Αμφισβητεί τη νομιμότητα του Eurogroup o Πρ. Παυλόπουλος

Επί­τι­μος δι­δά­κτο­ρας του πα­νε­πι­στη­μί­ου της Κο­ΐ­μπρα, ενός από τα αρ­χαιό­τε­ρα πα­νε­πι­στή­μια της Ευ­ρώ­πης, ανα­κη­ρύ­χθη­κε ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος, κατά τη διάρ­κεια της επί­ση­μης επί­σκε­ψής του στην Πορ­το­γα­λία. Στην ομι­λία του, ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας ανα­φέρ­θη­κε και στο θέμα του Eurogroup το­νί­ζο­ντας ότι, με βάση τις απο­φά­σεις του Δι­κα­στη­ρί­ου της Ευ­ρώ­πης, δεν πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στους θε­σμούς της ΕΕ, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας το άτυπο όρ­γα­νο, χωρίς «κρί­σι­μι θε­σμι­κή ση­μα­σία».

Όπως επι­σή­μα­νε ο κ. Παυ­λό­που­λος «Η Ευ­ρω­ο­ο­μά­δα είναι άτυπο, δη­λα­δή άνευ κρί­σι­μης θε­σμι­κής ση­μα­σί­ας Forum των υπουρ­γών Οι­κο­νο­μι­κών της Ευ­ρω­ζώ­νης», την ίδια στιγ­μή που «όλες οι απο­φά­σεις ως προς την εφαρ­μο­γή των μνη­μο­νια­κών προ­γραμ­μά­των και τις αντί­στοι­χες «δρα­κό­ντειες» κυ­ρώ­σεις σε πε­ρί­πτω­ση πα­ρα­βί­α­σής της, λαμ­βά­νο­νται ύστε­ρα από από­φα­ση της Ευ­ρω­ο­μά­δας».

Νω­ρί­τε­ρα, ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας, είχε ανα­φερ­θεί στις «δύο πρό­σφα­τες απο­φά­σεις του Δι­κα­στη­ρί­ου της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης (ΔΕΕ) σχε­τι­κά με τις αι­τή­σεις ακύ­ρω­σης και τις αγω­γές απο­ζη­μί­ω­σης των Κυ­πρί­ων πο­λι­τών που αφο­ρούν την ανα­διάρ­θρω­ση του κυ­πρια­κού τρα­πε­ζι­κού τομέα, (οι οποί­ες) συ­νι­στούν ση­μα­ντι­κή «προ­στι­θέ­με­νη αξία» στις προ­ε­κτε­θεί­σες δια­πι­στώ­σεις του ΔΕΕ. «Προ­στι­θέ­με­νη αξία» ανα­φο­ρι­κά με τη φύση του Μνη­μο­νί­ου κα­τα­νό­η­σης, το οποίο έχει συ­να­φθεί από τον ΕΜΣ και την Κυ­πρια­κή Δη­μο­κρα­τία και τη δή­λω­ση της Ευ­ρω­ο­μά­δας, σε συ­νάρ­τη­ση με την εν­δε­χό­με­νη ευ­θύ­νη των δύο ορ­γά­νων -Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής και ΕΚΤ- που ενήρ­γη­σαν εξ’ ονό­μα­τος του ΕΜΣ», είπε ο κ. Παυ­λό­που­λος και εξή­γη­σε:

«Α. Έτσι, όσον αφορά το Μνη­μό­νιο κα­τα­νό­η­σης, που έχει υπο­γρα­φεί από την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή εξ’ ονό­μα­τος του ΕΜΣ, το ΔΕΕ έκρι­νε ότι δεν απο­τε­λεί πράξη της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής ή/και της ΕΚΤ. Ενώ για τη Δή­λω­ση της Ευ­ρω­ο­μά­δας, βε­βαιώ­νο­ντας τον πλη­ρο­φο­ρια­κό χα­ρα­κτή­ρα της, επι­ση­μαί­νει ότι:

1. Δεν πα­ρά­γει έν­νο­μα απο­τε­λέ­σμα­τα ένα­ντι τρί­των.

2. Δεν προ­σβάλ­λε­ται ενώ­πιον των δι­καιο­δο­τι­κών ορ­γά­νων της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης.

3. Δεν απο­δί­δε­ται στην Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή ή/και στην ΕΚΤ, δο­θέ­ντος ότι ενερ­γούν εν προ­κει­μέ­νω ως απλοί εντο­λο­δό­χοι του ΕΜΣ. Και τούτο διότι από κα­νέ­να στοι­χείο δεν θα μπο­ρού­σε να συ­να­χθεί ότι, στη συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση, η Ευ­ρω­ο­μά­δα ελέγ­χε­ται από την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή ή την ΕΚΤ, ούτε ότι ενερ­γεί ως εντο­λο­δό­χος των θε­σμι­κών αυτών ορ­γά­νων. Συ­νε­πώς, δεν χωρεί πα­ρα­δε­κτώς σχε­τι­κή αί­τη­ση ακύ­ρω­σης ενώ­πιον του ΔΕΕ.

