Εν μέρει δεκτές αγωγές για θανατηφόρο εργατικό ατύχημα εις βάρος ξενοδοχειακής εταιρείας

Με από­φα­ση που εξέ­δω­σε χθες το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή που άσκη­σαν συγ­γε­νείς ενός 58χρο­νου Αλ­βα­νού ερ­γά­τη οι­κο­δο­μών διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μιώ­σεις για ψυ­χι­κή οδύνη από ερ­γα­τι­κό ατύ­χη­μα που του στοί­χι­σε τη ζωή.

Οι ενά­γο­ντες εστρά­φη­σαν με δύο αγω­γές κατά ανώ­νυ­μης ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας, του προ­έ­δρου το Δ.Σ. αυτής, της ερ­γο­λή­πτριας εται­ρεί­ας, του δια­χει­ρι­στή αυτής, του επι­βλέ­πο­ντος αρ­χι­τέ­κτο­νος μη­χα­νι­κού και του συ­ντο­νι­στή τε­χνι­κού ασφα­λεί­ας.

Η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία προ­σε­πι­κά­λε­σε στην δίκη την ασφα­λι­στι­κή της εται­ρεία.

Το δι­κα­στή­ριο με την από­φα­σή του υπο­χρε­ώ­νει τους κυ­ρί­ως ενα­γό­με­νους της πρώ­της αγω­γής να κα­τα­βά­λουν εις ολο­κλη­ρον στους κυ­ρί­ως ενά­γο­ντες 85.000 € στην πρώτη κυ­ρί­ως ενά­γου­σα, 70.000 € στον κα­θέ­ναν εκ των δεύ­τε­ρου και τρί­της κυ­ρί­ως ενα­γό­ντων και των 7.000 € στην τέ­ταρ­τη κυ­ρί­ως ενά­γου­σα.

Κη­ρύσ­σει την αμέ­σως προη­γού­με­νη διά­τα­ξη της πα­ρού­σας απο­φά­σε­ως εν μέρει προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στή.

Δέ­χε­ται εν μέρει και την δεύ­τε­ρη αγωγή και υπο­χρε­ώ­νει τους κυ­ρί­ως ενα­γό­με­νους να κα­τα­βά­λουν εις ολό­κλη­ρον στον κυ­ρί­ως ενά­γο­ντα το ποσό των 7.000. Κη­ρύσ­σει την αμέ­σως προη­γού­με­νη διά­τα­ξη της απο­φά­σε­ως εν μέρει προ­σω­ρι­νώς εκτε­λε­στή. Επι­πλέ­ον το δι­κα­στή­ριο υπο­χρε­ώ­νει την προ­σε­πι­κα­λου­μέ­νη-πα­ρε­μπι­πτό­ντως ενα­γο­μέ­νη ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία να κα­τα­βά­λει 232.000 €.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Την 16η Νο­εμ­βρί­ου 2018 ο 58χρο­νος προ­σε­λή­φθη ως ερ­γά­της οι­κο­δο­μών με άτυπη σύμ­βα­ση εξαρ­τη­μέ­νης ερ­γα­σί­ας ορι­σμέ­νου χρό­νου από την τρίτη ενα­γό­με­νη όπου θα ερ­γα­ζό­ταν ως ερ­γά­της οι­κο­δό­μος.

Την ημέρα του ατυ­χή­μα­τος είχε εντο­λή να προ­βεί μαζί με έτερο ομο­ε­θνή του σε ερ­γα­σί­ες μό­νω­σης της τα­ρά­τσας με επί­στρω­ση υλι­κού ασφαλ­τό­πα­νου ως μο­νω­τι­κού υλι­κού σε πτέ­ρυ­γα του υπό κα­τα­σκευή ξε­νο­δο­χεί­ου ιδιο­κτη­σί­ας της πρώ­της ενα­γό­με­νης.

Λίγα λεπτά μετά την ανά­λη­ψη της ερ­γα­σί­ας αυτής την πρώτη ημέρα δου­λειάς, κατά την προ­σπά­θειά τους οι δύο ερ­γά­τες να με­τα­φέ­ρουν μία πα­λέ­τα από την μία τα­ρά­τσα στην άλλη, έπεσε εντός αφύ­λα­κτης οπής από τον τρίτο όροφο στο ισό­γειο της οι­κο­δο­μής. Απο­τέ­λε­σμα της πτώ­σης ήταν να υπο­στεί πολ­λα­πλές και σο­βα­ρές κα­κώ­σεις σε όλο του το σώμα εκτός της κε­φα­λής του, να νο­ση­λευ­τεί ως πο­λυ­τραυ­μα­τί­ας στην ΜΕΘ του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου για 108 ημέ­ρες ώσπου απε­βί­ω­σε στις 03-03-2019.

Ολες οι τα­ρά­τσες των κτη­ρί­ων με­τα­ξύ τους συν­δέ­ο­νταν με τσι­με­ντέ­νιους βρα­χί­ο­νες επί των οποί­ων υπήρ­χαν εγκάρ­σιες τομές ορ­θο­γω­νι­κής κά­το­ψης δια­στά­σε­ων 1,20×0,45 και σε καμία από αυτές τις οπές δεν υπήρ­χε προ­στα­τευ­τι­κή διά­τα­ξη ένα­ντι πτώ­σε­ως εντός τους, αλλά και σε κα­νέ­να τσι­με­ντέ­νιο βρα­χί­ο­να δεν υπήρ­χαν προ­στα­τευ­τι­κά κυ­γκλι­δώ­μα­τα απο­τρε­πτι­κά των πτώ­σε­ων ερ­γα­ζο­μέ­νων και ερ­γα­λεί­ων.

