N. Mουτσάκης: «Κοινωνίες που θέτουν τους νέους σε προτεραιότητα, ευημερούν»

Ο Νίκος Μου­τσά­κης, 22 ετών, είναι από τους νε­ό­τε­ρους υπο­ψή­φιους πε­ρι­φε­ρεια­κούς συμ­βού­λους στα Δω­δε­κά­νη­σα, με ξε­κά­θα­ρη άποψη για την πο­λι­τι­κή και για τη θέση που θα πρέ­πει να έχει σε αυτήν, η νε­ο­λαία.

Ανή­κει στην ελ­πι­δο­φό­ρα γενιά των νέων αν­θρώ­πων που δεν θέ­λουν πα­ρα­κο­λου­θούν τις εξε­λί­ξεις από τον κα­να­πέ αλλά να τις συν­δια­μορ­φώ­νουν.

Στη συ­νέ­ντευ­ξή του σή­με­ρα στη «δη­μο­κρα­τι­κή», μιλά για την από­φα­σή του να είναι υπο­ψή­φιος πε­ρι­φε­ρεια­κός σύμ­βου­λος, για τους λό­γους που τον οδή­γη­σαν να επι­λέ­ξει την πα­ρά­τα­ξη του υπο­ψή­φιου πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Μα­νώ­λη Γλυ­νού, κα­τα­θέ­τει προ­τά­σεις για μια φι­λι­κή προς τους νέους Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και ονει­ρεύ­ε­ται την κοι­νω­νία του αύριο που θα σχε­διά­σουν οι πο­λι­τι­κοί της γε­νιάς του.

Συ­νέ­ντευ­ξη στη

Μαίρη Φώτη

• Νίκο, πώς πήρες την από­φα­ση να θέ­σεις υπο­ψη­φιό­τη­τα για την Πε­ρι­φέ­ρεια αν και σε τόσο νεαρή ηλι­κία;

Το γε­γο­νός ότι σπού­δα­σα στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, σε μια φι­λι­κή προς τη νε­ό­τη­τα πόλη, ήταν κα­θο­ρι­στι­κό ώστε να συμ­με­τά­σχω σε δια­φο­ρε­τι­κές δρά­σεις και πρω­το­βου­λί­ες κατά τη διάρ­κεια των φοι­τη­τι­κών μου χρό­νων. Η επι­στρο­φή στον τόπο μου, τη Ρόδο, ήθελα να έχει μια συ­νέ­χεια στον τομέα της κοι­νω­νι­κής δρα­στη­ριο­ποί­η­σης που είχα. Θεωρώ την κοι­νω­νι­κή δρα­στη­ριο­ποί­η­ση των νέων ως πα­ρά­γο­ντα βιω­σι­μό­τη­τας και πάντα πί­στευα πως η νε­ο­λαία πρέ­πει να συ­μπε­ρι­λη­φθεί στο σχε­δια­σμό των ανα­γκών και των προ­τε­ραιο­τή­των της Πε­ρι­φέ­ρειας. Πι­στεύω βαθιά πως κοι­νω­νί­ες, που θέ­τουν τους νέους ως προ­τε­ραιό­τη­τα, ευ­η­με­ρούν. Το ζή­τη­μα, λοι­πόν, είναι οι νέοι να συμ­με­τά­σχου­με στη κοι­νω­νία, στα κοινά, στην πο­λι­τι­κή. Να δεί­ξου­με στη γενιά των γο­νιών μας ότι εί­μα­στε εδώ. Και αυτό ήταν που με πα­ρα­κι­νού­σε να δρα­στη­ριο­ποιού­μαι. Βέ­βαια, η συμ­με­το­χή σε κά­ποιον συν­δυα­σμό δεν ήταν αυ­το­σκο­πός, αλλά η πρό­σκλη­ση του κυ­ρί­ου Μα­νώ­λη Γλυ­νού να συμ­με­τά­σχω στη «Συμ­μα­χία Νο­τί­ου Αι­γαί­ου» ήταν αρ­κε­τή για να με πεί­σει πως αυτός είναι ο πιο πρό­σφο­ρος τρό­πος για να βοη­θή­σω στη δια­μόρ­φω­ση μιας νε­α­νι­κής κοι­νω­νί­ας από το δικό μου με­τε­ρί­ζι.

