Ο Δήμος Σύμης διεκδικεί χρήματα που του κατασχέθηκαν παρανόμως το 2012

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την τα­κτι­κή δια­δι­κα­σία προ­σέ­φυ­γε χθες με αγωγή κατά ενός κα­τοί­κου Νί­καιας Ατ­τι­κής ο Δήμος Σύμης αξιώ­νο­ντας απο­ζη­μιώ­σεις από αδι­κο­πρα­ξία έως και από αδι­καιο­λό­γη­το πλου­τι­σμό.

Ο Δήμος Σύμης συ­γκε­κρι­μέ­να δια του νο­μι­κού του συμ­βού­λου κ. Ελευ­θε­ρί­ου Πάσ­σου, ζητά να υπο­χρε­ω­θεί ο ενα­γό­με­νος να του κα­τα­βά­λει το ποσό των 98.351,22 ευρώ, άλλως 71.351,22 ευρώ με το νό­μι­μο τόκο από την επί­δο­ση της αγω­γής του.

Άλλως και επι­κου­ρι­κά να ανα­γνω­ρι­σθεί, ότι η πε­ριου­σία του ενα­γο­μέ­νου αυ­ξή­θη­κε κατά το ποσό των 68.351,22 ευρώ άλλως κατά το ποσό των 41.351,22 ευρώ εις βάρος της πε­ριου­σί­ας του Δήμου Σύμης.

Την 21 Νο­εμ­βρί­ου 2012 κατά την διάρ­κεια κα­θη­με­ρι­νών συ­ναλ­λα­κτι­κών ερ­γα­σιών του Δήμου, οι υπάλ­λη­λοι της τα­μεια­κής υπη­ρε­σί­ας δια­πί­στω­σαν ότι είχαν δε­σμευ­θεί δύο τρα­πε­ζι­κοί λο­γα­ρια­σμοί στο υπο­κα­τά­στη­μα Σύμης της τρά­πε­ζας Alpha Bank μέχρι του ποσού των 65.187,00 ευρώ.

Διε­ρευ­νώ­ντας την ξαφ­νι­κή και ανε­ξή­γη­τη αυτή δέ­σμευ­ση των λο­γα­ρια­σμών δια­πί­στω­σαν, ότι ο ενα­γό­με­νος με δήθεν τίτλο εκτε­λε­στό την υπ’ αριθ­μό 2070/2010 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου (Ασφα­λι­στι­κά Μέτρα) επέ­σπευ­σε με το από 12 Νο­εμ­βρί­ου 2012 κα­τα­σχε­τή­ριο έγ­γρα­φό του κα­τά­σχε­ση ενα­ντί­ον του Δήμου Σύμης και εις χεί­ρας της τρά­πε­ζας ως τρί­της σε βάρος του ανα­γκα­στι­κή εκτέ­λε­ση, επι­τάσ­σο­ντας πα­ρα­νό­μως και δο­λί­ως το χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα, στο οποίο επέ­δω­σε το κα­τα­σχε­τή­ριο έγ­γρα­φο, όπως δε­σμεύ­σει τους λο­γα­ρια­σμούς.

Στην συ­νέ­χεια, ο ενα­γό­με­νος ανέ­λα­βε στις 15 Απρι­λί­ου 2013 το ποσό των 7.030,61€ και τις 29 Μαϊου 2013 το ποσό των 19.356,96€ από τον ένα λο­γα­ρια­σμό, καθώς και ποσό 41.963,65€ από τον δεύ­τε­ρο.

Όπως εκ­θέ­τει ο Δήμος Σύμης στην αγωγή του: «Οι προ­α­να­φερ­θεί­σες πρά­ξεις ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, οι οποί­ες έλα­βαν χώρα ακύ­ρως και πα­ρα­νό­μως, συ­νι­στούν κα­τά­φω­ρα και αναμ­φι­σβή­τη­τα αδι­κο­πρα­ξία του ενα­γο­μέ­νου αλλά και ποι­νι­κό αδί­κη­μα αυτού».

Το­νί­ζει ει­δι­κό­τε­ρα ότι η ως άνω από­φα­ση ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων (υπ’ αριθμ. 2070/2010) εξε­δό­θη στα πλαί­σια της υπο­χρε­ω­τι­κής προ­δι­κα­σί­ας που κα­θιε­ρώ­νει ο νόμος (ν.31/1968), προ­κει­μέ­νου να χο­ρη­γη­θεί η απαι­τού­με­νη άδεια για την επι­βο­λή κα­τά­σχε­σης εις χεί­ρας τρί­του, όταν ο τρί­τος τυγ­χά­νει ΟΤΑ.

