­τερα κρού­σματα στην Ευρώπη. Θα ήταν λάθος, όμως, να επα­να­παυ­θούμε σε αυτό. Γιατί όταν οι δρα­μα­τι­κές εικόνες των γεμάτων νοσο­κο­μείων, μας οδη­γή­σουν στη συνει­δη­το­ποί­ηση του μεγέ­θους του προ­βλή­μα­τος, τότε θα είναι αργά.

Δυστυ­χώς, ο κορο­νο­ϊός ξέρει να περνά από τις χαρα­μά­δες της αμέ­λειας κάποιων λίγων, που υπο­νο­μεύ­ουν την προ­σπά­θεια των πολλών. Και ο καλός καιρός παύει να είναι σύμ­μα­χός μας, καθώς σε λίγο θα περνάμε ολοένα και περισ­σό­τερο χρόνο σε κλει­στούς χώρους.

Γι’ αυτό και πρέπει να δρά­σουμε τώρα. Τώρα. Πριν λυγί­σουν οι Μονάδες Εντα­τι­κής από το βάρος ζωών που κιν­δυ­νεύ­ουν. Τώρα. Που έχουμε τη δυνα­τό­τητα εντο­πι­σμού και ιχνη­λά­τη­σης των κρου­σμά­των. Τώρα. Που ξέρουμε ότι όταν λαμ­βά­νουμε γρήγορα και στο­χευ­μένα μέτρα αυτά απο­δί­δουν. Γιατί υπάρ­χουν πόλεις που μέσα σε λίγες μέρες ξεπέ­ρα­σαν τον κίνδυνο. Ενώ άλλες, που δεν είχαν πρό­βλημα και αδρά­νη­σαν, με απο­τέ­λε­σμα, αυτήν τη στιγμή να απει­λού­νται.

Φαί­νε­ται ότι δεν κατα­φέ­ραμε να τιθα­σεύ­σουμε τον εφη­συ­χα­σμό από τη συλ­λο­γική επι­τυ­χία της πρώτης φάσης. Όμως, ο πόλεμος με τον κορο­νοϊό δεν τέλειωσε. Και έτσι τώρα καλού­μα­στε σε μία ακόμα μάχη.

Συμπο­λί­τες μου,

Από την Τρίτη το πρωί και για ένα μήνα τίθεται σε ισχύ ένα πρό­γραμμα βάσει του οποίου η επι­κρά­τεια χωρί­ζε­ται, πλέον, σε δύο ζώνες αντί για τέσ­σε­ρις: Επι­τή­ρη­σης και Αυξη­μέ­νου Κιν­δύ­νου.

Στην πρώτη εντάσ­σο­νται όλοι οι νομοί που μέχρι τώρα παρου­σί­α­ζαν σχετικά λίγα κρού­σματα, αυτοί δηλαδή που μέχρι σήμερα είναι στο «πράσινο» και το «κίτρινο». Εκεί θα ισχύουν τα γνωστά μέτρα, κάποια από τα οποία διευ­ρύ­νο­νται. Και είναι τα εξής:

Χρήση μάσκας παντού, σε εσω­τε­ρι­κούς και εξω­τε­ρι­κούς χώρους. Περιο­ρι­σμός της κυκλο­φο­ρίας από τις 12:00 το βράδυ έως τις 5:00 το πρωί. Εφαρ­μογή τηλε-εργασίας 50% σε δημόσιο και ιδιω­τικό τομέα. Και πλήρης τηλε-εκπαίδευση στα πανε­πι­στή­μια. Όχι συνα­θροί­σεις. Και, βέβαια, πάντα απο­στά­σεις και προ­σω­πική υγιεινή.

Στη ζώνη Αυξη­μέ­νου Κιν­δύ­νου εντάσ­σο­νται οι περιο­χές που μέχρι σήμερα βρί­σκο­νται όχι μόνο στο «κόκκινο», αλλά και στο «πορ­το­καλί». Δηλαδή όλη η Βόρεια Ελλάδα αλλά και η Αττική, από την επόμενη εβδο­μάδα.

