«Θα σας γδάρουν σαν λαγούς και θα ανεμίζουν τα τομάρια σας στους Podemos»

Στο φως η μυ­στι­κή συ­νά­ντη­ση του Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε με τον Πόουλ Τόμ­σεν που κα­θό­ρι­σε την τύχη της Ελ­λά­δας και τη μοίρα του κ. Τσί­πρα

Στις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 2014 ο τότε πρω­θυ­πουρ­γός κ. Αντώ­νης Σα­μα­ράς επι­σκέ­φθη­κε το Βε­ρο­λί­νο προ­κει­μέ­νου να συ­να­ντή­σει την κα­γκε­λά­ριο της Γερ­μα­νί­ας κυρία Αν­γκε­λα Μέρ­κελ.

Είχαν προη­γη­θεί οι ατυ­χείς για εκεί­νον ευ­ρω­ε­κλο­γές, έβλε­πε τον Αλέξη Τσί­πρα να έρ­χε­ται με φόρα και ανα­ζη­τού­σε αντί­με­τρα ικανά να ανα­κό­ψουν την πο­ρεία της Αρι­στε­ράς προς την εξου­σία. Ο κ. Σα­μα­ράς ζή­τη­σε από την κυρία Μέρ­κελ να ασκή­σει την επιρ­ροή της στην τρόι­κα ώστε να είναι χα­λα­ρό­τε­ρη η αντι­με­τώ­πι­σή της στην πε­ρι­βό­η­τη πέμ­πτη και τε­λευ­ταία αξιο­λό­γη­ση ώστε να διευ­κο­λυν­θεί η έξο­δος από το Μνη­μό­νιο. Πί­στευε ότι, αν κα­τά­φερ­νε να κλεί­σει το Μνη­μό­νιο, θα διέ­θε­τε στη φα­ρέ­τρα του ένα ισχυ­ρό επι­χεί­ρη­μα απέ­να­ντι στον επε­λαύ­νο­ντα κ. Τσί­πρα.

Αό­ρι­στη υπό­σχε­ση

Δεν ξέ­ρου­με τι ακρι­βώς είπε η Γερ­μα­νί­δα κα­γκε­λά­ριος στον ελ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γό. Σύμ­φω­να με όσα δη­μο­σιεύ­τη­καν τότε, η κυρία Μέρ­κελ έδωσε μια αό­ρι­στη υπό­σχε­ση στον κ. Σα­μα­ρά χωρίς να δε­σμευ­τεί. Το εν­δια­φέ­ρον είναι ότι η συ­νά­ντη­ση έγινε χωρίς την πα­ρου­σία του Γερ­μα­νού υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών κ. Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε. Είχε προη­γη­θεί λίγες ημέ­ρες νω­ρί­τε­ρα ένα δεί­πνο του Γερ­μα­νού υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών με τον Αντώ­νη Σα­μα­ρά στην Πορ­το­γα­λία, στο πε­ρι­θώ­ριο μιας συ­νά­ντη­σης εκ­προ­σώ­πων του Ευ­ρω­παϊ­κού Λαϊ­κού Κόμ­μα­τος, όπου ο κ. Σόι­μπλε δεν άφησε κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο πρώ­ι­μης εξό­δου από το Μνη­μό­νιο.

Ακρι­βώς γι’ αυτόν τον λόγο ο τότε Ελ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός ζή­τη­σε τη με­σο­λά­βη­ση της κυ­ρί­ας Μέρ­κελ. Το δυ­στύ­χη­μα για τον κ. Σα­μα­ρά ήταν ότι λίγες ημέ­ρες μετά τη συ­νά­ντη­σή του με την κυρία Μέρ­κελ ακο­λού­θη­σε μυ­στι­κή επαφή του κ. Σόι­μπλε με τον Πόουλ Τόμ­σεν στο Βε­ρο­λί­νο. Εκεί­νη η συ­νά­ντη­ση πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε μα­κριά από τα φώτα της δη­μο­σιό­τη­τας. Ενη­με­ρώ­θη­κε γι’ αυτήν και το πε­ριε­χό­με­νό της αρ­γό­τε­ρα ο διοι­κη­τής της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος κ. Γιάν­νης Στουρ­νά­ρας. Ενας Αμε­ρι­κα­νός δη­μο­σιο­γρά­φος τού με­τέ­φε­ρε σχε­τι­κές πλη­ρο­φο­ρί­ες. Τώρα, σχε­δόν έναν χρόνο μετά, «Το Βήμα της Κυ­ρια­κής» απο­κα­λύ­πτει ότι εκεί­νη η συ­νά­ντη­ση Σόι­μπλε – Τόμ­σεν ήταν απο­λύ­τως κα­θο­ρι­στι­κή για τις ελ­λη­νι­κές πο­λι­τι­κές και οι­κο­νο­μι­κές εξε­λί­ξεις.

