Εγείρονται σοβαρές ενστάσεις: Δαιδαλώδεις οι διαδικασίες για την συμμετοχή στον διαγωνισμό καθαριότητας

Σο­βα­ρές εν­στά­σεις γύρω από την πλη­ρό­τη­τα και την ποιό­τη­τα των όρων του νέου δια­γω­νι­σμού για την ανά­θε­ση του έργου της κα­θα­ριό­τη­τας σε ιδιώ­τη από τον Δήμο Ρόδου, για τρία σύν ένα χρό­νια, έχουν εγερ­θεί μετά την δη­μο­σί­ευ­ση την 26η Νο­εμ­βρί­ου 2016 της σχε­τι­κής δια­κή­ρυ­ξης με κα­τα­λη­κτι­κή ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής προ­σφο­ρών  την 31η Δε­κεμ­βρί­ου 2016.

Τα με­λα­νά ση­μεία ξε­κι­νούν από το μικρό χρο­νι­κό διά­στη­μα από τη δη­μο­σί­ευ­ση του δια­γω­νι­σμού μέχρι την ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής των προ­σφο­ρών.

Εν­δια­φε­ρό­με­νοι θε­ω­ρούν συ­γκε­κρι­μέ­να ότι δεν υπάρ­χει επαρ­κής χρό­νος προ­ε­τοι­μα­σί­ας για Ελ­λη­νες και ξέ­νους (είναι διε­θνής ο δια­γω­νι­σμός) υπο­ψη­φί­ους, ενώ επι­ση­μαί­νουν πα­ρα­πέ­ρα ότι από την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2017 οι  εν­στά­σεις κατά των όρων της δια­κή­ρυ­ξης θα εξε­τά­ζο­νται από ανε­ξάρ­τη­τη αρχή στην Αθήνα και όχι από τους ίδιους αν­θρώ­πους, που τους έγρα­ψαν…

Στην προ­σπά­θεια να δια­σφα­λι­στεί η ικα­νό­τη­τα του ανα­δό­χου, να εκτε­λέ­σει το ση­μα­ντι­κό αυτό έργο της κα­θα­ριό­τη­τας και της υπο­στή­ρι­ξης – μέσα από αυτό – του του­ρι­σμού και της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας, προ­βλέ­πε­ται με­τα­ξύ των άλλων (άρθρο 2 της δια­κή­ρυ­ξης πα­ρά­γρα­φοι 1,2 και 3), ο υπο­ψή­φιος ανά­δο­χος-αλλά και οποιοσ­δή­πο­τε τον εκ­προ­σω­πεί – να απο­κλει­στεί αν υπάρ­χει σε βάρος του τε­λε­σί­δι­κη κα­τα­δι­κα­στι­κή από­φα­ση για α) συμ­με­το­χή σε εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση, β) δω­ρο­δο­κία, γ) απάτη, δ) τρο­μο­κρα­τι­κά εγκλή­μα­τα, ε) νο­μι­μο­ποί­η­ση εσό­δων από πα­ρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τες, στ) παι­δι­κή ερ­γα­σία και εμπο­ρία αν­θρώ­πων.

Επί­σης απο­κλεί­ε­ται από τη συμ­με­το­χή σε δια­δι­κα­σία σύ­να­ψης σύμ­βα­σης οποιοσ­δή­πο­τε οι­κο­νο­μι­κός φο­ρέ­ας, εάν η ανα­θέ­του­σα αρχή:

α) γνω­ρί­ζει ότι ο εν λόγω οι­κο­νο­μι­κός φο­ρέ­ας έχει αθε­τή­σει τις υπο­χρε­ώ­σεις του όσον αφορά την κα­τα­βο­λή φόρων ή ει­σφο­ρών κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης

β) μπο­ρεί να απο­δεί­ξει με τα κα­τάλ­λη­λα μέσα ότι ο οι­κο­νο­μι­κός φο­ρέ­ας έχει αθε­τή­σει τις υπο­χρε­ώ­σεις του όσον αφορά την κα­τα­βο­λή φόρων ή ει­σφο­ρών κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης.

Αν ο οι­κο­νο­μι­κός φο­ρέ­ας είναι Έλ­λη­νας πο­λί­της ή έχει την εγκα­τά­στα­σή του στην Ελ­λά­δα, οι υπο­χρε­ώ­σεις του που αφο­ρούν τις ει­σφο­ρές κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης κα­λύ­πτουν τόσο την κύρια όσο και την επι­κου­ρι­κή ασφά­λι­ση.

