Ο πλανήτης φλέγεται, οι ηγέτες δεν ιδρώνουν

Εξαι­ρε­τι­κά ανη­συ­χη­τι­κά είναι τα νέα επι­στη­μο­νι­κά δε­δο­μέ­να για την κλι­μα­τι­κή κρίση, η οποία όχι μόνο συ­ντε­λεί­ται αλλά και επι­τα­χύ­νε­ται, τη στιγ­μή που στη Νέα Υόρκη, από τις 21 έως τις 23 Σε­πτεμ­βρί­ου, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε η ει­δι­κή διά­σκε­ψη του ΟΗΕ για το κλίμα με μάλ­λον απο­γοη­τευ­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα. Η υφή­λιος, ωστό­σο, συ­ντα­ρά­χθη­κε από τις μα­ζι­κές δια­δη­λώ­σεις, νέων κυ­ρί­ως αν­θρώ­πων, κατά της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής. Κυ­ριο­λε­κτι­κά ο πλα­νή­της φλέ­γε­ται, καθώς όπως ανα­κοί­νω­σε πριν από με­ρι­κές ημέ­ρες η Εθνι­κή Υπη­ρε­σία Ωκε­α­νών και Ατμό­σφαι­ρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ, ο φε­τι­νός Αύ­γου­στος ήταν ο δεύ­τε­ρος θερ­μό­τε­ρος από την έναρ­ξη τή­ρη­σης θερ­μο­κρα­σια­κών αρ­χεί­ων, πριν από 140 χρό­νια, με πρώτο τον ίδιο μήνα του 2016. Ο Αύ­γου­στος, απλά oλο­κλή­ρω­σε το πιο «καυτό» κα­λο­καί­ρι στο βό­ρειο ημι­σφαί­ριο, όπως ήταν και το θέρος του 2016.

Την εβδο­μά­δα που πέ­ρα­σε δό­θη­κε στη δη­μο­σιό­τη­τα η τρίτη κατά σει­ράν έκ­θε­ση της Δια­κυ­βερ­νη­τι­κής Επι­τρο­πής για την Κλι­μα­τι­κή Αλ­λα­γή του ΟΗΕ, κρού­ο­ντας τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου για τους ωκε­α­νούς και τις πα­γω­μέ­νες εκτά­σεις της Γης. Οπως επι­ση­μαί­νουν οι επι­στή­μο­νες, τα θα­λάσ­σια ύδατα του πλα­νή­τη θερ­μαί­νο­νται αδια­λεί­πτως από το 1970 μέχρι σή­με­ρα, απορ­ρο­φώ­ντας την υπερ­βο­λι­κή θερ­μό­τη­τα που δη­μιουρ­γεί η αν­θρώ­πι­νη δρα­στη­ριό­τη­τα. Ταυ­τό­χρο­να, οι αιώ­νιοι πάγοι λιώ­νουν. Δεν είναι τυ­χαίο, ούτε «γρα­φι­κό», ότι τις τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες διορ­γα­νώ­θη­καν δύο «κη­δεί­ες» πα­γε­τώ­νων σε Ελ­βε­τία και Ισλαν­δία. Μία άλλη με­λέ­τη, εξάλ­λου, υπο­δει­κνύ­ει ότι και οι πα­γε­τώ­νες της «Στέ­γης του Κό­σμου», των Ιμα­λα­ΐ­ων, χά­νουν πε­ρί­που μισό μέτρο πάγου κάθε χρόνο. Οι επι­στή­μο­νες προ­βλέ­πουν ότι μέχρι το 2100 οι πα­γε­τώ­νες στις Αν­δεις, στην Κε­ντρι­κή Ευ­ρώ­πη και στη Βό­ρεια Ασία θα απο­λέ­σουν πε­ρί­που το 80% των πάγων τους.