Οπλο και ερ­γα­λείο

Οι δυο τους συ­να­ντή­θη­καν προ­κει­μέ­νου να αξιο­λο­γή­σουν τις ελ­λη­νι­κές προ­ο­πτι­κές. Είχαν πλήρη ενη­μέ­ρω­ση, διέ­θε­ταν τα στοι­χεία και έβλε­παν κα­θα­ρά την επερ­χό­με­νη επι­κρά­τη­ση της αρι­στε­ρής αντι­πο­λί­τευ­σης. Λέ­γε­ται ότι σε εκεί­νη τη συ­νά­ντη­ση οι κ.κ. Τόμ­σεν και Σόι­μπλε έκρι­ναν ότι οι ημέ­ρες της κυ­βέρ­νη­σης Σα­μα­ρά – Βε­νι­ζέ­λου ήταν με­τρη­μέ­νες και δεν πί­στε­ψαν ούτε στιγ­μή το επι­χεί­ρη­μα του τότε Ελ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γού ότι τυχόν διευ­κο­λύν­σεις στο οι­κο­νο­μι­κό πεδίο θα άλ­λα­ζαν την πο­ρεία των πο­λι­τι­κών πραγ­μά­των.

Αντι­θέ­τως, ο κ. Σόι­μπλε είχε εδραία πε­ποί­θη­ση ότι οποια­δή­πο­τε διευ­κό­λυν­ση προς τον κ. Σα­μα­ρά θα κα­τέ­λη­γε όπλο και ερ­γα­λείο στα χέρια του κ. Τσί­πρα. Ο Γερ­μα­νός υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών δεν ήθελε σε καμία πε­ρί­πτω­ση να προι­κο­δο­τή­σει διά του κ. Σα­μα­ρά και να εγκα­τα­στα­τή­σει στο κέ­ντρο της ευ­ρω­ζώ­νης έναν αρι­στε­ρό πο­λι­τι­κό, ο οποί­ος από τότε διε­κή­ρυτ­τε ότι σκο­πός του ήταν να με­τα­βά­λει τις προ­τε­ραιό­τη­τες της οι­κο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής στην Ευ­ρώ­πη, να κα­ταρ­γή­σει τη λι­τό­τη­τα και να στρέ­ψει τη Γη­ραιά Ηπει­ρο προς κεϊν­σια­νή κα­τεύ­θυν­ση.

Και είναι αλή­θεια πως, αν τότε ο κ. Σα­μα­ράς αντι­με­τω­πι­ζό­ταν με σχε­τι­κή ελα­στι­κό­τη­τα, ολο­κλη­ρω­νό­ταν επι­τυ­χώς η πέμ­πτη αξιο­λό­γη­ση, δί­δο­νταν τα υπό­λοι­πα χρή­μα­τα του δεύ­τε­ρου με­γά­λου δα­νεί­ου και δι­νό­ταν λύση στο ζή­τη­μα του χρέ­ους, ο κ. Τσί­πρας θα ερ­χό­ταν στην εξου­σία με προί­κα μο­να­δι­κή που πι­θα­νώς θα του επέ­τρε­πε να κι­νεί­ται ως ταύ­ρος εν υα­λο­πω­λείω στα κέ­ντρα της ευ­ρω­παϊ­κής πο­λι­τι­κής.

