Κυρ. Μητσοτάκης στη MED9: Να αποφασίζει η Ευρώπη ποιος μπαίνει στην ΕΕ και όχι οι διακινητές

“Να ασκή­σου­με ένα δι­καί­ω­μα το οποίο δεν μπο­ρού­με να εκ­χω­ρή­σου­με σε δια­κι­νη­τές. Διότι αυτό ακρι­βώς κά­νου­με σή­με­ρα: οι δια­κι­νη­τές είναι αυτοί που απο­φα­σί­ζουν ποιος θα μπει στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Αυτό πρέ­πει να αλ­λά­ξει”. Αυτό τό­νι­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης μετά την λήξη των ερ­γα­σιών της Συ­νό­δου Κο­ρυ­φής EUMED9 στη Μάλτα, η οποία ασχο­λή­θη­κε με­τα­ξύ άλλων και με το με­τα­να­στευ­τι­κό πρό­βλη­μα στην Ευ­ρώ­πη.

Ο κ.Μη­τσο­τά­κης επι­σή­μα­νε επί­σης ότι οι ηγε­σί­ες της Ευ­ρώ­πης είναι “ανά­γκη να κα­θο­ρί­σου­με με δι­κούς μας όρους ποιος θα ει­σέρ­χε­ται στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση”, ενώ επι­σή­μα­νε ότι η ΕΕ πρέ­πει να επι­κε­ντρω­θεί στους επα­να­πα­τρι­σμούς και να δια­σφα­λί­σει ότι οι άν­θρω­ποι που δεν δι­καιού­νται άσυλο θα επι­στρέ­φουν στη χώρα κα­τα­γω­γής τους. Πα­ράλ­λη­λα ο πρω­θυ­πουρ­γός ση­μεί­ω­σε ότι πρέ­πει η Ευ­ρώ­πη εκτός όλων αυτών, να εστιά­σει στις νό­μι­μες οδούς για με­τα­νά­στευ­ση.

Ο κ.Μη­τσο­τά­κης στη δή­λω­ση του ανα­φέρ­θη­κε επί­σης στην κλι­μα­τι­κή κρίση και στην οι­κο­νο­μία.

Για την οι­κο­νο­μία στην ΕΕ ανέ­φε­ρε ότι δεν μπο­ρού­με να επα­να­λά­βου­με τα λάθη του πα­ρελ­θό­ντος, και επι­σή­μα­νε ότι “γνω­ρί­ζου­με λάθη που έγι­ναν σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο και ου­σια­στι­κά ανά­γκα­σαν χώρες να προ­βούν σε πολύ από­το­μη δη­μο­σιο­νο­μι­κή προ­σαρ­μο­γή, «βυ­θί­ζο­ντάς» τες σε πολύ με­γα­λύ­τε­ρη ύφεση”.

Πρό­τει­νε την επι­στρο­φή στο πλαί­σιο της αρ­χι­κής πρό­τα­σης της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, την οποία χα­ρα­κτή­ρι­σε ισορ­ρο­πη­μέ­νη σε ό,τι αφορά την αυ­ξη­μέ­νη ευ­ε­λι­ξία αλλά και την ιδιο­κτη­σία, ώστε τα κράτη-μέλη να εκ­πο­νούν τη δική τους δη­μο­σιο­νο­μι­κή «δια­δρο­μή» για να πε­τύ­χουν τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή προ­σαρ­μο­γή.

Πα­ράλ­λη­λα τό­νι­σε ότι πρέ­πει να δη­μιουρ­γη­θεί χώρος για τις κρί­σι­μες επεν­δύ­σεις που χρειά­ζο­νται οι ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, ώστε να προ­στα­τευ­τεί η στρα­τη­γι­κή αυ­το­νο­μία τους, είτε πρό­κει­ται για την άμυνα είτε για ση­μα­ντι­κές συλ­λο­γι­κές επεν­δύ­σεις στην πρά­σι­νη με­τά­βα­ση.

