«Σημαία» του Μαξίμου η αναθεώρηση του Συντάγματος

Σε τρεις παράλ­λη­λους άξονες θα επι­κε­ντρω­θεί το αμέσως επόμενο διά­στημα η στρα­τη­γική του Μεγάρου Μαξίμου αλλά και της Κου­μουν­δού­ρου, η οποία, όπως σημειώ­νουν γνώστες παρα­τη­ρη­τές, τον τελευ­ταίο καιρό, ενόψει της τελικής ευθείας προς τις εκλογές, ευθυ­γραμ­μί­ζε­ται πλήρως με την κυβέρ­νηση. Ο ένας άξονας αφορά τη συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση που ιεραρ­χεί­ται ψηλά στην κυβερ­νη­τική ατζέντα – η σχετική πρόταση ανα­μέ­νε­ται να κατα­τε­θεί στη Βουλή στις αρχές Νοεμ­βρίου. Πλην της ουσίας, όπως την περιέ­γραψε ο πρω­θυ­πουρ­γός, η οποία εστιά­ζε­ται στην «ενδυ­νά­μωση των θεσμών» και την «εμβά­θυνση της Δημο­κρα­τίας», υπάρχει και ο αμιγώς πολι­τι­κός στόχος. Στην Ηρώδου Αττικού βλέπουν μία πρώτης τάξεως ευκαι­ρία να εξω­θή­σουν το ΚΙΝΑΛ να πάρει πιο ξεκά­θαρη θέση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. – δια­δι­κα­σία από την οποία θεωρούν ότι θα βγουν κερ­δι­σμέ­νοι σε κάθε περί­πτωση.

Και αυτό, γιατί αν η Χαρ. Τρι­κούπη απο­δε­χθεί το κάλεσμα Τσίπρα για «ευρύ­τε­ρες συναι­νέ­σεις» –προς το παρόν το απο­κλείει– τότε το Μαξίμου θεωρεί πως κάνει ένα ακόμα βήμα προς την εδραί­ωσή του ως ο βασικός πυλώνας του προ­ο­δευ­τι­κού μετώπου. Αν από την άλλη το ΚΙΝΑΛ εκφρά­σει αντιρ­ρή­σεις, τότε το σχέδιο Μαξίμου περι­λαμ­βά­νει την περαι­τέρω ταύτισή του με τη Ν.Δ. και τις «δυνά­μεις της συντή­ρη­σης». Εξ ου και ο κ. Τσίπρας «έντυσε» τις επι­κεί­με­νες δια­δι­κα­σίες με τον μανδύα της «ιστο­ρι­κής ευκαι­ρίας για τις προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις», τονί­ζο­ντας σε κάθε ευκαι­ρία το «λαϊκό πρόσημο» της επι­κεί­με­νης ανα­θε­ώ­ρη­σης μέσω της «ενί­σχυ­σης της άμεσης δημο­κρα­τίας» που θεω­ρεί­ται πως θα φέρει σε δύσκολη θέση την κ. Γεν­νη­ματά.

Οι εσω­κομ­μα­τι­κοί κάβοι

Ενδει­κτικό της σημα­σίας που δίνει ο πρω­θυ­πουρ­γός στο θέμα, είναι πως μετά την Πολι­τική Γραμ­μα­τεία, στις αρχές της εβδο­μά­δας θα συγκλη­θεί και Κ.Ο. με επί­κε­ντρο την ανα­θε­ώ­ρηση. Η δια­δι­κα­σία ωστόσο πρέπει να περάσει και μέσα από δύσκο­λους εσω­κομ­μα­τι­κούς κάβους. Τα δύο ζητή­ματα στα οποία εντο­πί­ζε­ται διχο­γνω­μία μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι αφενός ο τρόπος εκλογής του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας και αφε­τέ­ρου το ζήτημα των σχέσεων Κράτους – Εκκλη­σίας. Μεγάλες εντά­σεις υπήρξαν στην πρόταση για απευ­θείας εκλογή Προ­έ­δρου από τον λαό, στην περί­πτωση που στις δύο πρώτες ψηφο­φο­ρίες δεν υπάρξει πλειο­ψη­φία 2/3. Μια τέτοια εκλογή του Προ­έ­δρου θα οδη­γούσε σε ένα είδος «δυαρ­χίας», όπως σημεί­ωσε προ­σφά­τως και ο κ. Παυ­λό­που­λος. Η αντί­θετη άποψη, που φαί­νε­ται να επι­κρα­τεί τελικά, προ­βλέ­πει εκλογή από τη Βουλή, με πλειο­ψη­φία 151.