Η πα­ρά­γρα­φος αυτή παύει να εφαρ­μό­ζε­ται όταν ο οι­κο­νο­μι­κός φο­ρέ­ας εκ­πλη­ρώ­σει τις υπο­χρε­ώ­σεις του, κα­τα­βάλ­λο­ντας τους φό­ρους ή τις ει­σφο­ρές κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης που οφεί­λει, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων, κατά πε­ρί­πτω­ση, των δε­δου­λευ­μέ­νων τόκων ή των προ­στί­μων είτε υπα­γό­με­νος σε δε­σμευ­τι­κό δια­κα­νο­νι­σμό για την κα­τα­βο­λή τους.

Η ανα­θέ­του­σα αρχή μπο­ρεί να απο­κλεί­ει από τη συμ­με­το­χή σε δια­δι­κα­σία σύ­να­ψης δη­μό­σιας σύμ­βα­σης οποιον­δή­πο­τε οι­κο­νο­μι­κό φορέα σε οποια­δή­πο­τε από τις ακό­λου­θες πε­ρι­πτώ­σεις:

α) εάν η ανα­θέ­του­σα αρχή μπο­ρεί να απο­δεί­ξει με κα­τάλ­λη­λα μέσα αθέ­τη­ση των ισχυου­σών υπο­χρε­ώ­σε­ων που προ­βλέ­πο­νται στην παρ. 2 του άρ­θρου 18 του N.4412/2016,

β) εάν ο οι­κο­νο­μι­κός φο­ρέ­ας τελεί υπό πτώ­χευ­ση ή έχει υπα­χθεί σε δια­δι­κα­σία εξυ­γί­αν­σης ή ει­δι­κής εκ­κα­θά­ρι­σης ή τελεί υπό ανα­γκα­στι­κή δια­χεί­ρι­ση από εκ­κα­θα­ρι­στή ή από το δι­κα­στή­ριο ή έχει υπα­χθεί σε δια­δι­κα­σία πτω­χευ­τι­κού συμ­βι­βα­σμού ή έχει ανα­στεί­λει τις επι­χει­ρη­μα­τι­κές του δρα­στη­ριό­τη­τες ή εάν βρί­σκε­ται σε οποια­δή­πο­τε ανά­λο­γη κα­τά­στα­ση προ­κύ­πτου­σα από πα­ρό­μοια δια­δι­κα­σία, προ­βλε­πό­με­νη σε εθνι­κές δια­τά­ξεις νόμου,

γ) εάν η ανα­θέ­του­σα αρχή δια­θέ­τει επαρ­κώς εύ­λο­γες εν­δεί­ξεις που οδη­γούν στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι ο οι­κο­νο­μι­κός φο­ρέ­ας συ­νή­ψε συμ­φω­νί­ες με άλ­λους οι­κο­νο­μι­κούς φο­ρείς με στόχο τη στρέ­βλω­ση  του αντα­γω­νι­σμού,

δ) εάν μία κα­τά­στα­ση σύ­γκρου­σης συμ­φε­ρό­ντων κατά την έν­νοια του άρ­θρου 24 του ν.4412/2016 δεν μπο­ρεί να θε­ρα­πευ­θεί απο­τε­λε­σμα­τι­κά με άλλα, λι­γό­τε­ρο πα­ρεμ­βα­τι­κά, μέσα,

ε) εάν μία κα­τά­στα­ση στρέ­βλω­σης του αντα­γω­νι­σμού από την πρό­τε­ρη συμ­με­το­χή των οι­κο­νο­μι­κών φο­ρέ­ων κατά την προ­ε­τοι­μα­σία της δια­δι­κα­σί­ας σύ­να­ψης σύμ­βα­σης, κατά τα ορι­ζό­με­να στο άρθρο 48, δεν μπο­ρεί να θε­ρα­πευ­θεί με άλλα, λι­γό­τε­ρο πα­ρεμ­βα­τι­κά, μέσα,

στ) εάν ο οι­κο­νο­μι­κός φο­ρέ­ας έχει επι­δεί­ξει σο­βα­ρή ή επα­να­λαμ­βα­νό­με­νη πλημ­μέ­λεια κατά την εκτέ­λε­ση ου­σιώ­δους απαί­τη­σης στο πλαί­σιο προη­γού­με­νης δη­μό­σιας σύμ­βα­σης, που είχε ως απο­τέ­λε­σμα την πρό­ω­ρη κα­ταγ­γε­λία της προη­γού­με­νης σύμ­βα­σης, απο­ζη­μιώ­σεις ή άλλες πα­ρό­μοιες κυ­ρώ­σεις,

