Αρθρο του Δημ. Κρητικού: Ενα παράθυρο στον ήλιο

Η επί­σκε­ψη στη Ρόδο του ευ­ρω­παί­ου επι­τρό­που πε­ρι­φε­ρεια­κής πο­λι­τι­κής Γιο­χά­νες Χαν, ήταν ένα γε­γο­νός στο οποίο ίσως δε δό­θη­κε η προ­σο­χή που έπρε­πε.

Η εί­δη­ση πέ­ρα­σε στα… «ψιλά», κυ­ρί­ως λόγω της προ­ε­κλο­γι­κής πε­ριό­δου και των πο­λι­τι­κών ζυ­μώ­σε­ων σε κόμ­μα­τα και πα­ρα­τά­ξεις. Κι όμως όλα όσα είπε με αφορ­μή την πα­ρου­σία του στη διά­σκε­ψη των πα­ρά­κτιων και νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών της Ευ­ρώ­πης που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στη Ρόδο στο πλαί­σιο της Ελ­λη­νι­κής προ­ε­δρί­ας, ση­μα­το­δο­τούν μία νέα πο­λι­τι­κή.

Μία πο­λι­τι­κή με αν­θρω­πο­κε­ντρι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό, αφού όπως πα­ρα­δέ­χτη­κε ο κ. Χαν «ο άν­θρω­πος είναι το πο­λυ­τι­μό­τε­ρο κε­φά­λαιό μας και σε αυτό πραγ­μα­τι­κά θέ­λου­με να δώ­σου­με ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση».

Έτσι λοι­πόν από τη Ρόδο ανα­κοί­νω­σε τη νέα πε­ρι­φε­ρεια­κή πο­λι­τι­κή που θα εφαρ­μο­στεί, με επί­κε­ντρο τις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις, τη ρα­χο­κο­κα­λιά της Ελ­λη­νι­κής Οι­κο­νο­μί­ας, που τόσο δο­κι­μά­στη­καν από την κρίση τα τε­λευ­ταία χρό­νια.

Δια στό­μα­τος του κ. Χαν πλη­ρο­φο­ρη­θή­κα­με ότι θα γίνει μία με­τα­στρο­φή από τις επεν­δύ­σεις στις υπο­δο­μές, προς τις επεν­δύ­σεις στις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις, αφού εκεί χτυπά ο παλ­μός της κάθε το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας.

Ο ευ­ρω­παί­ος αξιω­μα­τού­χος με­τα­φέ­ρο­ντας και τις θέ­σεις των αρ­μο­δί­ων ορ­γά­νων της ευ­ρω­παϊ­κής ένω­σης, θέ­λη­σε να δώσει από τη Ρόδο ένα μή­νυ­μα αι­σιο­δο­ξί­ας για το μέλ­λον, λέ­γο­ντας ότι ήρθε ο και­ρός της ανά­καμ­ψης.

Τα λου­κέ­τα στα κα­τα­στή­μα­τα και τις επι­χει­ρή­σεις της πε­ριο­χής μας είναι αδιά­ψευ­στοι μάρ­τυ­ρες της κα­τά­στα­σης, οι ανα­σφά­λι­στοι και οι άνερ­γοι, μία σκλη­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, τα υπερ­χρε­ω­μέ­να νοι­κο­κυ­ριά που ξε­περ­νούν τις πε­νή­ντα χι­λιά­δες τρα­γι­κό γε­γο­νός και η αβε­βαιό­τη­τα για το μέλ­λον ο εφιάλ­της όσων έμει­ναν να πα­λεύ­ουν…

Όλοι λοι­πόν πε­ρι­μέ­νουν κάτι να αλ­λά­ξει, κάτι να αφυ­πνί­σει τους δα­νει­στές μας και εκεί­νους που χα­ράσ­σουν πο­λι­τι­κές, για να στα­μα­τή­σει η απο­δό­μη­ση της απα­σχό­λη­σης και κατ’ επέ­κτα­ση της οι­κο­νο­μί­ας.