Ειδικά εκεί, στις προη­γού­με­νες ρυθ­μί­σεις προ­στί­θε­νται και οι ακό­λου­θες:

Ανα­στέλ­λε­ται η λει­τουρ­γία όλων των χώρων εστί­α­σης, πλην της κατ’ οίκον δια­νο­μής φαγητού και της παρα­λα­βής από το κατά­στημα. Το ίδιο θα ισχύει και για τους χώρους ψυχα­γω­γίας, πολι­τι­σμού και άθλησης: Μπαρ, καφέ, κινη­μα­το­γρά­φοι, μουσεία και θέατρα, όπως και κλειστά γυμνα­στή­ρια. Σε αντί­θεση με την άνοιξη, ωστόσο, δεν απα­γο­ρεύ­ο­νται οι μετα­κι­νή­σεις εκτός νομού.

Με άλλα λόγια, οι νέοι κανόνες, που θα ισχύ­σουν από τις 6:00 το πρωί της Τρίτης, επι­κε­ντρώ­νο­νται στις δύο εστίες που, δια­πι­στω­μένα, ευνοούν τη μετά­δοση του ιού: Στη δια­σκέ­δαση και την κινη­τι­κό­τητα των πολιτών. Ενώ δια­τη­ρούν σε ολό­κληρη την επι­κρά­τεια τη λει­τουρ­γία της βιο­μη­χα­νίας, του λια­νε­μπο­ρίου και των σχο­λείων. Και παρα­μέ­νουν ανοι­χτές υπη­ρε­σίες, όπως τα ξενο­δο­χεία και τα κομ­μω­τή­ρια. Γιατί εκεί τα στοι­χεία δεί­χνουν ότι το πρό­βλημα ελέγ­χε­ται.

Πρό­κει­ται για μία ανα­γκαία προ­σαρ­μογή της άμυνάς μας, καθώς η επίθεση του ιού εκδη­λώ­νε­ται κατά κύματα. Και εμείς οφεί­λουμε να προ­σαρ­μο­ζό­μα­στε εγκαί­ρως. Σε σύγκριση με την πρώτη φάση, τώρα η κυκλο­φο­ρία είναι ελεύ­θερη, χωρίς την ανάγκη απο­στο­λής μηνυ­μά­των. Τα κατα­στή­ματα λια­νι­κής παρα­μέ­νουν ανοιχτά, η παρα­γωγή συνε­χί­ζε­ται απρό­σκο­πτα και τα σχολεία λει­τουρ­γούν κανο­νικά.

Για να το πω δια­φο­ρε­τικά, δεν μιλάμε για συνο­λικό «πάγωμα» της καθη­με­ρι­νό­τη­τας. Γιατί θα το επα­να­λάβω: Ένα καθο­λικό lockdown απο­τε­λεί το ύστατο βήμα, που θα πλήγωνε την οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία, ναρ­κο­θε­τώ­ντας παράλ­ληλα την επόμενη μέρα της χώρας σε πολλούς τομείς.

Είναι μέτρα παρεμ­φερή με αυτά τα οποία θεσμο­θέ­τη­σαν η Γαλλία και η Γερ­μα­νία, αφού όμως χτυ­πή­θη­καν, προη­γου­μέ­νως, από δεκάδες χιλιά­δες κρού­σματα. Και εδώ τα εφαρ­μό­ζουμε νωρί­τερα, επι­μέ­νο­ντας να αντι­με­τω­πί­ζουμε τον ιό όσο πιο γρήγορα μπο­ρούμε ώστε να έχουμε εμείς, πάντα, την πρω­το­βου­λία των κινή­σεων.

Το ολο­κλη­ρω­μένο σχέδιό μας για τον Νοέμ­βριο θα παρου­σια­στεί ανα­λυ­τικά από τους αρμό­διους Υπουρ­γούς. Και μαζί του, ένα έκτακτο πρό­γραμμα στή­ρι­ξης εργα­ζό­με­νων και επι­χει­ρή­σεων, που θα δοκι­μα­στούν από τους νέους περιο­ρι­σμούς.

Θυμίζω ότι μέχρι σήμερα το κράτος ανα­πλη­ρώ­νει τις αμοιβές που χάνο­νται εξαι­τίας της παν­δη­μίας. Συνε­χί­ζει να καλύ­πτει τις ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές όσων χρειά­στηκε να απα­σχο­λη­θούν με μειω­μένο ωράριο. Ανέ­στειλε σχεδόν όλες τις οφειλές. Κι ενί­σχυσε τον παρα­γω­γικό ιστό της χώρας με πολλά χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία.