• Τι ευ­ελ­πι­στείς να πε­τύ­χεις με τη συμ­με­το­χή σου στις εκλο­γές;

Αφή­νο­ντας εκτός την εκλο­γή που είναι ο τε­λι­κός σκο­πός μιας συμ­με­το­χής σε εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία, με εν­δια­φέ­ρει η συμ­με­το­χή μου να απο­τε­λέ­σει το πρώτο πα­ρά­δειγ­μα πολ­λών ακόμα νε­α­νι­κών συμ­με­το­χών. Βλέ­που­με πως οι πό­λεις μας αδειά­ζουν καθώς επι­λέ­γε­ται από πολ­λούς ο δύ­σκο­λος δρό­μος του εξω­τε­ρι­κού τόσο για ερ­γα­σία όσο και για εκ­παί­δευ­ση. Προ­ϋ­πό­θε­ση ευ­η­με­ρί­ας των νη­σιών μας είναι η πρα­κτι­κή επέν­δυ­ση της διοί­κη­σης στους νέους της και είναι χρέος μας να ανα­δεί­ξου­με αυτή την οπτι­κή. Πλέον, μας δί­νε­ται η ευ­και­ρία να επη­ρε­ά­σου­με τις ζωές μας παίρ­νο­ντας μέρος στη λήψη απο­φά­σε­ων. Και αυτό είναι το ζη­τού­με­νο· να δια­μορ­φώ­σου­με τις κοι­νω­νί­ες που ονει­ρευό­μα­στε. Η συμ­με­το­χή μου έχει στόχο την προ­α­γω­γή και τη δια­μόρ­φω­ση μιας νε­α­νι­κής ατζέ­ντας και την πα­ράλ­λη­λη εκ­κί­νη­ση ενός διαρ­κούς δια­λό­γου με­τα­ξύ διοί­κη­σης και νε­ο­λαί­ας. Είναι απα­ραί­τη­το να εν­σω­μα­τω­θούν οι προ­τε­ραιό­τη­τες των νέων στον σχε­δια­σμό της Πε­ρι­φέ­ρειας.

• Τι θα μπο­ρού­σε να πε­ριέ­χει δη­λα­δή μια πο­λι­τι­κή για τη νε­ο­λαία και πώς μπο­ρεί να εξει­δι­κευ­τεί στο πλαί­σιο της Πε­ρι­φέ­ρειας;

Μια πο­λι­τι­κή για τη νε­ο­λαία πρέ­πει να είναι πο­λύ­πλευ­ρη. Οφεί­λει, δη­λα­δή, να υπάρ­ξει ξε­χω­ρι­στή μέ­ρι­μνα για τους νέους σε νευ­ραλ­γι­κούς το­μείς, όπως η εκ­παί­δευ­ση, η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, η τε­χνο­λο­γία, ο του­ρι­σμός, η συμ­με­το­χή κ.α. Αυτό που προ­τεί­νου­με, μέσω της «Συμ­μα­χί­ας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου» είναι η δη­μιουρ­γία ενός Πε­ρι­φε­ρεια­κού Γρα­φεί­ου Νε­ο­λαί­ας και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας το οποίο θα κα­τα­γρά­ψει τις νε­α­νι­κές δρά­σεις και ορ­γα­νώ­σεις της Πε­ρι­φέ­ρειας, ώστε να τις φέρει σε επαφή με­τα­ξύ τους αλλά και να τις «αγκα­λιά­σει», ενώ πα­ράλ­λη­λα θα απο­τε­λέ­σει και τον χώρο όπου οι πο­λί­τες θα μπο­ρούν να απευ­θυν­θούν για να λά­βουν γνώση για εκ­παι­δευ­τι­κά ή επαγ­γελ­μα­τι­κά προ­γράμ­μα­τα που λαμ­βά­νουν χώρα στην Ελ­λά­δα ή την Ε.Ε. ή για να ζη­τή­σουν κά­ποια επι­χει­ρη­μα­τι­κή κα­θο­δή­γη­ση. Πα­ράλ­λη­λα, προ­χω­ρά­με σε μια κα­τα­γρα­φή των ανα­γκών της νε­ο­λαί­ας και στην αντι­με­τώ­πι­ση των προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζουν οι νέοι των νη­σιών μας. Με κα­ταρ­τι­σμέ­νο πλάνο και προ­ο­δευ­τι­κή πο­λι­τι­κή προ­τεί­νου­με ρε­α­λι­στι­κές λύ­σεις για τη δια­σύν­δε­ση των νη­σιών μέσω νέων τα­χυ­τή­των Ίντερ­νετ, την ανά­δει­ξη νέων μορ­φών Του­ρι­σμού που θα ωφε­λή­σουν τους νέους – όπως κα­τα­δύ­σεις, πε­ζο­πο­ρία, οι­κο­του­ρι­σμός, τον εξορ­θο­λο­γι­σμό του Κέ­ντρου Επαγ­γελ­μα­τι­κής Κα­τάρ­τι­σης και την ανα­μόρ­φω­ση της πλατ­φόρ­μας eLearning – Ηλε­κτρο­νι­κής Εκ­παί­δευ­σης της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Μια πο­λι­τι­κή για τη νε­ο­λαία απαι­τεί απλά, στα­θε­ρά και προ­ο­δευ­τι­κά βή­μα­τα που ωστό­σο, μέχρι στιγ­μής, δεν έχουν γίνει ποτέ. Εί­μα­στε εδώ για να τα ανα­δεί­ξου­με και να τα προ­ω­θή­σου­με.

• Με αφορ­μή την ανα­φο­ρά σου στον Μα­νώ­λη Γλυνό θα ήθελα να σε ρω­τή­σω γιατί επέ­λε­ξες τον Μ. Γλυνό και τη «Συμ­μα­χία Νο­τί­ου Αι­γαί­ου».

