Πραγματογνωμοσύνη – καταπέλτης για τις καταστροφικές πλημμύρες

Σα­φέ­στα­τες ευ­θύ­νες επιρ­ρί­πτο­νται με το πό­ρι­σμα – «φωτιά» πραγ­μα­το­γνώ­μο­να που όρισε η Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου σε αι­ρε­τούς και δη­μο­σί­ους υπαλ­λή­λους για τις συ­νέ­πειες της με­γά­λης νε­ρο­πο­ντής που έπλη­ξε κυ­ρί­ως τη δυ­τι­κή πλευ­ρά του νη­σιού το Νο­έμ­βριο του 2013.

Πέραν των εκα­το­ντά­δων κα­τοί­κων, που είδαν τις πε­ριου­σί­ες τους να χά­νο­νται μέσα σε λίγες ώρες, νε­κροί είναι ο Κων­στα­ντί­νος Αρ­γυ­ρό­που­λος του Γε­ωρ­γί­ου, ηλι­κί­ας 50 ετών, η Ανα­στα­σία Κα­τσα­ρού του Ιω­άν­νη, 36 ετών, η Καλ­λιό­πη Πα­να­γιώ­του του Φει­δία, 54 ετών και ο Ιω­άν­νης Μπαϊ­ρά­μης του Μικέ, 63 ετών, που πα­ρα­σύρ­θη­καν από την ορμή του πο­τα­μού στις γέ­φυ­ρες Πα­στί­δας και Κρε­μα­στής, οι δί­ο­δοι των οποί­ων δεν έκλει­σαν για τους οδη­γούς, ενώ έπρε­πε, το από­γευ­μα της 22ας Νο­εμ­βρί­ου 2013.

Οι ζη­μιές σε δη­μο­τι­κές υπο­δο­μές και στο οδικό δί­κτυο απο­τι­μή­θη­καν σε 3.750.000 ευρώ, οι ζη­μιές σε οι­κο­συ­σκευ­ές σε 577.433,67 ευρώ, σε κα­τα­στή­μα­τα και επι­χει­ρή­σεις 673.217,70 ευρώ (“βάσει τι­μο­λο­γί­ων” – οι πλημ­μυ­ρο­πα­θείς επαγ­γελ­μα­τί­ες “κατά δή­λω­σή τους” διεκ­δι­κούν 2.386.608,42 ευρώ).

Ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας έχει αφιε­ρώ­σει, όπως απο­κα­λύ­πτει σή­με­ρα η «δη­μο­κρα­τι­κή», ένα κε­φά­λαιο της πο­λυ­σέ­λι­δης έκ­θε­σής του, στην επαρ­χια­κή οδό Ρόδου – Πα­ρα­δει­σί­ου, Πα­στί­δας – Μα­ρι­τσών.

Το­νί­ζει με σα­φή­νεια ότι και οι δύο δια­βά­σεις στις οδούς, λαν­θα­σμέ­να χα­ρα­κτη­ρι­ζό­με­νες “ιρ­λαν­δι­κές”, απο­τε­λούν δρό­μους, που ου­δέ­πο­τε νο­μι­μο­ποι­ή­θη­καν και είναι αδύ­να­το να νο­μι­μο­ποι­η­θούν.

Δια­πι­στώ­θη­κε από τον έλεγ­χό του ότι δεν έχουν συ­ντα­χθεί/εγκρι­θεί οι απα­ραί­τη­τες υδραυ­λι­κές με­λέ­τες και δεν έχουν συ­ντα­χθεί/εγκρι­θεί οι με­λέ­τες πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σε­ων για την κα­τα­σκευή τους, κ.ο.κ.

Ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός ως “ιρ­λαν­δι­κή διά­βα­ση”, που κατά κόρον χρη­σι­μο­ποιεί­ται για να πε­ρι­γρά­ψει την εγκάρ­σια διά­βα­ση ενός υδα­το­ρέ­μα­τος, είναι απο­λύ­τως λαν­θα­σμέ­νος, αφού η “ιρ­λαν­δι­κή διά­βα­ση ή το μο­νο­πά­τι Αυ­στρα­λί­ας” έχει συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­δια­γρα­φές και το συ­να­ντά­με μόνο στις ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες ή σε ημι-άνυ­δρες πε­ριο­χές με σπά­νια βροχή υψη­λού όγκου. Ο σχε­δια­σμός της προ­βλέ­πει ότι θα είναι κάτω από το νερό μόνο για λίγες ημέ­ρες ανά δε­κα­ε­τία, διότι το νερό διο­χε­τεύ­ε­ται κατά κα­νό­να με οχε­τούς, (άνω του 6μήνου, ρέει νερό στον “Κρε­μα­στε­νό”).

Οι οχε­τοί (συχνά τσι­με­ντέ­νιων σω­λή­νων) χρη­σι­μο­ποιού­νται για να διο­χε­τεύ­ουν το νερό ώστε να κρα­τούν την επι­φά­νεια διέ­λευ­σης ξηρή για το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του έτους.

Ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας το­νί­ζει ότι ου­δε­μία τέτoια πρό­νοια έχει/είχε λη­φθεί σε όλες αυτές τις “εγκάρ­σιες” δια­βά­σεις. Μόλις η στάθ­μη του νερού ανε­βαί­νει στο ση­μείο, όπου ένα όχημα δια­σχί­ζει την επι­φά­νεια, είναι μη ασφα­λής στη χρήση, διότι διο­λι­σθαί­νει.

Το­νί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι είναι τρα­γι­κό το γε­γο­νός της εναλ­λα­κτι­κής πο­ρεί­ας που μπο­ρεί κά­ποιος να ακο­λου­θή­σει, αν δεν θέλει, κα­τευ­θυ­νό­με­νος από Πα­ρα­δεί­σι προς Ρόδο, να πε­ρά­σει εγκάρ­σια του πο­τα­μού. Θα πρέ­πει να κα­τευ­θυν­θεί προς Ανα­το­λάς, ακο­λου­θώ­ντας μια ‘Όδό” η οποία κα­τα­σκευά­σθη­κε -χωρίς καμία άδεια-πα­ράλ­λη­λα και -σε με­γά­λο τμήμα- εντός της ενερ­γής κοί­της του “Κρε­μα­στε­νού” πο­τα­μού.

Εξαι­ρε­τι­κό εν­δια­φέ­ρον έχουν τα όσα ανα­φέ­ρει για τα ρέ­μα­τα στο βό­ρειο τρί­γω­νο της Ρόδου. Το­νί­ζει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι τα ρέ­μα­τα δεν προ­στα­τεύ­ο­νται απο­τε­λε­σμα­τι­κά και επί δε­κα­ε­τί­ες -έως και σή­με­ρα- αντι­με­τω­πί­ζο­νται απο­σπα­σμα­τι­κά με απόρ­ροια την εξυ­πη­ρέ­τη­ση της ιδιω­τι­κής δό­μη­σης ένα­ντι του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος και της ασφά­λειας των πο­λι­τών.

Μνη­μείο κα­τα­στρα­τή­γη­σης των δια­τά­ξε­ων του κτι­ρια­κού κα­νο­νι­σμού που αφο­ρούν τα ρέ­μα­τα, απο­τε­λεί, όπως ανα­φέ­ρει, το σχέ­διο πόλης Ια­λυ­σού.

Ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας ανα­φέ­ρει ότι κατά την φάση της απο­τύ­πω­σης της υφι­στά­με­νης προς έντα­ξη πε­ριο­χής, αγνο­ή­θη­κε η ύπαρ­ξη ρε­μά­των με απο­τέ­λε­σμα κατά τη σύ­ντα­ξη και έγκρι­ση της με­λέ­της να δη­μιουρ­γη­θούν οι­κο­δο­μι­κά τε­τρά­γω­να και δρό­μοι εκεί όπου υπήρ­χαν ρέ­μα­τα. Στο ισχύ­ον δη­λα­δή σχέ­διο πό­λε­ως Ια­λυ­σού κοί­τες υφι­στα­μέ­νων -ενερ­γών και μη- ρε­μά­των να νο­ού­νται “νο­μί­μως” οι­κο­δο­μι­κά τε­τρά­γω­να και δρό­μοι.