Για την κλι­μα­τι­κή κρίση ο κ.Μη­τσο­τά­κης είπε ότι επη­ρε­ά­ζει τη Με­σό­γειο με δυ­σα­νά­λο­γα έντο­νο τρόπο και κά­λε­σε τους ηγέ­τες της ΕΕ να ανα­λά­βουν από κοι­νού δράση, και είπε ότι η κρίση πα­ρο­τρύ­νει τις ευ­ρω­παϊ­κές χώρες να έχουν μια ολο­κλη­ρω­μέ­νη συ­νερ­γα­σία σε ζη­τή­μα­τα και θέ­μα­τα πρό­λη­ψης, ”

 

“Δεν πρέ­πει, ασφα­λώς, να ξε­χνά­με ότι αυτές οι κα­τα­στρο­φές δεν επη­ρε­ά­ζουν μόνο τις χώρες μας στην Ευ­ρώ­πη, αλλά και τις χώρες της Νό­τιας Γει­το­νιάς. Όταν μια κα­τα­στρο­φή πλήτ­τει μια χώρα που έχει ση­μα­ντι­κά προ­βλή­μα­τα όσον αφορά στη λει­τουρ­γία του κρά­τους, η κα­τα­στρο­φή πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται. Η ίδια κα­ται­γί­δα που κό­στι­σε τη ζωή σε λι­γό­τε­ρους από 20 αν­θρώ­πους στην Ελ­λά­δα είχε ως απο­τέ­λε­σμα να χά­σουν τη ζωή τους πε­ρισ­σό­τε­ροι από 10.000 άν­θρω­ποι στη Λιβύη. Αυτή είναι η δια­φο­ρά στο τι προ­κα­λεί η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή όταν πλήτ­τει μια καλά ορ­γα­νω­μέ­νη χώρα ένα­ντι μιας χώρας που αντι­με­τω­πί­ζει ση­μα­ντι­κά προ­βλή­μα­τα” είπε ο κ.Μη­τσο­τά­κης.

Ανα­λυ­τι­κά η δή­λω­ση του πρω­θυ­πουρ­γού Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη:

“Αγα­πη­τέ Robert (Abela), σε ευ­χα­ρι­στώ για την υπέ­ρο­χη φι­λο­ξε­νία και την κα­τα­πλη­κτι­κή το­πο­θε­σία που διά­λε­ξες γι’ αυτή τη συ­νά­θροι­ση. Σε ευ­χα­ρι­στώ επί­σης για την πολύ πε­ριε­κτι­κή σύ­νο­ψη της συ­ζή­τη­σης που εί­χα­με και η οποία απο­τυ­πώ­θη­κε στην κοινή δή­λω­ση που μόλις συμ­φω­νή­θη­κε.

 

Δεν θέλω να επα­να­λά­βω όσα ει­πώ­θη­καν από τους προη­γού­με­νους ομι­λη­τές. Επι­τρέψ­τε μου να κάνω τρεις γρή­γο­ρες πα­ρα­τη­ρή­σεις: πρώ­τον, όσον αφορά στην κλι­μα­τι­κή κρίση, σας ευ­χα­ρι­στώ όλους για την υπο­στή­ρι­ξη που προ­σφέ­ρα­τε στην Ελ­λά­δα κατά τη διάρ­κεια ενός πάρα πολύ δύ­σκο­λου κα­λο­και­ριού, όταν αντι­με­τω­πί­σα­με κά­ποιες από τις χει­ρό­τε­ρες πυρ­κα­γιές και σί­γου­ρα τις χει­ρό­τε­ρες πλημ­μύ­ρες στην ιστο­ρία της χώρας μας. Θα πρέ­πει να είναι προ­φα­νές σε όλους μας, πι­στεύω, ότι η κλι­μα­τι­κή κρίση επη­ρε­ά­ζει τη Με­σό­γειο με δυ­σα­νά­λο­γα έντο­νο τρόπο. Αυτό δεν πρέ­πει να απο­τε­λεί μόνο αιτία ανη­συ­χί­ας, αλλά και λόγο για όλους μας να ανα­λά­βου­με άμεσα δράση.

 

Σας ευ­χα­ρι­στώ όλους που συμ­φω­νεί­τε με το πε­ριε­χό­με­νο της επι­στο­λής που σας έστει­λα, η οποία ου­σια­στι­κά μας προ­τρέ­πει, σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο, να δώ­σου­με πολύ με­γα­λύ­τε­ρη έμ­φα­ση στην προ­σαρ­μο­γή και ει­δι­κό­τε­ρα στην αρωγή μετά από φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές και στη δια­χεί­ρι­ση των πολύ δα­πα­νη­ρών συ­νε­πειών αυτών των κα­τα­στρο­φών, όπως γνω­ρί­ζου­με πολύ καλά τόσο εμείς όσο και οι Σλο­βέ­νοι φίλοι μας.

