Μια γυναίκα που ξέφυγε από τον εφιάλτη του ISIS στον ΠτΔ

«Οι στυγνοί εγκλη­μα­τίες του Daesh, μέσα και από την γενο­κτο­νία των Γεζίντι, είναι για εμάς εχθροί της Δημο­κρα­τίας και του Πολι­τι­σμού και δια­πράτ­τουν εγκλή­ματα κατά της Ανθρω­πό­τη­τας. Και ως τέτοιοι πρέπει να αντι­με­τω­πι­σθούν άμεσα και απο­τε­λε­σμα­τικά». Αυτό δήλωσε ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος, υπο­δε­χό­με­νος το πρωί στο Προ­ε­δρικό Μέγαρο τη Νάντια Μουράντ Μπασί Τάχα, η οποία είχε πέσει θύμα απα­γω­γής τον Αύγου­στο του 2014 από μέλη του Ισλα­μι­κού Κράτους.

Η νεαρή Για­ζί­ντι ευχα­ρί­στησε τον κ. Παυ­λό­πουλο για την ευκαι­ρία να εκφρά­σει τα δεινά τα οποία υφί­στα­ται ο λαός της, σημειώ­νο­ντας: «Εγώ είχα την τύχη να γλιτώσω, από τις δυνά­μεις του Daesh (Ιsis) μεταξύ των χιλιά­δων κορι­τσιών που είχαν απαχθεί. Το Daesh επι­τέ­θηκε στις 3 Μαρτίου του 2014. Σκό­τω­σαν τους άντρες και πήραν τα παιδία. Τους πήραν στα στρα­τό­πεδά τους, στις βάσεις τους στη Μοσούλη στην Συρία και αλλού και μας οδή­γη­σαν προς τους πολε­μι­στές σε διάφορα σημεία. Κάθε μέρα μας πωλού­σαν σε άνδρες του Daesh είτε της Συρίας είτε του Ιράκ. Εγώ δεν έμεινα πολύ καιρό, έμεινα τρεις μήνες , αλλά με πήρανε πάνω από δώδεκα αγω­νι­στές ή πολε­μι­στές, αντάρ­τες του Daesh.

Πήρανε τα αδέλφια μου, σκό­τω­σαν τους συνα­δέλ­φους μου, τους συνα­γω­νι­στές μου και με κρα­τού­σαν αιχ­μά­λωτη. Πέρασε ένας χρόνος από τότε, αλλά αυτές οι πράξεις συνε­χί­ζο­νται μέχρι σήμερα, εις βάρος πολλών μειο­νο­τή­των.

Μέχρι αυτή τη στιγμή υπάρ­χουνε 3.400 άτομα τα οποία κρα­τού­νται και είναι Σύροι ή Ιρα­κι­νοί. Το 40 τοις εκατό των περιο­χών που κατοι­κούμε, ακόμα είναι υπο­δου­λω­μένα υπό την κατοχή αυτών των δυνά­μεων. Ακόμα και τα μέρη τα οποία απε­λευ­θε­ρώ­θη­καν, ο λαός μου δεν θέλει να επι­στρέ­ψει γιατί έχουν πλήρως κατα­στρα­φεί και ισο­πε­δω­θεί. Σας απευ­θύνω έκκληση να μετα­φέ­ρετε τη φωνή μου στην Ευρω­παϊκή Ένωση, διότι παρά την παρέ­λευση αυτού του έτους, συνε­χί­ζο­νται και βρί­σκο­νται υπό κατοχή, υπό ομηρία χιλιά­δες γυναί­κες και μικρά παιδιά. Αυτό που ζητάμε είναι να απε­λευ­θε­ρω­θεί το υπό­λοιπο τμήμα των εδαφών μας και να επι­στρέ­ψουν ελεύ­θε­ρες οι γυναί­κες και τα παιδιά στη Συρία, στο Ιράκ, στα εδάφη τα οποία ζούσαμε».

Ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας πρό­τεινε η Ελλάδα να μεσο­λα­βή­σει, διά μέσου του γρα­φείου του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου στην Αθήνα, ώστε να ζητηθεί από τον πρόεδρο της Ευρω­βου­λής Μάρτιν Σουλτς, να μιλήσει η κα Νάντια Μουράντ Μπασί Τάχα στην ολο­μέ­λεια του ΕΚ, προ­κει­μέ­νου να ανα­δει­χθεί περε­ταίρω το πρό­βλημα.

Στη συνά­ντηση του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας με την κα Νάντια Μουράντ Μπασί Τάχα παρέστη και ο κ. Αούν Αλ Κασλόκ, Ιρα­κι­νός επι­χει­ρη­μα­τίας, που ζει στην Ελλάδα, και «εξα­γό­ρασε την ελευ­θε­ρία 100 κορι­τσιών που είχαν απα­γά­γει οι δυνά­μεις του Ισλα­μι­κού Κράτους, και ο γιατρός Αθα­νά­σιος Μανώλης.

Η 21χρονη Nadia Murad Basee Taha έπεσε θύμα απα­γω­γής τον Αύγου­στο του 2014 όταν μέλη του Ισλα­μι­κού Κράτους (γνωστό ως ISIS ή ISIL) εισέ­βα­λαν στο χωριό της στο Ιράκ. Ακο­λού­θησε η εκτέ­λεση όλων των αντρών και η μετα­φορά των γυναι­κό­παι­δων στη Μοσούλη, όπου και ανταλ­λά­χθη­καν ως «δώρα» μεταξύ των τρο­μο­κρα­τών. Λίγες μέρες αργό­τερα βασα­νί­στηκε, προ­σπά­θησε να δρα­πε­τεύ­σει αλλά συνε­λή­φθη. Τελικά, μετά από τρεις μήνες, κατά­φερε να δια­φύ­γει. Κατέ­φυγε στη Γερ­μα­νία, όπου της δόθηκε ιατρική περί­θαλψη και φρο­ντίδα.

Στις 16 Δεκεμ­βρίου παρου­σιά­σθηκε ενώπιον του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ, όπου και διη­γή­θηκε λεπτο­με­ρώς τις τρο­μα­κτι­κές εμπει­ρίες που υπέστη για τρεις μήνες στα χέρια των τζι­χα­ντι­στών, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας τις επι­θέ­σεις αυτές ενα­ντίον της κοι­νό­τη­τάς της ως στο­χο­ποι­η­μένη «γενο­κτο­νία». Συναφώς, ζήτησε από τον Οργα­νι­σμό να βοη­θή­σει τις χιλιά­δες γυναί­κες και παιδιά που παρα­μέ­νουν αιχ­μά­λω­τοι του Ισλα­μι­κού Κράτους.

Η Nadia Murad Basse Taha ανήκει στην κουρ­δική εθνο­θρη­σκευ­τική μειο­νό­τητα με ινδοϊ­ρα­νι­κές ρίζες των «Για­ζί­ντι», που ζουν στην επαρχία της Νινευή του βορείου Ιράκ, ενώ υπάρ­χουν και άλλες κοι­νό­τη­τές τους στην Υπερ­καυ­κα­σία, την Αρμενία, την Τουρκία και τη Συρία. Από τις αρχές της δεκα­ε­τίας του 1990 μεγάλος αριθμός τους έχει μετα­να­στεύ­σει στην Ευρώπη, κυρίως στη Γερ­μα­νία.

Η θρη­σκεία τους θεω­ρεί­ται ως ένα θεο­λο­γικό σύμπλεγμα τοπικών κουρ­δι­κών πίστεων, που περιέ­χει ζωρο­α­στρικά και ισλα­μικά στοι­χεία. Το μεγα­λύ­τερο μέρος του πλη­θυ­σμού των, το οποίο αριθμεί περίπου μισό εκα­τομ­μύ­ριο, παρα­μέ­νει σε στρα­τό­πεδα εκτο­πι­σμέ­νων στο βόρειο Ιράκ.

thetoc.gr