Πιλοτικό δίκτυο υδροπλάνων από το καλοκαίρι του 2020

Με εξαγ­γε­λίες επί εξαγ­γε­λιών βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι, τα τελευ­ταία χρόνια, όσοι σχε­διά­ζουν επεν­δύ­σεις στον τομέα των μετα­φο­ρών με υδρο­πλάνο. Όπως ανα­φέ­ρουν στην αγορά, η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ κατέρ­ριψε το ρεκόρ των υπο­σχέ­σεων και της ανα­κο­λου­θίας.

Χαρα­κτη­ρι­στική περί­πτωση αυτή του Χρ.Σπίρτζη, ο οποίος ως υπουρ­γός Υπο­δο­μών δια­βε­βαί­ωνε τον Ιούλιο του 2017, σε συνε­δρί­αση του Κυβερ­νη­τι­κού Συμ­βου­λίου Οικο­νο­μι­κής Πολι­τι­κής (ΚΥ.Σ.ΟΙ.Π), ότι “εντός των προ­σε­χών ημερών” κατα­τί­θε­ται στη Βουλή το σχέδιο νόμου για τα υδα­το­δρό­μια για να απαι­τη­θούν περισ­σό­τε­ρες από 430 ημέρες-έως τον Σεπτέμ­βριο του 2018- μέχρι να κατα­θέ­σει ο Χρ. Σπίρ­τζης στη Βουλή τη νομο­θε­τική πρω­το­βου­λία του, η οποία έκανε ακόμη πιο δύσκολη τη δια­δι­κα­σία εξα­σφά­λι­σης αδειών και εγκρί­σεων για την κατα­σκευή υδα­το­δρο­μίων.

Πλέον οι προ­ο­πτι­κές μοιά­ζουν θετικές, καθώς τα εμπλε­κό­μενα κυβερ­νη­τικά στελέχη, ο υπουρ­γός Υπο­δο­μών Κ.Καρα­μαν­λής, ο υφυ­πουρ­γός, αρμό­διος για θέματα Μετα­φο­ρών, Γιάννης Κεφα­λο­γιάν­νης και ο υπουρ­γός Επεν­δύ­σεων Άδωνις Γεωρ­γιά­δης φαί­νο­νται απο­φα­σι­σμέ­νοι να ξεκολ­λή­σουν τις επεν­δύ­σεις σε υδρο­πλάνα.

Ορί­ζο­ντας το καλο­καίρι του 2020

Αυτό βέβαια, θα φανεί το καλο­καίρι του 2020, οπότε, εάν τα εμπόδια αρθούν γρήγορα, θα μπο­ρού­σαν οι βασικοί παίκτες της αγοράς, οι εται­ρείες Ελλη­νικά Υδα­το­δρό­μια και Hellenic Seaplanes να δημιουρ­γή­σουν ένα πιλο­τικό δίκτυο υδα­το­δρο­μίων. Πρό­κει­ται για ρεα­λι­στικό στόχο, όπως εξηγούν παρά­γο­ντες της αγοράς, ο οποίος θα μπο­ρούσε να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί τους επό­με­νους επτά-οκτώ μήνες. Με στόχο την έναρξη πτήσης των υδρο­πλά­νων, οι συναρ­μό­διοι υπουρ­γοί έχουν πραγ­μα­το­ποι­ή­σει, ήδη, συνα­ντή­σεις με τους εκπρο­σώ­πους των εται­ρειών, ενώ δρο­μο­λο­γεί­ται η άμεση τρο­πο­ποί­ηση του Νόμου 4568/18, η οποία ανα­μέ­νε­ται να γίνει και με βάση τις παρα­τη­ρή­σεις των φορέων της αγοράς.

Τα αιτή­ματα δηλαδή, της αγοράς, όπως ανα­φέ­ρουν οι πλη­ρο­φο­ρίες, αφορούν:

-την έκδοση συνο­λικά έξι ΚΥΑ (π.χ. για τον καθο­ρι­σμό του τύπου του υδα­το­δρο­μίου, τον ορισμό των μελών της επι­τρο­πής υδα­το­δρο­μίων) του Ν.4568 που κατέ­θεσε στη Βουλή ο Χρ. Σπίρ­τζης το 2018.  Αξίζει να σημειω­θεί ότι παρότι η μη έκδοση των εν λόγω ΚΥΑ καθιστά, στην πράξη, ανε­νεργό το Ν.4568 και κατ’ επέ­κταση τα όποια επεν­δυ­τικά σχέδια, ο πρώην υπουρ­γός Υπο­δο­μών, τον περα­σμένο Απρίλιο έκανε λόγο για…εθνικό στρα­τη­γικό σχέδιο των υδα­το­δρο­μίων.

