Εκδρομή

Η Μακρό­νη­σος είναι μια από τις μελα­νό­τε­ρες σελίδες της νεό­τε­ρης ιστο­ρίας μας, ένας τόπος μαρ­τυ­ρίου για όσους συμπο­λί­τες μας έλαχε να είναι αρι­στε­ροί σε μια εποχή, όπου η έννοια της αρι­στε­ράς στην Ελλάδα ισο­δυ­να­μούσε με μίασμα . Σε ένα τέτοιο τόπο, ο επι­σκέ­πτης οφείλει να σεβα­στεί την οδύνη όσων έζησαν και βασα­νί­στη­καν εκεί, να απο­φύ­γει τις συμπε­ρι­φο­ρές, που θυμί­ζουν μαθη­τική εκδρομή, να σκύψει στις αιτίες, οι οποίες δίχασαν τη χώρα και να φρο­ντί­σει, ώστε αυτά τα φαι­νό­μενα να μην επα­να­λη­φθούν. Όχι, δεν είναι λάθος η απόφαση κυβερ­νη­τικά στελέχη να επι­σκε­φτούν την Μακρό­νησο και να απο­τί­σουν φόρο τιμής σε όσους έζησαν και βασα­νί­στη­καν εκεί. Θα ξεπε­ράσω το γεγονός πως επι­λέ­χθηκε αυτό να γίνει λίγες ημέρες μετά την επί­σκεψη του πρω­θυ­πουρ­γού στις ΗΠΑ. Ετσι για… αντί­θεση. Απα­ρά­δε­κτες και κατά­πτυ­στες όμως ήταν συμπε­ρι­φο­ρές όπως φωτο­γρα­φίες με συν­θή­ματα για «την τελική νίκη»  ή με σηκω­μέ­νες γροθιές συνο­δεία χαχάνων. Είναι φοβερό να ποζά­ρεις στη Μακρό­νησο και να ανε­βά­ζεις έπειτα ο ίδιος τη φωτο­γρα­φία σου στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, ως άλλο ένα ενστα­ντανέ της πολι­τι­κής καριέ­ρας σου. Χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τους συμ­βο­λι­σμούς που απορ­ρέ­ουν από έναν χώρο στοι­χειω­μένο από τόσο πόνο, από τόσες θυσίες, για να «επι­βε­βαιώ­σεις» το ανύ­παρ­κτο Αρι­στερό γόητρό σου. Τέτοιες συμπε­ρι­φο­ρές απο­δει­κνύ­ουν έλλειψη σεβα­σμού και ενσυ­ναί­σθη­σης για τον τόπο αυτό και την ιστο­ρική μνήμη. Επίσης να θυμίσω στους «συντρό­φους» πως η Μακρό­νη­σος είναι τόπος θυσίας αγω­νι­στών που δεν συν­θη­κο­λό­γη­σαν. Δεν είναι «πλυ­ντή­ριο» συνει­δή­σεων. Την Μακρό­νησο την τιμάς με το ήθος σου και τις πράξεις σου αν θέλεις να την τιμή­σεις και όχι με εκδρο­μές τέτοιου είδους.