4. Πα­ράλ­λη­λα, το ΔΕΕ ανα­φε­ρό­με­νο στη φύση και τις αρ­μο­διό­τη­τες της Ευ­ρω­ο­μά­δας, διευ­κρι­νί­ζει, προς άρση κάθε αμ­φι­βο­λί­ας, ότι αυτή συ­νι­στά άτυπη σύ­νο­δο των υπουρ­γών των οι­κεί­ων κρα­τών-μελών. Δη­λα­δή ένα forum συ­ζη­τή­σε­ων, σε υπουρ­γι­κό επί­πε­δο, των αντι­προ­σώ­πων των κρα­τών-μελών με νό­μι­σμα το ευρώ και όχι όρ­γα­νο που λαμ­βά­νει απο­φά­σεις!

Β. Είναι ακρι­βώς αυτά τα σκε­πτι­κά τα οποία ανα­δει­κνύ­ουν τις «λε­πτές ισορ­ρο­πί­ες», εντός των οποί­ων κι­νεί­ται το ΔΕΕ κατά την άσκη­ση της δι­καιο­δο­σί­ας του, η οποία οφεί­λει, δυ­στυ­χώς, να κι­νεί­ται με­τα­ξύ της αδή­ρι­της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας -η οποία δη­μιουρ­γεί­ται από τη «δυ­να­μι­κή» του πα­γκο­σμιο­ποι­η­μέ­νου και άνευ δη­μο­κρα­τι­κού νο­μι­μο­ποι­η­τι­κού ερεί­σμα­τος και ελέγ­χου χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού συ­στή­μα­τος – και της έλ­λει­ψης κα­νό­νων που θω­ρα­κί­ζουν την Ευ­ρω­ζώ­νη κατά την άσκη­ση των, σύμ­φυ­των με τον προ­ο­ρι­σμό της, αρ­μο­διο­τή­των της οι οποί­ες αφο­ρούν ευ­θέ­ως την συ­νο­χή της.

1. Με απλές λέ­ξεις -οι οποί­ες φέρ­νουν στο φως έναν πρω­τό­γνω­ρο θε­σμι­κό και, επέ­κει­να, δι­καιο­δο­τι­κό «στρου­θο­κα­μη­λι­σμό»- η Ευ­ρω­ο­ο­μά­δα είναι άτυπο, δη­λα­δή άνευ κρί­σι­μης θε­σμι­κής ση­μα­σί­ας Forum των υπουρ­γών Οι­κο­νο­μι­κών της Ευ­ρω­ζώ­νης, την ίδια στιγ­μή που, για να πά­ρου­με ως πα­ρά­δειγ­μα την τύχη της Ελ­λά­δας στο πλαί­σιο της μνη­μο­νια­κής δια­δι­κα­σί­ας, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα όλες οι απο­φά­σεις ως προς την εφαρ­μο­γή των μνη­μο­νια­κών προ­γραμ­μά­των και τις αντί­στοι­χες «δρα­κό­ντειες» κυ­ρώ­σεις σε πε­ρί­πτω­ση πα­ρα­βί­α­σής της, λαμ­βά­νο­νται ύστε­ρα από από­φα­ση της Ευ­ρω­ο­μά­δας!

2. Υπό τις ως άνω προ­ϋ­πο­θέ­σεις η νο­μο­λο­γία του ΔΕΕ -και δίχως αυτό να ση­μαί­νει την επίρ­ρι­ψη της απο­κλει­στι­κής ευ­θύ­νης σ’ αυτό, αλλά στην έλ­λει­ψη απο­τε­λε­σμα­τι­κών κα­νό­νων οι­κο­νο­μι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης εντός Ευ­ρω­ζώ­νης, η οποία επι­τεί­νει το «δη­μο­κρα­τι­κό κενό» εντός της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης στο σύ­νο­λό της-οδη­γεί­ται, μοι­ραί­ως, στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι η Ευ­ρω­ο­μά­δα δια­δρα­μα­τί­ζει τον ρόλο ενός εί­δους «minence grise» (σ.σ. = φαιά εξο­χό­της) επι­σή­μα­νε ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας.

Πρω­τό­γνω­ρη η απαί­τη­ση των δα­νει­στών

Όπως ση­μεί­ω­σε ο κ. Παυ­λό­που­λος, η αδιέ­ξο­δη αυτή πο­λι­τι­κή πρέ­πει ν’ αντι­κα­τα­στα­θεί με μια οι­κο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή, η οποία συν­δυά­ζει αρ­μο­νι­κά την πά­τα­ξη των ελ­λειμ­μά­των και της σπα­τά­λης καθώς και της κρί­σης χρέ­ους, με την επί­τευ­ξη βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης: «Η πο­λι­τι­κή αυτή πρέ­πει να στη­ρι­χθεί στις ανα­γκαί­ες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις και στις κα­τάλ­λη­λες επεν­δύ­σεις καθώς και στην ορ­θο­λο­γι­κώς σχε­δια­σμέ­νη τό­νω­ση της ρευ­στό­τη­τας και της ζή­τη­σης. Μια τέ­τοια πο­λι­τι­κή θα στη­ρί­ξει και το θε­με­λιώ­δες κε­κτη­μέ­νο της ευ­ρω­παϊ­κής δη­μο­κρα­τί­ας και του ευ­ρω­παϊ­κού πο­λι­τι­σμού, δη­λα­δή το κοι­νω­νι­κό κρά­τος δι­καί­ου» κα­τέ­στη­σε σαφές ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας.

