Γραφείο Πρoϋπολογισμού Βουλής: Αδικαιολόγητη η αισιοδοξία για την ανάπτυξη

Μόνο αι­σιό­δο­ξα δεν πα­ρου­σιά­ζει την κα­τά­στα­ση στην οι­κο­νο­μία της χώρας το Γρα­φείο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του κρά­τους στη Βουλή, κρού­ο­ντας τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου για την αύ­ξη­ση του ιδιω­τι­κού χρέ­ους, που όπως ανα­φέ­ρει πλέον προ­σεγ­γί­ζει το ύψος του δη­μο­σί­ου χρέ­ους.

«Δια­πι­στώ­νου­με πε­ραι­τέ­ρω ανη­συ­χη­τι­κή διό­γκω­ση των χρεών των ιδιω­τών προς όλους – προς τις Τρά­πε­ζες (προ­βλέ­ψεις για με­γα­λύ­τε­ρη αύ­ξη­ση των «κόκ­κι­νων» δα­νεί­ων), προς την εφο­ρία (1,1 δισ. ανά μήνα κατά μέσο όρο πε­ρί­που το πρώτο οκτά­μη­νο), τα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία (ανήλ­θαν σε πε­ρί­που 25 δισ.), ακόμα και προς τη ΔΕΗ. ΔΕΗ+0,67% Οι δια­στά­σεις είναι τέ­τοιες που το ιδιω­τι­κό χρέος στην Ελ­λά­δα (λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές προς τρά­πε­ζες, δη­μό­σιο και ασφα­λι­στι­κά τα­μεία) σύ­ντο­μα πλη­σιά­ζει το μέ­γε­θος του δη­μο­σί­ου χρέ­ους!» ανα­φέ­ρει το χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό από­σπα­σμα και συ­μπλη­ρώ­νει πως «αναμ­φί­βο­λα η κα­τά­στα­ση πα­ρα­μέ­νει κρί­σι­μη. Όμως, ου­δείς εχέ­φρων θα επι­θυ­μού­σε αυτή τη στιγ­μή να απο­τύ­χει η προ­σπά­θεια εξό­δου της χώρας από την κρίση, όπως έχει συμ­φω­νη­θεί στο τρίτο μνη­μό­νιο (όπως ανα­θε­ω­ρή­θη­κε τον Ιού­νιο)».

Όσον αφορά την ανά­πτυ­ξη η τρι­μη­νιαία Έκ­θε­ση του Γρα­φεί­ου Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της Βου­λής για το τρί­μη­νο «Ιού­λιος – Σε­πτέμ­βριος 2016» ανα­φέ­ρει πως «η κυ­βέρ­νη­ση και η ΤτΕ ανα­μέ­νουν σχε­δόν αλ­μα­τώ­δη ανά­πτυ­ξη το 2017 κατά 2,7% του ΑΕΠ. Την ίδια αι­σιό­δο­ξη πρό­βλε­ψη πε­ριέ­χει το Σχέ­διο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 2017 (Οκτώ­βριος 2016). Το Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο (ΔΝΤ) μά­λι­στα, υπερ­θε­μα­τί­ζει» και προ­σθέ­τει «όμως τα στοι­χεία που δια­θέ­του­με δεν επι­τρέ­πουν τόση αι­σιο­δο­ξία. Οι εκτι­μή­σεις μη δη­μό­σιων φο­ρέ­ων δια­φέ­ρουν. Αν επι­βε­βαιω­θούν οι απαι­σιό­δο­ξες προ­βλέ­ψεις, θα ανα­τρα­πούν και προσ­δο­κί­ες που έχουν επεν­δυ­θεί στο πρό­γραμ­μα προ­σαρ­μο­γής (=τρίτο Μνη­μό­νιο)».

Για χρέος και πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα

«Τους επό­με­νους μήνες θα απο­κτά ολο­έ­να και με­γα­λύ­τε­ρη ση­μα­σία η ανα­θε­ώ­ρη­ση των στό­χων για πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα προς τα κάτω και η ορι­στι­κή «διευ­θέ­τη­ση» του χρέ­ους. Κυ­βέρ­νη­ση και αντι­πο­λί­τευ­ση μάλ­λον συμ­φω­νούν στον στόχο αυτό και έχουν ως σύμ­μα­χο το ΔΝΤ!», υπο­γραμ­μί­ζε­ται και προ­στί­θε­ται ότι «μια σο­βα­ρή ανα­διάρ­θρω­ση του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους είναι απα­ραί­τη­τη για να επα­νέλ­θει η χώρα σε τρο­χιά οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης».

Ως στοι­χεία αβε­βαιό­τη­τας και αστά­θειας εκτός από το χρέος πα­ρου­σιά­ζο­νται και «η γρα­φειο­κρα­τία, οι δυ­σκο­λί­ες χρη­μα­το­δό­τη­σης των επι­χει­ρή­σε­ων, οι φο­ρο­λο­γι­κοί συ­ντε­λε­στές, η αστά­θεια στη νο­μο­θε­σία, οι δυ­σλει­τουρ­γί­ες στις αγο­ρές προ­ϊ­ό­ντων και στη δι­καιο­σύ­νη» με απο­τέ­λε­σμα «η επεν­δυ­τι­κή ώθηση που χρειά­ζε­ται η χώρα θα προ­έλ­θει όχι μόνον από τη ρύθ­μι­ση του χρέ­ους, αλλά και από το σύ­νο­λο των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων που προ­βλέ­πο­νται στο Μνη­μό­νιο (με όσες βελ­τιώ­σεις μπο­ρούν να γί­νουν)».

Κα­θη­με­ρι­νή