“ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ”- Δήλωση του Δημάρχου Ρόδου Φώτη Χατζηδιάκου

Στην χθε­σι­νή συ­νε­δρί­α­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου πα­ρου­σιά­σα­με, το φι­λό­δο­ξο, ανα­πτυ­ξια­κό σχέ­διο της δη­μο­τι­κής αρχής για την αξιο­ποί­η­ση του κτι­ρί­ου της Νέας Αγο­ράς. Ένα σχέ­διο ανα­βάθ­μι­σης και εκ­συγ­χρο­νι­σμού του χώρου, ένα σχέ­διο που συ­νά­δει με την συ­νο­λι­κή προ­σπά­θειά μας να δη­μιουρ­γη­θούν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις τό­νω­σης της του­ρι­στι­κής κί­νη­σης και μιας δυ­να­μι­κής ει­κό­νας της Ρόδου.

Στην προ­σπά­θεια μας αυτή, δια­βου­λευ­τή­κα­με, ακού­σα­με, συ­μπε­ρι­λά­βα­με και συν­θέ­σα­με τις από­ψεις όλων των το­πι­κών φο­ρέ­ων. Στό­χος μας ήταν και πα­ρα­μέ­νει η βιώ­σι­μη το­πι­κή ανά­πτυ­ξη με την πα­ράλ­λη­λη δια­σφά­λι­ση της το­πι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Ως εκ τού­του, κα­τα­θέ­σα­με μια πρό­τα­ση σύμ­φω­να με την οποία εξα­σφα­λί­ζα­με, μια ρι­ζι­κή αλ­λα­γή και ανα­βάθ­μι­ση του χώρου, αλλά και την πα­ρα­μο­νή των υφι­στά­με­νων συ­νε­πών στις υπο­χρε­ώ­σεις τους επι­χει­ρη­μα­τιών για 6 ακόμη χρό­νια, ενώ οι συμ­βά­σεις μι­σθώ­σε­ων τε­λειώ­νουν στο τέλος του χρό­νου.

Επι­πλέ­ον προ­τεί­να­με, οι νο­μι­κοί σύμ­βου­λοι των κα­τα­στη­μα­ταρ­χών μαζί με τους νο­μι­κούς συμ­βού­λους του Δήμου να κα­ταρ­τί­σουν από κοι­νού τους σχε­τι­κούς άνω­θεν όρους του δια­γω­νι­σμού.

Η πρό­τα­σή μας δεν έγινε ορια­κά δεκτή. Αυτό ήταν το απο­τέ­λε­σμα του λαϊ­κι­σμού που χα­ρα­κτη­ρί­ζει τους δη­μο­τι­κούς συμ­βού­λους όλης της Αντι­πο­λί­τευ­σης, των ανυ­πό­στα­των και χωρίς ρε­α­λι­σμό προ­τά­σε­ων που δια­τυ­πώ­θη­καν στην συ­νε­δρί­α­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, χωρίς καμία αί­σθη­ση ευ­θύ­νης απέ­να­ντι στο μέλ­λον της Ρόδου. Πε­ρίσ­σε­ψε η ανει­λι­κρί­νεια και ο εμπαιγ­μός των νυν συ­νε­πών κα­τα­στη­μα­ταρ­χών στον χώρο της Νέας Αγο­ράς. Πε­ρίσ­σε­ψε η κο­ροϊ­δία τους και το παι­χνί­δι με την αγω­νία τους για το μέλ­λον τους. Πε­ρίσ­σε­ψε η αδια­φο­ρία απέ­να­ντι στην βού­λη­ση όλων των δη­μο­τών για το μέλ­λον του Νη­σιού και τις δυ­να­τό­τη­τες μίας πιο δυ­να­μι­κής προ­ο­πτι­κής του. Φαί­νε­ται όμως ότι αυτά δεν τους εν­δια­φέ­ρουν. Αυτό έμα­θαν τόσα χρό­νια, αυτό κά­νουν.