ζ) εάν ο οι­κο­νο­μι­κός φο­ρέ­ας έχει κρι­θεί ένο­χος σο­βα­ρών ψευ­δών δη­λώ­σε­ων κατά την πα­ρο­χή των πλη­ρο­φο­ριών που απαι­τού­νται για την εξα­κρί­βω­ση της απου­σί­ας των λόγων απο­κλει­σμού ή την πλή­ρω­ση των κρι­τη­ρί­ων επι­λο­γής, έχει απο­κρύ­ψει τις πλη­ρο­φο­ρί­ες αυτές ή δεν είναι σε θέση να προ­σκο­μί­σει τα δι­καιο­λο­γη­τι­κά που απαι­τού­νται στο ΕΕΕΣ.

η) εάν ο οι­κο­νο­μι­κός φο­ρέ­ας επι­χει­ρεί να επη­ρε­ά­σει με αθέ­μι­το τρόπο τη δια­δι­κα­σία λήψης απο­φά­σε­ων της ανα­θέ­του­σας αρχής, να απο­κτή­σει εμπι­στευ­τι­κές πλη­ρο­φο­ρί­ες που εν­δέ­χε­ται να του  απο­φέ­ρουν  αθέ­μι­το  πλε­ο­νέ­κτη­μα  στη  δια­δι­κα­σία  σύ­να­ψης  σύμ­βα­σης  ή  να  πα­ρά­σχει   εξ αμε­λεί­ας πα­ρα­πλα­νη­τι­κές πλη­ρο­φο­ρί­ες που εν­δέ­χε­ται να επη­ρε­ά­σουν ου­σιω­δώς τις απο­φά­σεις που αφο­ρούν τον απο­κλει­σμό, την επι­λο­γή ή την ανά­θε­ση,

θ) Εάν η ανα­θέ­του­σα αρχή μπο­ρεί να απο­δεί­ξει, με τα κα­τάλ­λη­λα μέσα, ότι ο οι­κο­νο­μι­κός φο­ρέ­ας έχει δια­πρά­ξει σο­βα­ρό επαγ­γελ­μα­τι­κό πα­ρά­πτω­μα, το οποίο θέτει εν αμ­φι­βό­λω την ακε­ραιό­τη­τά του.

Σο­βα­ρές επι­φυ­λά­ξεις για την εγκυ­ρό­τη­τα της δια­δι­κα­σί­ας προ­κά­λε­σε και το γε­γο­νός ότι η ανα­θέ­του­σα αρχή (Δήμος Ρόδου) με την πα­ρά­γρα­φο 4 του ίδιου άρ­θρου αναι­ρεί όλα τα πα­ρα­πά­νω ανα­φέ­ρο­ντας ότι:

“Κατά πα­ρέκ­κλι­ση από τα ορι­ζό­με­να στην πε­ρί­πτω­ση β’ της παρ. 3 του πα­ρό­ντος άρ­θρου, η ανα­θέ­του­σα αρχή μπο­ρεί να μην απο­κλεί­ει έναν οι­κο­νο­μι­κό φορέα, ο οποί­ος βρί­σκε­ται σε μια εκ των κα­τα­στά­σε­ων που ανα­φέ­ρο­νται στην πα­ρα­πά­νω πε­ρί­πτω­ση, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι η ανα­θέ­του­σα αρχή έχει απο­δεί­ξει ότι ο εν λόγω φο­ρέ­ας είναι σε θέση να εκτε­λέ­σει τη σύμ­βα­ση, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις ισχύ­ου­σες δια­τά­ξεις και τα μέτρα για τη συ­νέ­χι­ση της επι­χει­ρη­μα­τι­κής του λει­τουρ­γί­ας, στην πε­ρί­πτω­ση των κα­τα­στά­σε­ων της πε­ρί­πτω­σης β’ της παρ. 3.”!!!

Συ­νε­χί­ζο­ντας στην ίδια δια­κή­ρυ­ξη και στον πε­ρι­γρα­φό­με­νο εξο­πλι­σμό προ­δια­γρά­φο­νται οχή­μα­τα αυ­στη­ρά  τε­χνο­λο­γί­ας εκ­πο­μπής ρύπων Euro 6. Με τον τρόπο αυτό πε­ριο­ρί­ζο­νται ωστό­σο ση­μα­ντι­κά οι υπο­ψή­φιοι ανά­δο­χοι αφού μόνο όποιος γνώ­ρι­ζε τις απαι­τή­σεις του δια­γω­νι­σμού και ήδη δια­θέ­τει τον εξο­πλι­σμό αυτό  μπο­ρεί να συμ­με­τέ­χει στο δια­γω­νι­σμό.