Ο κύ­ριος Γλυ­νός -αν και επι­μέ­νει να τον φω­νά­ζου­με Μα­νώ­λη- έδει­ξε ει­λι­κρι­νές εν­δια­φέ­ρον για να ακού­σει τους προ­βλη­μα­τι­σμούς και τις ανά­γκες της νε­ο­λαί­ας που του εξέ­φρα­σα. Στην πρώτη φορά που τον συ­νά­ντη­σα ήταν πρό­θυ­μος να ακού­σει και να αφου­γκρα­στεί τις προ­τε­ραιό­τη­τες της νε­ο­λαί­ας. Τον γνώ­ρι­ζα αλλά δεν εί­χα­με κου­βε­ντιά­σει ποτέ. Σε αντί­θε­ση με τα όσα γνώ­ρι­ζα μέχρι τώρα, ο κ. Γλυ­νός δεν προ­σπά­θη­σε να με διορ­θώ­σει ή να μι­λή­σει πάνω από εμένα. Αυτή η κα­θα­ρό­τη­τα του χα­ρα­κτή­ρα του και η ξε­χω­ρι­στή προ­σω­πι­κό­τη­τά του δεν μου άφησε πε­ρι­θώ­ριο να μην δεχτώ την πρό­τα­σή του. Στο κάτω κάτω, όταν συμ­με­τέ­χεις για πρώτη φορά σε μια δύ­σκο­λη και άγνω­στη δια­δι­κα­σία, όπως αυτή των αυ­το­διοι­κη­τι­κών εκλο­γών, σί­γου­ρα θέ­λεις να έχεις δίπλα σου έναν άν­θρω­πο ανοι­χτό και κα­θα­ρό, με εμπει­ρία στην ενα­σχό­λη­ση με τα κοινά, με κα­ταρ­τι­σμέ­νο πλάνο και, κυ­ρί­ως, έναν άν­θρω­πο με αξίες και ιδα­νι­κά. Μά­λι­στα, η προ­ο­πτι­κή ου­σια­στι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης που προ­σφέ­ρει η υπο­ψη­φιό­τη­τα του κ. Γλυ­νού απο­τε­λεί και εγ­γύ­η­ση πως οι ανά­γκες των νέων θα είναι προ­τε­ραιό­τη­τα για τη νέα πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή. Θεωρώ πως μόνο ελ­πί­δα και σι­γου­ριά πα­ρά­γει για το μέλ­λον η από­φα­ση του κ. Μα­νώ­λη να στε­λε­χώ­σει τη “Συμ­μα­χία Νο­τί­ου Αι­γαί­ου” με νέους αν­θρώ­πους με ιδέες, όνει­ρα και ορά­μα­τα.

• Κλεί­νο­ντας, ποιο είναι το μή­νυ­μα που θα ήθε­λες να απευ­θύ­νεις στους συ­νο­μή­λι­κούς σου, οι πε­ρισ­σό­τε­ροι από τους οποί­ους είναι αλή­θεια ότι δεν ασχο­λού­νται με την πο­λι­τι­κή.

Όταν κου­βε­ντιά­ζω με τους συ­νο­μή­λι­κούς μου, βλέπω πως η εμπι­στο­σύ­νη που μου έδει­ξε ο κ. Γλυ­νός προ­κα­λεί χαρά και ελ­πί­δα για το μέλ­λον. Αυτό είναι το πιο εν­θαρ­ρυ­ντι­κό απο­τέ­λε­σμα της συμ­με­το­χής μου. Ότι, δη­λα­δή, οι νέοι θα δουν πως προ­ϋ­πό­θε­ση για τη συμ­με­το­χή δεν είναι το να ανή­κεις σε κά­ποια πα­λιού τύπου πο­λι­τι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

Αρκεί να έχου­με ιδέες και όρεξη και η πόρτα από άτομα δε­κτι­κά στο νέο, όπως ο κ. Γλυ­νός, θα είναι δίπλα μας. Πι­στεύω πως η πο­λι­τι­κή θα απο­τε­λέ­σει κί­νη­τρο για όλους μας ώστε να γυ­ρί­σου­με και να δρα­στη­ριο­ποι­η­θού­με στις πό­λεις μας, καθώς όσο υπάρ­χει η προ­ο­πτι­κή να δια­μορ­φώ­σου­με την κοι­νω­νία με βάση τις δικές μας ανά­γκες, υπάρ­χει και ελ­πί­δα. Επο­μέ­νως, κλεί­νο­ντας, πι­στεύω πως αυτό που πρέ­πει να δια­δώ­σου­με από τις θέ­σεις μας ως υπο­ψή­φιοι είναι πως η κοι­νω­νία έχει ανά­γκη εμάς τους νέους για να επι­βιώ­σει και το κά­λε­σμα για τη συν­δια­μόρ­φω­ση των προ­τε­ραιο­τή­των είναι πάντα ανοι­χτό.