Προκλητική & Καταστροφική Αλιεία από Τουρκικές Μηχανότρατες στα Ελληνικά Νερά

Από νωρίς το πρωί σήμερα 4 μεγάλα τουρ­κικά αλιευ­τικά σκάφη (μηχα­νό­τρα­τες) ψαρεύ­ουν εντα­τικά στα ελλη­νικά νερά, κοντά στις ακτές των Φούρνων, 25 μίλια από τις τουρ­κι­κές ακτές, όπως κατα­γρά­φε­ται από ερευ­νη­τικό σκάφος του Ινστι­τού­του Θαλάσ­σιας Προ­στα­σίας Αρχι­πέ­λα­γος που βρί­σκε­ται από τα ξημε­ρώ­ματα στην περιοχή. Το ίδιο συνέβη κατ’ επα­νά­ληψη τις προη­γού­με­νες ημέρες και καθώς δεν αντι­με­τω­πί­στηκε από τις ελλη­νι­κές αρχές, βλέ­πουμε το πρό­βλημα να διο­γκώ­νε­ται και να εδραιώ­νε­ται.

Αν επρό­κειτο για μικρά αλιευ­τικά σκάφη το ζήτημα αυτό δεν θα μας απα­σχο­λούσε ιδιαί­τερα του­λά­χι­στον ανα­φο­ρικά με τη βιω­σι­μό­τητα των θαλασ­σών μας και οι ειδικοί θα έπρεπε να ασχο­λη­θούν με την ελλη­νο­τουρ­κική διά­σταση του θέματος. Όμως αυτή τη στιγμή διε­νερ­γεί­ται μία προ­κλη­τική κατα­στροφή, για την οποία η ευθύνη μοι­ρά­ζε­ται τόσο στα μεγάλα τουρ­κικά αλιευ­τικά σκάφη, όσο και από στην ελλη­νική πολι­τεία που δια­χρο­νικά εφαρ­μό­ζει μία αλλο­πρό­σαλλη πολι­τική πάνω σε αυτό το τόσο σοβαρό θέμα.

Οι μηχα­νό­τρα­τες είναι αλιευ­τικά σκάφη βιο­μη­χα­νι­κής κλί­μα­κας. Καθώς ψαρεύ­ουν, σέρνουν στον πυθμένα της θάλασ­σας ένα μεγάλο σάκο που παρα­μέ­νει ανοι­χτός με 2 μεγάλες σιδε­ρέ­νιες «πόρτες» – η κάθε μία εκ των οποίων ζυγίζει περίπου ένα τόνο. Καθώς οι πόρτες, ο σάκος και οι βαριές αλυ­σί­δες σέρ­νο­νται στο βυθό, το κάθε πέρασμα της μηχα­νό­τρα­τας προ­κα­λεί κατα­στρο­φι­κές επι­πτώ­σεις σε ένα σημα­ντικό αλιευ­τικό πεδίο το οποίο ήδη είναι ιδιαί­τερα υπο­βαθ­μι­σμένο από πλευράς αλιευ­τι­κής παρα­γω­γής. Αξιο­ση­μεί­ωτο είναι ότι η συγκε­κρι­μένη περιοχή στη­ρί­ζει κάποια από τα σημα­ντι­κό­τερα ενα­πο­μεί­να­ντα στη Μεσό­γειο προ­στα­τευό­μενα ενδιαι­τή­ματα κοραλ­λιών και ασβε­στο­λι­θι­κών ροδο­φυ­κών, τα οποία χρειά­στη­καν πολλές χιλιά­δες χρόνια για να σχη­μα­τι­στούν. Όλα αυτά συμ­βαί­νουν σε μία εποχή που οι ελλη­νι­κές μηχα­νό­τρα­τες σύμφωνα με την ελλη­νική νομο­θε­σία βρί­σκο­νται σε περίοδο παύσης αλιείας στα ελλη­νικά νερά.

Πολλοί ανα­ρω­τιού­νται εύλογα ποιος ο ρόλος των λιμε­νι­κών αρχών. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες τα λιμε­ναρ­χεία δεν έχουν την εντολή να παρέμ­βουν δυνα­μικά για να αντι­με­τω­πί­σουν αυτά τα περι­στα­τικά, με απο­τέ­λε­σμα να περιο­ρί­ζο­νται στη διε­νέρ­γεια συστά­σεων κάτι που είναι γνωστό στα τουρ­κικά αλιευ­τικά και ουσια­στικά εκθέτει την αδυ­να­μία μας ως χώρα. Έτσι δίνεται «χώρος» στα μεγάλα τουρ­κικά αλιευ­τικά, που χρόνο με το χρόνο εδραιώ­νουν την παρου­σία τους στις ακτές των ελλη­νι­κών νησιών.

Οι ακρι­τι­κές νησιω­τι­κές κοι­νω­νίες που βιώνουν τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες την ένταση στο Αιγαίο, και τώρα έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν και την κατα­λή­στευση των αλιευ­τι­κών τους πόρων νιώθουν τερά­στια ανα­σφά­λεια και αγα­νά­κτηση. Δεν μπορούν να αντι­λη­φθούν εάν τελικά η πολι­τεία έχει τη βούληση να προ­α­σπί­σει την ασφά­λειά αλλά και τα συμ­φέ­ρο­ντά τους.

Δυστυ­χώς αυτή αλλο­πρό­σαλλη πολι­τική προ­σέγ­γιση ή μάλλον απραξία, δεν απο­τε­λεί κάτι και­νούρ­γιο αλλά κάτι που το Ινστι­τούτο Αρχι­πέ­λα­γος παρα­κο­λου­θεί εδώ και πολλά χρόνια στο Αιγαίο. Δίνει το χώρο στα τουρ­κικά αλιευ­τικά να ψαρεύ­ουν παρά­νομα και κατα­στρο­φικά στα ελλη­νικά νερά, ενώ παράλ­ληλα υπο­σκά­πτει το μέλλον τόσο της αλιείας όσο και των νησιω­τών, καθώς οι ψαράδες των νησιών θα πρέπει να εξα­σφα­λί­σουν την επι­βί­ωση τους σε αυτά τα δια­λυ­μένα οικο­συ­στή­ματα και αλιευ­τικά πεδία.

Για το Ινστι­τούτο Θαλάσ­σιας Προ­στα­σίας “Αρχι­πέ­λα­γος”
Θοδωρής Τσι­μπί­δης