Επι­ση­μαί­νει ακόμη ότι από τα δέκα κτη­μα­το­λο­γι­κώς κα­τα­γρα­φέ­ντα ρέ­μα­τα και εί­κο­σι πραγ­μα­τι­κά, στην πε­ριο­χή Ρόδου-Πα­ρα­δεί­σι, μόνο τέσ­σε­ρα έχουν πα­ρα­μεί­νει, το ένα εξ αυτών είναι ο μοι­ραί­ος για τους συ­ναν­θρώ­πους μας πο­τα­μός “Κρε­μα­στε­νός”, ο άλλος δε χεί­μαρ­ρος στην πε­ριο­χή Ια­λυ­σού, έχει πα­ρα­νό­μως πλα­κο­σκε­πα­στεί στην με­γα­λύ­τε­ρή του έκτα­ση, το πλά­τος δε της κοί­της του έχει δρα­μα­τι­κά απο­μειω­θεί από 40μ. σε 6μ.

Για τον “Κρε­μα­στε­νό” πο­τα­μό ανα­φέ­ρει ότι το φυ­σι­κό του πλά­τος δρα­μα­τι­κά απο­μειώ­θη­κε.

Σε ό,τι αφορά την αστυ­νό­μευ­ση και τον κα­θα­ρι­σμό των ρε­μά­των θε­ω­ρεί υπεύ­θυ­νη τη Δ/νση Τε­χνι­κών Υπη­ρε­σιών της Πε­ρι­φέ­ρειας.

Οι αρ­μό­διοι υπάλ­λη­λοι για την αστυ­νό­μευ­ση των ρε­μά­των είναι υπεύ­θυ­νοι για:

-Τον εντο­πι­σμό κα­τα­λή­ψε­ων, επι­χώ­σε­ων (μπα­ζώ­μα­τα), ανε­ξέ­λεγ­κτες αμ­μο­λη­ψί­ες, απόρ­ρι­ψη στε­ρε­ών απο­βλή­των(σκου­πί­δια) και γε­νι­κώς όλων των πα­ρά­νο­μων ενερ­γειών, που γί­νο­νται στις κοί­τες των υδα­το­ρε­μά­των.

-Είναι υπεύ­θυ­νοι, επί­σης για την λήψη των προ­βλε­πό­με­νων, από τη νο­μο­θε­σία διοι­κη­τι­κών και άλλων μέ­τρων στις πε­ρι­πτώ­σεις που δια­πι­στώ­θη­καν πα­ρά­νο­μες ενέρ­γειες στις κοί­τες των υδα­το­ρε­μά­των και τέλος, είναι υπεύ­θυ­νοι για να ελέγ­χουν την κα­τά­στα­ση που βρί­σκε­ται η φυ­σι­κή κοίτη των υδα­το­ρε­μά­των.

Δια­πί­στω­σε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι στη Ρόδο -είτε ως Νο­μαρ­χια­κή Αυ­το­διοί­κη­ση Δω­δε­κα­νή­σου, είτε ως Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, είτε ως Δήμος- ου­δέ­πο­τε συ­γκρο­τή­θη­κε επι­τρο­πή αστυ­νό­μευ­σης ρε­μά­των!

Το­νί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι δια­πι­στώ­νο­νται πα­ρα­λεί­ψεις από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου (στην οποία υπά­γε­ται η Δνση Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας/Τμήμα Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου), που είχαν ως απο­τέ­λε­σμα την ανε­τοι­μό­τη­τα αντι­με­τώ­πι­σης της κρί­σης από την θε­ο­μη­νία.

