ΕΙΔΗΣΕΙΣ

16άρηδες στον ψυχοθεραπευτή με άγχος για το μέλλον

news room 1 λεπτό ανάγνωση
έφηβος
Μέγεθος γραμμάτων

Μέχρι πριν λίγα χρό­νια η ψυ­χα­νά­λυ­ση απο­τε­λού­σε τα­μπού. Στην εποχή της κρί­σης εδραιώ­θη­κε ως ανά­γκη για με­γά­λο πο­σο­στό αν­θρώ­πων. Ο αριθ­μός των ατό­μων που κα­τα­φεύ­γει στο ντι­βά­νι του ψυ­χο­θε­ρα­πευ­τή έχει αυ­ξη­θεί κα­τα­κό­ρυ­φα. Τα στοι­χεία που απο­τυ­πώ­νουν οι έρευ­νες είναι αμεί­λι­κτα.

Η απά­ντη­ση στην ερώ­τη­ση «πως είσαι;» έχει δώσει τη θέση της στο «απο­λύ­θη­κα», «δεν αι­σθά­νο­μαι καλά, έχω κρίση πα­νι­κού, φο­βά­μαι για το αύριο που ξη­με­ρώ­νει», «πως θα ζήσω;», «τι θα κάνω στη ζωή μου;».

Κι ενώ μέχρι την προη­γού­με­νη δε­κα­ε­τία στο άκου­σμα του ψυ­χο­θε­ρα­πευ­τή ο συ­νειρ­μός οδη­γού­σε στην έκ­φρα­ση «είναι τρε­λός», στις μέρες μας απο­τε­λεί απλώς μια οι­κεία, επα­να­λαμ­βα­νό­με­νη φράση. «Δεν έχει πλέον ο κό­σμος τόσα τα­μπού γιατί έχει ανά­γκη για τους θε­ρα­πευ­τές», εξη­γεί η MSc ψυ­χο­θε­ρα­πεύ­τρια, Ντέμη Πα­πα­λέ­ξη. Βέ­βαια, το στίγ­μα του ψυ­χι­κά ασθε­νή δεν έχει εκλεί­ψει. Απλώς οι άν­θρω­ποι είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο δε­κτι­κοί. «Σί­γου­ρα υπάρ­χει. Θέλω να ελ­πί­ζω πως είναι λίγο κα­λύ­τε­ρα τα πράγ­μα­τα. Εί­μα­στε πλέον πιο ανοι­χτοί σε αν­θρώ­πους με αγ­χώ­δεις δια­τα­ρα­χές λόγου χάριν ή στο να δε­χτού­με ότι ο άλλος μπο­ρεί όντως να έχει κάτι τέ­τοιο και να μην σκε­φτό­μα­στε ότι υπάρ­χει απλώς στο μυαλό του», ση­μειώ­νει η κ. Πα­πα­λέ­ξη. Τον τε­λευ­ταίο χρόνο προ­σφέ­ρει μέσω του δήμου Αθη­ναί­ων εθε­λο­ντι­κά συμ­βου­λευ­τι­κή ψυ­χο­θε­ρα­πεία σε πο­λί­τες οι οποί­οι έχουν ανά­γκη αλλά αδυ­να­τούν να αντα­πε­ξέλ­θουν οι­κο­νο­μι­κά.

 Στο ει­δι­κό ια­τρείο της Β’ Ψυ­χια­τρι­κής κλι­νι­κής στο Ατ­τι­κό νο­σο­κο­μείο

Είναι Πα­ρα­σκευή πρωί και το ρολόι στον τοίχο απέ­να­ντί μας, δεί­χνει 8:30. Βρι­σκό­μα­στε στο κτί­ριο που στε­γά­ζει τη Β’ Ψυ­χια­τρι­κή κλι­νι­κή του Ατ­τι­κού νο­σο­κο­μεί­ου. Στο διά­δρο­μο ανα­μο­νής έξω από το ει­δι­κό ια­τρείο που λει­τουρ­γεί αυτή τη μέρα κάθε εβδο­μά­δα, πε­ρί­που δέκα άν­θρω­ποι πε­ρι­μέ­νουν υπο­μο­νε­τι­κά τη σειρά τους ενώ το νο­ση­λευ­τι­κό και ια­τρι­κό προ­σω­πι­κό πη­γαι­νο­έρ­χε­ται κι εν­δια­μέ­σως απα­ντά στις απο­ρί­ες των ασθε­νών που πε­ρι­μέ­νουν. «Εδώ, κάθε Πα­ρα­σκευή, έρ­χο­νται άν­θρω­ποι οι οποί­οι έχουν ψυ­χι­κή δια­τα­ρα­χή και πα­ρα­βα­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά. Έχουν κάνει κά­ποια εγκλή­μα­τα ή συ­μπε­ρι­φέ­ρο­νται βίαια και επι­θε­τι­κά», εξη­γεί ο Ανα­πλη­ρω­τής Κα­θη­γη­τής Ψυ­χια­τρι­κής – Ψυ­χια­τρο­δι­κα­στι­κής Ια­τρι­κής Σχο­λής Εθνι­κού και Κα­πο­δι­στρια­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών και διευ­θυ­ντής Β’ Ψυ­χια­τρι­κής κλι­νι­κής του νο­σο­κο­μεί­ου Ατ­τι­κόν, Αθα­νά­σιος Δου­ζέ­νης.Μι­λώ­ντας στο «Έθνος» πέντε συ­νάν­θρω­ποί μας μοι­ρά­ζο­νται την εμπει­ρία τους από το ντι­βά­νι του ψυ­χο­θε­ρα­πευ­τή.

ΕΘΝΟΣ

Σχολιασμός Άρθρου

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Προσθέστε ένα σχόλιο

Το E-mail δεν θα δημοσιευτεί.
Πρέπει να συμπληρωθούν όλα τα πεδία για την υποβολή του σχολίου.