Εν­δια­φε­ρό­με­νοι υπο­στη­ρί­ζουν συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ζη­τεί­ται (κατά πα­ρά­βα­ση του νόμου και της σχε­τι­κής νο­μο­λο­γί­ας) ως απο­δει­κτι­κό κα­το­χής η άδεια κυ­κλο­φο­ρί­ας του απορ­ριμ­μα­το­φό­ρου και όχι το βι­βλιά­ριο με­τα­βο­λών του οχή­μα­τος (από­κτη­ση ιδιο­κτη­σί­ας).

Για να τα­ξι­νο­μη­θεί ένα απορ­ριμ­μα­το­φό­ρο(και να έχει άδεια κυ­κλο­φο­ρί­ας) απαι­τεί­ται η ει­δι­κή έγκρι­ση ως όχημα ει­δι­κού σκο­πού από το Υπουρ­γείο Με­τα­φο­ρών –δια­δι­κα­σία που διαρ­κεί 2-3 μήνες και συ­νε­πώς είναι αδύ­να­το να το δια­θέ­σει  κά­ποιος που δεν γνώ­ρι­ζε από πρίν τόσο τις απαι­τή­σεις για τον εξο­πλι­σμό όσο και το στενό χρο­νι­κό πε­ρι­θώ­ριο από την ανα­κοί­νω­σή του έως και την υπο­βο­λή των προ­σφο­ρών.

Δεν μπο­ρεί ου­σια­στι­κά να συμ­με­τέ­χει οποιοσ­δή­πο­τε αλ­λο­δα­πός αφού ακόμη και άν κα­τέ­χει τον εξο­πλι­σμό θα πρέ­πει να τον τα­ξι­νο­μή­σει στην Ελ­λά­δα προ­κει­μέ­νου να συμ­με­τέ­χει (με αναμ­φί­βο­λο το απο­τέ­λε­σμα του δια­γω­νι­σμού).

Δεν μπο­ρεί να συμ­με­τέ­χει καμία άλλη ελ­λη­νι­κή ή αλ­λο­δα­πή εται­ρεία που κα­τέ­χει τον ζη­τού­με­νο εξο­πλι­σμό αλλά δεν τον έχει τα­ξι­νο­μή­σει πριν από τον δια­γω­νι­σμό.

Επι­πλέ­ον στην ίδια δια­κή­ρυ­ξη προ­βλέ­πε­ται ότι: «Με ποινή απόρ­ρι­ψης της προ­σφο­ράς του, κάθε δια­γω­νι­ζό­με­νος θα πρέ­πει να δια­θέ­τει κατά την ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής της προ­σφο­ράς του (τε­χνι­κή ικα­νό­τη­τα), τον ελά­χι­στο απαι­τού­με­νο εξο­πλι­σμό » και για τον οποίο, για μεν τα απορ­ριμ­μα­το­φό­ρα αξίας πλέον του 1.500.000€ (με ΦΠΑ) απαι­τεί­ται η προ­σκό­μι­ση των αδειών κυ­κλο­φο­ρί­ας τους (και όχι το βι­βλίο κυ­ριό­τη­τας και κα­το­χής όπως ανα­φέρ­θη­κε πα­ρα­πά­νω) για δε τον λοιπό εξο­πλι­σμό (κάδοι απορ­ριμ­μά­των και press containers) αξίας 80.000€-200.000€ αφού δεν απαι­τεί­ται να είναι και­νούρ­για, επι­τρέ­πε­ται η προ­σκό­μι­ση προ­τι­μο­λο­γί­ου(!!!!!) άρα ου­σια­στι­κά : υπό­σχε­σης αγο­ράς.

Εν­στά­σεις έχει προ­κα­λέ­σει και το γε­γο­νός ότι η ίδια δια­κή­ρυ­ξη προ­βλέ­πει ότι το έργο το κερ­δί­ζει όχι όποιος έχει την οι­κο­νο­μι­κό­τε­ρη προ­σφο­ρά αλλά όποιος θα πε­ρι­γρά­ψει κα­λύ­τε­ρα τον τρόπο που θα εκτε­λέ­σει το έργο(!)