Αντιλογισμός στις χρεώσεις χωρίς συναίνεση καταθετών

Όπου δεν υπάρ­χει συ­ναί­νε­ση των κα­τα­θε­τών στις χρε­ώ­σεις των τρα­πε­ζών – στοι­χείο το οποίο ερευ­νά η νέα Ανε­ξάρ­τη­τη Αρχή Προ­στα­σί­ας του Κα­τα­να­λω­τή και Ελέγ­χου της Αγο­ράς – θα υπάρ­ξει αντι­λο­γι­σμός των χρε­ώ­σε­ων. Με τη φράση αυτή ο αρ­μό­διος υφυ­πουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Γιώρ­γος Κώ­τση­ρας έθεσε το βα­σι­κό πλαί­σιο προ­στα­σί­ας των κα­τα­να­λω­τών απέ­να­ντι σε τρα­πε­ζι­κές πρα­κτι­κές που εν­δε­χο­μέ­νως δεν έχουν τη ρητή απο­δο­χή τους, απα­ντώ­ντας σε σχε­τι­κή επί­και­ρη ερώ­τη­ση στη Βουλή. Η το­πο­θέ­τη­σή του αυτή έγινε στο πλαί­σιο του κοι­νο­βου­λευ­τι­κού ελέγ­χου, έπει­τα από πα­ρέμ­βα­ση της βου­λευ­τού του ΠΑΣΟΚ Μι­λέ­νας Απο­στο­λά­κη, η οποία έθεσε ζη­τή­μα­τα σχε­τι­κά με τη δια­φά­νεια και τη νο­μι­μό­τη­τα των τρα­πε­ζι­κών χρε­ώ­σε­ων.

Τι προ­βλέ­πει το θε­σμι­κό πλαί­σιο

Ο υφυ­πουρ­γός υπο­γράμ­μι­σε ότι οι τρά­πε­ζες έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να επι­βάλ­λουν χρε­ώ­σεις, ωστό­σο αυτό πρέ­πει να γί­νε­ται υπό αυ­στη­ρές προ­ϋ­πο­θέ­σεις δια­φά­νειας και ενη­μέ­ρω­σης των πε­λα­τών. Η δυ­να­τό­τη­τα αυτή, όπως εξή­γη­σε, πη­γά­ζει τόσο από το ευ­ρω­παϊ­κό όσο και από το εθνι­κό νο­μι­κό πλαί­σιο. Ει­δι­κό­τε­ρα, ανα­φέρ­θη­κε σε κοι­νο­τι­κή οδη­γία του 2017, η οποία προ­βλέ­πει ρητά τη δυ­να­τό­τη­τα επι­βο­λής πά­γιων συν­δρο­μών για τρα­πε­ζι­κές υπη­ρε­σί­ες, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι οι όροι είναι σα­φείς και γνω­στο­ποιού­νται εκ των προ­τέ­ρων στους κα­τα­να­λω­τές. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η συ­ναί­νε­ση του πε­λά­τη απο­τε­λεί κρί­σι­μο στοι­χείο, και όπου αυτή δεν τεκ­μη­ριώ­νε­ται, ανοί­γει ο δρό­μος για επι­στρο­φή των σχε­τι­κών ποσών.

Διαρ­κής έλεγ­χος

Πα­ράλ­λη­λα, ο κ. Κώ­τση­ρας επι­σή­μα­νε ότι το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών πα­ρα­κο­λου­θεί στενά την εφαρ­μο­γή του θε­σμι­κού πλαι­σί­ου και αξιο­λο­γεί διαρ­κώς τις πρα­κτι­κές του χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού συ­στή­μα­τος στον συ­γκε­κρι­μέ­νο τομέα. Όπως τό­νι­σε, στό­χος είναι η εξι­σορ­ρό­πη­ση ανά­με­σα στη λει­τουρ­γία της αγο­ράς και την προ­στα­σία των κα­τα­να­λω­τών, χωρίς να δια­τα­ράσ­σε­ται η στα­θε­ρό­τη­τα του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος. Στο ίδιο πλαί­σιο, έκανε ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά στην επο­πτεία που ασκεί­ται στις ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι αυτή είναι ιδιαί­τε­ρα αυ­στη­ρή και πραγ­μα­το­ποιεί­ται τόσο από την Ευ­ρω­παϊ­κή Κε­ντρι­κή Τρά­πε­ζα όσο και από την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος.