Πα­ρό­τι, όπως το­νί­ζει, υπήρ­ξε ενη­μέ­ρω­ση για τα επι­κεί­με­να φαι­νό­με­να, δεν ελή­φθη­σαν μέτρα, αφού σω­στός σχε­δια­σμός- πρό­νοια λήψης μέ­τρων για το χει­μώ­να 2013, δεν υπήρ­χε.

Δια­πί­στω­σε επι­πλέ­ον ότι υπήρ­ξαν κά­ποιες σπα­σμω­δι­κές κι­νή­σεις κα­θα­ρι­σμού των ρε­μά­των, που προ­ξέ­νη­σαν με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα, απ’ ό,τι βο­ή­θεια για την απο­φυ­γή της πλημ­μύ­ρας.

Απο­δί­δει ευ­θύ­νες εξάλ­λου στο Δήμο Ρόδου και για το ότι δεν υπάρ­χει νό­μι­μος χώρος ενα­πό­θε­σης προ­ϊ­ό­ντων κα­θα­ρι­σμού ρε­μά­των, αφού κα­νέ­νας τέ­τοιος χώρος δεν έχει αδειο­δο­τη­θεί πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά – χω­ρο­τα­ξι­κά.

Ει­δι­κή μνεία γί­νε­ται και στη δό­μη­ση κοντά σε ρέ­μα­τα. Αφού ανα­φέ­ρει το νο­μι­κό πλαί­σιο που ισχύ­ει, το­νί­ζει ότι οι απο­στά­σεις δό­μη­σης από τις γραμ­μές πλημ­μύ­ρας ορί­ζο­νται ως εξής:

– Για τις εντός σχε­δί­ου και εντός ορίων οι­κι­σμών πε­ριο­χές, από­στα­ση 10 μέ­τρων από κάθε μία των γραμ­μών πλημ­μύ­ρας.

-Για τις εκτός σχε­δί­ου πε­ριο­χές, από­στα­ση 20 μέ­τρων από κάθε μία των γραμ­μών πλημ­μύ­ρας (Γραμ­μές πλημ­μύ­ρας: οι γραμ­μές και από τις δύο πλευ­ρές της βα­θιάς γραμ­μής (η γραμ­μή που ενώ­νει, τα βα­θύ­τε­ρα ση­μεία της κοί­της του υδα­το­ρέ­μα­τος), που προ­κύ­πτουν ύστε­ρα από υδραυ­λι­κή με­λέ­τη), που είναι η μέ­γι­στη και πα­ρα­τη­ρεί­ται έστω και μια (1) φορά κάθε 50 χρό­νια.

Για κάθε οι­κο­δο­μι­κή άδεια ιδιω­τι­κού έργου δη­λα­δή που εκ­δό­θη­κε ή πρό­κει­ται να εκ­δο­θεί κοντά σε υδα­το­ρέ­μα απαι­τεί­ται η τή­ρη­ση των 20μ. (εκτός σχε­δί­ου πε­ριο­χές) – σύ­ντα­ξη δη­λα­δή υδραυ­λι­κής με­λέ­της (η οποία θα κα­θο­ρί­ζει την γραμ­μή πλημ­μύ­ρας απ’ όπου η Υπη­ρε­σία Δό­μη­σης θα δε­χτεί την 20μ. από­στα­ση) και έλεγ­χος/έγκρι­ση αυτής από την Διεύ­θυν­ση Τε­χνι­κών Έργων της Πε­ρι­φέ­ρειας.

Πα­ρα­θέ­τει ακο­λού­θως φω­το­γρα­φί­ες από κτή­ρια που έχουν κτι­στεί κοντά σε ρέ­μα­τα ακόμη και δη­μό­σια!

Ιδιαί­τε­ρη μνεία γί­νε­ται ακόμη και στο μέ­γε­θος της νε­ρο­πο­ντής.