Όλοι αυτοί κρύ­φτη­καν σε προη­γού­με­νη συ­νε­δρί­α­ση πίσω από την ανά­γκη δια­λό­γου. Όταν είδαν ότι πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε συ­στη­μα­τι­κός, ει­λι­κρι­νής και εποι­κο­δο­μη­τι­κός διά­λο­γος και υπήρ­χε συ­ναί­νε­ση με την πρό­τα­σή μας προ­χώ­ρη­σαν στην επό­με­νη φάση, Με μι­κρο­κομ­μα­τι­σμό, προ­ε­κλο­γι­κή σκο­πι­μό­τη­τα και λαϊ­κι­σμό, δια­τύ­πω­σαν από­ψεις μη ρε­α­λι­στι­κές και επι­κίν­δυ­νες. Μοι­ρά­στη­καν ανεύ­θυ­να υπο­σχέ­σεις προς τους κα­τα­στη­μα­τάρ­χες από άτομα τα οποία σε προη­γού­με­νες συ­νε­δριά­σεις ζη­τού­σαν την άμεση έξωσή τους! Ακού­στη­καν δήθεν φι­λερ­γα­τι­κές κο­ρώ­νες από άτομα τα οποία κρα­τά­νε ήδη έρ­μαια των απο­φά­σε­ων τους 53 οι­κο­γέ­νειες από την ΔΕΥΑΙ ! Φαί­νε­ται ότι δεν τους φτά­νει ότι πήραν αυ­τούς στον λαιμό τους και κά­νουν ότι περ­νά­ει από το χέρι τους για να πά­ρουν στο λαιμό τους ακόμη 60 οι­κο­γέ­νειες.

Όπως τό­νι­σα στην χθε­σι­νή συ­νε­δρί­α­ση, στην Δη­μο­κρα­τία δεν υπάρ­χουν αδιέ­ξο­δα.

Εμείς έχου­με δε­σμευ­θεί να ενερ­γού­με πά­ντο­τε προς όφε­λος του συ­νό­λου της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας. Συ­νε­πώς, θα συ­νε­χί­σου­με την προ­σπά­θεια που ξε­κι­νή­σα­με, προ­ω­θώ­ντας στο συ­γκε­κρι­μέ­νο ζή­τη­μα την βέλ­τι­στη λύση.

Εύ­χο­μαι και ελ­πί­ζω η χθε­σι­νή στάση όλων των πα­ρα­τά­ξε­ων της μειο­ψη­φί­ας στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο να μην δια­κυ­βεύ­σει το αύριο τόσο των κα­τα­στη­μα­ταρ­χών, όσο και του κτι­ρια­κών εγκα­τα­στά­σε­ων της Νέας Αγο­ράς. Ας σκε­φτούν καλά ότι οι πο­λί­τες της Ρόδου θέ­λουν τολ­μη­ρές πα­ρεμ­βά­σεις που να ανε­βά­ζουν το Νησί μας και δεν αρέ­σκο­νται σε μα­θή­μα­τα μίας ανει­λι­κρι­νούς και ψεύ­τι­κης φι­λερ­γα­τι­κό­τη­τας που σαν απο­τέ­λε­σμα έχει το τέλμα.

Σε εμάς δεν ται­ριά­ζει η ακι­νη­σία , τα ψεύ­τι­κα λόγια, οι αδιέ­ξο­δες προ­τά­σεις. Κι­νού­μα­στε και θα κι­νού­μα­στε με σχέ­διο, φι­λο­δο­ξία, με­θο­δι­κό­τη­τα και όραμα! Ας πάρει ο κα­θέ­νας την ευ­θύ­νη του απέ­να­ντι στην Ρόδο, απέ­να­ντι σ΄ό­λους τους δη­μό­τες και απέ­να­ντι στους κα­τα­στη­μα­τάρ­χες της Αγο­ράς.