Σύμ­φω­να με την έκ­θε­ση των επι­στη­μό­νων του ΟΗΕ η στάθ­μη των ωκε­α­νών διαρ­κώς αυ­ξά­νε­ται, όχι μόνο λόγω της θερ­μι­κής έκτα­σής τους, αλλά και εξαι­τί­ας της τήξης των πάγων σε Γροι­λαν­δία και Ανταρ­κτι­κή. Μέχρι το 2100, εφό­σον δεν επι­τευ­χθεί ση­μα­ντι­κή πε­ρι­κο­πή των εκ­πο­μπών άν­θρα­κα ώς το 2030, η στάθ­μη των πα­γκό­σμιων υδά­των θα αυ­ξη­θεί κατά 1,1 μέτρο, απει­λώ­ντας εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους και δη­μιουρ­γώ­ντας κλι­μα­τι­κούς με­τα­νά­στες, καθώς πολλά νη­σιω­τι­κά κράτη θα κα­τα­στούν μη κα­τοι­κή­σι­μα.

Δια­τρο­φι­κός κίν­δυ­νος

Από την κλι­μα­τι­κή κρίση και την αύ­ξη­ση των πε­ριό­δων ξη­ρα­σί­ας που επι­φέ­ρει, θα κιν­δυ­νεύ­σει ακόμα και η δια­τρο­φι­κή ασφά­λεια του πα­γκό­σμιου πλη­θυ­σμού, καθώς ανα­μέ­νε­ται να κα­τα­στρα­φεί ολο­κλη­ρω­τι­κά το 60% των καλ­λιερ­γειών σι­τα­ριού.

Τα σε­νά­ρια σχε­τι­κά με το τι πρό­κει­ται να συμ­βεί στον πλα­νή­τη Γη μελ­λο­ντι­κά,  εξαι­τί­ας της κλι­μα­τι­κής κρί­σης, κι­νη­το­ποί­η­σαν την προη­γού­με­νη της έναρ­ξης της ει­δι­κής διά­σκε­ψης του ΟΗΕ εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους σε κάθε γωνιά του κό­σμου, που βγή­καν στους δρό­μους σε 185 κράτη, απαι­τώ­ντας άμεση αντι­με­τώ­πι­ση της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής.

Πόση απή­χη­ση είχε, όμως, αυτή η μα­ζι­κή αγω­νιώ­δης έκ­κλη­ση στους πα­γκό­σμιους ηγέ­τες που συ­να­ντή­θη­καν στη Νέα Υόρκη στη διά­σκε­ψη για το κλίμα του ΟΗΕ; Μάλ­λον ελά­χι­στη, καθώς μόνο 77 κράτη ανα­κοί­νω­σαν προ­σπά­θειες να απο­κτή­σουν μη­δε­νι­κό ισο­ζύ­γιο άν­θρα­κα, μέχρι το 2050, πολύ αργά, καθώς η τε­λευ­ταία έκ­θε­ση του ΟΗΕ θέτει ως όριο για ρι­ζι­κή πε­ρι­κο­πή των εκ­πο­μπών άν­θρα­κα το 2030, προ­τού οι συ­νέ­πειες της κλι­μα­τι­κής κρί­σης γί­νουν μη ανα­στρέ­ψι­μες. Δι­πλω­μά­τες και ακτι­βι­στές, που πα­ρα­κο­λου­θούν επί χρό­νια διε­θνείς δια­σκέ­ψεις για το κλίμα δεν μπο­ρού­σαν να κρύ­ψουν την απο­γο­ή­τευ­σή τους.

Τη με­γά­λη αντί­θε­ση ανά­με­σα στην εξαι­ρε­τι­κά αργή δράση των κυ­βερ­νή­σε­ων και την άμεση ανά­γκη λήψης γεν­ναί­ων μέ­τρων, υπέ­δει­ξε στην ομι­λία της στον ΟΗΕ η δε­κα­ε­ξά­χρο­νη Σου­η­δή ακτι­βί­στρια Γκρέ­τα Τούν­μπεργκ. Επέ­κρι­νε τους πα­ρι­στά­με­νους πα­γκό­σμιους ηγέ­τες για την «αμέ­ρι­μνη» προ­σέγ­γι­σή τους, το­νί­ζο­ντας, με φωνή που έτρε­με από οργή: «Τα μάτια όλων των επό­με­νων γε­νε­ών είναι στραμ­μέ­να επάνω σας. Αν επι­λέ­ξε­τε να μας απο­γοη­τεύ­σε­τε, σας το λέω, δεν πρό­κει­ται να σας συγ­χω­ρή­σου­με ποτέ». .