Πιο πολύ­πλοκο είναι το ζήτημα των σχέσεων Κράτους – Εκκλη­σίας. Η δεδο­μένη πρόθεση Τσίπρα να μην ανοίξει μέτωπο με την Ιεραρ­χία, δεν βρίσκει πλήρη αντα­πό­κριση στο κόμμα. Πολλοί θεωρούν πως η «ρητή κατο­χύ­ρωση της θρη­σκευ­τι­κής ουδε­τε­ρό­τη­τας του Κράτους» αρκεί, με τη συζή­τηση να εστιά­ζε­ται πλέον στο αν θα υπάρχει και η φράση για ανα­γνώ­ριση της Ορθο­δο­ξίας «ως κρα­τού­σας θρη­σκείας». Γνώστες των συζη­τή­σεων που έχουν γίνει, λένε πως το πρό­βλημα μπορεί να λυθεί ακόμα και με δια­φο­ρο­ποί­ηση κάποιων λέξεων, όπως για παρά­δειγμα η «κρα­τούσα θρη­σκεία» να ανα­φέ­ρε­ται ως «πλειο­ψη­φούσα θρη­σκεία». Οσον αφορά το προ­οί­μιο του Συντάγ­μα­τος, που ανα­φέ­ρει «εις το όνομα της Αγίας και Ομο­ου­σίου και Αδιαι­ρέ­του Τριάδος» μπορεί να παρα­μεί­νει, όπως λένε οι ίδιες πηγές, «για ιστο­ρι­κούς λόγους».

Ψηλά στην ατζέντα είναι και το θέμα των επι­κεί­με­νων «θετικών νομο­θε­τη­μά­των» που θα έρθουν στη Βουλή. Στην κυβέρ­νηση είναι παγιω­μένη η άποψη πως η «απο­κα­τά­σταση των αδικιών» θα είναι «κομβικό βήμα» για την επα­να­σύν­δεση του ΣΥΡΙΖΑ με ένα κομμάτι της κοι­νω­νίας. Στο πλαίσιο αυτό η ανά­γνωση των δημο­σκο­πή­σεων από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ επι­μέ­νει πως η λεγό­μενη «γκρίζα ζώνη», που στην πλειο­νό­τητά της στήριξε Τσίπρα τον Σεπτέμ­βριο του 2015, δεν θα «περάσει εύκολα προς τη Ν.Δ.» και ως εκ τούτου μπορεί να επα­να­πα­τρι­στεί. Τέλος, υπάρχει και το λεγό­μενο «ηθικό πλε­ο­νέ­κτημα». Η προ­φυ­λά­κιση Παπα­ντω­νίου επα­να­φέ­ρει τη διχο­τό­μηση μεταξύ «παλαιού πολι­τι­κού συστή­μα­τος» και «νέου», όπως φάνηκε από τις αλλε­πάλ­λη­λες ανα­κοι­νώ­σεις του Μαξίμου στις οποίες επι­τί­θετο συγ­χρό­νως σε ΚΙΝΑΛ και Ν.Δ. Η κυβέρ­νηση υπεν­θυ­μί­ζει σε κάθε τόνο πως μεταξύ των προ­γραμ­μα­τι­κών της δεσμεύ­σεων ήταν η πάταξη της δια­φθο­ράς, με το επόμενο θέμα που εντάσ­σε­ται στον συγκε­κρι­μένο άξονα να είναι το πόρισμα της εξε­τα­στι­κής επι­τρο­πής για την υγεία.