Με διαταγές πληρωμής καταβάλλεται η μισθοδοσία στην ΔΕΥΑ Ρόδου

Η ανη­συ­χία και η αβε­βαιό­τητα για το μέλλον της εργα­σια­κής τους σχέσης με την ΔΕΥΑ Ρόδου κυριαρ­χεί σε δεκάδες οικο­γέ­νειες συμ­βα­σιού­χων των πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού και Αρχαγ­γέ­λου, που εξα­κο­λου­θούν να απα­σχο­λού­νται, χωρίς να αμεί­βο­νται για την εργασία τους μέσω της προ­βλε­πό­με­νης οδού της τακτι­κής μισθο­δο­σίας αλλά με… δια­τα­γές πλη­ρω­μής.

Η τακτική αυτή συνε­χί­ζε­ται και παρα­μέ­νει άγνωστο πότε θα υπάρξει ορι­στική απόφαση του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, που θα απο­φαν­θεί επί της νομι­μό­τη­τας της επα­να­πρό­σλη­ψής τους ή νομο­θε­τική πρω­το­βου­λία, που θα ρυθ­μί­σει την εργα­σιακή τους σχέση ορι­στικά.

Θυμί­ζουμε ότι το VII Κλι­μά­κιο Προ­λη­πτι­κού Ελέγχου Δαπανών του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, είχε κρίνει αρνη­τικά επί του ερω­τή­μα­τος, που του απηύ­θυνε ο ανα­πλη­ρω­τής Επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου στη Ρόδο, σχετικά με τη νομι­μό­τητα του πρώτου εντάλ­μα­τος πλη­ρω­μής τους.

Με πράξη που εξέδωσε στη συνέ­χεια ο ανα­πλη­ρω­τής επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου στα Δωδε­κά­νησα επέ­στρε­ψαν αθε­ώ­ρητα στην ΔΕΥΑ Ρόδου τα εντάλ­ματα πλη­ρω­μής των μισθών 67 συμ­βα­σιού­χων της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού κι ακόμη 5 του Αρχαγ­γέ­λου.

Eκτοτε η επι­χεί­ρηση δεν εξέδωσε νέο ένταλμα και δεν το υπέβαλε αρμο­δίως προ­κει­μέ­νου στο πλαίσιο της «δια­φω­νίας» να επι­λη­φθεί το αρμόδιο τμήμα και να κρίνει ορι­στικά επί της νομι­μό­τη­τας της δαπάνης ή μη.

Eτσι οι συμ­βα­σιού­χοι απα­σχο­λού­νται στην επι­χεί­ρηση από τον Aύγουστο του 2017 και δεν έχουν συμπε­ρι­λη­φθεί στην τακτική μισθο­δο­σία αλλά λαμ­βά­νουν τα δεδου­λευ­μένα τους με την έκδοση δια­τα­γών πλη­ρω­μής εις βάρος της ΔEYA Pόδου.

Την 22α Οκτω­βρίου 2018 το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ, με δύο νέες απο­φά­σεις του, εκτός ημε­ρη­σίας δια­τά­ξεως, έκρινε εκ νέου ότι θα πρέπει να απέχει από την άσκηση ένδικων μέσων.

Στην πρώτη από τις δύο απο­φά­σεις (η δεύτερη είναι πανο­μοιό­τυπη) ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«‏Ο Πρό­ε­δρος του Δ.Σ. κ. Αλέ­ξαν­δρος Μανω­λά­κης, θέτει υπόψη του Δ.Σ.:

‏Α) Την υπ’ αριθμ. 483/2018 Διαταγή Πληο­ω­μής του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου Β) Την υπ’αριθμ. πρωτ. 12112/17-10-2018 εισή­γηση της Νομικής Συμ­βού­λου της ΔΕΥΑΡ. κας Κ. Νικο­λι­δάκη με θέμα «Γνω­μο­δό­τηση επί της υπ’ αριθμ. 483/2018 δια­τα­γής πλη­ρω­μής του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου» στην οποία ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

‏«Αξιό­τι­μοι κύριοι,

‏Κατά της ΔΕΥΑΡ εκδό­θηκε η υπ’ αριθμ. 483/2018 διαταγή πλη­ρω­μής του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την οποία υπο­χρε­ώ­νε­ται η ΔΕΥΑΡ να κατα­βά­λει στους αιτού­ντες εργα­ζο­μέ­νους της ΔΕΥΑΡ ποσό 80.562,78 €, πλέον τόκων, δικα­στι­κής δαπάνης και λοιπών εξόδων και συνο­λικά με την επιταγή προς εκτέ­λεση ποσό 82.365,78 €.

