Αικ. Βελώνη: «Τα ελάφια της Ρόδου πρέπει να προστατευθούν με κάθε τρόπο»

Συνε­χί­ζε­ται η συζή­τηση με αμείωτο ενδια­φέ­ρον σχετικά με τον πλη­θυ­σμό των ελαφιών της Ρόδου. Οι ζημιές που προ­κά­λεσε η πρό­σφατη μεγάλη πυρ­κα­γιά στην Απο­λακ­κιά, μειώνει ακόμη περισ­σό­τερο τον βιότοπο των ελαφιών με συνέ­πεια να εκδη­λώ­νε­ται ανη­συ­χία για την συντή­ρησή τους.

Όπως δήλωσε στην «δημο­κρα­τική» η κτη­νί­α­τρος, ειδική υγειο­νο­λό­γος και υπεύ­θυνη για το Ελα­φο­κο­μείο του Δήμου Ρόδου κ. Αικα­τε­ρίνη Βελώνη, το Ελαφάκι της Ρόδου είναι μονα­δικό και πρέπει να προ­στα­τευ­τεί από την Πολι­τεία με κάθε τρόπο, καθώς απο­τε­λεί κάτι ως ‘κληροδότημα’ του νησιού μας, από την αρχαιό­τητα μέχρι σήμερα:

«Το σπάνιο αυτό είδος, είναι το Ελαφάκι της Ρόδου ‘Ντάμα – Ντάμα’ – ‘Πλατώνι’ ή Rhodian. Τα ‘Πλατώνια’ υπάρ­χουν σε διάφορα μέρη της Γης (Μέση Ανατολή, Νότια Ιταλία, Βόρεια Ευρώπη κ.ά.) αλλά αυτό το είδος είναι μονα­δικό. Η μονα­δι­κό­τητά τους οφεί­λε­ται στον απο­κλει­σμό τους από τα άλλα είδη. Είναι εξαι­ρε­τικά σπάνιο το γεγονός ότι αυτό το είδος δεν έχει υποστεί καμία ανά­μειξη με άλλα είδη, από την αρχαιό­τητα μέχρι σήμερα. Αυτό σημαί­νει ότι το DNA είναι ακριβώς το ίδιο εδώ και αιώνες, είναι δηλαδή αμιγές. Τα ‘Πλατώνια’ για παρά­δειγμα από την Βόρεια Ευρώπη είναι πιο ογκώδη, ενώ από τη Νότια Ιταλία είναι μαύρου χρώ­μα­τος. Ωστόσο δεν υπάρχει καμία απο­λύ­τως πρό­σμειξη και τα Ελα­φά­κια της Ρόδου είναι απο­δε­δειγ­μένα, από­γο­νοι των αρχαίων ελαφιών και απο­τε­λούν μέρος του ροδί­τι­κου φυσικού περι­βάλ­λο­ντος εδώ και 8.000 χρόνια».

Επειδή, ωστόσο είναι ακόμη ενεργή η συζή­τηση για το εάν πρέπει να επι­τρα­πεί η ελεγ­χό­μενη θήρα του ελαφιού ή όχι, ακού­στη­καν και άλλες προ­τά­σεις, που αφορούν την μετα­φορά ελαφιών σε άλλες περιο­χές ή σε άλλες χώρες, ως δωρεές.

«Έχει απο­δει­χθεί ότι το Ελαφάκι της Ρόδου απο­τε­λεί έναν μονα­δικό πλη­θυ­σμό. Είναι προ­σαρ­μο­σμένο στις κλι­μα­το­λο­γι­κές συν­θή­κες του νησιού και στην χλωρίδα. Επειδή είναι απο­κλει­σμένα εδώ, δεν αντι­με­τω­πί­ζουν κιν­δύ­νους ή εχθρούς. Η μετα­φορά τους σε άλλα μέρη, στο παρελ­θόν απέ­δειξε ότι δεν μπορούν να ζήσουν σε άλλο κλίμα, πλήν δύο περι­πτώ­σεων, της Λήμνου και της Κύπρου. Ομι­λώ­ντας από την επι­στη­μο­νική άποψη, δεν είμαστε αντί­θε­τοι σε μετα­κί­νηση αλλά υπό συν­θή­κες που να τα προ­στα­τεύ­ουν και μόνον σε πάρκα» λέει η κ. Βελώνη.

Θυμί­ζουμε ότι περίπου 100 Ελα­φά­κια φιλο­ξε­νού­νται στο Ελα­φο­κο­μείο του Δήμου Ρόδου σε μια περιοχή 50 στρεμ­μά­των στο Ροδίνι, όπου φυλάσ­σο­νται, σιτί­ζο­νται και έχουν κτη­νια­τρική παρα­κο­λού­θηση.

Σε ερώτηση για το ενδε­χό­μενο να επι­τρα­πεί το κυνήγι του ελαφιού στην Ρόδο, η κ. Βελώνη τονίζει ότι πρό­κει­ται για προ­στα­τευό­μενο είδος:

«Το Ελαφάκι της Ρόδου είναι μονα­δικό σε όλο τον κόσμο. Είναι άγριο, προ­στα­τευό­μενο ζώο. Παρα­μέ­νει το Σύμβολο της Ρόδου από την αρχαιό­τητα. Η Πολι­τεία οφείλει να το προ­στα­τέ­ψει. Πιστεύω ότι υπάρ­χουν άλλες λύσεις για να προ­στα­τευ­θούν οι καλ­λιέρ­γειες των παρα­γω­γών. Μεγα­λύ­τερη ζημιά κάνουν τα ανε­πι­τή­ρητα κατσί­κια, ο πλη­θυ­σμός των οποίων είναι υπερ-πολλαπλάσιος των ελαφιών. Το ελάφι είναι ένα ζώο που τελικώς, δεν προ­στα­τεύ­ε­ται επαρκώς. Είναι ανα­γκαίο να βρεθεί λύση και κυρίως τρόποι για να απο­ζη­μιώ­νο­νται οι παρα­γω­γοί».

Να σημειω­θεί πάντως, ότι σε πολι­τικό επίπεδο, βρί­σκε­ται σε εξέλιξη προ­σπά­θεια για σχετική νομο­θε­τική ρύθμιση που αφορά τις απο­ζη­μιώ­σεις των παρα­γω­γών, ενώ κανείς δεν ομιλεί πλέον για θήρα.