Πρω­τό­γνω­ρη χα­ρα­κτή­ρι­σε την απαί­τη­ση των δα­νει­στών να νο­μο­θε­τή­σει η Ελ­λά­δα προ­λη­πτι­κά μέτρα μετά τη λήξη του προ­γράμ­μα­τος, για το 2019, ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας, Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος, απα­ντώ­ντας σε ερώ­τη­ση του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Κατά τη διάρ­κεια της κοι­νής συ­νέ­ντευ­ξης Τύπου με τον Πορ­το­γά­λο ομό­λο­γό του Μαρ­σέ­λο Ρε­μπέ­λο ντε Σό­ου­ζα, στο πα­νε­πι­στή­μιο της πόλης Κο­ΐ­μπρα, ο κ Παυ­λό­που­λος τό­νι­σε, απα­ντώ­ντας σε ερώ­τη­ση του ΑΠΕ-ΜΠΕ, ότι η πα­ρό­μοια απαί­τη­ση προ­λη­πτι­κών μέ­τρων δεν έχει ξα­να­συμ­βεί ποτέ στην ευ­ρω­παϊ­κή ιστο­ρία και ση­μεί­ω­σε ότι τέ­τοιες πιέ­σεις δεν συ­νά­δουν με τον ευ­ρω­παϊ­κό ιδε­ώ­δες.

Η συ­νά­ντη­σή μας πραγ­μα­το­ποιεί­ται σε μια πε­ρί­ο­δο κατά την οποία, μια διπλή κρίση, η οι­κο­νο­μι­κή και η προ­σφυ­γι­κή κρίση, δο­κι­μά­ζουν τις αντο­χές όχι μόνο των χωρών μας και των λαών μας αλλά και της ίδιας της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, τό­νι­σε ο κ. Παυ­λό­που­λος απευ­θυ­νό­με­νος στον κ. Σό­ου­ζα, επι­ση­μαί­νο­ντας πως «οι χώρες μας και οι λαοί μας έχουν υπο­στεί και συ­νε­χί­ζουν δυ­στυ­χώς να υφί­στα­νται- τις συ­νέ­πειες μιας συ­γκε­κρι­μέ­νης οι­κο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής λι­τό­τη­τας, που είναι όχι μόνον αδιέ­ξο­δη αλλά και αντί­θε­τη προς τις αρχές και τις αξίες, πάνω στις οποί­ες θε­με­λιώ­θη­κε το ευ­ρω­παϊ­κό οι­κο­δό­μη­μα. Και τούτο τεκ­μη­ριώ­νει εκεί­νο το οποίο τό­νι­σα προη­γου­μέ­νως, ότι δη­λα­δή η πο­λι­τι­κή αυτή δο­κι­μά­ζει τις αντο­χές και την προ­ο­πτι­κή και όλης της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Κύριε Πρό­ε­δρε, αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποί­ους Ελ­λά­δα και Πορ­το­γα­λία πρέ­πει να συ­νερ­γα­σθούν στενά και απο­φα­σι­στι­κά, ώστε να υπερ­βού­με, το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τό, την κρίση που προ­α­νέ­φε­ρα και να υπε­ρα­σπι­σθού­με έτσι όχι μόνο τις χώρες μας και τους λαούς μας αλλά και τη με­γά­λη ευ­ρω­παϊ­κή οι­κο­γέ­νειά μας».

Ανα­φε­ρό­με­νος στο προ­σφυ­γι­κό ζή­τη­μα, εκτί­μη­σε ότι «δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται δίχως την άμεση και ορι­στι­κή λήξη του πο­λέ­μου στη Συρία και στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή», ση­μειώ­νο­ντας πως «ως τότε, όμως, η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση πρέ­πει να συ­μπε­ρι­φερ­θεί, σε­βό­με­νη το διε­θνές και το ευ­ρω­παϊ­κό δί­καιο, στους μεν πρό­σφυ­γες όχι με φο­βι­κά σύν­δρο­μα, αλλά με όρους αν­θρω­πι­σμού και αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Στους δε στυ­γνούς εκ­προ­σώ­πους της τρο­μο­κρα­τι­κής βαρ­βα­ρό­τη­τας, όπως ται­ριά­ζει σ’ εκεί­νους που δια­πράτ­τουν εγκλή­μα­τα κατά της αν­θρω­πό­τη­τας».

Κα­θη­με­ρι­νή