Απα­ντώ­ντας σε δεύ­τε­ρη επί­και­ρη ερώ­τη­ση, αυτή τη φορά του βου­λευ­τή της Νέας Αρι­στε­ράς Νάσου Ηλιό­που­λου, ο υφυ­πουρ­γός ανα­φέρ­θη­κε στο πρό­γραμ­μα «Ηρα­κλής» και στις κρα­τι­κές εγ­γυ­ή­σεις που έχουν δοθεί για τη δια­χεί­ρι­ση των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δα­νεί­ων. Όπως ανέ­φε­ρε, στο τέλος του έτους οι εγ­γυ­ή­σεις αυτές ανέρ­χο­νταν σε πε­ρί­που 17 δισ. ευρώ, διευ­κρι­νί­ζο­ντας ότι δεν υπήρ­χε κίν­δυ­νος κα­τά­πτω­σής τους, γε­γο­νός που υπο­δη­λώ­νει τη στα­θε­ρό­τη­τα του σχε­τι­κού μη­χα­νι­σμού.

Δια­φά­νεια στους servicers

Ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση έδωσε επί­σης στις δια­τά­ξεις του νόμου 5072/2023, ο οποί­ος ενι­σχύ­ει το πλαί­σιο δια­φά­νειας στη δια­χεί­ρι­ση των οφει­λών. Ο νόμος αυτός κα­θιε­ρώ­νει την υπο­χρέ­ω­ση των εται­ρειών δια­χεί­ρι­σης απαι­τή­σε­ων (servicers) να πα­ρέ­χουν πλήρη και επι­και­ρο­ποι­η­μέ­να στοι­χεία στους οφει­λέ­τες σε μη­νιαία βάση. Με τον τρόπο αυτό, δια­σφα­λί­ζε­ται ότι οι πο­λί­τες έχουν σαφή ει­κό­να των υπο­χρε­ώ­σε­ών τους και μπο­ρούν να λαμ­βά­νουν τεκ­μη­ριω­μέ­νες απο­φά­σεις.

Τέλος, ο κ. Κώ­τση­ρας ανα­φέρ­θη­κε στον εξω­δι­κα­στι­κό μη­χα­νι­σμό ρύθ­μι­σης οφει­λών, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι πλέον δια­θέ­τει επαρ­κείς δι­κλί­δες ασφα­λεί­ας για την προ­στα­σία των δα­νειο­λη­πτών. Υπο­γράμ­μι­σε ότι η δια­δι­κα­σία έχει βελ­τιω­θεί ση­μα­ντι­κά, κα­θι­στώ­ντας την πιο λει­τουρ­γι­κή και προ­σβά­σι­μη.

Πα­ράλ­λη­λα, ση­μεί­ω­σε ότι οι πλει­στη­ρια­σμοί διε­ξά­γο­νται με πλήρη δια­φά­νεια, σύμ­φω­να με το ισχύ­ον θε­σμι­κό πλαί­σιο, απορ­ρί­πτο­ντας αι­τιά­σεις περί αδια­φά­νειας ή αυ­θαι­ρε­σί­ας. Συ­νο­λι­κά, η το­πο­θέ­τη­σή του ανέ­δει­ξε την προ­σπά­θεια της πο­λι­τεί­ας να ενι­σχύ­σει την εμπι­στο­σύ­νη των πο­λι­τών στο τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα, δια­σφα­λί­ζο­ντας ταυ­τό­χρο­να τη νο­μι­μό­τη­τα και τη δια­φά­νεια στις συ­ναλ­λα­γές.

Πηγή: newmoney.gr