Πα­ρα­δέ­χτη­κε όμως ο επί­τρο­πος πε­ρι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης και κάτι που από καιρό εδώ στα Δω­δε­κά­νη­σα φω­νά­ζου­με, ότι δη­λα­δή τα νησιά μας δεν είναι… οι­κο­νο­μι­κοί επί­γειοι πα­ρά­δει­σοι και ότι η ευ­η­με­ρία των αριθ­μών δε συμ­βα­δί­ζει με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

Ο ίδιος ο κ. Χαν ομο­λό­γη­σε ότι η κρίση έχει κα­τα­φέ­ρει ένα πλήγ­μα στα νησιά, αφού το πρό­βλη­μα είναι με­γα­λύ­τε­ρο σε ευαί­σθη­τες πε­ριο­χές όπως η δική μας και ότι τα νησιά μας ανή­κουν στις πε­ριο­χές που θε­ω­ρού­νται λι­γό­τε­ρο ανα­πτυγ­μέ­νες.

Μπο­ρεί η πε­ρι­φέ­ρειά μας να κα­τα­γρά­φει μι­κρό­τε­ρο πο­σο­στό ανερ­γί­ας συ­γκρι­τι­κά με άλλες πε­ριο­χές της Ελ­λά­δας, όμως τα νού­με­ρα είναι αυ­ξη­τι­κά. Σύμ­φω­να με την έρευ­να της Ελ­λη­νι­κής Στα­τι­στι­κής Αρχής το τέ­ταρ­το τρί­μη­νο του 2013 η ανερ­γία στο νότιο Αι­γαίο κι­νή­θη­κε αυ­ξη­τι­κά και ανήλ­θε στο 22,7% με το μέσο όρο της χώρας να έχει δια­μορ­φω­θεί στο 27,5%. Ήταν από τα μι­κρό­τε­ρα πο­σο­στά μαζί με αυτά των νη­σιών του βο­ρεί­ου Αι­γαί­ου και του Ιο­νί­ου, όμως δεν παύει αυτή η κα­τά­στα­ση να προ­κα­λεί ανη­συ­χία.

Το κλεί­σι­μο πολ­λών μι­κρο­με­σαί­ων επι­χει­ρή­σε­ων δεν οδή­γη­σε μόνο τους ιδιο­κτή­τες τους να εξα­φα­νι­στούν από την πα­ρα­γω­γι­κή δια­δι­κα­σία, αλλά ανά­γκα­σε και τους απα­σχο­λού­με­νους σε αυτές τους να βγουν στην ανερ­γία.

Αν όπως δια­βε­βαί­ω­σε ο κ. Χαν, η νέα πε­ρι­φε­ρεια­κή πο­λι­τι­κή δώσει έμ­φα­ση στον άν­θρω­πο και στις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις τότε ανοί­γει ένα πα­ρά­θυ­ρο στον ήλιο, για όλους εκεί­νους που σή­με­ρα βρί­σκο­νται στο πε­ρι­θώ­ριο της πα­ρα­γω­γής και της ερ­γα­σί­ας.

Αυτό που μένει είναι να αδρά­ξου­με την ευ­και­ρία που θα δοθεί και να κά­νου­με ένα νέο ξε­κί­νη­μα. Να στα­θού­με στα πόδια μας και να ξα­να­στή­σου­με τις επι­χει­ρή­σεις στα νησιά μας, επι­δει­κνύ­ο­ντας θέ­λη­ση, επι­μο­νή και με­ρά­κι.

Αρκεί βέ­βαια η νέα αυτή πο­λι­τι­κή ανά­πτυ­ξης να μη… συ­γκρου­στεί με την εθνι­κή πο­λι­τι­κή που δυ­στυ­χώς δε στή­ρι­ξε την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, αλλά τη στραγ­γά­λι­σε για να απο­σπά­σει και το τε­λευ­ταίο ευρώ που θα μπο­ρού­σε να πάρει.

Εν­θαρ­ρυ­ντι­κό ήταν όμως και το γε­γο­νός πως ο ευ­ρω­παί­ος επί­τρο­πος πα­ρα­δέ­χτη­κε ότι απαι­τεί­ται με­γα­λύ­τε­ρη ευ­ε­λι­ξία στον τρόπο διά­θε­σης των πόρων, ώστε να φτά­σουν εκεί που πραγ­μα­τι­κά υπάρ­χει ανά­γκη.

Αρθρο του υπο­ψή­φιου πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Δη­μή­τρη Κρη­τι­κού