-τη δυνα­τό­τητα χορή­γη­σης άδειας ίδρυσης υδα­το­δρο­μίου σε παρα­χω­ρη­σιού­χους λιμένων και μαρίνων. Κι αυτό επειδή ο νόμος Σπίρτζη προ­βλέ­πει τη χορή­γηση άδειας μόνο σε δημό­σιους φορείς με απο­τέ­λε­σμα να μην είναι δυνατόν τα δύο μεγα­λύ­τερα -ιδιωτικοποιημένα- λιμάνια της χώρας σε Πειραιά και Θεσ­σα­λο­νίκη να απο­κτή­σουν υδα­το­δρό­μια.

-την εναρ­μό­νιση της νομο­θε­σίας για τα υδα­το­δρό­μια με την αντί­στοιχη για τα ελι­κο­δρό­μια, εφόσον ληφθούν υπόψη οι ιδιαι­τε­ρό­τη­τες της θάλασ­σας

-την εκπαί­δευση του προ­σω­πι­κού του υδα­το­δρο­μίου όχι μόνο από την ΥΠΑ, όπως προ­βλέ­πει το σχέδιο νόμου, αλλά και από πιστο­ποι­η­μέ­νους από την ΥΠΑ εκπαι­δευ­τές του φορέα λει­τουρ­γίας του υδα­το­δρο­μίου. Κι αυτό προ­κει­μέ­νου η δια­δι­κα­σία της εκπαί­δευ­σης να λαμ­βά­νει χώρα στους χώρους του υδα­το­δρο­μίου, αλλά και να μην επη­ρε­ά­ζε­ται από ενδε­χό­με­νες απερ­για­κές κινη­το­ποι­ή­σεις στην ΥΠΑ.

-τις παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες ασφα­λείας υδα­το­δρο­μίων

Ακόμη, μεγάλο “αγκάθι” είναι η έλλειψη συντο­νι­σμού και η μεγάλη καθυ­στέ­ρηση που χαρα­κτη­ρί­ζει την λει­τουρ­γία των δημό­σιων υπη­ρε­σιών που έχουν ανα­λά­βει τους ελέγ­χους των υδα­το­δρο­μίων. Όπως και η μη τήρηση του, προ­βλε­πό­με­νου από το νόμο, χρο­νο­δια­γράμ­μα­τος ως προς την χορή­γηση των απαι­τού­με­νων εγκρί­σεων. Γι’ αυτό παρά­γο­ντες της αγοράς ζητούν εάν κάποια δημόσια υπη­ρε­σία δεν ολο­κλη­ρώ­νει τον έλεγχο εντός του προ­βλε­πό­με­νου από το νόμο δια­στή­μα­τος, ο τεχνι­κός φάκελος να προ­χω­ράει στο επόμενο βήμα της δια­δι­κα­σίας.

Πιλο­τικό δίκτυο

Από το 2013, οπότε υπήρξε η πρώτη σημα­ντική αλλαγή του νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου, μέχρι σήμερα έχουν αδειο­δο­τη­θεί μόλις τρία υδα­το­δρό­μια, σε Κέρκυρα, Παξούς και Πάτρα, ενώ, σε δια­δι­κα­σία αδειο­δό­τη­σης βρί­σκο­νται πέντε αερο­δρό­μια στο Ιόνιο (Κεφα­λο­νιά, Λευκάδα, Ιθάκη, Ζάκυν­θος και Μεγα­νήσι) για τα οποία τα λιμε­νικά ταμεία έχουν υπο­γρά­ψει προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­βά­σεις με την Περι­φέ­ρεια Ιονίων Νήσων. Όπως και 20 υδα­το­δρό­μια στο Νότιο Αιγαίο (Ρόδος – δύο), Χάλκη, Σύμη, Τήλος, Κάρ­πα­θος, Καστε­λό­ριζο, Αγα­θο­νήσι, Νίσυρος, Αστυ­πά­λαια, Κάσος, Μύκονος, Σαντο­ρίνη, Κύθνος, Κέα, Άνδρος, Σίκινος, Σέριφος, Δονούσα και Ανάφη), έργο για το οποίο έχει οριστεί τεχνι­κός σύμ­βου­λος η εται­ρεία Ελλη­νικά Υδα­το­δρό­μια.  Εάν, αυτή τη φορά, οι δια­δι­κα­σίες προ­χω­ρή­σουν με γοργό ρυθμό, τότε θα μπο­ρούσε να δημιουρ­γη­θεί, σε πρώτη φάση, ένα δίκτυο με ικα­νο­ποι­η­τικό αριθμό υδα­το­δρο­μίων, καθι­στώ­ντας το φετινό καλο­καίρι το τελευ­ταίο κατά το οποίο δεν πραγ­μα­το­ποιού­νται μετα­φο­ρές με αμφίβια αερο­σκάφη.

πηγή capital.gr