Συ­νε­πώς, δεν απο­τε­λού­σε εκτε­λε­στό τίτλο, δυ­νά­με­νο να θε­με­λιώ­σει δι­καί­ω­μα του ενα­γο­μέ­νου για επι­βο­λή κα­τά­σχε­σης (αλλά και οποια­δή­πο­τε πράξη εκτέ­λε­σης), και ανα­φέρ­θη­κε εντε­λώς προ­σχη­μα­τι­κά και πα­ρα­πλα­νη­τι­κά εκ μέ­ρους του αντι­δί­κου στα κα­τα­σχε­τή­ριά του, με τον οποίο ου­δε­μία σχέση συν­δέ­ει τον Δήμο, με σκοπό να εξα­πα­τή­σει την ανω­τέ­ρω τρά­πε­ζα και να υφαρ­πά­ξει πα­ρά­νο­μα τα πα­ρα­κα­τα­τε­θει­μέ­να σε αυτήν χρή­μα­τα του Δήμου.

Επι­ση­μαί­νει ακόμη ότι ο ενα­γό­με­νος, μο­λο­νό­τι επέ­δω­σε σχε­τι­κό κα­τα­σχε­τή­ριο στην άνω τρά­πε­ζα την 12 Νο­εμ­βρί­ου 2012, ου­δέ­πο­τε το επέ­δω­σε και στον Δήμο Σύμης προ­φα­νώς στα πλαί­σια της όλης προ­σπά­θειας εξα­πά­τη­σης της τρά­πε­ζας.

Ο Δήμος Σύμης κα­θι­στά ακόμη σαφές ότι ο ενα­γό­με­νος πέ­τυ­χε την έκ­δο­ση της υπ’ αριθ. 1403/2005 Δια­τα­γής Πλη­ρω­μής του Δι­κα­στή του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Πει­ραιώς, για απαί­τη­σή του κατά Ετε­ρόρ­ρυθ­μης Τε­χνι­κής Εται­ρεί­ας η οποία συ­νε­βλή­θη με τον Δήμο για την εκτέ­λε­ση έργου στο νησί, χωρίς όμως η σχε­τι­κή απαί­τη­σή της να είναι εκ­κα­θα­ρι­σμέ­νη, δε­δο­μέ­νου ότι υπάρ­χουν πλημ­μέ­λειες στο σχε­τι­κό έργο.

Δυ­νά­μει της ανω­τέ­ρω Δια­τα­γής Πλη­ρω­μής, ο αντί­δι­κος προ­έ­βη σε κα­τά­σχε­ση εις χεί­ρας του Δήμου ως τρί­του, χρη­μα­τι­κού ποσού ύψους 58.494,43 ευρώ, δυ­νά­μει του από 22 Δε­κεμ­βρί­ου 2008 κα­τα­σχε­τη­ρί­ου. Για τους προ­α­να­φερ­θέ­ντες λό­γους ο Δήμος δεν προ­έ­βη στην προ­βλε­πό­με­νη δή­λω­ση προς την γραμ­μα­τεία του κατά τόπον αρ­μο­δί­ου Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου, περί της υπάρ­ξε­ως ή μη της σχε­τι­κής απαί­τη­σης, γε­γο­νός που εξο­μοιώ­νε­ται με αρ­νη­τι­κή δή­λω­ση. Ο ενα­γό­με­νος, όμως, ου­δέ­πο­τε άσκη­σε ανα­κο­πή κατά της σχε­τι­κής αρ­νη­τι­κής δή­λω­σής και ει­δι­κό­τε­ρα εντός της 30νθή­με­ρης προ­θε­σμί­ας που τάσ­σει ο νόμος, με απο­τέ­λε­σμα ο κα­τα­σχών να εκ­πί­πτει πλέον από το δι­καί­ω­μα ασκή­σε­ώς της, ενώ επι­πλέ­ον δεν δι­καιού­ται πλέον να αμ­φι­σβη­τή­σει την ει­λι­κρί­νεια της δη­λώ­σε­ως του τρί­του.

Προ­φα­νώς, λοι­πόν, γνω­ρί­ζο­ντας όλα τα πα­ρα­πά­νω ο ενα­γό­με­νος, το γε­γο­νός δη­λα­δή ότι η αρ­χι­κή κα­τά­σχε­ση, την οποία είχε επι­βά­λει εις χεί­ρας του Δήμου ως τρί­του, είναι άκυρη και ότι δεν δύ­να­ται πλέον να ζη­τή­σει να κα­τα­βλη­θεί σε αυτόν το κα­τα­σχε­θέν ποσό, επα­νήλ­θε με νέο κα­τα­σχε­τή­ριο έγ­γρα­φο αυτή τη φορά, χωρίς να ερεί­δε­ται σε οποιον­δή­πο­τε εκτε­λε­στό τίτλο, πα­ρου­σιά­ζο­ντας δήθεν τον Δήμο ως οφει­λέ­τη του και ενερ­γώ­ντας κα­τά­σχε­ση εις χεί­ρας της άνω τρά­πε­ζας ως τρί­της.

Το­νί­ζει επί­σης ότι το που είχε ανα­λά­βει η ερ­γο­λη­πτι­κή εται­ρεία μέχρι και σή­με­ρα δεν έχει νο­μί­μως πε­ραιω­θεί και κατά συ­νέ­πεια υπήρ­ξε και για τον λόγο αυτό άκυρη η κα­τά­σχε­ση οποιου­δή­πο­τε ποσού, που αφορά αμοι­βή του ερ­γο­λά­βου για το ανω­τέ­ρω μη πε­ραιω­θέν έργο.