‏Η εκδο­θείσα διαταγή πλη­ρω­μής αφορά τη μισθο­δο­σία των μηνών Ιουλίου και Αυγού­στου 2018, η οποία δεν κατα­βλή­θηκε στους εργα­ζό­με­νους, μολο­νότι οι ανα­φε­ρό­με­νοι στη διαταγή πλη­ρω­μής παρεί­χαν τις υπη­ρε­σίες τους προς τη ΔΕΥΑΡ.

‏Η μη κατα­βολή των μισθο­δο­σιών των ανωτέρω εργα­ζο­μέ­νων οφεί­λε­ται στο γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ορι­στική απόφαση από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο, περί θεώ­ρη­σης των χρη­μα­τι­κών ενταλ­μά­των πλη­ρω­μής των αιτού­ντων, οι οποίες προ­σε­λή­φθη­σαν στη ΔΕΥΑΡ κατ’ εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων του άρθρου 13 του Ν. 4483/2017.

‏Επειδή σύμφωνα α) με τις δια­τά­ξεις της περί­πτω­σης υπό στοι­χείο η’ της παρα­γρά­φου 2 του άρθρου 5 του Ν. 1069/1980′, όπως τρο­πο­ποι­ή­θηκε και ισχύει σήμερα σύμφωνα με την οποία το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο είναι αρμόδιο να «η) απο­φα­σί­ζει για την άσκηση ενδίκων βοη­θη­μά­των και ενδίκων μέσων, για την παραί­τηση από αυτά, καθώς και για συμ­βι­βα­σμούς δικα­στι­κούς ή εξώ­δι­κους,» και

‏β) τις δια­τά­ξεις του άρθρου 871 του Αστικού Κώδικα, όπου ανα­φέ­ρο­νται τα εξής: «Με τη σύμβαση του ‏συμ­βι­βα­σμού οι συμ­βαλ­λό­με­νοι δια­λύ­ουν με αμοι­βαίες υπο­χω­ρή­σεις μια φιλο­νι­κία τους ή μια αβε­βαιό­τητα για κάποια έννομη σχέση. Με αβέβαιη σχέση εξο­μοιώ­νε­ται και η επι­σφα­λής απαί­τηση». Σύμφωνα με τα ανα­φε­ρό­μενα στο παρόν άρθρο βασική προ­ϋ­πό­θεση για τη συγκρό­τηση του συμ­βι­βα­σμού είναι η αμοι­βαία υπο­χώ­ρηση των μερών. Η παραί­τηση ή υπο­χώ­ρηση δεν είναι απα­ραί­τητο να αφορά ένα μέρος της εκκρε­μούς σχέσης. Αρκεί το ένα συμ­βαλ­λό­μενο μέρος να προ­βαί­νει σε μία θυσία, γιατί σε αντί­στοιχη θυσία προ­βαί­νει και το άλλο συμ­βαλ­λό­μενο μέρος. Η υπο­χώ­ρηση που προ­βαί­νει το ένα μέρος δεν είναι απα­ραί­τητο να είναι ισάξια προς την υπο­χώ­ρηση του άλλου μέρους (ΑΠ 973/2006).

‏Ειση­γού­μαι – γνω­μο­δοτώ προς το Δ.Σ., ως κατά νόμο το αρμόδιο όργανο, το οποίο απο­φα­σί­ζει περί συμ­βι­βα­σμών δικα­στι­κών ή εξω­δί­κων 1) να προβεί στη συμ­βι­βα­στική επίλυση της δια­φο­ράς, καθόσον είναι προς όφελος της ΔΕΥΑΡ, 2) να κατα­βά­λει στους εργα­ζό­με­νους το ποσό των μισθο­δο­σιών τους μηνών Ιουλίου και Αυγού­στου 2018, όπως τα ποσά αυτά ανα­φέ­ρο­νται στην εκδο­θείσα δια­τα­γής πλη­ρω­μής, εφόσον οι αιτού­ντες συναι­νούν στη κατα­βολή προς αυτούς μόνο του κεφα­λαίου και παραι­τού­νται από τους τόκους, τη δικα­στική δαπάνη και λοιπά έξοδα και 3) Να εξου­σιο­δο­τη­θεί η Νομική Σύμ­βου­λος της ΔΕΥΑΡ να υπο­βά­λει στην Γραμ­μα­τεία του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου την εκδο­θείσα απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ περί παραι­τή­σεως από την άσκηση των ενδίκων μέσων κατά της υπ’ αριθμ. 483/2018 δια­τα­γής πλη­ρω­μής του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου και να αιτηθεί και παρα­λά­βει το εκδο­θη­σό­μενο πιστο­ποι­η­τικό τελε­σι­δι­κίας.

‏Στη διάθεσή σας, για κάθε περαι­τέρω διευ­κρί­νιση».