Το ίδιο θα κάνουμε και τώρα. Η Πολι­τεία έχει φρο­ντί­σει να δια­τη­ρεί απο­θέ­ματα, καθώς η κρίση αυτή εκδη­λώ­νε­ται σε πολλά μέτωπα. Και θα σταθεί και πάλι δίπλα σε όποιους αντι­με­τω­πί­σουν προ­βλή­ματα τώρα. Με απο­ζη­μιώ­σεις, δάνεια, απαλ­λα­γές και διευ­κο­λύν­σεις που θα πλη­σιά­σουν το 1,5 δισ. Γιατί αν η ζωή παρα­μέ­νει προ­τε­ραιό­τητα, η οικο­νο­μία δεν παύει να είναι αυτή που πρέπει να δια­τη­ρη­θεί ζωντανή για να την υπη­ρε­τεί.

Ξέρω ότι τα μέτρα αυτά είναι δύσκολα κυρίως για όσους εργά­ζο­νται στην εστίαση, στη δια­σκέ­δαση και στον πολι­τι­σμό. Θέλω να ξέρετε ότι, όπως και την περα­σμένη άνοιξη, θα είμαστε κοντά σας. Κανείς, κανείς δεν θα μείνει απρο­στά­τευ­τος. Και, εφόσον τα μέτρα απο­δώ­σουν, θα μπο­ρέ­σουμε, στις αρχές του Δεκεμ­βρίου, να ζήσουμε σε ένα ομα­λό­τερο περι­βάλ­λον. Ακόμα πιο ώριμοι και συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νοι.

Συμπο­λί­τες μου,

Κλείνω όπως άρχισα. Από την πρώτη στιγμή ήθελα να αποφύγω αυτό το μήνυμα. Το απαι­τούν, όμως, οι συν­θή­κες. Οι λέξεις τελειώ­νουν. Και μαζί τους ελπίζω να τελειώ­νει και η αμφι­σβή­τηση των πραγ­μα­τι­κών δεδο­μέ­νων.

Σας παρα­καλώ, λοιπόν, να αφή­σουμε τους επι­στή­μο­νες έξω από κάθε αντι­πα­ρά­θεση. Γιατί αν αμφι­σβη­τή­σουμε την επάρ­κειά τους ή, ακόμα χει­ρό­τερα, αρχί­σουμε να τους κατη­γο­ρούμε ότι παίζουν πολι­τικά παι­χνί­δια, τότε πριο­νί­ζουμε το κλαδί πάνω στο οποίο καθό­μα­στε όλοι.

Αν χάσουμε την εμπι­στο­σύνη μας στους ειδι­κούς, θα υπα­κού­σουμε πιο εύκολα στα κελεύ­σματα των εύκολων και απλοϊ­κών συν­θη­μά­των. Και δεν ανα­φέ­ρο­μαι μόνο στους λίγους «ψεκα­σμέ­νους». Αλλά και σε εκεί­νους που δικαιο­λο­γη­μένα είναι κου­ρα­σμέ­νοι από αυτή την πολύ­μηνη περι­πέ­τεια.

Η θεμιτή πολι­τική κριτική ας περιο­ρι­στεί, λοιπόν, στους πολι­τι­κούς. Εξάλλου, πρώτος εγώ ανα­λαμ­βάνω την ευθύνη των απο­φά­σεών μου. Δεν κρύ­φτηκα στα δύσκολα, δεν θα το κάνω τώρα. Τώρα είναι η ώρα των πράξεων από όλους και από τον καθένα ξεχω­ρι­στά.

Η Πολι­τεία σήμερα παρου­σιά­ζει το σχέδιό της με στόχο να μεί­νουμε υγιείς, μέχρι το εμβόλιο να σημάνει το ξημέ­ρωμα μιας νέας, φωτει­νής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Η στιγμή εκείνη πρέπει να μας βρει όρθιους και ενω­μέ­νους. Έτοι­μους να ξεπε­ρά­σουμε κι αυτή την εθνικ