Ο θανών σε άμεση συ­νερ­γα­σία με τον έτερο ερ­γά­τη λίγο μετά την άφιξή τους στον τόπο ερ­γα­σί­ας τους και περί ώρα 8.00π.μ., κα­τό­πιν εντο­λής του ερ­γο­λά­βου ο οποί­ος ήταν προ­στη­θείς της ερ­γο­δό­τριας εται­ρεί­ας, ξε­κί­νη­σαν να με­τα­φέ­ρουν χει­ρω­να­κτι­κά μία ξύ­λι­νη πα­λέ­τα πε­ρί­που δύο μέ­τρων από τη μία τα­ρά­τσα στην άλλη ώστε να μπο­ρέ­σουν να κυ­λή­σουν πάνω στην πα­λέ­τα τα ασφαλ­τό­πα­να τα οποία ήταν πε­ρί­που πε­νή­ντα κιλά το κα­θέ­να. Κι­νού­με­νοι επάνω στον τσι­με­ντέ­νιο βρα­χί­ο­να ο οποί­ος συ­νέ­δεε τις δύο τα­ρά­τσες και από την τα­ρά­τσα στην οποία βρι­σκό­ντου­σαν προς την άλλη και με­τα­φέ­ρο­ντας την ξύ­λι­νη πα­λέ­τα, υπο­χρε­ώ­θη­καν να προ­σπε­λά­σουν άνοιγ­μα φω­τα­γω­γού.

Κατά την ενέρ­γεια αυτή αμ­φο­τέ­ρων, ο έτε­ρος ερ­γά­της κι­νού­με­νος πρώ­τος κατά την τρο­χιά κί­νη­σης και έχο­ντας ελεύ­θε­ρο πεδίο οπτι­κού ελέγ­χου επί του δα­πέ­δου κί­νη­σης, προ­σπέ­ρα­σε το άνοιγ­μα του φω­τα­γω­γού επί του τσι­με­ντέ­νιου βρα­χί­ο­να που συ­νέ­δεε τις οι­κο­δο­μι­κές πτέ­ρυ­γες με­τα­ξύ τους, ενώ ο θανών και ακο­λου­θών κατά τη διά­τα­ξη κί­νη­σης τους και δε­σμευό­με­νος ως προς τον οπτι­κό έλεγ­χο του δα­πέ­δου κί­νη­σης, λόγω της πα­λέ­τας που κρα­τού­σε με τα χέρια του, η επι­φά­νεια αυτής εμπό­δι­ζε τον άμεσο οπτι­κό έλεγ­χο του υπο­κει­μέ­νου δα­πέ­δου κί­νη­σης υπ’ αυτού, με απο­τέ­λε­σμα να πέσει αυτός αιφ­νι­δί­ως εντός του ακά­λυ­πτου ανοίγ­μα­τος του φω­τα­γω­γού και σε από­στα­ση 14 μέ­τρων από τον τρίτο όροφο που βρι­σκό­ταν η τα­ρά­τσα μέχρι το ισό­γειο.

Το σώμα του θα­νό­ντος διέ­σχι­σε άλλες δύο τέ­τοιες αφύ­λα­κτες οπές οι οποί­ες βρί­σκο­νταν ακρι­βώς με την ίδια διά­τα­ξη κά­τω­θεν αυτής από την οποία βρέ­θη­κε εντός της.

Αμέ­σως ο έτε­ρος ερ­γά­της μαζί με άλ­λους ερ­γά­τες που αντι­λή­φθη­καν την πτώση έτρε­ξαν στο ση­μείο της πτώ­σης όπου είδαν τον πε­θε­ρό του ενά­γο­ντος κου­λου­ρια­σμέ­νο να πα­ρου­σιά­ζει αι­μορ­ρα­γία από το στόμα. Από εκεί τον με­τέ­φε­ραν με αυ­το­κί­νη­το στο κέ­ντρο υγεί­ας Αρ­χαγ­γέ­λου και στη συ­νέ­χεια διε­κο­μί­σθη με ασθε­νο­φό­ρο στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου.

Εκεί ει­σή­χθη στη Β’ Χει­ρουρ­γι­κή κλι­νι­κή με πολ­λα­πλούς τραυ­μα­τι­σμούς στο σώμα ήτοι κά­ταγ­μα οσφυ­ϊ­κού σπον­δύ­λου, κά­ταγ­μα λα­γο­νί­ου οστού, κά­ταγ­μα στέρ­νου, πολ­λα­πλά κα­τάγ­μα­τα πλευ­ρών, κά­ταγ­μα του κάτω άκρου του οστού κνή­μης, ανοι­χτό κά­ταγ­μα δε­ξιάς κνή­μης, κά­ταγ­μα δε­ξιού ηβοιο­χια­κού κλά­δου λε­κά­νης, κά­ταγ­μα σώ­μα­τος στέρ­νου με μικρή οπί­σθια πα­ρε­κτό­πι­ση και συ­νο­δό αι­μά­τω­μα με­σο­θω­ρα­κί­ου, κά­ταγ­μα πλευ­ρών δεξιά και πνευ­μο­νι­κές θλά­σεις.

Σύμ­φω­να με την νε­κρο­ψία-νε­κρο­το­μή ο θά­να­τος επήλ­θε συ­νε­πεία ση­ψαι­μί­ας-πο­λυορ­γα­νι­κής ανε­πάρ­κειας.

Tην υπό­θε­ση χει­ρί­ζο­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Κώ­στας Χαλ­κιάς και Μαρία Κρι­κο­πού­λου.