Σύμ­φω­να με τις δι­η­γή­σεις προ­σώ­πων που πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν όσα συ­ζη­τή­θη­καν σε εκεί­νη τη μυ­στι­κή συ­νά­ντη­ση του Βε­ρο­λί­νου, ο κ. Σόι­μπλε ήταν κά­θε­τος, πα­ρό­τι ο διοι­κη­τής της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας κ. Μάριο Ντρά­γκι «άκου­γε» με με­γα­λύ­τε­ρη συ­μπά­θεια τα επι­χει­ρή­μα­τα του κ. Σα­μα­ρά.

Η προ­σαρ­μο­γή

Για τον Γερ­μα­νό υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών ήταν αδια­νό­η­τη οποια­δή­πο­τε δια­τά­ρα­ξη των βα­σι­κών κα­τευ­θύν­σε­ων της ευ­ρω­παϊ­κής οι­κο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής. Προ­τι­μού­σε να δο­κι­μά­σει τις αντο­χές του ελ­λη­νι­κού συ­στή­μα­τος και κυ­ρί­ως να ανα­γκά­σει τον επερ­χό­με­νο κ. Τσί­πρα να προ­σαρ­μο­σθεί και να ανα­γκα­σθεί να κι­νη­θεί εντός του πλαι­σί­ου των ευ­ρω­παϊ­κών κα­νό­νων και ιδιαι­τέ­ρως των αρχών οι­κο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής που είχε επι­βά­λει ο ίδιος στο Εurogroup. Δεν ήθελε σε καμία πε­ρί­πτω­ση ένα ελ­λη­νι­κό προη­γού­με­νο που θα εν­θάρ­ρυ­νε αντί­στοι­χες κι­νή­σεις στην Ισπα­νία, στην Ιτα­λία και αλλού.Το δυ­στύ­χη­μα είναι ότι τότε η δια­φο­ρά ως προς το δη­μο­σιο­νο­μι­κό κενό με­τα­ξύ της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης και τρόι­κας ήταν λίγο υψη­λό­τε­ρη του 1 δισ. ευρώ. Ο κ. Σα­μα­ράς επέ­μει­νε, δεν δε­χό­ταν πρό­σθε­τα μέτρα και ο κ. Σόι­μπλε οχυ­ρω­μέ­νος δεν έκανε βήμα πίσω παρά θέ­λη­σε να πε­ρι­μέ­νει την εκλο­γή του κ. Τσί­πρα. Σε εκεί­νη τη φάση στις πολ­λές επα­φές που έγι­ναν με­τα­φέρ­θη­κε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στον πρό­ε­δρο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ η απει­λή ότι «θα σας γδά­ρουν σαν λα­γούς και θα ανε­μί­ζουν τα το­μά­ρια σας στους Podemos».

O κ. Τσί­πρας αγνό­η­σε εκεί­νες τις προει­δο­ποι­ή­σεις, δεν έλαβε σο­βα­ρά υπόψη τη στρα­τη­γι­κή του Γερ­μα­νού υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών, αλλά αντι­θέ­τως επέ­λε­ξε προς έκ­πλη­ξη των πε­ρισ­σο­τέ­ρων τον Γιάνη Βα­ρου­φά­κη, ένα πρό­σω­πο προ­κλη­τι­κό και αμ­φι­λε­γό­με­νο, να χει­ρι­σθεί τη δια­πραγ­μά­τευ­ση με τους Ευ­ρω­παί­ους.

Η πικρή αλή­θεια

Τη συ­νέ­χεια τη γνω­ρί­ζου­με όλοι. Ο Σόι­μπλε απε­δεί­χθη αν­θε­κτι­κό­τε­ρος, η στρα­τη­γι­κή του επι­κρά­τη­σε, ο ρι­ζο­σπά­στης κ. Τσί­πρας υπο­χρε­ώ­θη­κε να υπο­γρά­ψει μια σκλη­ρή συμ­φω­νία, το κόμμα του δια­σπά­στη­κε και σή­με­ρα οδεύ­ει προς μια ανοι­χτή και αβέ­βαιη εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση.Η πικρή αλή­θεια είναι ότι ο κ. Σόι­μπλε έφερε την ελ­λη­νι­κή πο­λι­τι­κή στα μέτρα του. Οι δικοί μας δυ­στυ­χώς απε­δεί­χθη­σαν χαϊ­βά­νια, όπως λέει και ένας πα­λαιός της πο­λι­τι­κής.

Πηγή ΒΗΜΑ