 

Μας πα­ρο­τρύ­νει όμως να έχου­με μια πιο ολο­κλη­ρω­μέ­νη συ­νερ­γα­σία σε ζη­τή­μα­τα και θέ­μα­τα πρό­λη­ψης, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λί­σου­με ότι υπάρ­χει μια λο­γι­κή ισορ­ρο­πία με­τα­ξύ της φι­λό­δο­ξης ατζέ­ντας μας για τον με­τρια­σμό των επι­πτώ­σε­ων, η οποία όμως είναι μα­κρο­πρό­θε­σμη, και των άμε­σων ανα­γκών μας για προ­σαρ­μο­γή. Διότι θεωρώ ότι αυτός είναι ο μόνος τρό­πος για να εξα­σφα­λί­σου­με ότι οι λαοί μας θα συ­νε­χί­σουν να συμ­με­τέ­χουν στην πρά­σι­νη με­τά­βα­ση. Καθώς αυτή τη στιγ­μή είναι σαφές σε εμένα ότι δεν πρό­κει­ται για μια ισορ­ρο­πη­μέ­νη προ­σέγ­γι­ση, ιδίως αν εξε­τά­σου­με τα ευ­ρω­παϊ­κά χρή­μα­τα που είναι δια­θέ­σι­μα για την άμεση ανα­κού­φι­ση από τις κα­τα­στρο­φές.

 

Δεν πρέ­πει, ασφα­λώς, να ξε­χνά­με ότι αυτές οι κα­τα­στρο­φές δεν επη­ρε­ά­ζουν μόνο τις χώρες μας στην Ευ­ρώ­πη, αλλά και τις χώρες της Νό­τιας Γει­το­νιάς. Όταν μια κα­τα­στρο­φή πλήτ­τει μια χώρα που έχει ση­μα­ντι­κά προ­βλή­μα­τα όσον αφορά στη λει­τουρ­γία του κρά­τους, η κα­τα­στρο­φή πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται. Η ίδια κα­ται­γί­δα που κό­στι­σε τη ζωή σε λι­γό­τε­ρους από 20 αν­θρώ­πους στην Ελ­λά­δα είχε ως απο­τέ­λε­σμα να χά­σουν τη ζωή τους πε­ρισ­σό­τε­ροι από 10.000 άν­θρω­ποι στη Λιβύη. Αυτή είναι η δια­φο­ρά στο τι προ­κα­λεί η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή όταν πλήτ­τει μια καλά ορ­γα­νω­μέ­νη χώρα ένα­ντι μιας χώρας που αντι­με­τω­πί­ζει ση­μα­ντι­κά προ­βλή­μα­τα.

 

Σχε­τι­κά με τη με­τα­νά­στευ­ση, δεν θα μπο­ρού­σα να συμ­φω­νή­σω πε­ρισ­σό­τε­ρο με όσα ει­πώ­θη­καν από την Ιτα­λί­δα Πρω­θυ­πουρ­γό, Georgia Meloni, και τον Γάλλο Πρό­ε­δρο, Emmanuel Macron, όσον αφορά στο να επι­κε­ντρω­θού­με στο σχέ­διο δρά­σης 10 ση­μεί­ων που συ­νέ­τα­ξε η Πρό­ε­δρος της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής. Πι­στεύω ότι έχου­με ση­μειώ­σει με­γά­λη πρό­ο­δο σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τη ση­μα­σία της εξω­τε­ρι­κής διά­στα­σης του με­τα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος και, στο τέλος της ημέ­ρας, την ανά­γκη να κα­θο­ρί­σου­με με δι­κούς μας όρους ποιος θα ει­σέρ­χε­ται στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Καθώς είναι κάτι που έγκει­ται σε εμάς, ως κυ­ρί­αρ­χα κράτη αλλά και ως μέλη της ευ­ρω­παϊ­κής μας οι­κο­γέ­νειας, να ασκή­σου­με ένα δι­καί­ω­μα το οποίο δεν μπο­ρού­με να εκ­χω­ρή­σου­με σε δια­κι­νη­τές. Διότι αυτό ακρι­βώς κά­νου­με σή­με­ρα: οι δια­κι­νη­τές είναι αυτοί που απο­φα­σί­ζουν ποιος θα μπει στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Αυτό πρέ­πει να αλ­λά­ξει.

Πρέ­πει να εί­μα­στε πολύ απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ροι, δια­σφα­λί­ζο­ντας ότι μη αξιό­πλοα σκάφη δεν θα απο­πλέ­ουν από τις ακτές των γει­το­νι­κών χωρών και δεν θα θέ­τουν σε κίν­δυ­νο αν­θρώ­πι­νες ζωές, σε ένα πολύ επι­κίν­δυ­νο τα­ξί­δι. Πρέ­πει να συ­νερ­γα­στού­με πε­ρισ­σό­τε­ρο με τις χώρες διέ­λευ­σης, κάτι που προ­σπα­θού­με να κά­νου­με, για πα­ρά­δειγ­μα, με την Τουρ­κία. Πρέ­πει να επι­κε­ντρω­θού­με στους επα­να­πα­τρι­σμούς και να δια­σφα­λί­σου­με ότι οι άν­θρω­ποι που δεν δι­καιού­νται άσυλο θα επι­στρέ­φουν στη χώρα κα­τα­γω­γής τους. Τέλος, φυ­σι­κά, πρέ­πει να εστιά­σου­με στις νό­μι­μες οδούς για με­τα­νά­στευ­ση. Από τη στιγ­μή που επι­δει­κνύ­ου­με με­γα­λύ­τε­ρη επα­γρύ­πνη­ση για την προ­στα­σία των συ­νό­ρων μας, πρέ­πει ως αντί­βα­ρο να προ­σφέ­ρου­με ευ­και­ρί­ες στους αν­θρώ­πους που μπο­ρούν να έρ­θουν στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση και να μας βοη­θή­σουν να στη­ρί­ξου­με την οι­κο­νο­μι­κή μας ανά­πτυ­ξη, αλλά με ασφα­λή τρόπο και -το ξα­να­λέω- με τους δι­κούς μας όρους.

 

Κλεί­νο­ντας, όσον αφορά τα ζη­τή­μα­τα οι­κο­νο­μι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης, θα επα­να­λά­βω ότι συμ­φω­νώ με όσα έχουν ήδη ει­πω­θεί. Δύο σύ­ντο­μες πα­ρα­τη­ρή­σεις θα κάνω μόνο. Δεν μπο­ρού­με να επα­να­λά­βου­με τα λάθη του πα­ρελ­θό­ντος. Γνω­ρί­ζου­με λάθη που έγι­ναν σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο και ου­σια­στι­κά ανά­γκα­σαν χώρες να προ­βούν σε πολύ από­το­μη δη­μο­σιο­νο­μι­κή προ­σαρ­μο­γή, «βυ­θί­ζο­ντάς» τες σε πολύ με­γα­λύ­τε­ρη ύφεση.

 

Πι­στεύω ότι πρέ­πει να επι­στρέ­ψου­με στο πλαί­σιο της αρ­χι­κής πρό­τα­σης της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, η οποία εκτι­μού­με ότι ήταν ιδιαί­τε­ρα ισορ­ρο­πη­μέ­νη σε ό,τι αφορά την αυ­ξη­μέ­νη ευ­ε­λι­ξία αλλά και την ιδιο­κτη­σία, ώστε τα κράτη-μέλη να εκ­πο­νούν τη δική τους δη­μο­σιο­νο­μι­κή «δια­δρο­μή» για να πε­τύ­χουν τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή προ­σαρ­μο­γή.

 

Και, ασφα­λώς, πρέ­πει να δη­μιουρ­γή­σου­με χώρο για τις κρί­σι­μες επεν­δύ­σεις που χρεια­ζό­μα­στε ώστε να προ­στα­τεύ­σου­με τη στρα­τη­γι­κή αυ­το­νο­μία μας, είτε πρό­κει­ται για την άμυνα είτε μι­λά­με για ση­μα­ντι­κές συλ­λο­γι­κές επεν­δύ­σεις στην πρά­σι­νη με­τά­βα­ση. Διότι δια­φο­ρε­τι­κά θα βρε­θού­με σε μία θέση όπου άλλες χώρες ή άλλες με­γά­λες ομά­δες κρα­τών θα κά­νουν αυτές τις επεν­δύ­σεις, ενώ εμείς θα υφι­στά­με­θα πε­ριο­ρι­σμούς από τους δη­μο­σιο­νο­μι­κούς κα­νό­νες που επι­βάλ­λου­με στους εαυ­τούς μας σε μία συ­γκυ­ρία όπου πρέ­πει να επεν­δύ­σου­με πε­ρισ­σό­τε­ρο.

 

Επι­τρέψ­τε μου να ολο­κλη­ρώ­σω με αυτό την το­πο­θέ­τη­σή μου. Σε ευ­χα­ρι­στώ πολύ Robert, για την εξαι­ρε­τι­κή φι­λο­ξε­νία. Εύ­χο­μαι τα κα­λύ­τε­ρα στην Κύπρο και προ­σβλέ­πω στην επί­σκε­ψή μου εκεί για την 11η Σύ­νο­δο ενός σχή­μα­τος συ­νερ­γα­σί­ας που έχει απο­δει­χθεί, πι­στεύω, πολύ επι­τυ­χη­μέ­νο και εποι­κο­δο­μη­τι­κό”.